12846 resultaten.
Eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Maar uitwaarts steeds de zee,
de grenzeloze zee,
de lokroep van de zee.
Ik ben mijn eigen eiland.
Zonder zee.…
Daar waar regen verdwijnt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Nog steeds breekt het niet open
het zo donkere wolkendek.
Ik blijf maar verder lopen.
Erken elk van mijn gebrek.
Want gaan zal ik met overtuiging.
Daar waar regen reeds verdwijnt.
Maak voor alle ellende een laatste buiging,
omdat de zon weer schijnt.…
einder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 met een scherp oog
voor donderslagen
bij heldere hemel
is een storm wellicht
te vermijden maar
hoe lang duurt het
voordat het menens wordt
wanneer ga je er vandoor
en is er een plek om onder
te duiken en weet je
steeds uit welke hoek
de storm opdoemen zal?…
Vergeef-me-nietje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 wang
Een kneepje in mijn zij
Ik was niet meer bang
Want jij, was er voor mij
Voor elke fout een streel
Een klap die kreeg je terug
Ik snap niet dat je nog wil
Na wat ik zei achter je rug
Maar jij, jij bent verliefd
Zie het verlangen in je ogen
Ik heb van alles door gebriefd
Bedrogen en voorgelogen
Vergeven is vergeten
Dat zijn nog steeds…
Haar zoenen
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
475 ik heb geprobeerd
haar zoenen
na te doen maar
ik verloor steeds
weer het initiatief
het bleek
geen rollenspel te
zijn maar een festijn
van actie en reactie
het rollen voelde fijn
in zacht ontvangen
wilde ik het nogmaals
gaan proberen raakte
al snel het tempo kwijt
in onnavolgbare subtiliteit
wat wij wel
hebben geleerd
is samen…
Lopen griepen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Ik had sinds vrijdag last
van een ouderwetse griep
want geloof het of niet
die bestaat nog steeds
maar met wat vitamine C
en twee nachtjes zweet
plus een halve aspirine
heeft deze Christiene
in slechts twee dagen
de doerak verslagen
geen famaceut of pillenkraam
kan uit mijn toestand een slaatje slaan
alleen Bayer is mij tot vriend…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij wist
dat de verte
haar wenkte met
onderscheiden
kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en…
Overspelig bloot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 leeg kleurden
blikken rap
uit het rammelend
arsenaal roestig
schroot van de
naargeestige band
overspelig bloot
met volgers en
influencers de
tik-tok voorbij
is het nog steeds
niks geworden
tussen hen en zij
met het voorlopig hij
de act zonder smoel
kent geen woorden
grieft communicatief
hen die wel horen
omdat antwoorden
in deze…
walgelijk tafereel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
476 een aantal
Spanjaarden hebben
nog steeds
van diverse
pijnpunten niet
geleerd
het belachelijke
bijgeloof van
lang geleden
recent geëerd
oh wij
Nederlandse dierenvrienden
kijken hiernaar
zorgelijk zuur
vermoedelijk vooraf
aantal malen
getraind traditiegetrouwe
slachtofferdieren enwel
paarden rennend
door vuur
walgelijk tafereel…
Nature morte
gedicht
2.3 met 3 stemmen
1.612 Stil leven is niet dood
de vruchten blijven altijd
kleuren en gloeien in het licht
druiven willen steeds geplukt
appels vragen om een beet
citroenen om een mes
maar de schedels om contemplatie
we zetten de tijd niet stil
het brood wordt gegeten
we zien de perzik bederven
of uitgezogen worden door een wesp
de dode wijfjesvink ligt op haar…
Zoals Een ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 zoals een …
boom zich plooit
naar de wind
de stroming de vis
de weg wijst in het water
zoals een spel wordt beleefd
door een kind
zoals het wel - en levenslustig
eenden gesnater
zoals dat wat was langzaam
versmelt tot later
zo is het dat het leven is
en steeds zal gaan en zijn
en in de tussentijd is
het er elke dag weer
voor de…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper in me boren,
en de vragen en de twijfel,
en de bitterheid
om ‘t eigen lot.…
De laatste zonnestraal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 in de baan
van de laatste zonnestraal
dansen de stofdeeltjes
hun dodendans
nog zijn ze zichtbaar
voelen ze de warmte
de kilte nog even
ver weg
dan komt de kou
steeds dichterbij
de zon verdwijnt
de stofdeeltjes
zijn weer onzichtbaar
ze verlangen terug naar
de zichtbare acceptatie
van hun zijn
tot ze moeten vluchten…
Vraag aan Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
777 Sinterklaas
Mag ik wat vragen
Nee, ik wil U niet behagen
Ik wil U vragen
Kan U helpen
Leren
Dat ik
Steeds meer
Mezelf kan zijn
Dat dat genoeg is
Meer dan genoeg
Dat ik niet lief hoef
te doen om liefde
te krijgen
Dat ik goed
Genoeg ben
Dat ik mag zijn
Dat ik mag voelen
Dat ik mijn
Eigen weg
Mag gaan
Wat een ander
Daar…
Laatste oordeels klaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 nog ben ik
niet uitgetreden
maar ontmoet
steeds vaker
stukjes verleden
die zich laten zien
pas nu kan ik
de puzzel lezen
die ik toen niet
kon maken omdat
ik de harmonie van
verbinding niet had
mijn heden is een
rokend spektakel
van korte lontjes
bosjes rafels die nog
aandacht eisen omdat
ze niet klaar zijn
en mij de tijd en…
De stukjes nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
531 sfeer
dan de avond die
gewoonte gewijs
begon met
een verrassing
zo had de
afsluiting altijd
iets in petto
dat anderen
niet wisten
waar zij met
een lach
naar gisten
nonchalant maar
ozo nieuwsgierig
het donker
worden buiten
en de verlichting
binnen gaven een
tweeslachtige
interferentie van
de werkelijkheid met
realiteit als steeds…
DE KLOK STAAT STIL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 de klok tikt
de tijd loopt door
we komen steeds
dichter bij elkaar
ik kan haar
bijna voelen en horen
ik haal haar in
zij heeft verloren
ik loop haar voorbij
en zij zegt tegen mij zie daar
het is twee voor twaalf
op deze mooie vredige dag
een weg terug is er niet
en dan gebeurt wat ik niet wil
en net te laat heb ik het door
en laat…
Beloning
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
730 Nu groot geworden zijn er geen
sprookjes meer, hoewel ik meen
hier toch steeds wat vreemds te zien,
iets dat niets brengt, maar misschien
strooit het 1-sterren voor de lol,
en blijkt zo een doodgewone trol.…
In den vreemde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
335 Ik ridderde mijzelf
en ging uit huis
om het onbekende
tot het mijne te maken
Beducht voor gevaren
trok ik steeds verder
hopend op een hand
en op de geruststelling:
Blijf, hier ben je veilig
hier is een plek voor jou
een eigen plek
geen nis in een van de portalen
waar je een vreemde blijft
voor de gezanten en de raadgevers
Je hoeft…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
136 tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij ogen steeds…
Troost in mijn leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
81 Leven in Uw Zonneschijn
stralen die Uw warmte geven
Nee het is geen valse schijn
U geeft zo troost in mijn leven
Als het leven mij benauwt
steeds weer aanvallen komen
Soms de moed in mij verflauwt
vervallen al mijn aardse dromen
Komt U met Uw trouw en troost
Heer U bent zo barmhartig
U heeft mij weer getroost
moed en liefde gaf U ruimhartig…
als hij kijkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Vanaf de allereerste zoen
heeft hij zich stilletjes afgevraagd
wat hem zo aantrekkelijk maakt
waarom hij over het strand rollen wil
samen het zout van hun lijven spoelen
hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt
Het moeten wel zijn ogen zijn
want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen
en om zijn karakter nou op te hemelen
dat zou werkelijk te…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 Terwijl zeven verdiepingen lager
voor de deur van het ziekenhuis
een jongen en een meisje hoorbaar
afspraken de volgende dag te gaan zeilen,
kwam haar adem steeds langzamer, steeds zwakker.
Bewusteloosheid had haar altijd zorgelijk
en ietwat stuurs gezicht ontspannen
alsof ze eindelijk verzoend was met haar lot.…
Gouden bruidspaar.
hartenkreet
3.4 met 39 stemmen
13.295 Natuurrampen en aardbevingen doorstaan,
steeds maar weer opnieuw samen verder gaan.
Problemen groot of klein,
konden voor jullie geen reden zijn.....
Wonden heelden, barsten weer open,
ondanks pijn toch maar weer verder lopen.
Samen over het rulle zand,
kris kras door het woeste levensland.…
Heb je zo gemist...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.284 Wanhopig speelde ik de eeuwige optimist,
maar steeds verloor ik me na enkele uren.
Hoezeer miste ik je mooie ogen, je lieve lach.
Hoe groot was mijn verlangen jouw weer te zien.
Vertwijfeld telde ik het teveel aan seconden in elke dag,
maar te snel hield ik dat weer voor gezien.…
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 ik ben meer
dan het gevoel dat jij me geeft
jouw woorden dreigen,
zijn gericht op open wonden
doch met eigen onmachtig
speeksel doorzeefd
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
nog steeds
de strenge vroege akkoorden,
aldoor onderweg,
waar op het voortschrijdend pad
het genot zelden bekoorde;
een kinderziel is met verwarring…
onder de sneeuw
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
738 Maar steeds verliest de maan haar overwicht
In het licht lijkt onze liefde o zo zwaar:
we horen elkaar, maar luisteren doen we niet.
We kijken wel, maar zien doen we het niet:
dat we nog steeds, smoor zijn op elkaar
Kom bij me liggen en hou me vast,
zodat de ruzie er niet tussen past.…
De droom
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.168 Het volgende moment loop ik naakt
door natte herfstbladeren
terwijl ik in mijn hoofd
nog steeds de honingraten hoor zoemen.
Dan tracht ik te ontwaken,
maar hars druppelt
uit de mij omringende bomen en
verhindert mij mijn ogen te openen.…
Ouwe man.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.003 Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang
Straks weer je eten koken,
steeds weer een helse baan
en drie keer in het laatste uur
ben je nou al opgestaan
om even te gaan kijken
of je het gas hebt uitgedaan.…