1390 resultaten.
Linkse RAKkers
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
625 Het blijft apart,
‘t inheemse paard verdient maar krijgt geen haver
De komende vier jaar zien wij beslist
heel vaak drie bokken op de haverkist.…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
Jacht boven Nieuw Amsterdam
netgedicht
3.4 met 139 stemmen
23.774 Totdat de zon verzinkt in zee
zit op zijn paard de valkenier
gespannen naar de lucht te turen.…
SINTE NIKLAAS
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.203 Hij komt aan de deuren kloppen,
Waar er goede kindren zijn;
Hij brengt paarden, trommels, poppen,
Lekkerkoek en marsepein.…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
Jeanne D'arc
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.036 Ze keerde om maar niet op tijd,
De paarden renden,
Zo snel als die ruiter rijdt,
Ze haalden haar bijna in,
Ze rende door,
Haar eigen grafkuil in.
De mannen sloegen haar van het paard,
Ze viel met een smak op de grond,
De armen pakte haar.
Daar zat ze dan, vast in een cel.…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
EEN LEVEN LANG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
993 Gebroken, lam
Ik knokte door
Het was het waard
Al dat getrek
Aan een dood paard
Jij in mij
Voor altijd straf
Nooit meer kom ik van je af…
De lift (nacht) merrie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 De koffie loopt door
en ik zat dus niet
vast in de lift,
gelukkig niet maar jee,
vastgedraaid in het dekbed,
viel het met die paarden
dus wel mee!…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 gespannen
De hoefsmid opent deuren
wagenwijd
Bekapt de ijzers vijlt ze
en besnijdt
De paarden ratelen naar
boerenhoeven
De zeis maait karrenvrachten korenschoven
Oogstmaand metershoge balen
hooi
De straat de geur de reuk van elementen
De kleine waarheid hoorde je
van zeggen
Je proefde, rook je hoefde maar
te zien…
Straatmadeliefje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 met een ongekende elegantie
floreert zij
tussen het onkruid van de straat
glimlacht schalks
naar de volgende kikker op het witte paard
dromend dat ooit
de zon zal schijnen in dit beloofde land
en niet slechts de maan
die haar slavin maakt van de nacht
hopend dat wanneer
het eindelijk morgen wordt
ze deze rode schaduw van zich kan…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het worden stippen.
--------------------------------------------------
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
versterven
netgedicht
3.7 met 48 stemmen
1.891 wat is het toch
dat in mij zo
dreigt weg te vloeien
ligt er misschien
een voortschrijdende
onthechting te broeien
of verlies ik de wereld uit het oog
alwaar in de gejaagde mallemolen
het steigerend paard mij afwerpt
om mij, in wat nog rest aan adem,
even rond te laten dolen
schuurt de tijd soms aan het stof
dat over mijn beleving…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
de rolverdeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 wanneer ginds het licht achter
de verste einder onder dreigt te gaan
de waanzin halt gehouden op arm afstand:
het briesend paard galopperend op de plaats
trekt het decor in haast voorbij
de rolverdeling berust als vanouds
op louter misverstand en mag geen naam hebben
het beest in mij dat vrijheid ruikt
rukt onrustig aan de ketting…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren voor haar nest.
----------------------------------------------------------
Uit: Tirade nr 200.…
de onvermijdelijke dingen des levens
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.339 droom zonder morgen
als een paard dat dartel spartelt in de
eerste weide
het oog dat wentelt in de doornen van de nacht
ziet alles;
de wilde lianen van mijn haat hebben haar
in de hals geprikt,
droom zonder morgen
als een wind die gaat liggen in het struikgewas;
de harde schors van haar kanker sidderde
als een parel in mijn hand.…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 Het gras drinkt
paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het…
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een wild paard,
galopperend over het eindeloze strand,
met de wind wapperend door mijn staart.…
Laatste woord
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.114 Zo ver buiten alle waarden
in burgernummers vastgelegd
ver van huizen en van haarden
heb ik het laatste woord gezegd
volg mij in het spoor der paarden
bezing mij als een boerenknecht
die in leven niet kan aarden
omdat zijn grenzen zijn verlegd
wuif mij uit in rieten kragen
waar onze liefde is bevrijd
ik zal alle lasten dragen
van onze…
Onderstroom
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.646 Zoek me in de uiterwaarden
achter het riet van de rivier
volg het karrenspoor der paarden
en breng je diep verlangen hier
wil mijzelf met jou vermannen
tot natuurlijk vrouwelijk schoon
vul de kruiken en de kannen
met passie uit de onderstroom
tussen lelies wil ik dansen
tot we samen overvloeien
op het veld waar levenskansen
met de laatste…
Cadans
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.177 Door twee hoefijzers gebrandmerkt
leg ik weerom mijn krijgstooi af
op de bloemen van je ruiten
zeg mij dat onze liefde werkt
in de cadans van volle draf
naar een binnen zonder buiten
mijn hart kent nu geen harnas meer
in de dooi van droeve dagen
wend ik de teugels van mijn paard
het is de allerlaatste keer
voor de allereerste vragen…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…
Het end is zoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Melk met een kankerverwekkende stof
mensen het is toch allemaal niet tof
amandeltaart met een bacterie van poep
wat je eet of drinkt is gewoon troep
er wordt een potje van gemaakt
straks is er niets meer wat normaal smaakt
ezel paard of rund
ook zo iets waar men mee stunt
wij moeten letten op ons eten
hebben deze personen geen geweten
want…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.352 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
schilder je huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 ik zie
je lichtblond vlassig haar
de bleekgele kleur van het paard
de geel gevlekte velden
de zonnebloem in je hand
het suurlemoengeel van de sterren
het amarillo van de wilde bloemen
ik voel
het okergeel waarmee
je ons lijven schildert
in doffe goudgele tinten
ik proef
de honingsmaak
van het gele saffraan
de gele kleur van zwavel…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Waarom nog zoveel vragen
als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”,
hijgend en schuimend in de piste lopen:
verkrotte wijken door tijd verzopen?
Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…