Alle inzendingen over dijk

876 resultaten.

Sorteren op:

Geheugen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
Aaneengeregen prachtige tijd, voortijlend naar de eindstreep, jeugdherinneringen in kleur komen steeds dichterbij, traag en onverbiddelijke is de vaste kille greep. De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan, ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom, die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan. Hoopvol wachtend op…

Onze tango

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
Als vogels van verschillend pluimage, dansen wij de tango op roze wolken van met suikerspin beklede chocolade. Mijn ruisende rokken, jouw diepblauwe ogen, onze lichamen aan elkaar geplakt met lijm van zoetgeurende karamel. Met de klanken van vurige muziek, als gloeiende kolen onder onze voeten, dansend, al wervelend om regenbogen en woeste…

Mijn lot

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 833
Ik heb u geplukt, als bij blaadjes van bloemen, de haren uit uw hoofd gerukt. Ik heb u bemind, u liefgehad met het naïeve hart van een ongeduldig kind. Ik heb u gehaat, met de hartstocht van een lama, spoog ik u in het gelaat. Ik heb u verdoemd, terwijl ik met passie uw geliefde lichaam heb geroemd. Wat ben ik een dwaas, want telkens weer vertel…

Zintuigen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Ruis in de taal, hoor wat je hoort, in mijn verhaal ligt heimwee besloten. Open je blik, kijk mij niet aan, je weet dat ik snik, tranen in jou vergoten Voel mijn huid, klam en trillend, van het geluid aan jou ontsproten Proef je de smaak van hevig verlangen? Je pijlen zijn raak in mijn ziel geschoten De geur van vandaag, weemoedig…

Dromen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 894
Jouw gedachten sluipen door mijn dromen, als kringelende rooksliertjes door het gordijn tussen slapen en waken heen gekomen, genesteld in de diepte onder mijn bewustzijn. Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen, als een tedere afdruk op mijn papieren huid, zachtjes smeulend begint mijn hart te branden, vlammen laaien op in een koor van stil…

Koekje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Hij zegt koekje en dan zoek je een betekenis achter het woord, dat je zo graag hoort om wat je erbij denkt dat hij je wenkt, dat hij iets voor je voelt en er iets mee bedoelt, wellicht een verzinsel, een hersenspinsel, maar zo leuk om te geloven, al wil hij er niets mee beloven, je verzint zelf het verhaal, en gelooft het helemaal!…

Nuchter

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
We zijn nu belangeloos nuchter er valt een schaduw op jouw huid een insect danst op de maan bij dageraad begint de therapie die maakt alle dichters sober zoals het gras dat welig geilt dit is het topje van de ijsberg jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig op het hoogtepunt glijd je naar beneden in het glibberige doen we niet moeilijk alsof…

Mijn naam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
Hoor ik je in zielsverwante duisternis door de zielenpijn te doorgronden mijn naam, mijn bestaan mijn fouten en mijn wonden luister ik naar je, wonderlijk zoals een vrouw bij de kassa van geluk hangt er een draadje aan jouw laatste letter en ben ik ook anderen die jouw naam verstaanbaar maken in het aanhoren als ik voorbijkom met mijn boodschappentas…
Henk van Dijk12 november 2014Lees meer >

Bloemen voor Fairouz

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Zij die zoveel leven bracht op Internet is heengegaan zonder ons te verlaten want wat zij achterlaat is blijvend gedachten, emoties, verbondenheid in de hemelse tuin van mijn onderbewustzijn bloeien de mooiste bloemen eeuwig voor Fairouz.…
Henk van Dijk17 november 2014Lees meer >

Vader

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Op een steenworp afstand in het ziekenhuis met glinsterende ogen door de morfine en verzoening met het aanstaande sterven ligt mijn vader in zijn laatste bed hij herkent me na enige twijfel na afwezigheid van meer dan vijftien jaar verschijnt er een glimlach op zijn gezicht hij kan niet meer in zijn rolstoel de krachten nemen af, een aflopende…

Huwelijksnacht

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Ik stel mij zo voor Dat na het beloven van mijn trouw jij voor mij staat, de mooiste vrouw. Op mijn blote knieën dank ik God voor Zijn meesterwerk en mijn lot. Dat ík mag zitten op de rand van dit bed. En Hij mijn achternaam achter jouw voorste zet.…

Waddenzee

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
De wind brengt fluisterend eerst het zilte zinderen van de golfjes aan de dijk, doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk. Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit, boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid. Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen, wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…

je ogen kijken dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ik kijk je aan kan je niet verstaan je mond spuwt kleuren die je tanden scheuren als je lacht je lippen lijken dijken gebroken door de vloed van ijskoud blauw, bevriezend in het vochtig rood van jou ik kan je niet bereiken want je ogen kijken dood ontdooiend in het koele wit waarin pigment verborgen zit maar je handen hoeden lava…
wil melker16 september 2003Lees meer >

tastbare eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
de zonovergoten polder scheen al dagen in diepe verstilling elke boom leek onbewogen het blad in lome zondagsrust langs de dijken stonden schapen peinzend voor zich uit te staren akkers luierden in aardse kleuren vogels hingen roerloos in de lucht in de verte dommelde een vrome toren tussen eenzame boerderijen weerklonk in het stille…

Oorsprong...

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Land van polders,duinen,stranden Arbeiders,korenvelden,veestapels Trekschuiten,klederdrachten, molens Land van bloemen,landerijen, Dijken,grachten,hunebedden Volksliederen,meren,kleigronden Land van oorsprong,jou heb ik lief Daar waar de arbeiders hun lied zongen Handen die korenschoven bundelden Land van toen,een foto in mijn gedachten…

Besef

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Er heerst geen indruk meer Het is al zo vaak bekeken: een Dijk, de weg, de oever. Het dorre gras, de verse bomen, Wolken torenhoog in een Hemel van belofte. Zover het oog reikt, de blik intens Naar verder, naar meer, maar Tenietgedaan door de droom, het Vergeten.…

Zeeland 1953

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.740
De stormen zwollen aan de zee doorbrak de dijken, mensen spoelden aan van levenden tot lijken. Families uiteen gerukt door natuurgeweld, de zee ontnam hen alles, goederen, leven en geld. Het waren niet de goederen en ook niet het geld dat gemist werd, maar een leven dat telt.…
moeke19 februari 2004Lees meer >

Onder een verdwaalde steen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 770
de nacht onaangeroerd, vertrokken met de trein van half zeven onder het gebladerte te volgen de nacht ontkleedt de dijk van oude wilgen en verschrompelde schaduwen het water de golven vormend dreigen onder spiegels waar ijskoude dromen beven het water breekt de strijd tussen leven en dood de beelden ik hou teveel van ze woorden…

Het Wad kent weemoed

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
ik versta de gulle lach van haar uitgestrektheid dat zonder hiaten de boezem vormt van het grille besef dat al wat is bezijden de waarheid niets meer is dan een angel zonder gif de kwelder haakt haar knopen in een ritme dat ze weerlegt in de nagels waarmee de dijk geklonken is aan het meervoudig land waarvan wij denken dat het ons toebehoort…
elze4 maart 2011Lees meer >

Mij te heet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
de hemel jankt boven het zand met valse felle schorpioenen laat mij betijen in mijn eigen huis en tuin beneden waterspiegel aan de dijk waaraan ik woon want als ik toch verdrogen of verdrinken moet dan liever in mijn eigen hitte, thuis.…

Volbloed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
De winterkim haalt haar – zoals men met vliegers doet - onder grote voorzichtigheid binnen Nog dansen de schaduwkegels over het zandloze strand tot ze achter de stammen wegsterven Het oude land geeft de stralen door aan het teruggewonnen prille polderland dat achter de dijk rijpt in de tijd Water sluimert in de laatste winterstand de…

het volle leven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
brengen we noch aarde aan de dijk noch boter bij de vis. in die zee van ellende borrelen emoties op die dan weer meer onheil veroorzaken dan een storm in een glas water.…

In verzadigd water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
tot een koude bergstroom met af en toe een waterval dartelde in beekjes langs de zomerkanten van het bloeiend land je verzamelde de mooiste dingen in het stroomgebied van jouw herinnering het meanderen is verdwenen keerringen verschenen kanaliseerden brute kracht langzaam stroom je breeduit in verzadigd water langs kaden en de dijk…
wil melker18 november 2011Lees meer >

VERGEEFS VERLANGEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…
Han Messie7 januari 2012Lees meer >

VERWAAIDE WOORDEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Buiten op de dijk als tegen de wind geleund adem naar binnen slaat. Ik sprakeloos en stom geslagen verbeten richting lief De woor den zijn ver waaid, niet ver der kom. BULDEREN BLIJFT Je binnen blijft wachten in stilte.…
Imiza10 april 2013Lees meer >

uitzicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
rond een kerk knielen huisjes ze zijn devoot en houden blinden dicht de buitenwereld slaapt in oude volksverhalen slechts een oogwenk verderop scheert de snelweg rakelings langs trage dijken en daarachter nog een slootkant, met wat riet je ziet dat waar de tijd in stilstand naast de bermen schuilt, je oog getrokken wordt naar meer…
switi lobi19 december 2015Lees meer >

Moment

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Het overviel me gisteren in de winkel ik voelde iets van me-willen-vlijen tegen iemand aan Plots zag ik hem staan die me op een avond op de dijk na het zwemmen, de picknick, het liggen, om de beurt een regel citerend uit een gedicht het verre licht uit Urk verleiden wou maar voor wie ik net niet zwichtte.…
Ralameimaar5 november 2017Lees meer >

Marco Bakkerstraat in Beverwijk!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Hij kan geweldig zingen Hij ziet er nog geweldig uit Hij heeft de liefste vrouw Hij is een dijk van een man Hij is ook een alcohollust Hij heeft te hard gereden Hij heeft daardoor gedood Hij is daarvoor gestraft Hij is daardoor besmet Hij voor het, zijn leven Hij verdient geen straat Hij verdient geen laan, weg Hij verdient zelfs geen steeg Hij verdient…

Minnedicht

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap grote voeten tot aan opgehoogde dijken zijn mooie hoofd met haren wilde struiken zijn onderbroek een meter naar beneden stoere benen slank tot aan onstuimige zee en in mijn denken is zijn wil onverdroten woest zijn beestenblik maar toch gedwee zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten vanavond…

koudbloedig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Van zeewering tot dam tot dijk Het water beukt schuimbekt spat. De smaak van zout dringt door tot op de lippen, tot in de huid. De geruchten over uitverkochte vis in het dorp spoorden ons aan. Laat schaarsheid mensen hard lopen? We zeggen van niet, we lopen harder. Nog gretiger grijpen we de vis.…