Alle inzendingen over koude grond

8934 resultaten.

Sorteren op:

dromen

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
En nu nacht op nacht Blijf ik ernaar kijken, Mijn dromen die het koude steen verzacht, Maar nooit meer bereiken. En ook jouw dromen, die voortleefden in jouw hoofd zijn nooit uitgekomen, Want mijn verzameling Heeft ze... al te gauw beroofd.…
N&C7 februari 2009Lees meer >

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
ik gaf haar de naam zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

Prinsjesdag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.123
ontpopt zich soms met veel verbeeldingskracht als een gezworen vijand van het goede de draagster is bij voorbaat al verdacht ik hoor de woorden die ik reeds bevroedde orakeltaal van koninklijken bloede het onheil dat een ander heeft bedacht de klaagzang van het ganse kabinet bezorgt mij rimpels, hoofdpijn, grijze haren er wachten ijzig koude…
Daan de Ligt15 september 2009Lees meer >

Ketterij?

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
retoriek van roze biggen, verwent te wroeten tussen wortels van de romantiek, de borst gewent naar de verlichters, met het gezicht in gewoelde letters van de zinnen, ketters van regels en van lichtsporen in het woord, in gestreden voren wordt nooit onderhandeld, gewoekerd, welgeschapen, wat meer is dan enkelvoud, de dood is koud…
pama29 oktober 2009Lees meer >

j'accuse l'église

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
waarom heb je nou niet gezegd dat je van plan was dood te gaan ik had je zo graag nog even geknuffeld nu lig je daar in dat koude graf en ik mag er enkel voor staan met zoveel mensen om ons heen die niets weten van mijn straf niets weten van mijn pijn van de warmte die eens was en eigenlijk niet mocht zijn toen we tot de vrees voor paus en…

wintergast

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 612
kom bij me wees nog één keer wintergast je neus zo koud die blossen na het schaatsen op je wangen ik ruik de winter zie de honger in je ogen als ik langzaam wanten van je handen schuif kom vlakbij me zitten laat me nu opnieuw het vuur opstoken vertel me van je leven de uiteindelijke keuzes die je maakte en de vrouwen die je hebt…
annabel21 december 2009Lees meer >

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Wit en langzaam nog veel witter daalt er iets van boven neer, zingt van stilte, wentelt, wemelt, adem stokt en ziet plots weer hoe de mensen langzaam lopen, heel behoedzaam en alert, groeten niet of haast onmerkbaar bij de koude winterpret die de dagen vult met weemoed, - kindertijd is ver van hier - maar 't verlangen blijft in leven.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

Vreetzak

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
de schranzende kaakmalende eetbarbaar rijt het uitgestalde koud buffet aan stukken zet zijn tanden in alles wat smaakt of niet matigheid is voor hem een ijdel woord eet niet de hoeveelheid beleefde honger overvol bord beladen met smakelijke spijzen bewaakt hij met argwaan en achterdocht vork en mes in gewelddadige aanslag happend, malend…

biografie van het tegenlicht

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
dit is mijn stem, zei je ik zwijg en graaf me in jou omdat niets ontbreekt aan onze stilte ook al sijpelt water uit de achterflap; uit noodzaak omdat tijd zich verontschuldigt bij het stervend licht en ik me lokken liet door de verste grenzen zoals koude bladeren langs een winters strand die in de horizon verdrinken dit is mijn…

Langs de zee.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Na een koude winter komt er steeds weer een warme zomer. Dus lopen wij hier langs de zee samen gelukkig en tevreden.…

GEVECHT VAN EEN ARTIEST

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik schrijf stilistisch dat je d'r koud van wordt. Alleen laat ik tranen met tui- ten, omdat niemand me wil le- zen. Ze zeggen allemaal: 'we fucking hate it'. Dat is niet erg, dat is goed voor de moraal, zo- lang ik maar kan duiken en hoog kan opspuwen het mooiste koraal!…

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
als stilte toeneemt in mijn lege huis hoor ik vaak sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar…

Bespiegeling

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Jouw kennis verlaat het koude lichaam dat ook snel vergaat. En vader die ooit op moeder deinde kon nooit bevroeden, het ongerijmde feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
J.H. Booij6 oktober 2010Lees meer >

Zaterdagmorgen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
De daken zijn wit, Het heeft gevroren Alles is stil en koud. De zon tekent met haar warmte, Zwarte strepen op het dak. Het wordt een zonnige dag. Mijn buurvrouwen aan de overkant Hebben het rolgordijn nog dicht. Er roert zich nog niets. Het huis moet eerst opwarmen, Voordat de "besjes"zich vertonen. Ik ben dus wel vroeg op.…
Antje10 november 2010Lees meer >

Als een kerstmysterie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
horen * zij is een roepende over winterse velden met statige galm zonder dat men haar nog ziet als hemelse bruid * gedragen door een stenen verleden en echoënde psalmen, naar verluidt * maar laten we ons nog verwonderen door eenvoud en mystiek ik zou het niet weten: zie zoveel koude…

waar we waren

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 613
vreemd blijft het om het bed te zien kussens liggen stil, haast gerangschikt als museumstukken in een eigenaardig, oud licht het wordt koud, killer dan buiten ook dit schrijven kost meer tijd zoals de weg langs muren en loze lakens het doet pijn wanneer jij beweegt in een veranderde blik en ik vecht voor eigen recht de hemel leeft met…

Rondeel

gedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 15.779
's Verleden levens koud en heet Voelt men zich in de loop der tijden Vanzelf gelijk het uur ontglijden. O jeugd, was 't dit waarom men kreet? Men wordt een ding en men vergeet.…
J.C. Bloem13 februari 2011Lees meer >

Ik heb de winter begraven

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…
Hilly Nicolay27 februari 2011Lees meer >

spitzen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 540
langs de koude deuren van een winterdag danst lentelust haar onbevangen dromen; buitenbeentjes spelen mee nu zelfs de knoppen trager openen vergeet ik, dat het naseizoen al ouder tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer dan dagenlang geleden moegestreden huilt de wind een klaaglied voor mijn zomerkind morgen, als de zon verschijnt…

dank..

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.089
dag mama (in de kerk van mijn jeugd brandt het licht van leven) nu je gegaan bent nu je rust kus ik jouw koude ogen en een wang waar zacht jouw vrede sust ik mis je, waar ik missen mag maar meer nog ben ik blij om alle pijn die weg mocht gaan en jij het licht mag vinden…
switi lobi29 augustus 2011Lees meer >

Artistieke vingers

netgedicht
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
een glazen bol kaarsen flakkerden door koude tocht een slanke hand met artistieke vingers verstrooide licht uit tal van ringen haar donkere stem legde mijn leven feilloos bloot hoewel ik weerstand bood zij slechtte de muren rond mijn hart het gelag dat ik betaalde in mijn bestaan duidde de plaats waar ik ontspoorde wissels die…
wil melker2 oktober 2011Lees meer >

Schimmenspel

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Zijn adem waait de woorden stuk als in een draai van ongeluk de glans zijn oog verlaat en koud zijn hand gesteente breekt er laveloos de draak mee steekt als in verharde kramp de droom slaapt zich aan diggelen waarin het wonder zoekt naar ‘t antwoord die de vraag niet weet omdat het boze vloekt Met handen uit de was gekneed wordt…

Kerst(vrede)licht

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen in vrolijke kleur en vorm overal als een groet of om warm te onthalen die eens geboren werd in koude stal mensen lopen in feeststemming op straat kopen cadeaus om elkaar te verblijden alsof in heel de wereld nu om vrede gaat en niet meer wordt gedacht aan strijden dan denk ik schijnen al die lichtjes…

AVONDDAMP BOVEN WEI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Een breed wit meer van nevelig koud zweet uit slapende spoken doorzichtige zeiltjes zonder boot of mast zweven wiegend in wijde kringen rond mijden angstvallig het diepe midden waar een eenzame boom schuilt kaal _ plomp _ gedrongen...…

negen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
(negen zonnen zijn gegaan hun licht in bloedrood wenen aangezet opent grauwe velden) een vlinder stoeit er niet voor niets haar tijd van wederopstanding verjaart waar in jonge bomen lente klaart en snelle vogels nestelen; besef verongelukt in koude woorden ergens zwerft een marmeren maan tussen sterrenhemels en de nacht in die…

Consensus

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
mijn natuur beschrijven als natuur het doen verplaatsen in de wolken welke mijn fantasie bevolken overdrijven wat ikzelf bestuur het is vandaag weer transformeren in profielen die de geest oproept wisselend waar stemming aan voldoet ik zal het moeten uitproberen bliksemschichten door een aggregaat botsend warm en koud de dader is als het…

Bij iets in je ogen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
ik blijde angst tegelijk bewogen in gevecht,niet te acteren Een zon in de schaduw, die niemand misschien zag Woorden vertelden me ruw, een gesloten mond in ooglijke aanslag Het verlangen in charme, de pauper in charisma Dringt als verloren warme, kijkende schisma En het stil sprekend hart, klampt elk gezichtsvermogen Is twijfel koud…
Marcel29 augustus 2012Lees meer >

Voltooid maar niet gevonden

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
Een schaduw van stof en nietigheid in gedachten zonder een verlossende ontmoeting of een gebaar dat de trieste sporen uitwist van het wachten dat ze niet meer vroeg of wilde dragen met haar lichaam dat alleen nog sprak in een taal van een onzichtbare koude pijn en een stille wanhoop van omkerende momenten en een wakend…
proficiens31 oktober 2012Lees meer >

Bomen in skelet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
het leven stilt waar bomen in skelet nog rillen onder de noordooster vlokt zacht de eerste sneeuw zij dartelt in het luchtig vallen op de koude schrale wind bewonderd door een spelend kind haar lach brengt weer de vrolijkheid in een witte wereld terug waar stilte van de schepping heerst in het wissen van de sporen zal de winter…
wil melker13 november 2012Lees meer >