2123 resultaten.
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
Van dom blondje tot Cosmogirl
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.701 verbaas me steeds als ik ga praten
de woorden stromen uit mijn mond
heb lang niet altijd in de gaten
hoe van het een het ander komt
ik kan het slechts met moeite laten
een levensechte kwebbelkont
het stoort me dan ook uitermate
maar goed ik ben nu eenmaal blond
dat haar mijn leven kon bederven
daar werd ik me toen van bewust
ik zal geen…
Fanfare
gedicht
2.9 met 90 stemmen
25.374 Ik sta al lang niet meer vooraan,
als er stoeten door de straten gaan.
Ik moet luisteren naar bomen
en niet naar mensen, die komen.
Ze komen, de mensen, en gaan voorbij
in gelederen van dwazen,
maar de elite onder hen, voor mij, zijn zij,
die in koperen buizen blazen.
---------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 De wisselende getijdestroom loopt
niet altijd parallel met het verlangen
men lijkt stil te staan en dat kost kracht
om tegen een sterke golfslag in te zwemmen.
Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Hoor eens ik haat je
gedicht
4.0 met 63 stemmen
30.973 Hoor eens ik haat je,
ik schreef dat je lief was en licht -
en nog wat onzin over je gezicht
maar nu haat ik je, god wat haat ik je.
Die neus, dat hoofd, die paardenbek,
die ogen en die gierennek
dat kraagje en dat bloemkooloor
met al je slierten haar er voor.
Hoor eens ik wou graag zijn
jou, maar het kon niet zijn,
het licht is uit,…
Een Verandermanager dus
hartenkreet
0.8 met 16 stemmen
4.681 Oud en nieuw
Wenen verzakte wijn
Gespleten tongen
Spuwen droge vlammen
Als pekel tegen dorst
Geblust met benzine
Wat anders…
Bergaf
gedicht
2.8 met 44 stemmen
13.065 gordels vast
riep de nostradame
nazomer en de kraaien
kriskras door onze dagen
volautomatisch van
wat moet dat moet
en door naar de finale
grootste begrafenis
stroomopwaarts
met stekeblinde snavels
slagschaduwen over de
blauwbedroefde aarde
morgen as versplinterd glas
morgen zal niets meer zijn
zoals het was - en de kraaien
de kraaien…
Tranen die er mogen zijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.674 Hard doe ik mijn best
Geen traan te laten vallen
Maar tegengaan lukt mij niet
En dus komen die tranen, tientallen
Om te uiten
Waar ik de woorden niet voor vind
Laat ik ze maar vloeien
En huil ik als een kind
Nooit had ik verwacht
Dat dit mij pijn zou doen
Omdat ik mijn ogen open
En niet meer wil zijn als toen
Niet wil zijn zoals ik…
verzoening
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 met een laagje zink overdekt
ben ik zeer gesteld op een
genieting die de zinnen streelt
zonder zedelijk verval
een ingetogen dronkaard met
witte strepen aangegeven
komt telkens aan de deur
dikwijls hevig, maar van korte duur
buiten de gewone nachtrust soest
mijn witlinnen altaarkleed
terwijl een tweede zangstem van
klemtoon en ritme verandert…
Onze moeders
gedicht
2.7 met 40 stemmen
12.567 Zingen de bossen al lang?
Ja, al vijftien miljoen jaar.
Langs de stammen schuurt
de klamme wind. Wij liggen
tussen basten en zwammen.
Wij zijn: weggewaaid.
------------------------------------
uit: 'Aan een open raam', 2000.…
Gaandeweg
gedicht
4.3 met 123 stemmen
10.288 Zo’n verveloze deur
met afgesleten klink
de drempel
uitgehold door
eindeloze stappen
die kwamen en
weer gingen
en verdwenen
in het voetspoor
van de tijd –
gaande weg.…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht
en verdeelt momenten in sporen
die niets veranderen omdat
ze nergens naar toe leiden
en me achterlaten
met een stilte die me niet
wil wakker maken.…
Bijna onmerkbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 bijna onmerkbaar
scheefden bomen
groenden weides
in aparte kleur
niet zomaar
maar voelbaar met
een blik op later
toekomst en doelgericht
in kleur
bleek veel meer
vorm te zitten dan
ooit werd gedacht
ook smaak
en consistentie
wisselden bijna
ongemerkt per pak
nog was de tijd
niet aangebroken om
elkaar eens goed te
bekijken…
Nesten van Vincent
gedicht
3.3 met 18 stemmen
10.478 De vogelnesten die hij gretig binnenhaalde,
dertig op voorraad in een hoek van het atelier,
uit hun natuur heeft hij ze omgeschapen tot
stilleven en tegen zwarte achtergrond lichtend
vertoond, zoals ook aardappel, pompoen of peer.
Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer:
begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan
met uit palet…
Licht
gedicht
3.1 met 30 stemmen
22.929 We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit
eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar…
Wij spelen wasbord op de onderkaak
gedicht
2.8 met 11 stemmen
6.240 wij spelen wasbord op de onderkaak
van een dode koe
op de binnenplaats
klampt de zomerregen
zich vast aan de cactussen
schreeuwen de papegaaien
de veranda blank
waar de buurman met zijn barbecue
en ik maar controleren
of niet alles tegelijk vlam vat
omdat ik denk dat woorden
de vorm van een wolk
kunnen veranderen
omdat de zon…
Ooit zat ik in de put
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.121 Op een dag kreeg ik plots het inzicht
Dat ik mezelf aan het beliegen was
En dat ik enkel dan terug zou leven
Als ik uit de put zou komen
Door iets drastisch te veranderen in mijn leven
En mijn leven in eigen handen te nemen.…
HOEVENZAVEL
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.694 Men opent een raam en zegt Ziehier de wereld.
Men bootst het wonen na in tal van talen.
En het dorp wordt een stad en de stad
de wereld, als ging de hele wereld in een straat.
Soms staat men voor een horizon als voor een hek,
maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld
die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká,
naar al dat elders…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Waar ben je?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.196 Maar ergens vind ik je gewoon leuk,
Omdat je mooie ogen hebt,
Omdat je grappig bent,
En nu mag je weggaan,
Ga maar naar haar toe,
Ik hoef je niet meer,
Ik geef niet meer om je,
Het is voorbij,
Denk maar niet dat ik terugkom,
Jij bent jij,
Jij verandert nooit,
Ik wil je ook niet veranderen,
Je past perfect bij haar,
Ga nu maar!…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Kom in deze straat, de laatste straat,
en ga van huis tot huis. Kom binnen,
loop alle kamers door. De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.
‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met…
SCHERVENVUUR
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.354 Scherend langs de spiegel van mijn leven
zweef ik van kring naar kring in duizend ringen,
landt hier en daar voor lang of even,
en stuif dan door in mijn verwikkelingen.
Ik kijk mij na en lees de sonde
van geluk, verraad, vervulling en verlies,
tel het gelag en week de wonden
in ‘t zoete zuur van vers geboortevlies.
Ik laat los en voel…
growing pains
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 wat verschuift
is de zon...
langzaam
wordt
mijn schaduw
langer
Lejo van Kuijeren…
memoire
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 in het huis
spookte het
maar ik was kind
en voelde zo diep
dat ik het niet zeggen kon
wie waren het?
wat deden ze?
ik dacht wel eens
het was de wereld
van grote mensen
die ik niet zien kon
maar die gonsde
aan de periferie
van mijn volwassenheid…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…