534 resultaten.
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.003 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 (Gezien in De Kunsthal te Rotterdam, 6 februari 2011)
Op haar knieën
Voorovergebogen
Mooie, zwarte
Lange haren. Handen
Bedekken haar
Intens betraand gezicht
Vanwege wat en waarom?
Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
vereeuwigd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
744 een vrouw stapte in
het schilderij aan de muur
blootsvoets verdween ze
als sneeuw voor de zon
in het verlaten landschap
haar rode hoge hakken
een verloren paar
bleef buiten het landschap staan
niemand vroeg ernaar…
knotwilg, een ode
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.217 alleen in het landschap
in aarde verankerd een knotwilg
eenvoudig en bescheiden
het vanzelfsprekende leven
ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend
met wie je goed zwijgen kunt
kranige wilg uit het lood langs de sloot
met littekens op zijn bast
leg je handen op zijn schors
een oerkracht je kunt van hem op aan…
Akkefietje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
814 Nee, niks.
Je ziet er niets van.
Je zou niet zeggen dat er wat achter zit.
Dit heb je mooi gedaan.
De kunst van het verbergen.
Komt echt door jouw grondverf.
Je hebt het basic aangepakt.
Noodzaak dwong je naar deze materie.
Het ziet er bijna onschuldig uit!
Er heeft niets opzienbarends plaatsgevonden.
Is je geweten ook schoongewist?
Leef…
Schilderles
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
720 We komen samen een keer per week
Allen zijn we leek
en bij onze schilder lerares
leren we in de les
over stromingen,
de meesters uit ‘t verleden
hoe ze schilderden
en hoe dat doorwerkt in het heden
Ze laat ons hun werken zien
vertelt erover
En wij, wij horen het aan,
met onze kennis, die pover,
proberen we wat
en niet alleen dat.
soms…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
Avondschildering
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
435 Waarom nog één woord vuil maken
aan het weerspreken van een waarheid
als schoonheid ligt besloten
in de kalmte van het zwijgen
maar zelfs zwijgen verdacht is in tijd?
je schildert verlangen in de avond
met illusies van droombeelden
nu stilte op het linnendoek valt
schilder je verlangen in pasteltinten
met het heilige geduld van jouw hart.…
Verstilde portretten
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
789 Je hebt de verbijstering
zichtbaar gemaakt
in verstilde portretten
waar het parklandschap
haar zwijgen raakt
als een bedelaar
je hebt de stilte
een kleur gegeven
die van het verdriet
sprekende pasteltinten
met verdwaalde ogen
boven een dubbele mond
je hebt de ontzetting
een stemgeluid laten tonen
voor verstilde portretten…
Thom en Tim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Nog kan de Friese leeuw
bevlogen, fierfragiel
de volle manen zilver als de sneeuw
die zojuist in volle vlokken viel
op zijn helderziende ogen bogen
die hem nimmer en te nooit belogen
in pure brute kunst gezogen
voor eeuwig jong van hart en ziel.…
Beloon (voor Gís Marí, die de sterren van de Portugese hemel schildert )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 In de groei gesnoeid
bijna geknakt
herpakt herboren ópgebloeid
een heus artiest
die zich niet meer in verdriet verliest
maar zijn demonen
hem laat belonen
alsof ze zijn zijn zonen.…
Opslag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Ik duur doek in doodstil duister
ik ontluister
dus houd op met dat blind beleggen
ik moet jullie de ogen eggen
laat mij hangen
zodat ik licht en zicht kan vangen
en zal stralen
in mijn picturaal verhalen
voor de leeuwen
wil ik schreeuwen
het mag zelfs op de kop
maar stop
met dat oliedom verrijken
ga nu eindelijk eens naar…
Big city
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 In de groene gordel van de grachten
kun je met lijn 2 nog spelevaren
langs panden waar in vroeger tijden vrachten
van overzee der heren van de thee
in ruimen over wijde zuidzeebaren
verpakt in balen opgeslagen lagen
Kunst en rijkdom gingen
hand in hand
getuige goudeneeuwse monumenten
van picturale faam in landschapsprenten
tableaux vivants…
Chagall
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Ze liggen samen in het blauw
dat naar groen verflauwt
haar borsten groot en rond
bekeken door een blije geit
voor het venster
schemeren rozen rood
en lelies wit in vazen
hij fluistert woorden
tot de vrouw -
zijn lippen en zijn ogen
bewegen rond een kus
het groen verflauwt
terug naar blauw…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
557 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
278 blijven zitten
en maar kijken
naar de plukjes wol
van zijn vacht
naar de hoefjes
de vastgebonden pootjes
blijven zitten en
maar kijken
naar de witte wimpers
boven het open linkeroog
tegen een zwarte achtergrond
het schaap moederziel alleen
blijven staan
en maar kijken
van de catalogus
naar het onovertroffen schaap
tegen de…
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk.
Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.
Jij hebt al gaandeweg gemeld
dat lachen…
Veel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
89 Er loopt veel door elkaar
Nog vol van waar
ik gister was
naast dochter zittend
zij slapend kind in arm
daarom fluisterend
over voorbijgaan aan iets
maar voelen dat herstel,
een elkaar wel begrijpen willen
juist dat ik kind, zij moeder, wijze.
En dan wat ik tegenkwam in trein
het zien wat buur bekijkt
op zijn phone
het horen van…
Portret van het meisje 1
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
56 Iemand bracht het portret van het
meisje en face van Afrika naar het
Hoge Noorden toe.
Het donkere, glanzende haar
geometrisch gevlochten trots
gedragen als een koninklijke kroon.
Met moeiteloze gratie
laat zij zich van één zijde zien
schoonheid schenkt rust.
In olieverf gevangen
het gesloten raadsel van haar blik
stilzwijgend overeengekomen…
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
- De rode Avondhemel -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 en boven glimlacht avondrood
elegant, als wijze vrouw
bewondert schilderkunst
de rode lipstik, die je droeg.
Feestelijk kinderlied
dat je zong, hoe mooi het klonk,
blijf ik graag gedenken.…
Pavement Picasso in Rotterdam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
741 Gaat de Beurstraverse normaliter gevat
al voor Koopgoot door laag en bijzonder
bij wolkbreuken wordt het één pot nat
zeker met veel verdieping er nog onder
Julian Beever wereld beroemd die stoeptekenaar
kalkt aan afgronden onder zeil in de regen
houdt voor veel volk water bij wat af is tegen
vandaag komt de klus naar hij zegt nog klaar…
Victory Boogie Woogie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
631 het kleurrijk vierkant
dansend
op één hoek
de balans gevonden
een strijd gewonnen
op de maten van
de Boogie Woogie…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 In een gistend Parijs aan de vooravond
van het revolutiejaar achttien achtenveertig
droom ik 's nachts na een
wandeling
door een donkere schacht
een lange tunnel - alles is
even duister
als in dat ziploze ritsloze nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al…