1206 resultaten.
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 elke spier
Heimwee naar de magische wereld
Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een preek op glad…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
Op een aal
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
808 Maar o, die glibberd bleek wel héél erg glad:
hij loog en sjoemelde met taal. Een schande
waardoor zijn aanzien in een mum verzandde.
Ga nooit in zee, dat is hier de moraal,
met zo’n geslepen lepe leugenaal!…
Tijd Inhalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 ik meen
verloren tijd
in te kunnen halen
zoals een visser
vis met z’n net
herstelde net
helaas heb
ik me vergist
en zal weer falen
tijd wordt nooit verloren
haalt mij met gemak in
zoals altijd al ging
ik besef dat ze
mij weer is ontglipt als
gladde slijmerige alen
en met mijn net
zal ik geen tijd vangen
zo geldt de wet…
Het zwarte gat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik bonkte
met mijn
vuisten tegen
het donker dat
ondoordringbaar
voor mij was
glad en gesloten
het echoën
was in de pijn
van mijn handen
verdwenen slechts
een beurs gevoel
aan het einde van
krachteloze armen
straal voor straal
had ik het laatste
licht ver achter mij
zonder reflectie
of weerkaatsing
bleek ik totaal
gedesoriënteerd…
Beproeving van de werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
350 Binnen de heg loop ik
rondjes om mijn tuin
te verdedigen
Kwajongens en vandalen
denken dat ik gek ben
en hier niet thuishoor
Vanaf de nok speur ik
de omgeving af, de buren
komen kijken, ik blijf zitten
niet banger dan ik wil zijn
Als ik val, ligt het aan mijzelf
ook al wil ik niet wegglijden
over de gladde pannen
Beneden me bespreken…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Ooit beklommen wij onze berg,
van bestaan, ontelbare keren
woorden op het grillig pad
op bestemde hoogte en in diepe meren.
Vooruit vlogen verliefde schaduwen van naam
op uitzicht en de euforie
die langs de wolken van een ver verleden
in een poel van vrijheid gleden.…
Krachtenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.100 krachten botsen als een grillig lot
brengen mensen samen en uiteen
schuilen diep en vluchten ver
zoeken naar de levensbron
jalousie en ijver maken tongen los
het oog ziet slechts een deel
kent niet de ruime blik van verre horizonnen
maar slechts een blinde vlek die groter wordt
verdwaalde scherpe zinnen
snijden door de eeuwen heen
niet…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 De horizon
toont grillige stapelwolken die
heel even de vorm aannemen
van hypermoderne boten, fraai
gestroomlijnd.
Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal…
algarve
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 dit eens zo ruige primitieve land met
de geurige sneeuw van amandelbloesem
grijsgroene rust van stugge olijfbomen
de bedwelmende geur van citrusbloesem
de zuidelijke geest van ooit
rustig gerijpt in vele eeuwen
zo sluipend ruw verstoord
langs de blauwe kalme oceaan
met grillige roze kathedralen
staan hemelhoge dure bouwsels
boven de…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
Uit het hart
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.916 Ik kan niet in de toekomst kijken
het leven is een grillig pad
Pijn en verlangen kan eindigen
als liefde, een weldadig bad...…
Eenzaam sterven
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.130 Ze lag daar stil
Gezicht geslagen op de grond
Om haar hoofd een plas van bloed
Gestorven in eenzaamheid
Mijn geest herinnert mij zo goed
Ze was net jarig
In de tachtig
Een feest waar niemand nog naar kwam
Alleen de Dood die onbarmhartig
Haar het leven daar ontnam
Om zo te sterven
Zonder naasten
Zonder liefde om je heen
Toont hoe grillig…
Hartsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.071 Eindloos zocht je grillig blad
Naar warmte en lucht,
Een helder blauw bad,
Brutaal, toch zo beducht.
Zo teer in kracht,
hebben je wortels gezocht,
de innerlijke vracht,
dat, wat wel en niet mocht.
Na tijden groei
En knop na knop,
Kwam je in bloei,
Leefde je op.…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 de zon scheen wit, was gastvrij,
zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen
poeder waarmee ik schrijf worden grillig…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 dorpspad
tussen grillige stammen
moeizaam in de mist
vol goede moed
slenter ik schoorvoetend
‘k vertel via de hobbels
verhalen van vroeger
aan kronkelige wortels
‘k ben groen van angst
honderden jaren lang
gewillig naast elkaar
herkenden mij niet meer
hoorden wel mijn liedjes
krakkemikkig en krom
bewegend op hun benen
met krakende…
Winter sonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Winter sonnet
De maan beschijnt de stollende stilte,
laat grillig groeiende kristallen in kilte
zich overgeven aan die krakende kracht,
laat slapen de slang in de lange nacht.…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie
waaruit emoties worden gestolen
wortelende zinnen soms wat te grillig…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.
Het aardse spasme
ruist in zilte branding
als swingend orgasme.
Maan in gesmolten meer
spiegelt z’n lichtend zilver,
tempoloos geringd.…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon
Hij is de grillige…
Grootste Twent
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
15 ' zou Herman zeng
mit van die ölke kiekus noar z'n kiekus
'Daweksonie,' sek, 'bint ja glad vergeetn
Hij schreef veel versjes, net als
Harry Bannink
die andere grootste Twent uit Enschede
wier bustes in de Twentse Schouwburg staan…
De galblaas knapt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
856 Over scheefgezakte zerken
Hangt het zilver
Waas van de maan
De nacht verlamt de tongen
Hij danst onder stroom
In het kerkportaal
Onder de spitsboog
Op de marmeren grafsteen
Glad als een sidderaal
Hier waren demonen rond
In een te wijd kostuum
Met larven van lust in hun mond
Hij sust de woelige slapers
Die zich nog springlevend wanen…
de man in de spiegel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.515 De gladde wangen zijn verdwenen
De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift
Zijn nu met mannelijke trekken begift
Gezichtsbeharing is verschenen
Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak
Waar borsten fier naar voren staken
Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken
De rechte schouders , volmaakt in dit pak
Een droom is vervuld
Bewondering is…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 heb ik tijd gemaakt
een ideaal te koesteren
of was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou…
Even los
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.506 draaiend aan een stalen rek
verwaait het kind gedachten
aan huiselijke narigheid
en lange luisternachten
zodra ze vaart heeft opgebouwd
opent zij haar handen
alleen de holten van haar knieën
wrijvend om de gladde stang
stuwt zij zich verder in het rond
verzamelt dan haar meisjeskracht
voor een gewaagde sprong
en losgekomen zweeft ze…
Door weer en wind
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
3.984 onder glad gereden banden
van een aftandse tweedehands fiets
kraakt aangevroren dauw
koude vlagen uit het oosten landen
straf op pasontwaakte wangen
wind en weerzin spannen samen
tegen verkleumde benen zonder kracht
tot over de neus gestoken
in een warme das en winterjas
drijven gedachten verlangend af
zoekend naar de zomerzon
die…
De Lotus en de roos
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Vergeten blad, kleeft
op een verlaten pad,
dromen maakt het glad.
Rode kruiwagens,
vernist door regenwater
torsen bloesems.
Bij gevaar, kruipt de
krab alleen maar weg,
hij is geen lafaard.
Door de wind gestuwd,
schaatsen pluizen
over gestold water.
Ochtendzon zaait,
de lotus komt op
tussen vroege rozen.…