20097 resultaten.
De naam op de duiventil
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.011 Philas, door de min bestreden,
Had de naam van Amaril,
Met zijn naam, wel diep gesneden
Op de rand der duiventil.
'k Zie haar na haar duifjes treden,
Die ze als anders voeren wil.
't Meisje vindt haar naam geschreven
Bij zijn naam, zij bloost, zij lacht:
Wat zij dacht, is ons om 't even.…
Naar veilige haven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 woorden die
Zich aan mij opdringen
Blijven onuitgesproken -
Ongeboren blijven ze rusten
In mijn opengevouwen handen
Die deze dagen verlangen
Naar vrede, veiligheid en rust
Om aan te komen op de
Door God geschapen kust
Waar ook jij door
Ruwe stormen heen
Door het vuurtorenlicht
Naar veilige haven
Werd gebracht
Na het diepe…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Stiekem
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
639 Ik heb van veel zaken diep berouw
de dood komt nu zeker gauw
jij bleef mij al die tijd toch trouw
jij was de enige die bleef
en droeg er zorg voor dat ik nu nog leef
maar ook jij weet dat dat alles tevergeefs was
de dood staat om de hoek te wachten
en niemand kan die verwachting nog verzachten
of het is diegene die mijn kist stiekem reeds…
de ogen van Aarsman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
434 in tijden van grote schaarste
en armoede laat je schaamte varen
kijk je niet op een smetje
ben je blij met elke kruimel
daar moest ik aan denken toen ik
die grote foto in de Volkskrant
van j.l. donderdag 28 augustus zag
ik voelde mijn lekkere trek
uit schaamte op de loop gaan
en groef diep in mijn herinnering
naar de laatste keer dat…
Zuivergraf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
993 In jouw sterven ligt het ontwaken van de ochtend
in winterbrons en zomergoud, een dageraad
van eeuwigheid en peinzend denken
aan een land met bergen bij de oceaan
in een bibliotheek vol met gedichten
klinkt jouw naam in waakzaam zwijgen
en niemand die het rijmwoord vindt
in een droom van diep verleden
bij de rivier ver naar beneden
in…
Valentijn 2015
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Mijn lief is de duinpan
gericht op de zon
zo warm en intiem
ze houdt je uit de wind
Mijn lief is het zandstrand
grenzeloos open
gekerfd door de zee
ze maakt elke dag nieuw
Mijn lief is de branding
bruisend aanwezig
met pracht en ook kracht
ze neemt iedereen mee
Mijn lief is de oerzee
onmetelijk diep
bron van het leven
van zichzelf…
Speel dan Shehab, speel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 speel dan Shehab, speel
laat jouw gitaarspel
verhalen over de stad
waarin jij bent geboren
waar liefde ooit de voertaal was
verbroedering leidde tot
diepe vriendschappen
kinderen vrijuit speelden
nog te onbevangen waren
voor een wrede waarheid
vol haat, kom Shehab speel
verhaal over jouw mooie Aleppo…
Reflectie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Als je ondersteboven
voor een spiegel
even in die wereld kijkt,
zie je bergen als diepe meren
en de zee is de lucht,
met vissen die vliegen.
Alles valt er omhoog
en onze leeftijd
gaat er naar beneden.
Staar echter niet te lang,
in deze andere realiteit,
is niets wat het lijkt.…
Uitingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De behoefte van ons mensen,
om ons uit te spreken,
is diep geworteld.
Meestal praten we tegen God,
in de vorm van gebeden,
maar we weten niet of hij bestaat.
We weten ook niet of hij luistert,
naar eigen goddelijke gedachten,
of naar onze goedbedoelde raad.
Het liefst praat ik tot mezelf,
in de vorm van gedichten.…
Stukjes ziel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
500 soms zie ik
stukjes ziel in een
onverwacht gebeuren
een oogopslag
of lieve lach zij
kleuren ineens mijn dag
het zijn intense
geluksmomenten
die ik meer zou wensen
het zielenleven
lijkt in zijn roerselen
ons laatste groot geheim
alleen de pijn
kent iedereen uit
een heel diep ervaren
laat geluk maar komen
in een nieuwe dimensie…
Kentering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Diep in mij zegt iemand:
Dat nooit. NEE!
Zal die stem in de anderen,
ook zo tot hen spreken?
Ineens wordt de kans groter,
dat het wèl gaat lukken. Ja!
Misschien hebben we wel ongelijk,
en valt alles, ondanks alles, mee.…
Gebruikssporen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
685 De tijd heelt alle wonden
Dat wordt altijd gezegd
Nooit is uitgelegd
Wat daar meer aan is verbonden
Al de pijn, diepe gedachten
Gepieker, open vragen
Wanhoop, angst en slechte dagen
Eenzaamheid in lange nachten
Functioneert het weer nadien
Beter voelend en soms sterk
Deed de tijd zijn goede werk
De sporen blijf je altijd zien…
Onverbloemd
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
623 rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen
het muurbloempje
bloeide nog wat verder open
de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat…
Afnemend licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 waar is de wereld
ik ben weg maar toch
voel ik nog mijn warme bed
zie allerlei figuren
zich laten oversturen in
ontsteltenis en diep verdriet
hun handen strelend
langs mijn haren en gezicht
in een traag afnemend licht
ik had hier niet mogen zijn
bij hun diepgevoelde aardse pijn
maar werd terug gehaald
de kleine nog in slaap
een…
Een zaadje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Een zaadje viel
het zweefde met de wind
lager en lager
het daalde op Aarde
Men dacht
het sterft alras de dood
ergens diep in de Aarde
Echter, er kwam een dag
dat het zaadje ontwaakte
een groen plantje
kwam boven Aarde
Toen ging het snel
het wonder
van groei en bloei zette
'n prachtige bloem in de Aarde…
Wat blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis.
We wachten op een leeg gemoed.
Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden.
We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen.
Wat blijft als woorden ons verlaten?…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 we dansten de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele…
Stil zwijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Over stille wegen
van verzwegen woorden
liepen wij
door de groene plantsoenen
van het stille zwijgen
de nauwe straten van
het niet begrijpen
de stilwater grachten
met de diepe gronden
en onze monden
vonden niet de woorden
om bruggen te bouwen
wij kwamen los
van ons verhaal
zo daalden we de trappen af
elk in zijn eigen Babylonische…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!
Wie gebloeid heeft en gedragen,
Houdt herdenking tot genoot –
Hij heeft God niet meer te vragen
Dan de stille dood.…
de kleine jongen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
568 de kleine jongen
die je vroeger was
zit diep in je verborgen,
zit stilletjes in een hoekje
te wachten op je komst
je wilt hem zeggen
dat hij moed moet houden,
dat hij al zijn zorgen met je mag delen,
dat hij nergens bang voor hoeft te zijn,
dat hij steeds op je kan rekenen,
dat je er altijd voor hem bent
vooral, echter, wil je hem laten…
verwensing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 goed beschouwd komt dit neer op
een stukje contact zoeken her en der
een weerbarstige dag tegen
de haren in strijken
het diep koesteren van hoge verwachtingen
een schone stoep in Singapore
het aanlengen
van wijn als tijdelijk
een blauwe reiger op ‘t vuur
aap, noot, Mies Bouwman
een wens voor elk uur
om al wat schuurt maar nooit…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
Rampzalig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Zakjes vaderland zullen later
de diepe bres opnieuw dichten
doch de brakke tranen zullen
wrang en bitter nasmaken.…
Adembenemend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
568 dagen
met al die vragen
die blijven knagen
om een antwoord vragen
en het zijn er vele
die sterven maar die
het coronavirus erven
sterven veelal alleen
ik zet de televisie uit
sluit het venster en de
deur voor de
adembenemende
corona geur
en gaat zoeken
in het
boek der boeken
en laat mij leiden
door wat er
diep…
Dedain
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.162 Zonder prooi
sta je diep je in je hemd.
Hoe aandoenlijk je
bent zonder trofee
onder je magere hals.
-----------------------------------
‘En nooit weer terug’ (2020)…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
489 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Ik haal nu heel diep adem.
Mijn laatste woord is: "Hoop!"
Want hoop doet leven.…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…