5490 resultaten.
Zelfverzekerdheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Mijn haar streelt mijn enkel
Een voet met roos besprenkeld
Waarom ben ik aan het graven?
Hoezo wint die ene stem?
Die mij vastzet in een klem.
Waarom niet de paar die mij weergaven
Als een sterke jongeman
Als de winnaar van Catan
Als een man die respect toont in zijn parafen.…
Corona - mei 2020 - Corona doet onze woordenschat floreren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Voor corona zaten enkel de meisjes van lichte zeden achter het raam;
"raamrendez-vous" doen rusthuisbewoners al een tijd zonder schaam.
De haalbaarheid van leveringen van het jaarlijks griepvaccin wordt in vraag gesteld;
krijgen we in de winter dan automatisch het label griep of corona opgespeld.…
UN Verenigt de Naties (75)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 In 's-Gravenhage staat de tempel
van de vrede en het recht
Als paal en perk aan 's werelds
strijdtoneel en krijgsgevecht
Onderdeel van de VN,
New York als hoofdkwartier
Ook al bleken daden dikwijls
enkel tijgers van papier
...Maar inderdaad, zoals gezegd
en desgevraagd meer dan terecht...
...Is het wellicht teveel om te benoemen…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
Hartendief
hartenkreet
5.0 met 77 stemmen
1.038 Liefde zei mij nog helemaal niets
Ik had geen enkele ervaring met zoiets.
Kippenvel en mijn mond werd droog
Niet in staat tot een normaal gesprek of dialoog.
Mijn gevoel zegt je bent het aan het verknallen
Zeg iets leuks zodat zij voor je gaat vallen.
Gelukkig had jij mijn onhandigheid door
Je gaf mij een hand en stelde je voor.…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 kant
Koude winterwind sneed in haar dunne jas
af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat
In een slooppand vond ze een oude matras
daar voelde ze zich even geen brokje straat
Van huis en haard verdreven, trok ze maar
van ‘t nergens naar ‘t volgende nergens toe
Bittere kou dwong passanten tot een gebaar
edoch van deze gebaren werd ze enkel…
Geuren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 Daarvan had ik nog geen weet,
stond nog aan geen enkele kant.
Mijn moeder huilde,
ik wist niet waarom.
Terwijl ik in haar armen schuilde
en probeerde haar te troosten,
zoveel ik kon.
Hoe kon ik nog onschuldig blijven
bij zoveel verdriet, bij zoveel pijn.…
ROUWVERLOF, alsof rouwen zoiets als vakantie is!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 hoofdtitel: ‘Christus Triomphator
2 maal ben ik met hem in rolstoel daar geweest
Ik haalde zelfs nog een fout uit de Bijbeltekst
Welke vakmatig werd verholpen op de steen
Opgelucht en blij haalde mijn vader adem
Nu mocht zijn laatste levensfase beginnen
Ik ging dus waken, nacht werd dag
Ik moest wel weer werken de volgende dag
Geen enkele…
LES VAN DE NATUUR
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 De dichtbij staande appelboom zei:
doe waartoe je bent geschapen
en de zorgen zullen zich van je af keren
ik schenk de mensheid vruchten
beperk je waardevolste kunnen enkel tot dat
de zangvogel in die boom zei:
ik schenk jullie mijn vreugdevol lied
ach man luister toch gewoon en geniet
de uil zei: ik vang die vele muizen
die rond je voedselschuren…
Verum
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Dat alles, mijn beste,
is kort en goed
in een notendop
simpel gezegd
hooguit maar enkelen gegeven
Hoevelen, mijn beste,
zullen zich dan ook
als branie boef of bruut
in boetehabijt
bedevaartwaarts begeven...…
Hartzeer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
426 Lief en leed gedeeld, hoogte- en
dieptepunten gekend, helaas het mocht niet baten
Door ijzige wind waaiend in kou vattende boezems en kamers
raakt ze ook wat van haar warmte kwijt tegelijk brokkelen enkele stukken af.…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
alleen de klok verspringt.
conversaties pletten zich met grotere aandrang tot moes
in een hoek van het plafond en er wordt minder
en minder gezeten, ingepakt links
en opgeruimd rechts.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,
ik voel ook zwakke puien in stilte lijden
het richt mij steeds meer naar binnen
waar mijn fantasie veel met zwart-wit
of oud fotobruin verbindt
en ik vergane afdrukken omzet
in woorden zonder het al
met vocht te duiden in beïnkte zinnen
een enkele…
Bloedend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Lief en leed gedeeld, hoogte- en
dieptepunten gekend, helaas het mocht niet baten
Door ijzige wind waaiend in kou vattende boezems en kamers
raakt ze ook wat van haar warmte kwijt tegelijk brokkelen enkele stukken af.…
Naar concert 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Dit keer ging het anders:
In ons ruim concertgebouw
zou Daphne en Apollo opgevoerd
Grijs was de grootste groep
Enkelen met stokken of rollator
De lift vol, dus weg,
wij wachtten, hij kwam opnieuw
zich vullend met
rollators en ons achten
als begeleider mij er maar net bij
In de zaal drie rollators
en een rolstoel in een hoek
De strijkers…
Herfststorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Men heeft hier te maken met verschillende
vormen in grillig en onvoorspelbaar van een uitzonderlijke
storm waarbij ook enkele druppels landen op de grauwe straten terwijl
op sommige momenten zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
525 Tezelfdertijd beginnen enkele vlinders
te zweven in de ijle luchtlagen waar ze vermomd als
sneeuwvlokken zich laten meedeinen op de golven van een wind
tot ze neerkomen op een klein stukje aarde waar ze zullen rusten en slapen.…
Stiltebeleving
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
426 Dat is helemaal niets mis mee daar
ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen
maar veeleer zich laten meestromen met emoties en/of gevoelens
van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken zowaar een diep geraakt.…
Als de storm spreekt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
428 Men heeft hier te maken met verschillende
vormen in grillig en onvoorspelbaar van een uitzonderlijke
storm waarbij ook enkele druppels landen op de grauwe straten terwijl
op sommige momenten zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Kleine Reus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Je huist in het putje van m'n Hart; zo kunnen we elkaar nog duizend jaren overvloedig schenken en Geven.
.............. oei, enkele traantjes, vast een verkoudheid............…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 we hebben er niet om gevraagd, (wellicht een enkeling)
Ik ben eerder gewaarschuwd voor mogelijk glad gedrag
door bewegende praters op vierhoekige schermen
hun voorspellend geluid blijft een mengeling
van kennis en duimzuigend gedrag
ach, het dient ergens tot een soort massaal ontfermen
door hen met een voor ons onduidelijk gezag
.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 (Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.
Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels die
het gras onder hen tegemoet treden,
onderweg vriendschap sluitend
met de bladeren en samen als
kinderen tikkertje spelen.…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Nog geen koor, nog geen zekerheid,
alleen een enkele toon die trilt op de rand van de tijd, die zegt: hier begint het.
Wat verstild leek, ademt weer, een veer
in de winterwind.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Ik ben nooit alleen, nooit enkel mezelf,
altijd een ander, een schim in mijn wegen.
Eén fluistert zacht, voorzichtig en klein,
een kind dat schuilt in hoeken van schaduw.
Ze huilt om wat was, om wat nooit zal zijn,
haar dromen verloren, gestolen door chaos.…
ik overspeel liever mijn ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 die passen als vingerafdrukken
in geeuweeuwen doordurende
armverzurende zelfbevlekking
alsof Hij boven de Kunsten staat
ik verkoop nog snel mijn hand
om de thematiek van de stand
en de aard van de poëzietaart
blijvend te kunnen versnijden
in ‘n reële lijdenswegverdeling
ik gun en verdedig de vrijheid
van verdichting en accepteer
enkel…
Elefantinische muggen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
672 De kans dat vandaag hoegenaamd geen enkel noemenswaardig nieuwsfeit zich aandient
uit mistige tenenkrommende
sifons van afvoerpijpen onder ovale burelen van rechtsextremistisch xenofobe witte huizen
is probabilistisch statistisch gezien te verwaarlozen minieminuscuul
en mocht het inderdaadwerkelijk klaarblijk evident zijn
dat zich buiten…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Een enkel blad draait in de herfstwind
en houdt mijn blik vast — zijn zachte val zegt soms
meer dan duizend stemmen ooit hebben gezegd. De natuur schreeuwt
niet, ze fluistert met alles wat leeft, en wie stil is hoort in dat fluisteren iets van troost.…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Of is dit schrikbeeld de illusie,
en staan velen in volle inclusie
onder die enkele zon te ruziën
wie het eten en drinken geven
mag?
Onzekere benen verdwenen
op het moment dat hij stond,
de grond was heet en bleek;
hij bevond zich in zijn leven.…
de orde van de ouderdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 ouder worden is niet enkel verouderen, maar vraagt een keuze
zo men daartoe de ruimte wordt gegeven
zelf zal men de geest moeten bevrijden van "het moeten", is de leuze
alles wat van minder belang is of onhaalbaar blijkt, wordt uitgedreven
maar wat telt is zelfstandig blijven ademen, doorgaan noemt men dat.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.
Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen. De wereld zakt weg, maar hij
zingt erboven, een punt van waarheid, zonder angst voor de kou, en toch altijd dichtbij.…