876 resultaten.
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Aaneengeregen prachtige tijd, voortijlend naar de eindstreep,
jeugdherinneringen in kleur komen steeds dichterbij,
traag en onverbiddelijke is de vaste kille greep.
De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op…
Onze tango
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
562 Als vogels van verschillend pluimage,
dansen wij de tango op roze wolken
van met suikerspin beklede chocolade.
Mijn ruisende rokken, jouw diepblauwe ogen,
onze lichamen aan elkaar geplakt met lijm
van zoetgeurende karamel.
Met de klanken van vurige muziek,
als gloeiende kolen onder onze voeten,
dansend, al wervelend om regenbogen
en woeste…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 Ik heb u geplukt, als bij blaadjes van bloemen, de haren uit uw hoofd gerukt.
Ik heb u bemind, u liefgehad met het naïeve hart van een ongeduldig kind.
Ik heb u gehaat, met de hartstocht van een lama, spoog ik u in het gelaat.
Ik heb u verdoemd, terwijl ik met passie uw geliefde lichaam heb geroemd.
Wat ben ik een dwaas, want telkens weer vertel…
Zintuigen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Ruis in de taal,
hoor wat je hoort,
in mijn verhaal
ligt heimwee besloten.
Open je blik,
kijk mij niet aan,
je weet dat ik snik,
tranen in jou vergoten
Voel mijn huid,
klam en trillend,
van het geluid
aan jou ontsproten
Proef je de smaak
van hevig verlangen?
Je pijlen zijn raak
in mijn ziel geschoten
De geur van vandaag,
weemoedig…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Jouw gedachten sluipen door mijn dromen,
als kringelende rooksliertjes door het gordijn
tussen slapen en waken heen gekomen,
genesteld in de diepte onder mijn bewustzijn.
Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil…
Koekje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Hij zegt koekje
en dan zoek je
een betekenis achter het woord,
dat je zo graag hoort
om wat je erbij denkt
dat hij je wenkt,
dat hij iets voor je voelt
en er iets mee bedoelt,
wellicht een verzinsel,
een hersenspinsel,
maar zo leuk om te geloven,
al wil hij er niets mee beloven,
je verzint zelf het verhaal,
en gelooft het helemaal!…
Nuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 We zijn nu belangeloos nuchter
er valt een schaduw op jouw huid
een insect danst op de maan
bij dageraad begint de therapie
die maakt alle dichters sober
zoals het gras dat welig geilt
dit is het topje van de ijsberg
jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig
op het hoogtepunt glijd je naar beneden
in het glibberige doen we niet moeilijk
alsof…
Mijn naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
658 Hoor ik je in zielsverwante duisternis
door de zielenpijn te doorgronden
mijn naam, mijn bestaan
mijn fouten en mijn wonden
luister ik naar je, wonderlijk
zoals een vrouw bij de kassa van geluk
hangt er een draadje aan jouw laatste letter
en ben ik ook anderen die jouw naam
verstaanbaar maken in het aanhoren
als ik voorbijkom met mijn boodschappentas…
Bloemen voor Fairouz
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.078 Zij die zoveel leven bracht op Internet
is heengegaan zonder ons te verlaten
want wat zij achterlaat is blijvend
gedachten, emoties, verbondenheid
in de hemelse tuin
van mijn onderbewustzijn
bloeien de mooiste bloemen
eeuwig voor Fairouz.…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Op een steenworp afstand in het ziekenhuis
met glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende…
Huwelijksnacht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
751 Ik stel mij zo voor
Dat na het beloven van mijn trouw
jij voor mij staat, de mooiste vrouw.
Op mijn blote knieën dank ik God
voor Zijn meesterwerk en mijn lot.
Dat ík mag zitten op de rand van dit bed.
En Hij mijn achternaam
achter jouw voorste zet.…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 De wind brengt fluisterend eerst het zilte
zinderen van de golfjes aan de dijk,
doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk.
Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit,
boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid.
Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen,
wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
Oorsprong...
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.761 Land van polders,duinen,stranden
Arbeiders,korenvelden,veestapels
Trekschuiten,klederdrachten, molens
Land van bloemen,landerijen,
Dijken,grachten,hunebedden
Volksliederen,meren,kleigronden
Land van oorsprong,jou heb ik lief
Daar waar de arbeiders hun lied zongen
Handen die korenschoven bundelden
Land van toen,een foto in mijn gedachten…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Er heerst geen indruk meer
Het is al zo vaak bekeken: een
Dijk, de weg, de oever.
Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.…
Zeeland 1953
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.740 De stormen zwollen aan
de zee doorbrak de dijken,
mensen spoelden aan
van levenden tot lijken.
Families uiteen gerukt
door natuurgeweld,
de zee ontnam hen alles,
goederen, leven en geld.
Het waren niet de goederen
en ook niet het geld
dat gemist werd,
maar een leven dat telt.…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…
Het Wad kent weemoed
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
573 ik versta de gulle lach
van haar uitgestrektheid
dat zonder hiaten de boezem vormt
van het grille besef dat al wat is
bezijden de waarheid niets meer is
dan een angel zonder gif
de kwelder haakt haar knopen
in een ritme dat ze weerlegt
in de nagels waarmee de dijk geklonken
is aan het meervoudig land waarvan wij
denken dat het ons toebehoort…
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 de hemel jankt boven het zand
met valse felle schorpioenen
laat mij betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrogen of verdrinken moet dan
liever in mijn eigen hitte, thuis.…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 brengen we noch aarde aan de dijk
noch boter bij de vis.
in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 tot een koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd water
langs kaden en de dijk…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
VERWAAIDE WOORDEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 Buiten op de dijk
als tegen de wind geleund
adem naar binnen slaat.
Ik sprakeloos en
stom geslagen
verbeten richting lief
De woor
den zijn ver
waaid,
niet
ver
der
kom.
BULDEREN BLIJFT
Je binnen blijft wachten in stilte.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
Moment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Het overviel me gisteren
in de winkel
ik voelde iets van
me-willen-vlijen tegen iemand aan
Plots zag ik hem staan
die me op een avond op de dijk
na het zwemmen, de picknick,
het liggen,
om de beurt
een regel citerend uit een gedicht
het verre licht uit Urk
verleiden wou
maar voor wie ik net niet zwichtte.…
Marco Bakkerstraat in Beverwijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Hij kan geweldig zingen
Hij ziet er nog geweldig uit
Hij heeft de liefste vrouw
Hij is een dijk van een man
Hij is ook een alcohollust
Hij heeft te hard gereden
Hij heeft daardoor gedood
Hij is daarvoor gestraft
Hij is daardoor besmet
Hij voor het, zijn leven
Hij verdient geen straat
Hij verdient geen laan, weg
Hij verdient zelfs geen steeg
Hij verdient…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap
grote voeten tot aan opgehoogde dijken
zijn mooie hoofd met haren wilde struiken
zijn onderbroek een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond…
koudbloedig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Van zeewering tot dam tot dijk
Het water beukt schuimbekt spat.
De smaak van zout dringt door
tot op de lippen, tot in de huid.
De geruchten over uitverkochte vis
in het dorp spoorden ons aan.
Laat schaarsheid mensen hard lopen?
We zeggen van niet, we lopen harder.
Nog gretiger grijpen we de vis.…