751 resultaten.
Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
3.833 wat is Kerst zonder lover
langs muren op plavuizen
in stallen schrale tehuizen
groene mare takt in tover
ijdel bleek onze hoop
op een lichtend paradijs
vlokkend sneeuw op ijs
als Avercamps te koop
wij bespreken nu bij wijnen
de komst van drie orakels
schimmend uit woestijnen
zeggen het is niet denkbaar
ik geloof niet in mirakels…
Eeuwig en enig Heer over dood en leven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 Eeuwig en enig is mijn verlosser
mijn kracht en mijn leven
Mijn hulp komt van de Heer
die zijn wet boven de top van de
Sinaï heeft gegeven
Ik die alleen en verlaten woon op
de aarde die Hij bouwde
sla mijn ogen op naar het Oosten
Mijn God de enige Heer over
dood en leven
Hij is het licht die het leven van
iedereen richt…
orkaanoog
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
933 Aan de rand van het beroofde land
In het kloppend hart van het oosten
Verwart men ‘samen’ met ‘beramen’:
het oliedomme spel, de bommenruil
De olijfberg geurt naar ontbinding.
Regen is een verkwikkend geschenk
De aardkorst wordt een klad van lijkafdrukken.
Waar ligt elders?
Zij verkiezen rood en schroot.…
Winterse zondag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 laatste slierten inzicht
Uiteindelijk beslissen de twee
hun hartstocht maar beter
binnenshuis te beleven en
vertrappelen onbewust
de laatste poging van de schaduw
Beteuterd staakt hij zijn
afkoelende hoop en ziet
evenals zon en warmte
dat hun vurige veldslag
even nutteloos als hopeloos was
In de verte komt de nacht
al in het oosten…
Vogelvrij
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.059 Als een architect bouw ik mijn nest,
de ingang naar oost en niet naar west.
Vrij zijn als een vogel wil ik zijn,
ook al voel je jezelf nietig en klein.
De vrijheid van één zijn met de natuur,
ook al is het misschien niet van lange duur.…
Pegasus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 duisternis
heeft mij vannacht een grauwe gans
verblind met zilveren vleugelspan
vanuit zonovergoten oorden
in 't bergenrijke kyrgyzstan
voortgejaagd door zuidenwind
dwars door zones van de tijd
over de rug der kaukasus
en 't zilte nat der zwarte zee
naar istanboel, brug naar europa
waar het contact der continenten,
het jouwe oost…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 In ‘t oosten klaar laat blozen
De dageraad
De liefelijke rozen
Van haar gelaat.
O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwen love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.…
DE RAMEN
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.573 Doch schaars is herontsteken in
de oosten het geweld
der zonnevonke, en valt zij op
de heiligen, zo smelt
't samijtwerk uit de mantelworp,
de goudware uit de kroon,
en alles, even wit nu, blinkt
en bliksemt even schoon.…
De praaiende dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 een hoofd vol ideeën
klieft de radiogolven
de woorden lijnen uit
strekken strakke zinnen
ahoi uiterste oosten!
de jonge zon deint
licht op het water
de Aarde rolt ijlings
door oranje luchten
ahoi ruige roeier!
de ochtend sluipt
voorbij de kille mist
wind bloost wangen
heel vriendelijk gedag
ahoi blakende lust!…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
Morgendeuntje
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.476 't Daget over dorp en land,
heel het oosten laait en brandt,
de bedauwde weiden domen,
wolkskens hangen in de bomen,
wolkskens vlieden langs de vliet,
ieder bladje een dauwdrop giet.…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde draagt karakter voort
omarmt allen een gezegend Nieuwjaar
wie of wat hij zij
stap voor stap dat maakt de weg vrij
naar vrede en licht
tussen haar oevers van oost…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden,
Zij speurt het Oosten af met vrome zin,
En eind'lijk, plots zij houdt de adem in,
Wie is de ridder die ginds aan komt rijden?
Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud ik uit hun rust
bladeren blaas ik van de bomen
hoge schuimgekopte golven
razen razend naar de kust
Ja dit is het ware leven
in de ochtend of de nacht
waaien, blazen om het even
lekker hard en soms wat zacht
in het oosten…
Op dicht gezette gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
704 Niet gegeven
Terwijl 't fysiek zich heerlijk laaft
Op dicht gezette gedachten
Zich baadden in de warme zon
Vliegt mijn kracht van 't oosten naar 't westen
Door een muur van verlangen
Wier schaduw zacht haar zijde streelt
Haar eenheid in zijn verlangend
Samenspel van samenkomen
'k GUN MIJ JOU, MAAR GUN JIJ JOU DUS MIJ?…
De boeteling
poëzie
2.4 met 8 stemmen
2.989 1k slof wat over de aarde heen,
van Oost naar West, alléén — alléén —
en moet nog tussen-beien
wat stilstaan, om te schreien —
Ik ben een oude pionier,
een sjofel, afgemarteld dier
en alles scheen om niet — om niet —
Zo klonk het oude lied.
Waar zijt gij, lieve Heiland dan?…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 geschonken
afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien wordt geopenbaard
en vaandels halfstok staan te buigen oogsten oorlogslieden
nieuwe machines terwijl het lood wordt begiftigd
met high - tech
revolutie in krakkemikkige sandalen waait van
oost…
Verschijning van een ongekend fenomeen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Vervolgens vanuit het verre oosten
gingen de drie koningen op reis.
De ster zou hen de weg naar het
kindje Jezus wijzen. Een wereldmuze
op engelenwijs.
En ook nu op een heldere winteravond
onder de schittering van het kerstlicht;
laten zich weer velen onderwijzen om te
vernemen waarom het wonder weer wordt verricht.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?…
De Heerlijkheid Grijsoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 er zijn loslippige tongen
die beweren dat men op Flakkee
minder (g)Christelijk is en vlakke
psalmen worden gezongen
dan in het aangebonden Goeree
ten oosten ligt het Roomse Brabant
komt het verval wellicht van gene kant?…
Middelburg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 wist u dat Middelburg
ten tijde van de VOC
de Heren Zeventien
en Rembrandt
in de Gouden Eeuw
naast Amsterdam
een prominente
'Koopmanskamer' had
en was het u bekend
dat Middelburg niet
aan een meer
maar aan de armen
van de Schelde lag
als handelsstad
en net als Vlissingen
voor al die schepen
naar de Oost
een…
BLIND VOOR KLEUR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
873 ach ik ben zo iemand die
er totaal niet mee zit
tussen een rode of
een okergele indiaan
tussen een Turk of
een Berber Marokkaan
tussen een zwarte piet
en witte of iets er tussen in
mijn ogen zien de verschillen niet
het zal er zijn maar volgens mij onzin
en van wat men over ze zegt
ben ik grotendeels Oost-Indisch doof
in allemaal heb…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Vredesgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Moge er vrede heersen
in Oost en West en Zuid en Noord,
moge er vrede heersen in heel de wereld.
In vrede herdenken we hen
die kozen te strijden,
hen die kozen de strijd
geweldloos tegemoet te treden
en hen die geen keuze hadden;
allen wier lot het was te vallen,
te sterven in de strijd.…
WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.777 Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;
straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan
Morgen zal er uit het Oosten 'n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;
hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
DE MIJNWERKERS
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.361 Nog dekt de morgennevel
Het grijs bedauwde veld,
Schoon ’t purper in het Oosten
Een held’re dag voorspelt.
Daar glanst de toorts des hemels,
De zwaluw klieft de lucht,
En menig deur en venster
Gaat open in ’t gehucht.
Daar komt allengs meer leven:
De mannen treden uit
Met spa, houweel en hamer;
De mijnklok wordt geluid.…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.737 Hij was mijn Noord, mijn Zuid, mijn West en Oost,
hij was al mijn verdriet en al mijn troost,
mijn nacht, mijn middag, mijn gesprek, mijn lied,
voor altijd, dacht ik. Maar zo was het niet.
Laat in de sterren kortsluiting ontstaan,
maak ook de zon onklaar. Begraaf de maan.…