1203 resultaten.
Koestering
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.959 als jij zacht mijn lichaam streelt
voel ik gedachten dwalen
in tijd waar rust nog schreeuwt
om zwijgzame verhalen
die geruisloos zijn ontstaan
zonder enige pretentie
vredig, kalm doch aangenaam
als in een andere dimensie
vergeet ik leegte om me heen
geniet ik stil en huiver
van de stilte heel alleen
die schittert, puur en zuiver
want…
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust is mij niet gegund
Moge u eeuwig dwalen…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Schuw dwaal ik
steeds meer in mezelf
wanneer een sprong
in het duister
mijn leven moe doorboort.
Schrijvend raken mijn woorden
steeds meer in de war
wanneer mijn geschrei
dit doelloos schrijven
op wit papier verstoort.
Onhoorbaar zal ik
jou in mijn armen verliezen
wanneer mijn verdriet niet
langer meer wordt verwoord.…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Jouw peilloze ogen dwalen,
zoekend naar hoop.
Gevangene in je eigen waan.
Je trilt,
Je wilt rust in je hoofd.
Rust die er niet is.
Niet hier.
Ik kan je niet helpen.
Onmacht voel ik.
Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.…
ooit misschien
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.738 ooit misschien
zal ik jou strelend lezen
met mijn vingertoppen
over heuvels en dalen
dan zal ik jou anders zien
als jij niet meer zal vrezen
terwijl ik zonder stoppen
over jouw lichaam zal dwalen
ooit misschien
zullen wij elkaar ontdekken
hou ik dan ook mijn adem in
naast jouw kloppend hart
dan zal jij mij anders zien
als ochtendstralen…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zo dwaal ik rond en denk mijn gedachten ledig,
Morgen, nieuw en immer vredig,
Laat maar ontstaan wat onontkoombaar is.…
WAAR BEN JE?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.018 tasten
het duister verwart
als ik voel met mijn vingers
komen berichten door
jouw stemming slaat om
een moment van overgave
jouw reinheid is puur
zonder geluid richt je je op
staart in het niets
onbekommerd
voor wat komt
zonder belemmering gestart
wat een volle pracht
ja, hier ben je dus
zo verstopt in de bergen
die ik door mag dwalen…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Uit alle lagen van de bevolking
haalde jij dorst
ik heb er over gelezen
in tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig…
Geen onvertogen woord
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.023 Nes-
tors
Impliceren een
waardig afscheid
Wolken van muze
Stuim'lende lyriek
Dwaal
Keer op keer, sluimer
heel oprecht dank…
dwaalLaantje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 nu herfst zijn blad in zekere
wendingen op weg laat gaan -dwaal ik
door levenslange woorden
ik neem ze mee, bezink ze in een kroes
de zijde waar ik drink
proeft zoet
en zilt, waar kleine bittertjes
de smaak verkleuren
zijn roemer vult; schenkt door een broes
wat wijnrood levenswater
ik laat het maar gebeuren tot
een bank onder een…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.
Dennenaalden zonder zomer
verlichten hier winterse noden
waar graven de bezoeker dienen,
niet de doden.…
Hondswijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
835 Met verdriet en toch zonder te zeuren
kijk jij dan toe hoe wij mensen dwalen,
hoe vermoedens onze weg bepalen,
hoe dom wij doen, ons gevoel vergeten,
hoe wij praten, opgaan in verhalen.
Jij lijkt van ons het kleine te weten.…
Kwikzilver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
759 was zo´n aparte,
Hij hoorde nergens bij,
Maar één ding ben je vergeten,
Kwikzilverige pester die nu meehuilt
Met de wolven in het bos,
Dat je je hebt vergist, dat je
Anass nu opeens zo heel erg mist
Je hebt levenslang een mensenleven op je geweten
Je naam zal nog vaak worden genoemd
Als Kaïn zul je troosteloos over de
Wereld dwalen…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Wandeling in het park
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 Afgestorven, los gewaaide
bladeren
dwalen in het rond
vinden uiteindelijk
een plekje
op de reeds bedekte grond
onder warm gekleurde
bladeren
schuilt een egel, die geduldig wacht
tot de winter komt
het bankje,
waar zich dagelijks de oude man
bevond
is beklad en verlaten
het bankje
wat wezenlijk voor hem bestond
natte haren, zwarte poten…
Ganzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 mooi en wonderbaarlijk vrijzinnig
dat royale, gezamenlijke vliegen
hedenmiddag boven de voorjaarspolder
langs de snelweg Utrecht – Amsterdam
jij herhaalde een stemming uit het verleden
overpeinsde een door zijn menselijkheid
onmenselijk lijkende vergissing
toen jij het zag
je vroeg mij naar een toekomst
om in mensengedachten te dwalen…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 leeuw
de volgende stap
is een ritueel
bezing de leeuw
later geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie nu geen huis heeft
er geen zal krijgen zal je brieven
schrijven en dwalen…
de man zonder geweten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
568 gefrustreerd door al zijn falen
moest iedereen het bekopen,
zijn verstand was aan het dwalen
en zijn ziel al lang verzopen.
om zijn duivels te ontbinden
en zijn fouten te bedekken
stal de vrouw van één zijn vrienden
zonder er zich iets van aan te trekken……
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Het lichaam is wrakkig en eist zijn rust op
maar het hart is onvervuld, nog even
dwalen mijn ogen langs stoffige schabben,
Kopland en port een genadige nachtwacht.…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder jou, liever dwaal…
Chopin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Je handen zijn als
twee lenige acrobaten die dansend
langs
de bleek
ivoren toetsen dwalen
Wonderlijk teer, smartzuiver vol
van donkere schaduwen
schoonheid
en geluk
met
verwondering luister
ik naar jouw
vonksproeiende
verhalen
Ik hoor de nachtegalen
de zee
in wilde maat
hoge golven tot diep
in de landen
rouw onder blauw
o mijn…
Harmonie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Door de straten dwalen, een lachend gezicht.
Alles wordt anders en scherper belicht.
Goedgezinde blikken, fel blinkende ogen.
Deugddoende knikken, de woorden vervlogen.
Rust heerst in het land, alles heerlijk muisstil.
omgeving in kleuren, enorm groot verschil.
Mensen boordevol met ontwaakte fantasie.…
Reisverslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik zag een lichtcirkel
geluidloos een muur doorboren
Een gat om in te verdwalen
Alles verandert daar
De aarde staat niet stil
en de hemel jaagt voort, vlucht
van mij vandaan, ik begin
een volgend notitieboek, vlug
vlug, voor de dingen verdwijnen
en ik niet meer weet of
ze er wel geweest zijn
en dan ga dwalen
in mijn herinneringen…