1030 resultaten.
Esthetica
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
697 ik duimnagel
geïnkt de dingen zoals ze zijn
kalm op jouw oogleden
teer beschilder ik
rood geroezemoes
bij wie ik hoor
in één lijn met jou
naast elkaar
wiek ik liefdeswoorden
door zuchten gestreeld
tussen ‘t naakte bewogen
heel dicht bij jou
die gedijen verborgen
in diepe klanken
bij elke voetstap
voor je ogen als je lang kijkt
naar…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 mag ik een stukje wandelen
zomaar, dicht naast jou
en wil je mij dan iets meegeven
uit je eigen bewogen leven
vertel mij
van jouw eigen vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over…
Opa Nardus, wist het feilloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Hij had gelijk, de oude baas
mijn grootvader Nardus
“Coba” zei hij:
“Een bus en een tram en een man
moet je nooit achterna lopen”
die fluister bereikte vanmorgen
mijn oren weer
toen ik me al haastend voort bewoog
maar toch bus honderd dertig
voor mijn neus weg zag denderen
“soms komt Jantje laat thuis
maar soms komt die ook helemaal niet…
ik zou je willen vragen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.185 het gaat niet
over wat je
aan kennis of materie
hebt vergaard
niet
over status
maar
over hoe jij
het leven
in jou
ervaart
hoe je denkt
en wat je innerlijk beweegt
wat waren je verwachtingen
je verlangens
en
heb je durven dromen
wat heb je
gewonnen
en
wat heb je
verloren
en
hoe heeft dat
jou
innerlijk bewogen…
Rood
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
896 teder, wild en ongeremd
die de stier in mij niet laat rusten
rood is de kleur van jouw wangen
behangen met vele kussen
door vele monden vervangen
rood is de kleur van mijn hart
verliefd op jouw stralende ogen
die de kilte verjoeg uit mijn smart
rood is de kleur van mijn ogen
verdriet om een zinloos verlies
het heeft mijn leven bewogen…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 je mag me naar de hel sturen
mijn ogen vullen met vuur
me murw slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar en dartel bewoog…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Onzichtbaar, wanneer ze niet schijnt,
maar zichtbaar voor het oog,
als je het hoofd nou eens
zijwaarts bewoog?
Hoeveel slakken zijn er nodig
en hoeveel pakken zout,
voor we de ZON waarderen,
want morgen,
is het natuurlijk weer te koud!…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 bankje in de tuin
een beetje pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je liefde af te geven
want God was tevreden
over je bewogen…
Triest, zo vrolijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
790 Toen hij zich niet meer bewoog
geen vin meer verroerde,
ze zich bukten om te zien
of hij toneel speelde misschien
verdween de lach van hun gezicht
ze vlogen weg, volkomen geschift.
De humor ligt tegenwoordig echt:
op straat, met de dood ernaast!…
Wandelen is een sport voor een heel leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Het wandeltempo houdt hun leven
pas voor pas met een liefde voor
de natuur bewogen.
Wandelvereniging 'Houdt Er De
Moed Maar is'. Oefening baart
kunst geeft een leven zin.
Wandelen is wat in levenslust
met elkaar verbindt.
Pas voor pas is het de aanhouder
die zichzelf herkent en wint.
Wandelen is een sport voor een
heel leven.…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 er was geen waas
of een aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 je speelde met lucht
de vlucht van
jouw dansgewaad
zweefde schoonheid
boven de vloer
langzaam verstomde
het lichte rumoer
toen alle ogen zich
in verbazing richtten
op de kleurige nimf
jij bewoog als kind
bevallig en vol gratie
met perfectie in een
ongekende souplesse
op muziek van de wind
in haar luwte
glansden je ogen
verstilde…
zenuwtrek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 gedreven tipt en veegt hij zijn i-phone
en plukt daarbij met druk krommende vingers
tussen baard, tanden en kiezen
brengt schier schokschouderend
zijn getergde handen op plaatsen
waar lekkend vocht uitnodigt tot niezen
trillend zoekt hij neurotisch bewogen
onophoudelijk op benoemde plekken
naar iets wat er blijkbaar niet is en verklaart…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 De wind bewoog zich
voort,
in mijn adem.
Langzaam kwam er
een stilte
toen de wind zachtjes,
leek uitgeraasd.
Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ik wilde
water kneden
maar het heden liep
langs mijn vingers weg
met kou
probeerde ik
water maar het ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Hij droop af zoals alleen hyena's dat doen,
zijn staart bewoog naar Jaffa, zijn kop zwaaide ar-Am gedag.
Hatikwa, Hatikwa riep ik bevrijd
en stortte mijn zaad niet op de rotsen.…
Het onmogelijke land
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
427 ik heb je gezien
in de lach
van je slaap
vol blijdschap
betrad jij het
onmogelijke land
met geopende hand
waar vingers
knippen zonder
geluid en dromen
van alle kanten
tot je komen met
de liefelijke vraag
wil je er even uit
je bewoog in
zachte meegaandheid
met een warme
zucht draaide soepel
ontspannen op je rug
ogen half open…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Maria
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Geen God heeft daar ooit bewogen.
Wel in haar, als omhoog gezogen
levenssappen vlak voorbij de bast
van een plataan, die naar de hemel tast.
De vogels zijn alvast gevlogen.
Maria met haar kind, uitgebeeld in steen.…
Schetsen van verbazing
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
door schetsen van verbazing
geen eelt door te relativeren
alleen lente die zingt in het hart
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter stille overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 In de zaal waar men gewoonlijk
plechtig afscheid neemt
van een dierbare die heen ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
Het uiterste blauw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
360 Zij draaien, draaien bewogen voort.
Een oud verlangen achterna.
En het lijf geeft zich over aan wat komen gaat.
Overrompeld door de zweepslag van de dood.
Het verwaaien tot iets wat groter is.…
Zomers middagritueel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
159 Haar vleugels bewogen
tegen een duizelingwekkend tempo.
Nooit gezien.
Opgewonden
riep ik mijn vrouw erbij.
'Een kolibrivlinder',
zei ze kalm.
Ze is echt toch wel goed,
beter dan ik,
in de kennis der natuur,
moet ik erkennen.
Met toch wat tegenzin.…
Rozen op mijn bed
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.447 van de adem die je me afnam
in een uiterst zachte zucht
ik luister met gesloten ogen
naar jouw handen op mijn dijen,
naar de toekomst die jij schreef
op mijn roze, warme huid
op mijn schouder voel ik woordjes
en lippenrode roosjes,
in duizend zachte geuren
die jij liet dromen op mijn mond
je bent lief,
zei je
en
de hemel
bewoog…