787 resultaten.
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 Er stonden meisjes op het duin,
stil, in het laatste licht gevangen
van de ondergaande stralen,
gekleurde nagels op de lange
rokken, het avondrood smeert de
smetteloze wangen, de bleke lippen
tuiten zich in gene van een
groot verlangen, de sokken tot
de magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind,…
Landschapspark
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
676 door de onzinnige ruigte
naar het zigeunerland
van ademzucht
tussen heksen en dwergen
speelt de muziek
van zigeuners nog altijd geheimzinnig
in de wildernisruimte van mijn zinsbedrog
liggen de heimweeklanken, de ruige vlakten
van weleer in wilde groente,
en schuimbekkende
inktvissen die woorden langs de lente lijmen
voor de bont gekleurde…
Spelende wereld
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.757 De wereld is voor hem
één gekleurde speeltuin
met stralende speeltjes.
Als hij een groot beest ontmoet
zegt hij: ’hallo mijnheer’
en maakt er een blij spel van
voorbij gevaar en grenzen.
Ik zou willen dat ik even
in het hartje kon kijken van
deze wonderbaarlijke wereld
waarin sterren nog met je praten.…
La France Est Une Bonne Preuve De Beaute
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.320 de mooi gekleurde lavendel met zijn heerlijke lucht
laat je de ware natuur beproeven
en dan die heerlijke druiven
waar we de lekkerste wijnen van maken
waar je pas echt weg kan dromen
in het mooie Frankrijk…
Herfst in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 Op mijn gemak geniet ik van de vele bonte kleuren
gekleurd, kwistig gepenseeld als een overvol palet,
ik geniet ook intens van de vele opstijgende geuren
dwarrelende bladeren rond om mij als in een ballet.…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 weet je nog diep in de bossen
waar de herfst zijn entree had gedaan
het knisperend gekleurde bladmatras
ons lokte lief te hebben
weet je nog ons traag ontkleden
dromend vervielen in duizend tinten
ons lichaam zachtkens deinde
op vogelengezang
weet je nog toen wij op leeftijd kwamen
zochten naar die onvergetelijke plek
hoe wij zalig kusten…
Ze is klein, haar gevoel is groot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 langs de gekleurde zomernachten
ze draagt het enig woord wat zij kent
laat het beminnen door de fluisterende
wind van haar dansende molentjes
om tijd en ontroering te beklimmen
de kunst om lief en leed in een blik
als parels van haar eerste zinnen
te vlechten tot een mondiaal medicijn
herkenning van onszelf in haar droomgebied,
modelleert…
Aanklacht van een tulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 We waren toch zo mooi,
nu ligt ons tulpenblad
te rotten in de geul,
tot pulpenzooi
op de corso fel gekleurd en veel,
maar zonder steel
en op de velden tulpen
zonder kop er op.
Mensen zijn onpijlbare wezens
verplaatsen ze zich weleens
in onze tere levens?
wij verwerden tulpen zonder tulpenkop
maar zij....…
Droom van Down
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
737 Hij klom de kansel op om God te zien,
ik zag hem door gekleurde vensters turen,
hij wees naar buiten, leek ons aan te vuren,
Gods schitterende zon scheen bovendien.
In zijn gezicht verscheen een hemelglans,
zijn stem vertolkte wat hij binnen voelde,
we wisten zondermeer wat hij bedoelde,
zichtbaar genoot hij van zo'n buitenkans.…
Groene Kerstgedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 kaarsen flikkeren blauw
kerstgedachten ruiken groen
kaarten met de hand geschreven
er is zoveel te doen
wie haalt de kerststal weer van zolder
en de lichtjes uit de knoop
zilveren slingers, gekleurde ballen
roepen kerstengelen op tot hoop
in december zingen we telkens weer
geloven we nog in vrede op aarde
't lijkt of de wereld meer verhardt…
bijna kerst...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
845 kerstmis in zicht
alle huisjes verlicht
dennen met ballen
bijna feest voor ons allen
een kribbe vol stro
de os en de ezel op de piano
voorbereiding voor kerstnacht
want het kindje wordt verwacht
veel losgeslagen volk in zaken
iedereen wil het meemaken
vrouwen sleuren met zakjes
met daarin gekleurde pakjes
cadeautjes onder de boom…
Corona pieken, peinzen, puzzelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Als ik weer ga corona-piekeren
ga ik maar weer legpuzzelen
2 x 1000 stukjes leg ik klaar
de afmetingen zijn 44 x 68 cm
van het merk Puzzel Box Pleasure
de kleurrijke afbeeldingen zijn
'een wit paard in een gekleurde herfst'
en een 'angstaanjagende tijgerkop'
niet geschikt voor kinderen onder de 4
niet vanwege de tijger maar de stukjes…
Rafels en pluizen
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
429 bevallig wapperden
flarden sierlijk
tegen de lucht
eindelijk bevrijd
en losgelaten uit
hun dagelijkse rust
jij hebt ooit
de wol gesponnen
garens gekleurd en
geweven en met
kromme naald het
patroon erin gedreven
die combinatie
van technieken
baarde het tapijt
waarop generaties
hun voeten uitgebreid
hebben gespreid
het kleed…
k versus k.5
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
721 geen kleur,
hoor ik iemand zeggen
de geur van koffie
lokt mij naar binnen
de kamer is als een landschap
waarin haast elk dier opschrikt
mutsen en sjaaltjes worden
vlug rechtgetrokken, hoofden
draaien zich om
naar het raam vol verhalen
'dromen blijven dromen
schuld in beweging
schept zich vanzelf'
deze woorden
met stilte gekleurd…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Dat jij s’ avonds ziet dat de sterren ook voor jou weer schijnen,
met op de voorgrond een fel gekleurde maan.
Je aandacht in de morgen aan zingende vogels mag wijden,
of zomaar in pyjama lekker in de regen durven staan.…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Want ziet, daar in de bossen
Die mooie kleurenschat
Van ’t van de bomen vallend
Lichtbruin gekleurde blad
Het spel der zonnestralen,
Daar door het struikgewas,
Daar door die hoge bomen,
’t Leek of ’t een sprookje was.…
Trein
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.362 Vraag me niet waarom,
of hoe zoiets nou gebeurt,
ik geef mijn nummer, ik ben zo dom,
toch ben ik van binnen even gekleurd.
Het voelt goed en tegelijkertijd heel fout,
maar ik had me dit toch ook nooit bedacht,
ik heb al iemand die van me houdt,
maar het is nieuwsgierigheid die naar me lacht.…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 Kort en winderig, zo is hun reis,
en bedekken bruin gekleurd de wegen.
Zie mij zwijgend mijn vuisten ballen,
met niets meer dan een triest gevoel.
De lucht boven mij, het kleurt grijs,
en ik weet: Straks wacht me de regen.…
De zanger op de hoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Ze komen de realiteit niet onder ogen,
ook al zijn de straten bloedrood gekleurd.
De zanger op de hoek zingt zijn lied,
over leiders die niet willen leren.
De mensen, ze luisteren liever niet,
ik zie ze hem doof en blind passeren.…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!
Want alles is bij dag zo innig niet.
Alle geluid, dat nog van verre sprak,
Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat
Al zacht en zachter - alles wordt zo stil...…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Zij waakt en wacht totdat de trans
Gekleurd wordt door het morgenrood;
Dan sterft zij met der sterren glans;
De dag breekt aan, de bloem is dood.'
Waartoe in deze tijd een klacht,
Terwijl de dagen zonnig zijn? -
Mijn liefste is als een bloem, die wacht
Op levensvreugde en zonneschijn!…
Een woord is zo gauw gevonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
817 Dat woord - niet doorgrond maar gekleurd door
het nieuwe groen van de lente en de tere
blaadjes van de bomen die opengaan omdat
de zon al wat warmte geeft -
dat woord wil ik horen en drinken
met een verlangen veel groter dan de
verzadiging ooit kan brengen;
dat woord wil ik leven,
hier en nu, misschien voor even
of nog wat langer.…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 De tijd die, zegt men, wonden heelde,
ging aan haar voorbij, grijs gekleurd.
In het leven dat ze met niemand deelde,
is nog nooit iets sprankelends gebeurd.
Alleen met de naald kon ze leren leven,
al was het een nachtmerrie en een hel.
Maar wat die nachtmerrie haar kon geven,
was een vaag soort vreugde in een cel.…
wang op wang
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
881 't is een hele klus
driemaal achtereen
van linker naar rechter
ik ruik en ruik
verdrink in hemelse geuren
nóg 'n keer
ze lacht en werkt mee
zacht laat ik mij verleiden
waartoe parfum is bedoeld
mijn lippen pruilen
in denkbeeldig zoet
met ogen dicht
licht.... voel ik mij
dansend op wolken
glijdend van regenbogen
miljoenen gekleurde…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Hoe is het, klinkt de vraag
Zoals altijd, antwoord zij
Het antwoord verscholen en vaag
Mensen lopen weer voorbij
Arm meisje, zo vol zorgen
En niemand die dat ziet
Eenzaam naar een nieuwe morgen
Vol pijn, angst en verdriet
Terwijl haar ogen stralen
is haar ziel zwart gekleurd
Donkere gedachten dwalen
Voor altijd somber gehumeurd…
De gouden schaatsers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 schijnbare
gezondheidskür
Temperament smolt
Hun verlangen om
Tot 't ticket voor
De wereld van opluchting
In volle bloei
Daar aangekomen
Blijkt hun roes vrij uniek
En zelfs onwezenlijk
Plots glijden ze weer naar
De bruisende werkelijkheid
En ademen nog net
De laatste druppel euforie in
Vele velden
Vol ontbrekende dag
Worden nu gekleurd…
VTMayonaise
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
660 zijn dag wordt steevast gekleurd
door hem op drie te zetten
in beeldjesland immers
bepaalt de tijd de programmering
zowel digitaal als analoog
na een tijd voor zout
en de onontbeerlijke patatten
komt een poosje in de kuip
vol water en geurig schuim
en dan het relaxen
de kousen voeten recht vooruit
de opwinding van een uurtje
ingeblikt…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 Paddenstoelen steken statig
hun gekleurde kopjes op
spinnen vangen waterdruppels
weven paarlen van een drop.
regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Doornen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
901 Kan nog steeds niet wennen,
tijd gaat te vluchtig, vermijd
dat ik blijf hangen, aan dit getij,
te luchtig, onvoltooid, dragen
kinderen hun zomerzon, getooid
met gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van alle vragen, waarin ze
de lasten moeten dragen, al de kleine
mensen op de spitse tenen, stelen
dansend het ongemaaide gras,
verschenen…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…