1259 resultaten.
Biodanza
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
471 Ik deel onze stap
Emotie in mijn woorden
Bekroning op een weg
Ergens voor te staan
Hij lucht zijn hart
Deelt het nieuwe leven
Een passend klein symbool
Raakt me heerlijk diep
Een fijne warme douche
Van alle mooie zielen
Er stroomt zoveel liefde
Vandaag gebeurt er veel
Klanken van de Beatles
Op de vloer verbonden
Ontmoetingen in de…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Altijd weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 dat ze mij bekijkt
Een onalledaags patroon bezet mijn hoofd
leidt mij omhoog
De illusie van haar bestaan
is voor mij zelfverwezenlijking
Als ik de moed innerlijk vasthoud
en de kracht vastleg
die zij biedt
groei ik boven mijzelf uit
Haar kunst is de weg
Geen weg met een eindstation of doel
Een oneindige weg die constant
ervaring en emotie…
JIJ-MEI
gedicht
3.5 met 46 stemmen
47.551 Ik mors je over al mijn paden liefste
Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw
Jij kano's in de blik van elke vrouw
Jij beelden in parijzen van het water
Jij lentebroden in de manden van de straten
Jij kinderen die met een hoofdvol mussen
Achter de zonnebal aandraven
Jij mei jij wij
Jij…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 De jongen huilt niet.
Verlies veronderstelt bezit.
Hij huilt om wat nooit begon:
een hand die nooit bleef,
een blik die nooit zei
dat hij genoeg was.
In hotelkamers
met gordijnen die niet sluiten
leert hij zwijgen.
Niet uit gehoorzaamheid,
maar omdat stilte
de enige veilige plek is
waar hij kan wonen.
Lichamen die passeren
als etalages…
Nogmaals Oosterbeek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Mijn handen volgen de glaslijn van het huis.
Jongst gedoopte van dit dorp ben ik.
Terug vanonder de roetkragen der stad,
daar aan een stuk door gesmoord,
klim ik overeind in dit hersenspoelen van koren
dit zuiver weerwoord van de tijd.…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 hij staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde…
Eenzame vreugden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Al die eenzame vreugden
zitten opgesloten
in gedachten zonder ramen,
waar men grinnikt
alsof lachen iets oplost.
En dan die eenzame geesten,
keurig gekleed in herinneringen,
ze drinken stilte
en noemen het pensioen.
Ik vraag niet om vergeving.
Ik vraag zelfs geen uitleg meer.
Vergeving is voor wie nog gelooft
dat iets hersteld kan worden…
Is Er Nog Iemand…?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
273 Is er nog iemand
die mij kan aanschouwen
en zicht heeft op een hart in vol ornaat?
Is er nog iemand
die ik kan vertrouwen
en erkent dat dit hart bestaat?
Is er nog iemand
die mij echt kan zien
en een manier weet om mij te helpen?
Is er nog iemand
die wellicht nadien
het bloeden van dit hart kan stelpen?
Is er nog iemand
die mijn…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Wat als afscheid nemen
slechts vellen papier waren,
volgekrabbeld in een roes
zonder dat je wist
wat ik vastlegde.
Een stapel wit
die langzaam zwart trekt
van het gemis.
Ik sta aan de rand van verlies.
Niet dramatisch.
Administratief.
Moet ik afscheid nemen van jou,
of van het deel van mij
dat ik zonder ontvangstbewijs
in jouw handen…
De natie
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
436 Ik zie ze marcheren,
heldhaftig van karton
en valse hoop.
Ze zweren dat het kort zal duren,
maar de leugen kleeft aan hun lippen
als stof van de weg.
Tienduizenden vertrekken
om een getal te worden
in een spel dat hen niet kent.
Strategie is de taal van de winnaar.
Het graf is de taal van de soldaat.
“Maak je geen zorgen,” zegt men…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 Hij zat voorovergebogen
boven de porseleinen rand.
De deur stond op een kier.
Aan de andere kant
werd niets meer gezegd.
Buiten reed verkeer.
Iemand lachte op straat.
Een hond blafte.
De dag hield zich aan zijn schema.
Er lag een kinderkamer
verderop in het huis.
Een bed dat niet was opgemaakt.
Kleren over een stoel.
Een raam dat dicht…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
383 beschadig me, breek me, bespot me,
met de wreedheid van een god die speelt
bespuug me als stormregen op een dorstig veld,
verneder me tot ik niets ben dan lucht
maar keer terug
pijnig me, splijt me, steek me met je stilte
verwond me met je afwezigheid
vertrap me als aarde,
die smeekt om jouw voetstap
maar kom terug
bestuif me als asregen…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 De trein ruikt naar koffie
en oude jassen.
Onder het raam
een vuilnisbakje
vol gekreukte bekers
dat zacht tikt tegen de wand
bij elke wissel.
Het gordijn hangt scheef.
Zon glipt langs de rand
recht in mijn ogen.
Een man op de bank tegenover me
snurkt met open mond.
Zijn hoofd schudt
bij elke bocht.
Buiten:
keukens achter glas,…
Onbelangrijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
159 kun mij missen.
dat hoort zo
kinderen groeien
liefdes veranderen
mensen versplinteren
maar doe af en toe
alsof dat niet hoeft
schrijf me eens.
vertel iets onbelangrijks
vraag hoe het gaat
zodat ik even
kan vergeten
hoe goed
je bent geworden
zonder mij…
Engelenzang op heilige grond...
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.251 Hoogverheven kathedraal,
muziektempel in aanbidding,
je starre kille stilte,
doorbroken door stemmen,
op golven gedragen vibratie,
muzen in zedelijke bekoring,
die sopranen hoog'lijk beamen,
in harmonie met tenoren,
die het gehoor streelt,
en snaren van emotie's beroeren,
eruptie's mijn ziel doen ontladen,
in samenschijn met de nuances…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt tot de verbeelding
geprojecteerd op verlangende ogen
het beeld
de herkenning
het gevoel
de emotie…
Samen
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
4.603 M'n emotie, jouw gevoel,
m'n bestemming, jouw doel.…
Instrumentaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.153 Hij dronk whisky
aan de bar
zonk na elk glas
verder in zijn weemoed
zo zag de violist
die werd getroffen door
‘t intense dat bleef kleven
toen hun ogen even
samen kwamen
en de stilte zwol
toen
tonen melancholisch
vol
emotie trilden
als een onbekend verhaal
duizend maal verteld
maar nooit gehoord
daar de intentie van het woord…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken
in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie
nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten
speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle…
gevoelsmens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.206 Iemand met teveel emotie
oke dan weten jullie het
IK BEN EEN GEVOELSMENS…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst
in eenzaamheid
laat verdwijnen
naar zeldzamere emotie…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie
Waarin alleen emotie…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 je versluierde blik
maakte dat ik
even de zon
in je ogen niet zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet…
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 Gevangen in een eenrichtings
gang van de kringloop aller
dingen, in de herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg…
In mijn herinnering.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
614 Een mensen leven is net een film
vol van emotie, waar dingen in
gebeuren die je moet aanvaarden.
Omdat je het lot van het leven niet
kan bedwingen, ik wil het ook niet
vergeten het hoorde bij mijn leven.…
Bestaan wij nog?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
690 zoetzure regels splijten
het schrift waar taal emotie
herkent, zonder zich af te vragen
wat de schrijver ervan vindt
maakt hij lange lijnen van het stof
dat zijn silhouet schetst
in een gespleten alfabet – moeders
zoekt een passend lijstje die ze
vervolgens op de tafel zet
hij is niet mij want lijstjes zijn
niet mijn ding, kijk de regen…
Hoezeer Vermeer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
556 door lieflijk licht belicht
heeft het meisje aan het venster
zijn liefdesbrief gelezen
het hart geraakt
dat hij haar schoonheid
heeft beschreven
zwevend
in eindeloos verlangen
die hij verwoord
en zij herleest
traant afstand de emotie
welke doet bewegen
in mythe en devotie
hoelang Johannes
zal zij wachtend blijven…