615 resultaten.
Piraatje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 Ze wilde hoe dan ook mee
Terwijl ik voor 2 anderen
Haar zussen had gekozen
Stoer kroop ze uit haar nest
Een rood proppie tussen dozen
Ze was klein, heel klein
Hooguit een centimeter of zes
Doch heel energiek
Bijzonder stoer
Ondanks haar prille leeftijd
Zeker bij de les
Ik nam haar in mijn handpalm
stopte haar in de borstzak
Van mij trui…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
Iets dynamisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 in mijn leven
heeft altijd iets
dynamisch gezeten
het naadje van
de kousen wilde
ik graag weten
speciaal vreemde
woorden zoals
mystiek alchemie
magie en fiction
fantasy in alle
vakgebieden
geweldige titels
er bleven helaas nog
zoveel zaken steken
in de prille schoenen
van tal van pseudo
wetenschappen
zij raakten aan bijna…
Media vita
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Als ik je over god's own country iets zou willen zeggen
Dan zou ik kunnen toespelen op Dante's Paradijs
Met als zijn gids Vergilius en
muze Beatrijs
Maar daarvoor moet ik eerst zijn Media Vita overleggen
Ik weet het is maar tijdelijk
maar hoeveel lentes maak ik mee
Van prille primaveraborsten
nieuw jong leven in de knop
Van…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 Daar gaan de lieden fluisterend
in de zilte van de ochtendwind
in nieuwe rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners…
De smaak van spin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
146 Als dauw zich verzamelt in
het ragfijne weefsel, wordt zichtbaar wat
het prille ochtendlicht verborgen hield, een patroon
dat zich langzaam ontvouwt tussen helderheid en breekbaarheid.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Samen kijken we uit naar de naderende avond,
terwijl de prille ochtenddauw reeds is verdampt.
Zij herkende, vluchtig, de absurditeit van deze wereld,
gevangen in de dwaze toespelingen van een vermoeide ziel.
Laat de vergankelijkheid maar aan het nageslacht,
aan hen die straks de lippen op de doden drukken.…
De vier jaargetijden...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
918 Het jaar ontspringt door jouw prille groei
ontplooit zachte zonneschijn en bladeren
nieuw leven dwarrelt in velden en op luchtstromen
kleine stapjes op fragiele pootjes op weg naar de zomer…
Het leven ontpopt zich in volle teugen
welige bloei der natuur in prachtige nuances
stranden in overvloed met adoreerde zonverwanten
in afwachting van…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 Met je handjes zo klein, grijp je naar alles
Je weet nog niet het fijne, en lacht om alles
Of je huilt uit onmacht, je traantjes van verdriet
En toch, je kunt genieten, als geen ander
Een vallend blad, laat je al stralen
Je guitige smoeltje is ontwapenend
Je prille woordjes, nauwelijks te verstaan
Ja, lach maar, en laat je handjes grijpen…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
Zo volgden mijn voetstappen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 morgen
aan mijn geopende venster
de dauw lag nog druppelsgewijs
op de zachte bloemblaadjes
wijl overal verspreid
roze bloesem aangedragen door de wind
op de tuinaarde was neer gewaaid
na een verfrissende douche
stapte ik verkwikt in mijn kleding
deed mijn schoenen aan
en liet de deur achter me
in het slot vallen
de intensiteit van het prille…
Mooie act
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
647 Ik dacht even aan Nico, toen je zong bij
De Wereld Draait Door met die positieve
kwebbel Matthijs van Nieuwkerk, ik vond
je zelfs geheel misplaats bij die show,
een zingend pareltje met pure intentie,
moedig gezien je prille zangcarrière en
al je filmrollen nederig overstijgend,
al kun je nog wel wat zanglessen gebruiken,
waarvoor ik me…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 voorzichtig
of huisvogels naar vrede vlogen
en of de bijbel met een ganzenveer
geschreven was, door een zondaar
moeder zei dat vliegen overbodig was
en ze sloot de deur voor verdere vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen aan de wildernis
van haar geprevelde woorden
die ergens vandaan leken te komen
tijdens het nog prille…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 In ogenschouw
het ochtenddauw
ja het smolt haar hart,
tot aan het naderende einde
vanaf de prille start.
Van peuter tot aan oude vrouw
het kent geen plaats of tijd,
ogen bleven aldoor stralen
ze raakte dit niet kwijt.…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 We zijn elkaar met de grillige natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het drieste avontuur
aan zee is de prille lente begonnen
en waar jij ooit vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
uit duisternis in het licht gestapt
je lacht nu naar het leven -…
Duister van de ratten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
378 Er ligt een mooiere
zuivere beschaving
dan die van de prille vormgeving
in mijn beperkte denkwereld
op een elitaire schrijverssite
van dit groene kikkerland
waar mens en mening
waarheid mennen
de zilvervis de meeuw
in de bek leert kennen
als blauwe avond stil
de zwarte nacht ontmoet
een diepte ver van hier
in het duister van…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 Niks mijn lief, we moeten niks
laat dat die slaven maar doen
en anders wel die slavinnen
Wij hoeven niks, wij mogen alles
wij zijn vrij om te gaan en staan
waar wij willen
want onze reis is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft
niet veel zin het gaat…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 het opwekkend fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid
waar ze vorig jaar
de ruimte vond
woelt en breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur
met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte. Een rilling beweegt onder hun vleugels
terwijl de warmte van de zomer langzaam uit hun lichamen wijkt.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Op dunne stengels rusten
ze tegen de wijde hemel, hun vleugels
vangen prille kilte. Een rilling beweegt langs hun
broze lichaam terwijl zomerse warmte geleidelijk uit het land wijkt.…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 "
in blijde verwachting... niet van Nieuw Leven,
maar van pakjes gekregen pakjes gegeven
gezelligheid als koopwaar, keurig verpakt,
de kerstboodschap onhoorbaar, ineengezakt
onder zoveel materieel geweld, uitgeteld
in stilte gesmoord in de prille kiem, geveld.…
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 gespierde lichaam
Strakke jeans… je bent om te smullen
Handen glijden over mijn zachte huid
Kroelen teder door mijn wilde krullen
Jouw lach is zo aanstekelijk en zalig
En ik pas precies in je mooie armen
Je praat houdt me steeds steviger vast
Terwijl onze harten elkaar verwarmen
Je verschijning is een lust voor het oog
We koesteren prille…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 Want elke dag breekt weer een prille morgen aan
spant het hemels laken strak zonder één vouw
klimt zonlicht langzaam hoger uit het oosten
lijkt de natuur op levenskracht te proosten
met helder sprankelende druppels dauw
de vogels kwetteren luidkeels een samenzang
als vederzachte stralen warmte spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien…
de twee vereend
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.664 van de stervende zon
die oplost in een stille avondzee
waar de dag zich verliest
en hun verschijning begon
elkaars armen strak
dragend naar opzij
hechtend als zijnde één
voelen zij elkanders bloot
ervaren zij zich als gemeen
in voelbare spanning
van zuigende emotie
tasten zij elkaar de wangen
het opstuivend zand
bekoelt een prille…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 De prille kleur van de dag
dringt voorzichtig
door gezeefd wit
de eerste zonnestralen
zijn nog nuchter
toch toont de zon vandaag
het najaar in volle glorie.
Het verval van bestaan
wordt gevierd
met aardse kleuren
zwammen dansen
op restanten van het leven
zij geuren met een
vleug van verrotting.…
Zomerse buien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Die hete zon
rent het alfabet af
letters krijgen vleugels
woorden vliegen fladderend
langs flora en langs fauna
zinnen lijken weg te dansen
om lichaamstaal te willen verstaan
aan de overkant van de oevers
alles wat deugd
gaat ten onder
achter wolken verscholen
daalt de hemel
dichterbij vol liefde
de enige vreugde
het prille…
Het missende stukje van mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
455 Boven ons klaarde het steeds meer
op en bleef het droog op de meeste plaatsen
tegelijk begonnen enkele onbekende vlinders te fladderen en
zweven in onze buik die de prille liefde en verliefdheid hebben aangewakkerd.…
Oranjetipje in stilte
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
500 Oranje op wit
rust op het jonge groen blad
stilte in zonlicht
De witte vleugels vangen
het prille licht als een eerste ademteug
tegen het felle lentegroen, terwijl een klein oranje
teken zich neerzet op de rand van een blad en het moment stilvalt.…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Tussen stille duin
blijft het laatste licht hangen
wind zonder haast
In de Westhoek, waar duinen
zich in trage golven openen, voel ik hoe
het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen
wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.…