1276 resultaten.
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Nachtelijke wervelwinden en hun
verteerde herbes de Provence flitsen
grauw verzwakt over de gesmolten
muren. Hij vertrouwde
op verwrongen theelichtjes, ginds ver.
En zijn verbonden vlieger
klonk hem als Vivaldi in de oren.
Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen.…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?…
Laatste wens
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.320 geen bloed voelen stromen
zo bleek als vaal katoen
mijn bed niet uit te komen
geen fut om iets te doen
volledig hol van binnen
als een lege batterij
soms even buiten zinnen
de wanhoop heel nabij
mijn passen voelen zwaar
het eten smaakt me flauw
ik leef als een kluizenaar
de wereld kleurt zo grauw
ik wil niet langer lijden
dit doet…
vlindervrees
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
601 het antwoord zijn kruisen
met kogelgaten versierd
de mens is gebleven
als vriend of vijand
maar nooit te gast
een twee lonkt doch
nimmer zo grauw
als vandaag onvermoed
een zacht einde neemt
de wanhoop een loopje
met het ware vlinderhart
niet nu wordt geschiedenis geschreven
dat gebeurt altijd morgen
nu wordt ze slechts gemaakt
slecht…
en in die nachten
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.528 en in die nachten
waar ‘t beven onderhuids
branderig wordt
en zich het vlees
in grauwe rafels
van de liefde afpelt
waar ik in nevels
wankelend mijn gedachten zoek
woorden zich
in het bordeel der ijdelheid
ontbloten
waar zwerende angst voor stomheid
elke verantwoording naar zich toetrekt
en geel bloed door mijn aders drijft
in die…
ochtend
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
919 en gewillig
hoe je armen
opengaan voor mij
zonder vragen
je vaak verkeerd geïnterpreteerde
ochtenderectie
en hoe snel die van aard
veranderen kon
tot je ogen terugkeren
van ergens ver in je hoofd
focussen
en die staalglans krijgen
doffe platgeslagen herinnering
verzuurt de roze dageraad
de prins verandert langzaam weer
in grauwe…
O vrouwe
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.273 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele seconden lang…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 Voor het leven vervloekt
ik wil niet dat je nog
langer schuilt in de
bescherming van de nacht
probeer het licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Alle kleuren op ’t palet
Zijn geworden een vuil grijs
Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
manifest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 zoals warme tranen koele meren doen ontspringen
wil ik hier mijn voetstap achterlaten
in enkele woorden en zinnen onthouden worden
bewijzen dat hoe nietig ook
ik was
zoals in kleur en klank het schrijnend leven
hoog zwevend boven het grauw
ongezien maar krachtig als de bron
die de bergwand kan doorboren
ik ben
en de woorden luider laten…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Rembrandtcyclus 6: anno 1642: aan het sterfbed van Saskia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 liefde schonk ons
dode kinderen, doch
Titus onze zoon, jouw beeld
kan mij gedenken
wie jij waarachtig was
mijn liefste
je handen voelen koud
en huid kleurt vrijwel evenzo…
als eens je bruidskleed
dat ik kuste
weggegleden uit mijn handen
naar de verf en op het doek
je handen voelen koud
mijn liefste en huid kleurt welhaast
net zo grauw…
Wereldverwachting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Tijd van verwachtend komen
hoop op verbetering
voor vrede vriendschap
in mijmerend dromen
stil verlangen
naar begrip
dagen steeds weer eender
troosteloos en grauw
in wereld vol materie
afgunst haat en nijd
geef de vrede
ban de strijd
laat het licht weer schijnen
er komt nog zoveel tijd
ieder tot steun te wezen
in een samenleven
die…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 Hoe hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Tussen woeste struiken
draaft een lichtbruin dier
springt soms ruisend op
in zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken…
Aangeschoten door het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 de ochtend
wil niet klaren
in het grauw en grijs
van mist en regenbui
nieuwjaar
geeft zich nog niet prijs
tussen verschraalde drank
en peukenstank
de kamer lijkt een kroeg
waar gasten van de nacht
hun biezen net hebben gepakt
aangeschoten door het licht
toch straalt er al
een sprankje zon
uit heldere ogen
in je wakkere gezicht…
vroegte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 en links
het ochtendgloren…
in flarden nacht verscheen
-voorzichtig al- wat licht; ’t werd roze
en de nacht verdween
zijn hoogtepunt droeg niets dan blauw
met vogels her en der en nevels, boven grauw
en bloedend
kwam de zon
haar schuilplaats openbreken
onderweg op snelbewogen preken
rolde tijd diens voortgang in
een goed begin…
Hij die een ieder altijd hielp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
600 Voor een ieder stond je klaar, altijd
Voor een ieder was je daar, altijd
Voor de dag, voor de nacht, altijd
En nu, nu ben je zelf, de weg een beetje kwijt
Niet voor altijd,
Je ziet grauw, je ziet moe
Zo zag je er niet immer uit
Blakend van gezondheid
Die ben je nu een beetje kwijt
Ik hoop intens dat je opknapt liefst snel
In je hoofd kijken…
Mauvais temps.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
929 weer laat niet met zich spotten
hemel kleurt thans grauw en grof
eenzame zonnestraal schiet omlaag
tussen zwalkende wolken
kleurt voor even het land beneden
als een aards paradijs
na zorgvuldig schuiven en draaien
is de wolkenmassa hecht gevormd
neemt het zwerk de vorm aan
van een blauwgrijze kwal
siddert de atmosfeer na een
flitsende…
Matineuze wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
415 Levens die zich
verplaatsen over de grauwe routineuze
wegen van ons vluchtige bestaan.
Zonder goede gronden bij het omzien
reeds de treurigen tot zoutpilaren
doen vergaan.
Zulke morgens vragen om matineuze
wonderen. Die wat kleur teruggeven
op menig ochtendgezicht.…
De kraai
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 Krijsende kraaien kraaien krijsend
In de zwarte grauwe lucht
Treur en angst weerklinkt verlaten
Verneemt de oudere met een zucht
Verscheurde veren, scherpe klauwen
Priemende ogen, een raar gebit
Een puntige bek, klaar om te krijsen
Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik
Waarom zou een dier zo akelig zijn?…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
Voor Veerle, een jeugdvriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
663 Een sneeuwwit tapijt over grauw land.
Daarmee is zij begraven, deze ochtend.
Pakken jeugdherinneringen bedolven
Onder een ijzige en podiumvaste zon.
Achter aangestaarde glasramen,
Als foto’s van toen, vloeiden tranen,
Jaren van levenstoneel achter de rug,
Herenigd in dezelfde kerk van toen.…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
Geluk als web?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
586 online een schaduw van verwachting
als in het ochtend grauw gekweekte spot?…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 hier kleuren woorden
zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo…