7678 resultaten.
Ik had graag gelezen...
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.303 Iemand die nix heeft,
maar o zo veel liefde uitstraalt,
ik zou niet weten waarvan hij leeft,
en ben even compleet verdwaald..
dan herinner ik mij die man,
naar zichzelf op zoek,
bij mezelf denk ik dan,
ik had graag gelezen, zijn liefdesboek...…
de karavaan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
912 Bleke karkassen
van kinderen
De gulzige smoelen
van monsters
Voorbij slenterden
Van rol wisselden
Je het ravijn zag
waar ze zich in
zullen storten
Wat voelde je
toen je tussen
gondels en pleinen
heren en wijven
langs bitter gekrijs
je blik liet wiegen
je een oog herkende
Wat voelde je
toen je in die
tollende Karavaan
verdwaald…
explosief snoepgoed
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.069 stram in twee rijen dik
camouflagestrepen onder ogen
die alles in zich opnemen
vóór een verdwaalde kogel
opnieuw een statistieken nummer
en zwarte kadertjes in de krant
het stof bijt, de zon brandt
met hun maaltijd in zilver
- made in the USA -
of het koosjer zou zijn
chocolade uit te delen
eerder dan blauwe bonen
een onschuldige glimlach…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
Scherpe randen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.958 Verdwaald in eigen cryptogram
gewond door de scherpe randen
van de chaotische puzzelstukken
die het leven ons soms voorzet
kun je slechts blijven zoeken
naar de zin die cryptisch lijkt
of praktische oplossingen
van kleine eeltige stappen
naar een zinvoller geheel
maar soms gehuld in harnas
vechtend tegen windmolens
die raadselachtig…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 zoek de eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting
een golfslag in een zee gestort
ergens, verstrooit, verdwaald…
RECIDIVIST
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 eenzaamheid van de nacht
De stok, waarop hij altijd leunde
hoorde als enige de stille klacht
Waar de eenzaamheid regeerde
wachtte onder diens lantaarnpaal
Een juist ontslagen gedetineerde
op ‘t voortgaande levensverhaal
Op de kruising van eerlijkheid
had het noodlot hem ingehaald
Hij raakte daarna zijn weg kwijt
en leek in de leugen verdwaald…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik ben ik, jij bent jij, bij elkaar zijn jij en ik wij
Vergeef me omdat ik mezelf ben
Omdat ik al vergeven ben door mezelf
Gesterkt door mijn fouten en mijn ongeluk
Ben ik mezelf geworden, zonder het te weten,
Heb ik geleefd
Vergeef me daarvoor niet
Want enkel ik weet wat ik wil
Vaak voel ik me verdwaald…
In de wilde wilgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 somber als hij was
wilde hij zijn hoofd
in de wilgen hangen
maar iets weerhield hem
waren het de treurige blikken
van de andere wilgen rondom
die nog somberder leken dan hij
of het afwachtende roodborstje
op de picknicktafel vlakbij
die met zijn kraaloogjes
verlangend hoopte
op wat verdwaalde kruimels
de horizon verkruimelde
in kleine…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.
Bewegingen op hemelse muziek waar ik door was bevangen.…
De boerende landman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Ook is een boertje een verdwaalde wind
Ja juist . . . die ’t paadje naar de bips niet vindt.…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Zielsverloren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 Ik ben nogal androgyn,
wat haar mogelijk
verwarde en zij leek
op een verdwaald elfje,
die de weg naar huis
was kwijtgeraakt.
Een ogenblik was voldoende
om voor eeuwig met haar ziel
verbonden te blijven.…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Vaak
plet ik er zilvervisjes, kakkerlakken
en verdwaalde wolfsspinnen. Maar mijn
telepathie met Yvonne slaat alles.…
Even zondigen
netgedicht
5.0 met 828 stemmen
441 ik heb altijd heilige
willen worden
al toen ik in de kribbe
lag en maria als
mijn moeder zag
wij waren niet zo
uitgesproken thuis
want het dagelijks
leven haalde al veel
extra geboden in huis
wij deden weinig
aan mystiek want
wat wij niet snapten
was verdwaald en
dus eigenlijk doodziek
wie het bidden
had uitgevonden is later…
Werelden van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 als ik in
je ogen kijk
gaan de werelden
van vroeger weer
open in alle
geheimzinnigheid
waar getoverd
en gedanst werd
in plezier beleven
met elkaar op muziek
die lachte met
hart en groot gebaar
toch trilde de snaar
in oeverloos verdriet
van de verdwaalde
die bang en in
de war ontroostbaar
om zijn moeder riep
jij hebt mij
altijd…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 nog stond
het groen te
bomen over kerst
ook zij die jarig
worden en hun
dagen vieren
in de huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met…
Expatjer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 Kom ik terug, ben ik expatjer
Die verdwaald lijkt, niets herkent
Van A-Kerk tot Martinitoren
En aan de Vismarkt Huize Maas.
Promenade, stadsgeraas
Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren?…
Ademde schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 in de verte
zag ik je al
komen op
lange benen
die altijd
dansten in
mijn stoutste
dromen
je liep langs
zonnestralen
deelde gratis
warmte ademde
frisse schaduw
van de zonlicht
contrasten in
regenboogkleur
de laatste
stappen kwamen
niet vooruit alsof
wij blokkeerden
we waren bijna
huid op huid en
nog verdwaalde
verklaarde liefde…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.
ruimte, tijd en liefde.
help me groeien, laat mij zijn,
een kind, als ieder kind.…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Als ik verdwaalde in het rechtdoor,
ging ik doelgericht linksaf.
Als ik de horizon angstig dichtbij zag komen,
ging ik doelgericht rechtsaf.
Zo dwaal ik doelloos op deze kromme rechte weg,
als een zotte verdwaalde lachende idioot.
Verzwelg mij in al deze rechtlijnige zekerheden,
speel dan soms de joker uit.…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 spreidt zich in het groen
een warm vuurtje voor hen
kan de natuur verzengen
in het spoor van hun vindtocht
hoopt zich het afval
is het onveilig kwaad
of een schreeuw om begrip
een spiegel van ons bestaan
wie kan en mag oordelen
wie begrijpt het antwoord
hoe brengen wij balans
tussen mensen en natuur
wie het weet mag het zeggen
verdwaald…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Zijn lichaam verdwaald:
willekeurige ziekte,
toevallige dood.…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
ROTATIE
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.358 de gaten,
vanuit de lucht gegrepen en bespied,
het sluitende systeem dat alles ziet
en registreert, je hele doen en laten
verdreven is elk onbekend gebied
geen uitvlucht meer, niet schuilen in het riet
wij hebben de ballon zelf opgelaten
die boven hoofden hangt, van kleur verschiet
en uitbarst in een huilen van verdriet,
want de verdwaalde…