9250 resultaten.
Koestering
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.959 als jij zacht mijn lichaam streelt
voel ik gedachten dwalen
in tijd waar rust nog schreeuwt
om zwijgzame verhalen
die geruisloos zijn ontstaan
zonder enige pretentie
vredig, kalm doch aangenaam
als in een andere dimensie
vergeet ik leegte om me heen
geniet ik stil en huiver
van de stilte heel alleen
die schittert, puur en zuiver
want…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 iedereen bewandelt
naar het dorpse plein
een markt te bevolken
voor de inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan
slaapt de eeuwige rust…
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
Mijn liefste
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.915 Zag je het licht,
het dwaallicht
van de sneeuwvogel
Zag je het,
toen het broze blauw
van de zomerluchten brak
in de scharlaken stilte
van de valavond
Ik droomde je naam,
betoverd door de klank
van zijn wondere lied
Toen verdween hij
in de ijle nevels,
ver achter de heuvels
van stille hoop
In het schrijn van mijn hart
rust de…
Heerlijke eenzaamheid
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.485 doorgaan zonder morgen
zonder oude of nieuwe wonden
Voor een nacht alleen ik
snap dat ik niet verander
laat ze nu niet binnen
even niet druk maken om een ander
Slechts een nacht alleen
geen familie kennis of vriend
misschien vals en gemeen
maar een nacht heb ik verdiend
Een nacht niks dan leegte
een nacht alleen voor mij
rust…
Jij hebt het me teruggeven.
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.516 Jij gaf me weer rust en vertrouwen
en dat is een prettig gevoel
Ik weet nu, op jou kan ik bouwen
en jij weet steeds wat ik bedoel.
Zonder jou ga ik niet meer verder
ik pas me aan jou tempo aan
Vanaf nu zijn wij schaap en herder
naast jou wil ik voortaan staan.…
Het Einde.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.133 ouders met: Een laatste blik,
Dankt hen voor alles met: Een laatste knik,
Pap, Mam, dit was voor mij: Een laatste nacht,
Een laatste dag,
Een glimlach trekt over
zijn gezicht als zijnde: Een laatste dank,
Uit ouder harten stijgt een
stil gebed omhoog als: Een laatste beê,
Kind, rust…
noot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 planeet van kleine ronde steenkool
door electrische ontladingen soms gekleurd
neigt naar het uitspansel, waar
een driehoofdige helhond rust
en een versregel in twee helften wordt verdeeld.
deze pleisterplaats wordt opengelaten
voor een voortreffelijke beschrijving van
ijl gas, in de luchtomhulsels om de zon.…
Nooit
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.757 Nooit zal ik bij anderen kunnen rusten.
Nooit zal ik de dag vergeten,
"Dat wij elkaar kusten".
Nooit zal ik zoveel van iemand houden.
Nooit zal ik tegen een ander zeggen
Hoeveel ik van hem hou
Nooit zal iemand van mij begrijpen
"Wat ik voor jou voel".
Nooit zal iemand anders weten wat ik hiermee bedoel.…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
Van helder wit naar diep zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.849 Wil jij mij gewoon met rust laten
alleen met mijn stille verdriet
straks ga ik jou nog haten
en dat willen wij allebei niet
Ik wil verder met mijn leven
pik jij het jouwe gewoon op
niet eens lang bij elkaar gebleven
maar keihard stootte ik mijn kop
Je zit voor altijd op dat ene plekje
diep, heel diep in mijn hart
heel langzaam wordt…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 Wachten is zijn trouwe kameraad
die hem niet vergeet als de stilte
hem weer vraagt wat hij heeft bereikt
nu zijn benen hem dragen naar
de rust die hij verafschuwt
omdat ze hem oud
en eenzaam maakt.…
afscheid
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
3.508 lieve vriend
was jij het vechten moe
zweef naar het licht
maar niet alleen
neem harten mee
naar tijden zonder pijn
ooit zijn we weer
samen in het zijn
omarmd door liefde
laten wij jou los
jij hebt jouw deel geleden
strijd gestreden
denk nu niet aan ons
ga op zoek naar rust
blijf in onze harten
wij zijn een deel van jou…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
Vertrek..
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.087 In stilte voelend de leegte
Een totale vervaging
Tussen leven en levenloos
In stilte voelend de pijn
Stekend in hartevlees
Liefde kiest zijn eigen weg
Een ander hart gekozen
In stilte voelend de tranen
Verlopen in verdriet
Nooit meer samen zijn
In stilte voelend de rust
Een totale berusting
Tussen afscheid en verlaten
In stilte voelend…
Hoegaarden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.590 hier het witbier gist
langs de boorden van de Gete
waar zich broeders in geweten
van hun godstaak devoot kweten
met een sluwe brouwerslist
Zie hoe tarwe werd gedrenkt
in het water der meander,
opgekruid met koriander
tot het troebelt en verandert
en zich koel en mistig schenkt
Merk hoe rijk ons Brabant was
kom in zijn toontuinen rusten…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
Nadenker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 als een horde wilde paarden
over de open weide
als mijn hart luidop spreken kon
dan deden je oren nu pijn
want het zou gillen en tieren
om zoveel ongeloof
maar zoals gewoonlijk
blijf je onbewogen
in bewuste onwetendheid
al is het dan uit zelfbescherming
ondertussen holt mijn lichaam
energieloos door
mijn ziel vindt echter geen rust…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 mijn hand
al gerimpeld, het vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag…
Soms
gedicht
3.6 met 33 stemmen
20.274 Ik houd me dan doodstil, verbaasd
dat niemand hem hier ziet, mijn spel:
hoe ik zo lang al uit de moederbuik vertrokken
nu eindelijk rusten mag in vaders vel.
------------------------------------
uit: 'Levenslang vrij', 1994.…
Ik heb de stilte lief
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.672 als ik mijn adem
ingetogen verdeel
heb ik de stilte lief,
zo lief
doch ben aan tijd gebonden
waar voortschrijdende wijzers,
onophoudelijk,
verleden verwachtingen
verwonden
en zie in jonge maagden
dat ik steeds vaker
oudere vruchten teel
in afwachting van de nacht
die onherroepelijk op mij wacht
toch rust ik in mijn avond,…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Hier, waar haast de rust vermoord
de eenling niet langer wordt gehoord
de vogel ons inmiddels is ontvlucht
en zelfs de vis steeds verder vlucht.
Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
er is meer dan tafeltennis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.407 onze match
tegen de koplopers
in de poule 9
zevende klasse
tafeltennis holland noord
in kerkdorp Den Ilp
viel samen met zang
voor de repetitie
dertig Ilpse dames
Door Eendracht Sterk,
repertoire gevarieerd
zongen lekker weg
gespeeld de partijen
met rust om te gedijen
in harmonie met klanken
nog vóór dracht op planken
mooi beseft…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…