Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

Flagrant

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Deze zonsondergang is van de vileine hand van de Meester 'Zonsondergang bij Montmajour' is in tijd van woede gecreëerd Net als dagelijks de zon aan het eind van de dag Gelijk in alle oceanen leven gaat, maar niet de zeester wordt dus Van Goghs werk gewaardeerd Kleine, verwrongen eiken op een rotsachtige heidevlakte Met op de achtergrond…

Apocalyps

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Terwijl de wereld In vlot tempo Haar eigen apocalyps Tegemoet draait, Een eind maakt aan Nutteloze zorgen en zuchten, Zie ik in het verste Hemelrijk een gouden Zwaan die met haar Schitterende vlerken Een donker zwerk doorklieft En sneller dan de aarde Ooit aan zichzelf Ten onder kan gaan Slaat ze haar verblindend Mooie…
Bert Weggemans29 september 2013Lees meer >

Het zat ooit weer morgen worden.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Van eind'loos hoopvol wachten, van wie weet vergeefs en voor niets. Refrein: Komt het licht weer tevoorschijn, zo is 't altijd geweest. Dus zal 't morgen, morgen ook zo zijn.…

Het laatste uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
er hangt een zwaard van damocles boven de open haard hij smeedde scherpte en polijstte tot het voldeed aan zijn subtiele eisen terwijl jij mijmerde over de vlammen van het vuur sloeg zacht het laatste uur in balanceren op de snede heb jij vaak gebeden om een spoedig eind en niet dat jouw kop zou gaan rollen door zijn bizarre…
wil melker24 november 2013Lees meer >

Afscheid voorgoed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Opgeblazen sater Die duivels te Lachen staat Om mijn onmacht Om jou weerstand Te bieden - Buik klotsend Van vele liters Bier die zo goed Moesten smaken dat Er maar geen Einde aan leek Te komen - Brak van dronkenschap Brak van de kater Die gegarandeerd Volgt, later - Drie jaar geleden Nam ik voorgoed Afscheid van…

Hersenwerk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
zijn, Zoiets ergs als Dementie misschien - De professor schraapt Zijn keel en zegt Dan met rustige stem Waarin de ervaring van Decennia doorklinkt - Ze hebben alles met Elkaar te maken, De overlap is immens, Want elke vorm van Dementie wordt steevast Voorafgegaan door een Langdurige, chronische Depressie waar geen Einde…

Tweestromenland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
In liefde gedenken wij Hennie Jongbloed-Weggemans *15 maart 1937 - +19 april 2013 Oorsprong, bron, Oerbegin ben jij Van dit leven Dat zo ondoorgrondelijk, Zo vaak niet meer te Volgen is - stromenland Waarin mijn ziel Zich onlosmakelijk Vervlochten heeft, Eind dat begin werd En begin dat nooit Meer ophield met Leven, waar…

Schouwtoneel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
het Weten, ieder Speelt zijn rol En krijgt zijn deel Toch heb ik haar Zo lang gemist, Het toneel dat Uit het zicht verdween Toen werken nog De enige remedie leek Om dit bestaan vol Te houden - na ruim Dertig jaren waarin Ik geploeterd heb Om mijn hoofd boven Water te houden ben Ik terug op de plaats Die ik aan het eind…

gelukkig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
(vluchten kan niet meer) hier aan het einde van de tijd klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt jouw hand die zacht de mijne draagt de zon daagt in het oosten hier op deze koude plek waar de aarde zich in warmte kleedt; geen lekke vaten maar een volle vaas rond het decreet van zoete liefdesrozen laten we verpozen naast de laatste…

Stilaan bij me weggegaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 376
Verteerd door verdriet, Door tranen die maar niet Wilden komen - De emotie-gang was tot Stilstand gekomen, Van mijn geestelijk huis Niet meer over dan een Kaal geraamte dat klaar Was om te sterven, Kon zelf het einde van De tunnel niet meer zien, Geen lichtstraal nog Die binnenkwam - Daarom heb ik mezelf Groot gevoeg gevonden…

Klein meisje GROOT verdriet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
Een ongeluk, wie overkomt het niet Maar nu een meiske van net maar twaalf Het hoe en waarom vermeld de historie niet Per fiets vanaf de weg geraakt Nu ligt ze op intensive care Te vechten voor haar leven Familie is ten einde raad En terwijl wij Pinksteren vieren Wachten we af, hoe het haar vergaat En IK wens familie en vrienden alle sterkte…

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Wie kent niet dat storm opsteekt of stak soms niet eens zo'n sterke die glans en kracht als rietjes brak en het seizoen zo onverwacht al tot einde heeft doen komen.…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

een zakje drop

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 798
hij had het haar beloofd toen ze in bed lag het kind dat kleiner was haar vleugels kwijt ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje op het eind van de Elisengarten zijn hand aaide nog even haar donkere haren nietsvermoedend verdween ze verderop in het licht dat met de rijen…

Liefde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
liefde is als zonneschijn Het kan je laten stralen in het leven Het kan je heel veel warmte geven Liefde is als de wolken Je voelt je lichtjes zweven Je bent door een roze wolk omgeven Liefde is als regen Het kan je heel veel tranen geven Tranen lopen uit je ogen, die over je wangen stromen, als het einde van de liefde is aangekomen…

Dodenmars

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Een nieuwe moeheid maakt zich meester van mijn leeggevochten hart het eind van mijn latijn heb ik dan toch gevonden Gebarsten maar niet gebroken leg ik mijn hoofd neer kijk naar binnen met berusting naar buiten zonder te zien Achter gesloten luiken marcheren overledenen de dodenmars koude voeten laten zompige afdrukken achter op mijn…

Druppel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
En aan het einde van de tunnel; water, grond, een hand? Ogen wijd open, gespitste oren, lippen aan elkaar geplakt. Mompel, glimlach, schreeuw en een halve traan.…

Uitgerust met veren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Met indrukken groot in aantallen bleven ze uit de lucht vallen, daar kwam naar het zicht geen einde aan het begin van een rustgevende avond.. het naakt van hun lichamen in ruige veren gestoken, met pluimen hoog en warm langs rietstengels omsloten..…

Eenzame reis.

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.151
zijn ziel vloog reeds weg uit zijn verkrampte lijf waarvan slechts stof en botten zullen overblijven waar zijn honden bij liggen te waken en af en toe als wolven huilen gedreven door intens verdriet het einde kwam onverwacht de wereld verdween uit zijn gedachten dof staren zijn ogen men zal hem niet echt missen alleen zijn beesten…
Leonardo27 oktober 2015Lees meer >

Eindejaarsgetijden

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Terwijl ’s nachts de klok traag tikt als ogen te lang staren in gedachtenduister vliegen vlug de dagen heen als de bekende schaduwen tja we worden al meer ouder grijzer kaler kouder wijzer valer zou soms weer het einde van het jaar naderen of kom ik echt elke dag al die uren tekort ik weet het niet...…
geeraardt24 december 2015Lees meer >

Donkeren gedachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
meegenomen zoals ieder mens die in ruimte en licht wil komen alle jaren en dagen balanceer ik tussen wit en zwart en leer het kleuren van samen maar als ik mijn ogen sluit donkeren gedachten die nog lachten in het licht van de zon dan voer ik mijn strijd tegen onpeilbare zwaarmoedigheid ben blij als de nacht in verlichting zijn einde…
wil melker18 november 2016Lees meer >

Moedig zijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
Wanneer het licht, aan het einde van de tunnel, dooft. Wanneer diagnose dood betekent. Wanneer we pijnlijk sterven moeten. Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld. Vertrouwen, tegen al ons denken in. Dat wit zonder zwart niet kan bestaan. Dat dood zijn de tegenpool van leven is. Vertrouwend op het onmogelijke.…

Ik hoor de nacht die nader-zijgt

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
– Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe, en onze zinnen?... Míj faalt de kracht, te zeggen hoe ’k u durf beminnen.…

Verdwaasde zielen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Aan het eind van de dag heeft niemand er één. Allen kiezen dezelfde trein. Van altijd op zoek maar nimmer gelukkig zijn. Hun reis kent vele haltes; Spiegelt hun mogelijkheden in vele gestaltes. Welke halte zal hun bestemming zijn? Een vraag die rijst door een dolende trein.…

Onbegonnen denken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
geen vorm en geen kader geen begin en geen einde geen zwart en geen wit geen goed en geen slecht geen waken en geen slapen geen geven en geen ontvangen fluisterend deze regels dromend drijvend op de gewichtsloze stilte denk ik aan de naamloze gedachten die wapperen in de wind loze wereld het ontstaan moet nog worden bedacht in het…
J.J.v.Verre15 januari 2018Lees meer >

depressie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
ik ga kapot van binnen ik heb geen hoop meer hoop voor een mooi einde op vertrouwen op dat alles goed komt ik wil niet meer.…
atje116 januari 2018Lees meer >

B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.296
Een bergbeek in Noorwegen, eind jaren zeventig, een verrekijker voor vogels en buren, maar opeens was daar mijn vader poedelend. Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn plezier, onbewust van spionage genoot hij van zon en water, een moment geen chauffeur of kostwinner zijn.…

toekomstig verleden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
de foto vangt vlakheid op papier, het begin en einde van voortduren, de versheid van perkament je laat me raden naar herkomst, naar de gezichten van dienst en de wijzers van de klok bij een rammelende maag kan ik de foto niet eten, toch stilt zij de honger zonder wedervraag in deze aarde besterft het onderhuidse, in het voorbijgaan,…

Omhelzen wie mij lief is

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
Mijn leven is een reeks details van aankleden en praatjes maken willen weglopen of omhelzen en moe zijn aan het eind van de dag zonder een rode lijn, geen spel van dubbele tong, taaltrucs of beeldspraak, niet eens een virtuele werkelijkheid van bloedeloze liefde en gepolijste pijn in losgezongen gedichten die duwen voorbij het bekende…
Zywa22 december 2019Lees meer >

Stom boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
pagina’s door elkaar op de grond er is geen touw aan vast te knopen toch wil ik weten in welk hoofdstuk het stond het moraal van het verhaal het moet wel fictie zijn ik zoek het laatste blad om het enigszins te begrijpen het is verkreukeld ik strijk het niet glad ik wil het plotseling niet meer weten ik smijt het met open eind…