8104 resultaten.
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.
Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
99 opeens loopt er iemand voorbij
die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen…
Siddharta
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
95 De rivier vertrekt hier
maar komt nooit nog terug
en wordt weer elders water
maar later, veel later,
al is de tijd ook niet bestaand
maar gaat toch voorbij.
Een steen is een steen
maar wordt ook met alles
verknoopt en vervlochten
tot hij opnieuw een steen wordt
en meer is dan we misschien
ooit zochten.…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte vernis, verbergen
de werkelijkheid zonder wederkant
voorbij…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 …
’t Is voorbij, ’t is voorbij,
Al wat mij aan deze zij
Van het graf ooit vreugd kon lenen
Ook ’t verdriet dat mij deed wenen.
‘k Ben aan ’t eind der woestenij!
Ik ben blij! ’t Is voorbij!
O! Hoe snel, o hoe snel,
Lieve trouwe reisgezel!
Vlogen onze pelgrims dagen.…
mijn leven
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.803 m’n verdriet heb ik weggestopt onder het motto 'voorbij is voorbij'
en m’n vreugde…
m’n vreugde, dat ben jij..
ik zag mezelf, mezelf vergeten en ik dacht dit mag niemand weten
dat is m’n schaamte..m’n eigen schuld..
ik hoorde hoe ik praatte met lege woorden die ik niet begreep
gelukkig.. niemand luistert..…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
Dezelfde zon........
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.173 allereerste zonnestralen
Strelen zachtjes mijn gezicht
Ik staar naar het mooie strand
Glinsterend in het ochtendlicht
Ik denk weer terug aan toen
Wij zaten samen op dit terras
Ik voelde me zo intens verliefd
Toch kende ik je nog maar pas
Jij gaf mijn toekomst kleur
Maakte me zo vrolijk en blij
Een jaar vol liefde en geluk
In een zomer weer voorbij…
De nachtegaal zingt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
880 Knorrende beesten gaan voorbij
maar dit gezang blijft diep en blij:
een nachtegaal die parels rijgt.…
De klok tikt door
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.799 Minuten zullen zich weer rijgen
tot vele lange uren
seconden gaan per tel voorbij
en zullen niet lang duren.
Dag en nacht , een etmaal
steeds maar weer het klokje rond
licht en donker wisselen weer
van morgen tot aan avondstond.…
geen vingertje geringd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
959 je wandelt me voorbij
jij mooie meid
met lange benen
ik geef je groot gelijk
een kittig neusje
in de wind
geen vingertje geringd
een hondje bij je voeten
maar op het bankje
was er toch ontmoeten
je ontdooide in een zon die
warmer was dan jij liet schijnen
ik dacht daarvan het mijne
speelde met het hondje
je stem was aangenaam…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
Als alles stroomt
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.640 en vandaag heb ik je lief
een idee die haar hemelen lief heeft
en los laat
helder en luid gegil als geboortekreet
( wanneer ik me voor de gek houd )
in deze rivier
waar alles en einde heeft,
is voorbij,
nog voordat snaren de smachten
beantwoorden...
Als alles stroomt,
waarom verlangend naar jou
sta ik stil?…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 Vrijheid, ruimte en rust
Op de fiets, nergens naar toe
De wereld flitst voorbij
Jouw benen zijn nog lang niet moe
Was die rust ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd…
Karma
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 De Boeddha zit op een hoefblad
Hij draagt een juweel
Een licht gesplitst in drie sprankels
Een meervoudig kasteel:
Zijn les en vlottend lijf en zij
Die in een spoor van lotussen lopen
Voorbij de stapstenen vol mos
Hij verheft de geest tot een gasbel
Die opwelt uit het moeras van de schemerlach
Waar makkers naar medeleven streven
Zoiets…
All things must pass (a tribute to George Harrison)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.115 Alles moet voorbij gaan,
het kan me niet schelen.
Geef me maar een teken,
en deel m’n herinneringen.
Je zal altijd dichtbij me staan,
de ruimte met me delen.
Ik zal je horen spreken,
en je gitaar horen zingen.…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klokken klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer…
De Lindeboom...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
937 Jaren gingen er voorbij...
De Lindeboom was toen verlaten
Alléén ging ik er weer naar toe
gewoon om wat te praten...
Ik zat daar bij zijn oude stam
Te mijmeren over het verleden
Hoe mooi die tijd toch was geweest
in die omstandigheden...…
Het verlichte bestaan van de passant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Blauwe sproeten
Op een roodgeverfde muur
Best een mooie kamer
Als ik er binnen gluur
Mooie mensen
Lopen heen en weer
Schuifelend voorbij de ramen
Dan weer eens een dame,
Nu dan toch een heer
Ik dim de lichten
En aanschouw het spel
Veilig vanuit mijn donkere kamer
Veilig vanuit mijn donkere cel
Het verlichte bestaan van de passant
Verbleekt…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
Tijd
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.077 minuten kruipen moeizaam vooruit
urenlang lig ik te wachten
grijpend naar seconden
ze vertellen me een traag verhaal
de tijd tikt voort
zonder stoppen
zonder troost
langzaam vallen m'n ogen dicht
een schemering zonder licht
een geruisloos gaan
voorbij de rand van vandaag
een binnenglippen van een zacht huilen
een droom om in te schuilen…
RUST
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.915 Wedergekeerd....nog een zucht
Tranen worden nu niet meer gedroogd
Zacht pak ik weer jouw hand
Nu voor echt altijd hand in hand
Nu voel ik geen muur meer
Alles is afgebroken..voorbij
Het is weer gelukt!…
RAFAELLO
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
846 Wij kijken omhoog naar de lucht
en wachten op hemels bevel;
zo ver voorbij ‘s werelds gerucht
verschijnen wij steeds op appel.
Met vleugels verlangend naar vlucht,
door wind en langs wolken pastel;
wij kijken omhoog naar de lucht
en wachten op hemels bevel.…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
Loze tranen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.070 Je slaat een bladzijde om in een boek,
je gaat me gewoon voorbij.
Je schrijft zelf verhalen
waarin je waarheden verdraait,
je gelooft je eigen woorden.
Ik huiver zo van jouw drang
om mij verslindend te kwetsen,
verlang je dan nooit naar onze dromen ?…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 steeds dichterbij
konden mijn wortels nu maar rennen
maar ik ben niet vrij
nu is het te laat
nu is het te laat
mijn leven is voorbij
het is hij die op mij staat
heel even heb ik hevige pijn
maar dan voel ik me eindelijk vrij
alsof mijn wortels kunnen rennen…
Ontluiken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
784 Regen geselt mijn voorruit,
Ik rij naar huis
Goddank, de dorte is voorbij
Voeding voor het droge land
En mij
Het voelt goed
Zoveel water
Zoveel vocht
Wat het slecht had komt weer op
En recht zijn rug
Zo ook ik
Tijdens deze natte autotocht
Langzaam stel ik mij weer open
Als een voorjaarsbloem
Steeds weer
De sapstroom is nu aan het lopen…
Onzin?
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.314 De tijd dat mensen rode konen
kregen als ze stonden te liegen,
is al lang voorbij.
De leugens rollen over lippen
en ik, ik sta erbij.
Vaak met mijn mond nog
vol met tanden, stomverbaasd
over het gemak,
waarmee verhalen in de rondte gaan,
en zij die erin geloven,
tja, die zijn het die in hun
hemdje staan!…
Roodborstje
gedicht
4.5 met 308 stemmen
9.798 Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop heb ik spijt:
Geen lente en geen nieuw geluid
Zo ging al zo dikwijls de Mei
van Gorter mijn neus voorbij.
-----------------------------------------------------------------------
uit: 'De gedichten' van Nico Scheepmaker (1930-1990)…