17765 resultaten.
Ik mis je
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
1.122 Ik mis je hand die mijn hand vast hield.
Ik mis je lippen op de mijne.
Ik wil je terug maar jij mij niet.
Waarom moest het zo zijn?
We waren zo gelukkig samen.
Ik mis de tijden samen met jou.
Ik mis de tijden toen we samen moesten lachen.
Ik mis de tijden toen we samen moesten huilen.
Ik mis alles aan je.…
Mama Tandoori
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 tot hand
nu zonder man met stramme armen
maar ook de strijd
de laatste mond te zijn,
dat -gratis is toch goed gedrag- bepaalde
de hoop, nog altijd in de haven
één boek, bevattend inhoud
van tientallen zware koffers
passeert de incheckbalie
in de jaszak van een doctor.…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 komen
de edele twee, een gelaten paar,
die van elkaar
de omgeslagen vouwen schoven,
geruste handen langs wier boven -
vlakken in glanzende val afglijden
de ruisende plooien naar weerszijden,
en zo bedaard met een lichte duw
tillen zij nu
het slaapgordijn,
zie, zie, hoe wel de dag mag zijn?…
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 Mijn haar danst caleidoscopisch
op de hoogglans van het licht
als de wind mijn droefenis uiteen dwarrelt
Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren
en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen
van ziltige verlangens en schaapachtige wolken
We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes…
Handlezing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Mag ik u de hand eens lezen
Schikt u dat op dit moment
Het staat geschreven ‘t is bekend
Van mij heeft u dus niets te vrezen
Nee u hoeft niet zo te beven
Ai uw levenslijn loopt stuk
Dat duidt op een ongeluk
Gelukkig duurt dat nog wel even
Oei en dat lijkt ook niet pluis
Heeft u soms een grote hond
Ach nu lijkt ie nog gezond
Houd hem voorlopig…
geschilderde lach
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.447 je streelt me, mechanisch,
met ijskoude handen en ik huiver
door de onpersoonlijke lach
die op je gezicht lijkt te zijn geëtst
en ik vraag me af, heb je alweer genoeg van mij?…
DE NOOD
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.893 Toen ging er langs de kamerwand
een schuwe ijle zwarte hand:
grauw-luidloos vlood de nood.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 En onze deernis en ons medelijden
Strekt tevergeefs de zegenmilde hand
Naar dit hun onbegeerd geduld geleide
En keert in de oprechte stand
Van trouwbevochten nimmermeer te delen
Geluk tot delen altijd weer gereed,
Dat hier voorbijgaat langs de duistre velen
Als onuitspreeklijk godlijk leed.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 die zo zacht zijn als haar hart
en die papieren portefeuilles voor ons vouwden
in de groeven van die handen
rust een leven op de tast
lief klein vrouwtje zo eenvoudig als ze was
achter haar gesloten ogen
zijn de bloesems eeuwig wit
en de dauwdruppels als zilver in het gras…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Weer niet hun dorre handen van de zomen;
Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat;
Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen
Benaadren ze onze tastbre schat
Met halfbewust en machteloos begeren;
Hun oog ziet maar hun eigen blinden waan;
Zij kunnen ons niet schaden en niet deren;
Zij doen zichzelf hun moedwil aan.…
De windstilte.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 In de stilte van de duinen
door de zee overmand
liep ik huilend van je weg
voelde nog de warmte van
jouw hand
In de stilte van
de duinen.…
Waarschuwing voor meiden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 Een zeemeerman te Loon op Zand
Dong bij ene zeekoe naar haar hand.
Hij sprak: 'k ben zeeziek van verlangen,
De driften die mijn lijf doorprangen
Kan ik niet langer wederstaan,
Kom wil met mij de zee in gaan!
De zeekoe sprak: 'k kan niet verhelen,
Dar een zeestier mij geen zier kan schelen.…
Man verliest van Vlieg
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 Mijn wapens zijn twee handen.
Hij is een wendbare straaljager.
In het donker gaat hij zitten.
Met de lamp aan vliegt hij zigzag.
En bromzoemt onvermoeibaar keihard.
Nooit zie je hem, wel zag.
Steeds klap ik te laat in mijn handen.
Mijn prestige staat op het spel.
De strijd duurt meer dan een uur.
Een spuitbus inzetten zou laf zijn.…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Uit mijn diepste holen neemt zij mij bij de hand,
er ligt nog steeds een kind in het niemandland.…
Ons aller einde is de dood.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.919 bleek en reeds stil gevouwen
haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed
arts luistert en buigt zich weer even over haar heen
maar het leven is reeds uit haar verdwenen
de handen voelen al koud als steen…
De bekeerling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 in hand
Door Hem geleid in liefde en gezond verstand
Maar ‘t eerste weekend van de maand, ’t is altijd prijs
Is hij afwezig om zijn zonden te belijden
Zijn naaste buurman voetbalt uit, dus is op reis
Hij kan zich dan devoot aan ’t kruis van buurvrouw wijden…
De tolk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Ik zie een kind
lopend aan moeders hand
samen naar de dokter
waar het gesprek begint
over de ziekte van moeder
tussen dokter en kind.
Ik zie een kind
lopend aan vaders hand
samen naar de school
de inschrijving begint
vader voert het woord
met als tolk datzelfde kind.…
Depressie
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.426 het is alsof je blik steeds meer naar binnen
gekeerd raakt je voorhoofd steeds
donkerder wordt je wangen steeds
strakker je mond steeds afstandelijker
dan enig iets wat ooit van mij
was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn
hand zo door je heen kan als ik probeer
tegen te houden dat je verdwijnt je bent
onder ons maar hebt het contact
verbroken…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Nu dringt ze in de hutten de najaarskou,
En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw
Om de doden tijd die begon.
En ze hokken bijeen om een huivrend vuur,
En ze warmen hun handen er aan.
En ze tellen de dagen zo uur na uur,
En het blijft in hun harten zo dor en guur,
Om de zomer die heen is gegaan.…
mama
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Mama
Ik heb je hand moeten loslaten
Jij hebt ons moeten verlaten
Je strijd is heftig geweest
Elf dagenlang heb je gestreden
Je hield je vast aan het aardse
Nu is dit allemaal het verleden
Op het laatst nam je mijn hand stevig vast
Je keek recht in mijn ogen
Net of je mijn gezicht wilde blijven zien
Voor je het aardse ruilde voor hierboven…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 denken daar niet over na
geen gedachte zal in een noot kunnen dalen
immers het is in het ongrijpbare
waarin ik met open handen sta
en mijn bewegende vingers de zin bepalen…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Sommigen doen het voor hun plezier
In de regen
op weg naar station
de uitlaat (als vegetariër)
trotseren van viskraam, poelier
Ergens uitstappen in een klein plaatsje
In één hand de beschrijving op een a vier
dat al gauw een vod, nat,
de plu in de andere
omhuld door handschoen die nat en koud
een 3e hand, waar ?…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven
zijn in beide handen…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht
woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast
boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 (het glas valt uit je hand).
zwijgen is soms meer dan een plicht.…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
Vredesgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Vandaag
wensen we vrede,
werken we aan vrede,
staan we voor vrede,
en delen we vrede:
hand in hand,
hart aan hart,
vredelievend.…
eindeloos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
525 waar jij welverdiend
de rust genieten mag
van het eindeloos zijn
ervaar ik meer dan ooit
wat jij mij betekent
ik tover mij een lach
door tranen van gemis
als ik terugdenk weer
aan toen wij elkaar
eens in liefde overgaven
ik ervaar dankbaarheid
voor hoe wij samen
in voor- en tegenspoed
steeds weer opnieuw
hand in hand stonden
ik…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Vertrouwen is een dobbelsteen
in handen van iemand die niet kan gooien.
Ze beloven hemel en aarde,
maar hun handen zijn leeg.
Iedere glimlach een oefening in misleiding,
ieder woord een schaduw
van iets dat nooit was.
Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.
Als de volgende steek komt,
zal ik glimlachen.
Niet uit kracht,
maar uit gewenning.
Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…