609 resultaten.
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Ik kom uit mijn dorpje: ik kom om wat brood;
Ik dool door het slijk en de slibber der straten;
Mijn kleed is gescheurd en mijn voeten zijn bloot;
Mijn moeder is krank en mijn vader is dood:
Wij schreiden zo luid, maar het mocht ons niet baten.
Heb meêlij, heb deernis, mijnheer en mevrouw!…
Lieve Heertje
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.430 Ik ben ziek en zonder moed,
ik dool dwalend door de straat
zonder steun of toeverlaat;
droef en droever wordt mijn lot,
'k heb geen priester en geen God! ... .
onze lieve Heertje, maak mooi weertje!
Lieve Heertje, maak mooi weertje!
morgen zij de schone dag,
dat ik eindelijk sterven mag...
Lieve Heertje, maak mooi weertje!…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 om het kookpunt en de zweren
heen
daar schend ik het zere been
de tere wonde en iets van waarde
torn ik aan de gulheid van
de drukkende kracht der zwaarte
Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan
Woest en ledig vlammen de golven
een rijzige macht waaraan ik niet
kan ontsnappen
en spuwen ziltige zinnen
over de doden die dolen…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 En wij zouden er dolen hand in hand,
In onze zielen heel teder bewegen,
Of alles nieuw werd.... langs nieuwe wegen,
In vaste schoonheid van Vrede's zegen.…
Herbeleving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
579 Ik las dat je ook op
een natuurbegraafplaats wilt worden
begraven, net als mijn dierbare vader,
die ook zo dol op lekker eten was.
Je was altijd een lieve en gulle man,
een engelachtige ziel, ik bedoel, ik
hoop dat je dit nog even meekrijgt,
voordat je dit ondermaanse verlaat en
alle gerechten in Le Garage aangebrand
raken.…
Gewoon God.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Speelse zo guitige kattenbeest oh zo ontroerend
Mijn hoofd dwaast dol dik overtoerend.
Beide ouders aanbiddend ook mijn kind en de spike, bol, bal been
Was mijn hart maar van steen.
Tal van dieren ingeleverd gehuld in verdriet immens
Nu dat schatteboutje aan mijn voeten, amper elf maand jong, mens?…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad
het goede blijkt in overlevering
uiteindelijk als mechanisme niet
te stuiten, verhalen niet bedreigd
ook voor fysieke muren, drempels
zich alleen in ongelijkheid laten sluiten,
tussen beide polen blijft het dolen…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 of Oikot
droomt een oude, krakkemikkige, kale man
van grote ronde ogen in een hartvormig gelaat
Hij zingt liggend in bed een melodramatisch liedje
waarin zij op vochtige rozen leek in een groene tuin
te zacht om aan te raken, maar te liefelijk
om te laten staan zonder te strelen en ik zal
voorzichtig met messcherpe doornen zijn
Jij blijft dol…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Het is weer ochtend na de nacht
bedrijvigheid in de oude havenstad
we zijn dol op nieuwsgierige fotografen
zegt de dolle diva tegen de kale kapper
in de kappersstoel door een roze bril
leest ze de eerste bladzijde
van een roman over ouderdom
vergane glorie en vergankelijkheid
hoe lang nog
denkt de oude vrouw
en ze slaat de eerste bladzijde…
Amulet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Dool je met een duikboot van oceaan naar oceaan?
Lig je eenzaam en vergeten in de eindeloze stilte
van het verloren paradijs te dromen?
Ben je bezig om jezelf als een krankzinnige
overal te verwonden? Heb je de lente geschrapt?
Wantrouw je ieder onbekend gezicht?
Zoek je troost in de meest vreemde ogen?…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Ik Ares en jullie Anderen dolen onwetend
in onbekend gebied waar wij niet weten
wat ons maakt tot wie we zijn
gekneed door gevoelens en gedachten
in diepere lagen van het vergeten verleden.
Dit is ons onbewuste gebied waarin
jullie noch ik van onszelf zullen weten.…
Een blind date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 wil ze weleens spreken
binnen de kortste keren klikt het
en zijn ze met elkaar in gesprek
eerst nog over ditjes en datjes
hij wil al snel een ontmoetingsplek
ze zegt dat ze te weinig van hem weet
en dat ze eerst nog wat wil praten
ze wil meer over hem weten
voordat ze zich met hem in wil laten
oké, zegt hij en hij begint:
ik ben dol…
BEN IK VAN DUITSEN BLOED!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 de actieve sportieve miepie Margriet
sport en spel en vooral selfies te over
met een Beatrix-glimlach van formaat
na hun overnachting in Hotel Ruim Uitzicht
hebben we als volk weer massaal inzicht
ook de Duitsers massaal in Doetinchem
de grens over en werden "Herzlich bedankt"
dat vervolmaakte voor mij alles; 'sehr gut'
ik ben dol…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Schendt uw handen aan geen vaders,
Dol van haat.
Scheldt geen vromen voor verraders
Van de Staat.…
mijn vriendje
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.318 dag lieve vriend
bedankt voor al die mooie jaren waarin jij mijn maatje was
die mij zonder woorden kon begrijpen
en voor wie niets te dol was
samen wandelen aan het strand
je lijf uitschuddend en je natte kop in mijn hand
alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje…
psalm 4 vers 12
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
965 gulp
scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas
over de blonde wrong, de ontstoken knopen
in de broeikas van een etterbuil, een wonde
dan kietelt zij de tulp, de bol van de magnolia
als de kleuter die net ontwent aan de fopspeen
een kwijldraad verbindt de polen van de magneet
overspant het veld waarin ik doofstomblind wil dolen…
dag lieve vriend
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.361 dag lieve vriend
bedankt voor al die mooie jaren waarin jij mijn maatje was
die mij zonder woorden kon begrijpen
en voor wie niets te dol was
samen wandelen aan het strand
je lijf uitschuddend en je natte dop in mijn hand
alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje…
La voyageuse
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.405 Een steelse glimlach heeft hem dol gemaakt,
Hij stond in 't donker op de hondenwacht
En ziet haar voor zich, wit en naakt,
Verlokkend in de nacht.
Ze is in Calcutta weer van boord gegaan,
Hij moest als wachtsman bij de gangway staan.
Over haar schouder wapperde haar sjaal
In de rukwinden als een smalle vlag.…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Wij dolen, onvervulde stoffelijke schimmen,
Door de verluchte brand van hof en tuin en laan,
En breiden moeizaam vochte vleugelen tot klimmen,
Als heemlen in uw laaiende avond opengaan.…
"Gek op z'n berg"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Perspectief waarin het besef louter relatief
wordt onderkent draaien mijn droomwieken
rond als 'spinning tol', moet ik aan een trager
ritme wennen anders draait de boel weer dol,
schimmen gieten molenstenen om mijn nek,het
blijft een zware klim naar een hoger doel,
waarheen de maalsteen van de tijd niet te
sjouwen is, bergafwaarts rolt in…
Waarom
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.519 Als na de kalme zomernacht
Mijn voet bij ’t liefelijk ochtendblozen
Door veld en weiden om gaat dolen
En soms, vermoeid van ’t rusteloos dwalen,
De onbestemde tred verzacht,
Dan boeien fris ontloken rozen
En hemelsblauwe veldviolen
En witte leliën der dalen
Het meest mijn boezem door haar pracht.…
Vrouwen.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
980 Vreugdevol mesjokke gek dol maf geschift foute
lippenstift oorring neusring in tatoeage nep of echt.
Goed slecht uitgekiend doortrapt geraffineerd belezen
vol humor bij de hand gestudeerd.
Verliefd verloofd getrouwd verleidelijk aantrekkelijk
bemind doordacht en terwijl zij lacht heeft zij de
mannen in haar macht.…
De Onzichtbare Man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 ik sneeuw:
ijssteengechreeuw)
ik lig naast mijn geliefde
's nachts, maar ze weet het niet
en alles blijft onaangeraakt
zelfs mijn lusten zijn vervaagd
(cameraman, zoom eens in
op dit lichaam
in slow-motion:
vruchtvleesopname)
soms blijf ik dagen weg
want wie onzichtbaar is
wordt geen moment gemist
en mag in alle vrijheid dolen…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 wat hij was weten wij
dankzij zijn biograaf
maar wie hij zelf was
is pas echt interessant
Levensbeschrijvers
die in bio's graven
naar schatten die the real
Bomans driewerf bezat
meermalen minnende
ad-hoc vriendinnen
die hij nu eens zwaarmoedig
dan weer quasi pestend
beminnelijk als sprook-
principessa's vereert,
dol…
Dromen over echte vrijheid!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.143 Niemand maakt je meer dol.
Kun jij van je kinderen genieten?
Heb je tijd genoeg voor je gezin?
Welke zot heeft dit toch verzonnen?
We rennen allemaal door.
Zonder ons doel te kennen.
Later, ja later als............
En als het maandag is?
Dan gaan we gewoon weer naar ons werk.
Een slaaf moet toch wat doen.…
Pizzaboys
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
2.365 Glanzend glimmen de lichten door mijn ruit
De straten raken goed gevuld
met massa’s ongeduld
De pleinen draaien vol
Amsterdam baart weer een spits
Men moet op kansen loeren
En niks is nog te dol
Het schemert al
Eenieder wil naar huis
Verlichting op de fietsen lijkt
Van andere planeten af te komen
Ze kennen immers al de weg
Ze kunnen…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Hebt gij nooit de starende ogen,
Uit de schaduw der vensterbogen
Onder ’t schitterend kronenlicht,
Op een maagd, wier lieflijk bloeien
Heel ons harte deed ontgloeien,
Dol van minnenijd gericht?…
De Hond
poëzie
3.6 met 21 stemmen
3.830 Honden zijn dol op kalfslever en benen;
Doch, volgens Esopus, loopt er dikwijls een derde mee henen.
Ook nuttigt een hond met plezier water en droog brood;
Doch een pak slaag, daar heeft hij een broer aan dood.
Het opzetten is ook iets, daar hij niets om geeft,
Als het maar niet begonnen wordt, terwijl hij nog leeft.…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Dan blies hij uit en maakte zelfs stof dol
Van tinteling, de hele hemel hing
Te wachten --
-----------------------------------
fragment uit: Mei (1889)…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 In een onweerswolk verscholen,
Met de hand aan pijl en boog,
Hield hij, waar ze mochten dolen,
't Minnend paartje dicht in 't oog.
Blozend, knorrend op zich zelve,
Keerde Lise uit 't bosje weer.
Kalm was 't aan de luchtgewelven,
Doch haar hartje was 't niet meer.…