Alle inzendingen over eeuwige

6352 resultaten.

Sorteren op:

Eindeloos verdriet

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.062
tijd Dat alles leek Uit het groene goud van jade te bestaan Jij verdween En liet mij hier Een herinnering Gevuld met pijn Afscheid nam je Om mij te beschermen Gestorven alleen Bang voor mijn verdriet Dit geluk Zo kort Zo onvoorstelbaar mooi Zal ik nimmer meer beleven Ergens in het paradijs van mijn dromen Hoop ik je voor eeuwig…
MVE14 april 2008Lees meer >

Sterlicht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
een spierwitte melkweg waar miljarden fakkels helder schitteren omlijnd met figuren van vroegere tijden kleurrijk verschuilen objecten zich als onvoltooide schilderwerken ze wiegen in blauwe sluiers naast verstoten materie van wat ooit was de tijdgolf van het verleden door talloze lichtjaren heen gereisd oudheid kleeft vast aan de eeuwige…

De moeder de dichter

gedicht
2.3 met 42 stemmen aantal keer bekeken 14.628
Hij wees me op Adam en Eva in de tuin, hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd als wol, geborduurd op hun werkelijkheid en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…

Nieuwe wereld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 842
licht geef ons vrede, sprak een stem tot Hem en hij brak de wereld in gelijke delen verbond ze door de draad der tijd Hij sprak tot hen zo de ochtend, zo de avond zo de dag en zo de nacht tijd voor waken, tijd voor slapen leef het licht en slaap de nacht de wereld begon te draaien en de stem zweeg voor altijd tot in de eeuwigheid…

Gij draagt het gladde mom der dood

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Gij spert uw vingeren, doorgloord van eeuwig licht, als kaarsen. Uw glimlach voert het bijster beeld der eeuw'ge ontvangenisse. Het lam des offers is gekeeld, o gij, zijn blanke nisse. Gans uw gedaante is als verklaard; uw gang is eêl en zedig; gij zijt gezuiverd, of gij waart van zekerheên volledig.…

Aan de Tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
En met mijn eeuwige nacht in zicht tel jij je passen, afgemeten.…

Geluk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.086
jullie waren daar samen met mij op een bankje aan de rand van het bos in wat leek een eindeloze harmonie Een schilderij van geuren en geluiden van bruinverkleurde plantenresten een pas geschoren korenveld en verder weg Een dodenakker en lichtend groene maïs onder een donker dak van onkenbaar oude bomen De tijd werd uitgerekt en eeuwigheid…

Een Droom

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.743
Laat het niet eeuwig een droom zijn, de toekomst met jou lijkt me zo fijn. Dromen doe ik nog elke dag, vooral nadat ik je ogen zag.…
Lies15 augustus 2008Lees meer >

Irratio

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.934
uren Zie hem komen Zie hem vertrekken Zie hem bewegen Zonder haar arm Zie hem slaan Zie hem vechten Zie hem winnen Om haar niet te verliezen Zie hem met haar Zie zijn irratio Zie het verbod verboden En zie zijn opgerichte kin De greep van God Is irratio’s zegen Het gevoel is echt Dat zien haar ogen Zie haar zien En laat haar eeuwig…
MainCoen24 augustus 2008Lees meer >

vreemde handen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.526
In elkaars armen liggen we hier we zuchten diep als we elkaar strelen toch ben ik een spel aan het spelen want mijn hoofd heeft geen plezier toen je eindelijk koos voor onze liefde zoals je zei gaf ik me over aan wat ik voelde voor jou ik weet, er bestaat geen eeuwige trouw maar ik denk alleen maar aan waarom je loog tegen mij de vlam van…
Bas2 december 2007Lees meer >

De stilte

poëzie
3.2 met 2385 stemmen aantal keer bekeken 4.974
Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

woorden

hartenkreet
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Soms zijn… woorden niet wat ze lijken en missen ze elk doel Soms zijn woorden……. voor eeuwig vastgelegd Soms wordt er met weinig woorden…… veel gezegd Soms kunnen woorden… ontroeren en maken emotioneel Soms zijn er weinig woorden …en dan weer veel Soms zijn het woorden… in een opwelling…. ze schaden je ziel Soms zijn het woorden………waar je over…
car13 juli 2004Lees meer >

bedankt

hartenkreet
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 15.498
Hier zal ik jullie altijd en eeuwig dankbaar voor zijn. Het stelt weinig voor wat ik schrijf maar ik doe het met plezier. Opschrijven verlicht soms mijn pijn, en soms ook de uwe hier. Veel gedichten worden afgewezen niet alles komt erdoor. Dat vind ik allemaal prima daar is een redactie voor.…
JP17 juli 2004Lees meer >

mijn gedicht

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
zij tussen woorden door zoek dan diep, diep in jezelf er komt altijd wel een iemand in jou voor die de bloemen op de weide doet groeien iemand die jou duizend kleuren geeft heb je die persoon in jezelf gevonden dán begrijp je wat er in gedichten leeft oneindige zeeën kennen geen horizon je leeft door het onzichtbare heen tijd is voor eeuwig…
Wim Niesten28 februari 2004Lees meer >

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.641
Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid, die blank sleep al dier schone woorden logen, die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd, opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…

Stadsplein of utopie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
Misschien in 3006 Zal ooit voor eeuwig Vrede vloeien. Stromen van 't Ene continent, Europa, naar 't Volgende. Dat deel van de Wereld op zijn beurt doet zijn Best, zo goed hij kan. Ooit. Wie weet, in 2106 Worden mensen wijs en wakker Wrijven ogen. Lezen meer Heldere blikken. Blauw Als water.…

Verdwaald liedje

gedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 26.067
De mens dat arme beest hij is er en hij is er geweest Hij rent door alle landen tot hij geen asem heeft En als hij neervalt is hij bang en bidt en blaft en beeft Daarom heeft hij de goden uitgevonden daarom heeft hij torens opgericht waar de goden mogen wonen in een eeuwig licht De mens dat arme beest dat vraagt en vrijt en vreest in…
Hugo Claus28 november 2018Lees meer >

Dood van een Musketier

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
Als een minnend musketier die hier zijn wereld had vergroot zong hij verliefd in bloedend rood nog eenmaal van haar schone ogen Haar schone ogen die hem dreven tot zijn laatste ademnood en aan de eeuwigheid beloofden wat hij zelf had ontbloot Gij kwam in licht en lachend leven met uw ogen die steeds bleven en in tederheid mij streelden…
jan haak13 december 2008Lees meer >

reistijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
kwam van de grond liepen er tranen van langs mijn mond ik viel meerdere keer op de gond zakte er door heen o wat was deze wereld soms hard zo gemeen maar ik liep door op zoek naar antwoorden alles kwam van voor langs paden te raden wat was er gebeurd waneer ben je klaar met het leven met haar dan vind je weer iets nieuw zo blijf ik eeuwig…

Zongedroogd lied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Tijd heeft hier nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…

Idealen

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.693
"Genéucht, Te zien geslachten na geslachten sneven, En eenzaam, boven lot en dood verheven, Te staan in statige, eeuwig-kalme vreugd." - En 't kroos der poel: "Waar dwazen al naar talen! Ik wens voor alle streven 't enig loon: Uit water kiemen, en er dood in dalen." - De hemel lacht, en spreekt op blijde toon: "Braaf!…

Brünig

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.215
En in één ogenblik, dat zo verglijdt, Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…

Tussen de rivieren

gedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 8.303
De eeuwige voorbijganger, net als ik. Net als vuurvliegjes op het fijne verhemelte van de vervalende zomer. Wolken daarginds aan de overkant: bokshandschoen, olifant, kop van Jut, hemd met kant. ------------------------------------- Uit: 'Tussen de rivieren', 1999.…
Jana Beranova15 september 2006Lees meer >

Ergo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Descartes en dit wanhopig klampen aan 't bestaan door kwesties te verzinnen speelt mij parten het is mijn angst in nietzijn op te gaan die het krampachtig ratelen der raden in werking houdt zo gauw de leegte dreigt mijn web is klaar maar 'k span voortdurend draden over de afgrond waar het monster hijgt Maar nu is het genoeg, dit eeuwig…
Peter Anders21 september 2006Lees meer >

Mano

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
fundamenteel belang het is mijn taak als vuurspuwende draak om hoger te zingen voor haar zonder haar is dit mysterieuze verhaal nooit klaar O maan O maan alleen zo bang ik kijk en zie een lichtje aan het eind van de gang maan O maan jij schijnt zo lang deze nacht op volle kracht vliegen er adelaars door het licht het is hun plicht om voor eeuwig…

Een lange lege morgen

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.981
ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de droom die jou bezoekt ben ik bij jou en hou de wacht in koestering draag jij me met je mee, waar de zon nu schijnt of dooft door bitter nood verblijf jij enkel en alleen in handen die me dragen daar waar tijd stil is blijven staan zo jij mijn kind, en ik leef in je lach voor altijd – eeuwig…
elze8 juni 2009Lees meer >

Wanneer gij ...

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.876
Zo ruist de zee het land een lied, zo wil ik met een wit gezicht van hartstocht voor u eeuwig klinken van mijne dankbaarheid.…

Dorp 1953 in het keerpunt

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 527
M’n dorp zonder tv en telefoon zondagmorgen naar de kerk ‘s middags naar de bioscoop en tollen op de dorpsweg de dood in ‘t dorp is zeldzaam gevoelsmatig leven we er eeuwig maandag de was, zaterdag in bad en knikkeren op het zandpad de bezoeker roept ‘vollek’ bij de deur als hij al binnen is zwemmen en vissen in ‘t kanaal we zijn…
Custor30 juni 2009Lees meer >

de stoel en het gedicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Maar je mist het gedicht, terwijl je op die stoel zit, en dat kan nog wel even duren, een heel leven, zelfs een eeuwigheid, terwijl het toch zo makkelijk zou zijn om op elke stoel een gedicht te leggen, zodat je eindelijk die plant ziet en dat opwaaiende gordijn, en het onweer hoort en niet alleen de voorspelling.…

Houten huis

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten tussen muren van het wankele houten huis bij het moeras, is het vochtig winter wonen de kinderen prikken met stokken in het ijs maar het eeuwige dooien is begonnen de wind brengt al lente rond het houten huis komen er weer konijnen tevoorschijn als uit een toverhoed, met allerlei kleuren wild, grijs…
mobar17 februari 2009Lees meer >