14142 resultaten.
Ochtendoperette
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.329 Elke morgen nam hij steevast
na het laatste stukje brood
zijn valse tanden uit zijn mond
al waren het twee castagnetten
die hij klepperde voor haar
met scheve blik die werd ontbloot
tijdens zijn ochtendoperette
die hij spelend zo genoot
Maar zij verzuchtte elke morgen
liever was zij alvast dood
als hij weer over tafel klom
om een beschuitje…
De dag telt de dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
532 verbruit ontij de tijd, het zal
weer morgen zijn, als de zon
over bange harten klimt, schalt
werelds toorn uit het stof van
ontheemden, verwaait in de
machteloze tonen van het
dagelijkse brood, vervalt tot
luide smarten, in een laatste
snik gegraveerd, resteert in
gewijde aarde alleen de dood,
z’n blik naar binnen gekeerd.…
De steentjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 het was een
puzzel in de tijd
de steentjes van mijn leven
zij vingen
met hun licht
mijn steeds alerte blik
ik zocht niet echt
maar viel voor de
momenten van contact
ik heb ze opgegooid
uitgestrooid vormden zij
een kleurrijk mozaïek
in sprankeling
wervelde mijn jeugd
daarna wat donkere vormen
pas de laatsten tonen
het transparant…
Het eerste silhouetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 de profeet
hij met de scherpste blik
zijn maag presenteert het
eerste silhouetje op glas…
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 in een laatste kus van ik…
Marjolein
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
2.608 Met opgeheven hoofd
Liep ze langs me heen
Geen neergeslagen blik dit keer
Haar ogen hard als steen
Nu zo groot, toen zo klein
Ik zal haar nooit vergeten,
ze heet Marjolein…
Prachtig
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.022 Hoe kan
een blik
voor jou
een blik
zijn
en
voor mij
de wereld?…
je glimlach in mijn handen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
787 eindelijk de rust weer
terug in overspannen trekken
je fluistert
dat ik wel mag gaan
ik ben de laatste niet dus
laat de deur maar openstaan…
voordat geheimen gaan vervloeien
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.141 vingers op je huid
ogen die zacht spreken
woorden die gaan breken
zullen steken als je praat
de laatste stap voordat
geheimen gaan vervloeien
jij zult me daarna tijdloos
boeien met intimiteit
tederheid die groeit
in het tasten naar elkaar
die openbloeit in kleuren
van genegenheid
ik heb je blik gelezen
de vragen in je geest gezien…
Nog 'n rondje
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.171 Elke dag gaat hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
Van zijn maten aan de tap
Zijn ogen blijven steken…
Levende beelden
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
2.112 Ik ga niet naar het graf van mijn vrouw
dat blijf ik jaarlijks stug vertikken
al wat ik daar vind zijn haar laatste snikken
ik denk niet dat dit mij plezieren zou
ik ga niet naar de zerk van mijn lief
zij is daar toch niet meer te vinden
al vragen de blikken van onze beminden
ik dompel mijn herstel niet weer in het grief
ik wil haar daar…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 eens was
richt nog één blik
dag... zeg ik
niet dat hij het hoort
maar toch
ik hoop dat hij in
zijn droomloze slaap
nog eenmaal door mij
mag worden gestoord…
Vier maanden.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
864 Je hebt je ogen
aan de zon gegeven
je schonk je lach aan de wind
als was het je laatste wens
In mijn herinneringen
voel ik weer je huid, zo zacht
en in mijn dromen
raak ik je aan
Je schaterlacht,
maakt me weer verliefd
die lieve blik
herken ik nu nog in je kind
Vier maanden zonder jou
hebben mij veranderd
ik ben een ander…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 schemer
de zon wacht op de dag
mijn laatste toegift na jouw nacht…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 met het laatste zoeklicht
de stilte stilt het tempeesten
---------------------------------------
uit: 'Van de roerloze woelgeest', 1993.…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De zon laat haar warme blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte…
Zijn laatste vacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
427 bevroren kraken dennen
wortelend in permafrost
nog is er geen ontdooien
ik voel je kou
droom witte vachten bij
het grijsblauw van je blik
in ogen die
de verte weten in
het sneeuwblinde vergeten
het universum kruisen
in vertwijfeld zoeken naar
wat noorderlicht als tegenwicht
nog lacht de poolbeer
in zijn laatste vacht onwetend…
Die ego ikken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 zacht schuur ik
de laatste restjes
innerlijke beschaving af
weg stropdas
ook normen en waarden
gaan als stof ter aarde
onwennig met
intolerante blik
kijk ik de wereld in
en schrik
er zijn er nu te veel
die over lijken gaan
het sociaal zijn
is gedaan waar ieder
voor zichzelf kiest
de rest zal stikken
door het grote graaien…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
GUNST BIJ EINDE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 het aardse bestaan
spoedig zou verlaten
schiep afstand van het gebeuren
een ruime en scherpe blik
op kleinzielig mensdom.…
Boulevard van dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 werd liep aarde al
op zijn laatste benen
langzaam stappend
de vele breuklijnen op
de boulevard van dromen
voorzichtig vermijdend…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 laatste moment
de wereld viel even stil,
en god hield zijn adem in,
dat weet ik zeker,
toen de lichte, laatste adem
wegvlood uit jouw lieve lijf
ik sluit mijn ogen en droom
hoe jij danst en lacht,
ik weet dat je eindelijk vrij bent,
liefste, mijn liefste…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 onomkeerbaar pijnlijk zijn de noden,
de enige reden waarom wij nog leven
onomkeerbaar wetend dat deze reis,
een onmogelijkheid is om verder te zoeken,
onomkeerbaar wordt afgespeeld
aan hen die achterblijven een gevoel,
onomkeerbaar zijn de doden
onomkeerbaar een laatste zucht,
een allerlaatste blik in jouw gezicht
levenslang, voordat de…
De breuk
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.283 weer zo roekeloos met haar om te springen
terwijl hij wist dat de emmer met geduld
al praktisch tot de rand was gevuld
Nog geen week geleden had hij niet bevroed,
dat in 't laatste gesprek, hij weet het nog goed,
de spijtige blik uit zijn staalblauwe ogen
niet meer konden rekenen op haar mededogen
Wat hij ook beloofde, smeekte en zei,
moe…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Avondster verschijnt
boven laatste vogelvlucht
stil valt de schemer
Op het diepe blauw
van de avondlucht verschijnt je licht,
terwijl de laatste kleuren langzaam oplossen in
de stilte en mijn blik zich opent voor wat geen woorden verlangt.…
'VADER OVERLEDEN'
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.189 o Al te kwade boodschapper,
die, bitsig als een horselbie;
die, stekende als een degenstoot;
die, snel gelijk de bliksemslag;
die, stom en doof, noodzakelijk,
te mijwaard op de snaren komt
gevlogen van de tekendraad!
Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden…
Sauce piquante
poëzie
2.5 met 8 stemmen
1.603 De dwaas bemint de lof alleen,
De zoetste zoetigheden
En strooit ge er wat kritiek doorhêen
Hij ’s boos en ontevreden.
Wel, ’k min de- lof zo goed als hij,
Doch meng me vrij
Wat kritisch kruid er onder
Uw lof wordt door die specerij
Slechts eedler en gezonder!…
Ik moet er niet van weten...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.435 Ik moet er niet van weten, van die zuidse vrouwenzielen,
die, voelend het noodlottig leed hun longeren vernielen,
te midden het ontbladeren van de bomen kneuteren gaan
dat 't jammer is van hen en van hun lief en van de blaân.
Zijt gij het die ik rochelen voel hier rond mijn hert, vernieling?
Zijt gij het? God verplette u, worm die mijner jeugd…
Zoveel vragen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
398 Vaak verbijsterd
Soms bedroefd
Wel eens hopeloos
Dan weer moedeloos
Zelden gerust gesteld
Stel ik mijzelf telkens
Opnieuw dezelfde vragen
Hoe kan dit
Hoe lang nog
Hoeveel dan
Hoe vaak niet
Hoe dan wel
Wanneer dan toch
Waarvoor steeds weer dit leed.…