Alle inzendingen over hand

17765 resultaten.

Sorteren op:

Ik mis je

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Ik mis je hand die mijn hand vast hield. Ik mis je lippen op de mijne. Ik wil je terug maar jij mij niet. Waarom moest het zo zijn? We waren zo gelukkig samen. Ik mis de tijden samen met jou. Ik mis de tijden toen we samen moesten lachen. Ik mis de tijden toen we samen moesten huilen. Ik mis alles aan je.…

Mama Tandoori

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
tot hand nu zonder man met stramme armen maar ook de strijd de laatste mond te zijn, dat -gratis is toch goed gedrag- bepaalde de hoop, nog altijd in de haven één boek, bevattend inhoud van tientallen zware koffers passeert de incheckbalie in de jaszak van een doctor.…

Ik zie de morgen

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.510
komen de edele twee, een gelaten paar, die van elkaar de omgeslagen vouwen schoven, geruste handen langs wier boven - vlakken in glanzende val afglijden de ruisende plooien naar weerszijden, en zo bedaard met een lichte duw tillen zij nu het slaapgordijn, zie, zie, hoe wel de dag mag zijn?…

In verlegenheid

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
Mijn haar danst caleidoscopisch op de hoogglans van het licht als de wind mijn droefenis uiteen dwarrelt Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen van ziltige verlangens en schaapachtige wolken We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde in een storm van verlegenheid waar blosjes…

Handlezing

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Mag ik u de hand eens lezen Schikt u dat op dit moment Het staat geschreven ‘t is bekend Van mij heeft u dus niets te vrezen Nee u hoeft niet zo te beven Ai uw levenslijn loopt stuk Dat duidt op een ongeluk Gelukkig duurt dat nog wel even Oei en dat lijkt ook niet pluis Heeft u soms een grote hond Ach nu lijkt ie nog gezond Houd hem voorlopig…

geschilderde lach

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.447
je streelt me, mechanisch, met ijskoude handen en ik huiver door de onpersoonlijke lach die op je gezicht lijkt te zijn geëtst en ik vraag me af, heb je alweer genoeg van mij?…
Fairouz2 november 2011Lees meer >

DE NOOD

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Toen ging er langs de kamerwand een schuwe ijle zwarte hand: grauw-luidloos vlood de nood.…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.157
En onze deernis en ons medelijden Strekt tevergeefs de zegenmilde hand Naar dit hun onbegeerd geduld geleide En keert in de oprechte stand Van trouwbevochten nimmermeer te delen Geluk tot delen altijd weer gereed, Dat hier voorbijgaat langs de duistre velen Als onuitspreeklijk godlijk leed.…

Afscheid van tante Gusta

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.282
die zo zacht zijn als haar hart en die papieren portefeuilles voor ons vouwden in de groeven van die handen rust een leven op de tast lief klein vrouwtje zo eenvoudig als ze was achter haar gesloten ogen zijn de bloesems eeuwig wit en de dauwdruppels als zilver in het gras…

Gestoorde eenzaamheid

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Weer niet hun dorre handen van de zomen; Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat; Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen Benaadren ze onze tastbre schat Met halfbewust en machteloos begeren; Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan; Zij kunnen ons niet schaden en niet deren; Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…
P.C. Boutens22 november 2025Lees meer >

De windstilte.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
In de stilte van de duinen door de zee overmand liep ik huilend van je weg voelde nog de warmte van jouw hand In de stilte van de duinen.…

Waarschuwing voor meiden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Een zeemeerman te Loon op Zand Dong bij ene zeekoe naar haar hand. Hij sprak: 'k ben zeeziek van verlangen, De driften die mijn lijf doorprangen Kan ik niet langer wederstaan, Kom wil met mij de zee in gaan! De zeekoe sprak: 'k kan niet verhelen, Dar een zeestier mij geen zier kan schelen.…

Man verliest van Vlieg

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Mijn wapens zijn twee handen. Hij is een wendbare straaljager. In het donker gaat hij zitten. Met de lamp aan vliegt hij zigzag. En bromzoemt onvermoeibaar keihard. Nooit zie je hem, wel zag. Steeds klap ik te laat in mijn handen. Mijn prestige staat op het spel. De strijd duurt meer dan een uur. Een spuitbus inzetten zou laf zijn.…

Kind in niemandsland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Uit mijn diepste holen neemt zij mij bij de hand, er ligt nog steeds een kind in het niemandland.…
Pama5 januari 2015Lees meer >

Ons aller einde is de dood.

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.919
bleek en reeds stil gevouwen haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed arts luistert en buigt zich weer even over haar heen maar het leven is reeds uit haar verdwenen de handen voelen al koud als steen…
Leonardo15 januari 2015Lees meer >

De bekeerling

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
in hand Door Hem geleid in liefde en gezond verstand Maar ‘t eerste weekend van de maand, ’t is altijd prijs Is hij afwezig om zijn zonden te belijden Zijn naaste buurman voetbalt uit, dus is op reis Hij kan zich dan devoot aan ’t kruis van buurvrouw wijden…

De tolk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik zie een kind lopend aan moeders hand samen naar de dokter waar het gesprek begint over de ziekte van moeder tussen dokter en kind. Ik zie een kind lopend aan vaders hand samen naar de school de inschrijving begint vader voert het woord met als tolk datzelfde kind.…
Chatfant19 november 2015Lees meer >

Depressie

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.426
het is alsof je blik steeds meer naar binnen gekeerd raakt je voorhoofd steeds donkerder wordt je wangen steeds strakker je mond steeds afstandelijker dan enig iets wat ooit van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken…
Antjie Krog30 september 2016Lees meer >

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
Nu dringt ze in de hutten de najaarskou, En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw Om de doden tijd die begon. En ze hokken bijeen om een huivrend vuur, En ze warmen hun handen er aan. En ze tellen de dagen zo uur na uur, En het blijft in hun harten zo dor en guur, Om de zomer die heen is gegaan.…

mama

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Mama Ik heb je hand moeten loslaten Jij hebt ons moeten verlaten Je strijd is heftig geweest Elf dagenlang heb je gestreden Je hield je vast aan het aardse Nu is dit allemaal het verleden Op het laatst nam je mijn hand stevig vast Je keek recht in mijn ogen Net of je mijn gezicht wilde blijven zien Voor je het aardse ruilde voor hierboven…

op de waagschaal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
denken daar niet over na geen gedachte zal in een noot kunnen dalen immers het is in het ongrijpbare waarin ik met open handen sta en mijn bewegende vingers de zin bepalen…

Aan mijn wandelvriendin 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Sommigen doen het voor hun plezier In de regen op weg naar station de uitlaat (als vegetariër) trotseren van viskraam, poelier Ergens uitstappen in een klein plaatsje In één hand de beschrijving op een a vier dat al gauw een vod, nat, de plu in de andere omhuld door handschoen die nat en koud een 3e hand, waar ?…
Ralameimaar24 december 2019Lees meer >

Grenzen gaan en komen.

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
bevriest, zoekt zijn immuniteit in het bloed, wie dat vindt dat resistentie bestaat even alleen in woordenboeken, wat ik lees is lopend vuur sterk geïnfecteerd dat het zelfs de dood ontdooit de grenzen vallen weg staan als blokkades weer op waar mensen gaan, de haat verbleekt, is even weg, bladeren die al gestorven zijn in beide handen…
Pama2 april 2020Lees meer >

Argwaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult hoe…
LadyLove20 augustus 2020Lees meer >

kerf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
(het glas valt uit je hand). zwijgen is soms meer dan een plicht.…

drup drup

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
het toilet is boven, tegenover de slaapkamer, een fijn gegeven daar mijn kleine tingeling zich telkens 3 x per uur geroepen voelt om even uitgelaten te worden ik doe wat hij zegt, hij is me dierbaar en ik geef hem met graagte mijn hand doch mijn slaap neemt afstand van mijn ontoegeeflijk verlangen om mij als personage in diepe rust te…
elze26 april 2023Lees meer >

Vredesgebed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Vandaag wensen we vrede, werken we aan vrede, staan we voor vrede, en delen we vrede: hand in hand, hart aan hart, vredelievend.…

eindeloos

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
waar jij welverdiend de rust genieten mag van het eindeloos zijn ervaar ik meer dan ooit wat jij mij betekent ik tover mij een lach door tranen van gemis als ik terugdenk weer aan toen wij elkaar eens in liefde overgaven ik ervaar dankbaarheid voor hoe wij samen in voor- en tegenspoed steeds weer opnieuw hand in hand stonden ik…

Sceptisch

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
Vertrouwen is een dobbelsteen in handen van iemand die niet kan gooien. Ze beloven hemel en aarde, maar hun handen zijn leeg. Iedere glimlach een oefening in misleiding, ieder woord een schaduw van iets dat nooit was. Ik reik niet. Waarom geloven als zelfs de zon ooit besluit te doven? De leegte applaudisseert zacht. Ik knik.…
Nathan16 december 2025Lees meer >

Monotoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 282
Mijn handen geknepen om niets en dankbaar dat niets geen pijn doet. Als de volgende steek komt, zal ik glimlachen. Niet uit kracht, maar uit gewenning. Alles wat kwetsbaar was is al lang opgebruikt.…
Nathan17 januari 2026Lees meer >