14833 resultaten.
Hardnekkigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Luisteren naar de wind,
die fluistert in de bomen,
en ook wolken drijven laat.
Zien hoe liefde wegen vindt,
wanneer mensen leren laten,
en toch het liefste blijven doen.
Wij mensen menen hardnekkig,
dat nietsdoen niets doen is.
Het tegendeel is waar.…
Verder leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Laat mij je nog voelen,
als de wind blaast door mijn haren.
Laat mijn gezicht verkoelen,
door jouw regendruppels gemengd met mijn tranen.
Alleen zo kan ik verder leven,
totdat ik je ooit weer zie.
Wil jij mij deze wensen alsnog geven?
het zijn er helaas wel meer dan drie.…
Geluksmomentje
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
457 Een vogel zingt
als winterwolken voorbij drijven
in de lentewind…
Verstild huis,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.630 Nadat hij was weggegaan,
Begon de wind te loeien
beukte het huis,
Gromde de schoorsteen.
En ik dacht:
De wind zal tegen hem
brullen als een leeuw.
Hij zal de weg verfoeien.
Zeven mijlen verder en
niet meer zullen de lippen
verkleumd zijn die ik zo
verhit kuste,
Vergeefs want
een kus warmt maar een keer.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 'n Twijgje wind slechts
speelde met het laatste blad
van de bijna naakte boom,
die eenzaam, verloren haast
en half verdronken,
zich oprichtte uit laag hangende
dauw, over wat bij helder zijn
een weiland bleek.…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 zee
mijn ogen lachten weten
we dreven met de winden mee
jouw rust ging wijsheid heten…
Ik draai een kleine revolutie af
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.007 ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen…
mijn kleine wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
971 ogen richten steeds op mij
waarin de rouwkaarten al geschreven staan
in een stilte waarin mijn mond niet meer tot woorden komen
maar armenfladderend licht de wind mij op
en mijn doodsboot verkoos het duister
de zwartheid vernietigend
en het terug voorbij…
BEELDSPRAAK
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
8.706 Hij stond onder en boven de wet
heeft alles naar zíjn hand gezet
waaide met alle winden mee
droeg water naar de zee
ving als hoge boom veel wind
was onschuldig als een kind
voelde zich als een vis in het water
had na het doorzakken een kater
is aan lager wal geraakt
heeft harde noten gekraakt
hij weet nu, de druiven zijn zuur
maar dat went…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Hoe Nieuwpoort ver kan zijn
als een veldslag in 1600
Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 opnieuw
te leren vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zou
deze plaats zal altijd herfst zijn
mijn hart staat open maar blijft nu leeg
de spechten tikken dromen weg
ik droom een knuffel in de wind…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 opnieuw te vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
Storm
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 Eindelijk moest ook die storm overstag,
ze ging kennelijk alleen ten gronde
aan haar eigen onbetamelijk wangedrag,
de wind nam af, de zon scheen flauw,
het mozaïek werd blad na blad verslonden
en ik, ik nam alles gelaten in ogenschouw.…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 vlucht in de lucht
zacht, zacht sprankelend
op allerprilst gefluister
fleurt met flair
het dromenkind op
wiegt de lentegloed
haar gedachten
vrij op de wind
(duo-gedicht van Windwhisper en Quicksilver)…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De wind speelt door de spleten,
het lied op zijn eigen manier,
maar de klokken overstemmen,
de wind verdwijnt in het niet.
De beiaardier kent de kunst,
om de zuiverheid te aanhoren
en alle oneffenheden in
de kiem te smoren.
Hij speelt de noten zonder na te denken,
of aandacht aan de omgeving te schenken.…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 door een traan
opgetild door de wind om daar te laten
ritselend bladerdek stadion van geluid
oranje gloed op schapenvacht neer
rijen bloesem van het fruit
en weet het is zo en zo veel meer…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 een paar bladeren,
Dat het geluid van het land is
Vol van dezelfde wind
Die waait in dezelfde kale plaats
Want de luisteraar, die luistert in de sneeuw,
En, niets van zichzelf, aanschouwt
Niets dat er niet is en het niets dat is.…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 zonder
tonen de schitterend
zomerse morgenstond
met een kus sluit ik af
wens je een heerlijke dag
voel de wind die zachtjes spint…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 land weer in rust
vergeefs zoekt de zon
een stralende afgang
in de mistige massa
de weg naar ’t balkon
door het zilte gezang
voor een dansende wind…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 van een goed lijf
is de trigger voor
ieders blik
harmonieus
bewegen zoals
wind bloeiende
bloemen het
volmaakt
synchroon
dansen zo
uit de natuur
heeft meegegeven…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
Niet vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
317 De wind speelt ermee, soms licht, soms hard,
terwijl ik opnieuw leer lopen tussen takken, tussen bomen, door een bos.
Ik klim over een gevallen boomstam
en kijk nog één keer achterom.
De wind is gaan liggen, de zon breekt door.
Voor mij ligt een glooiende, groene heuvel,
vol verrassingen, vol obstakels.
Ze zijn nog niet vergeten.…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 niet
voor hun macht
zij liet de wind opsteken
en roeide hen zelf
met droge ogen terug
naar huis…
Groeien
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.062 Stap na stap liet ze zien hoe groot ze was.
Ze kon de wereld aan, en zocht naar haar bestemming.
En soms... zocht ze nog even de warmte bij haar ouders.
Zo groot en sterk, maar van binnen nog steeds kwetsbaar.
Zeventien jaar oud, en nog een lange weg te gaan.
Daar liep ze, ze dacht na over het leven.…
Passanten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.326 portaal Den Haag centraal
Holle stappen gaan voorbij - haastig allemaal
Zwartgelakte schoenen - en een zwarte aktetas
Een hand omvat een creditcard in een zwarte overjas
Op een stoeltje zit een zanger in de weer met zijn gitaar
Een eiland in de drukte - in een holle ruimte waar
zijn langdoorleefde stem weerklinkt door het dagelijks verkeer
Eén stap…
Oh leven ....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.922 Oh ja... jij MIJN LEVEN,
laten we nog lang samen dansen,
samen wandelen
het ritme doet er niet meer toe ,
samen gewoon naast elkaar
elke dag het licht begroeten
elkaar ontmoeten,
samen stap voor stap
de rest van dit pad nog gaan .…
Wie zal de nacht in strikken binden?
gedicht
3.4 met 64 stemmen
16.253 Je naam heb ik nog niet vergeten,
maar op het zachte weefgetouw geweven,
zoals een roos bloeit in de wind.
Ik heb je naam goed opgeschreven
en aan een wit papier gehangen
waar kinderen mee spelen kunnen,
zodat je naam in hun verlangen
bewaard zal blijven voor de wind.…
Regenliedje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.801 Brr, de wind zingt de bas langs de daken
En de pannen slaan ratelend de maat
De bomen zij kreunen en kraken
Wat is me die wind nou toch kwaad.
Maar ik word toch heus niet verlegen
'k Lig fijn in mijn warme bed
En heb om de wind en de regen
Alleen maar een stiekeme pret…