inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 37.620):

Natuurgelaat

een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid

de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze

Moeder Aarde draagt karakter voort
omarmt allen een gezegend Nieuwjaar
wie of wat hij zij
stap voor stap dat maakt de weg vrij
naar vrede en licht

tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord
van licht naar licht uit de hemelbogen
wekt bloem, blad en kruid
die vriend alle goeds toe!

Schrijver: Quicksilver, 2 januari 2011


Geplaatst in de categorie: wereld

2.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 340

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
3 januari 2011
Zo ziet alles steeds weer uit naar het licht.
Mooi gedicht.
Naam:
kerima ellouise
Datum:
3 januari 2011
Email:
kerima.ellouisegmail.com
mooi gedicht tussen de oevers van jouw zijn.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)