Alle inzendingen over veranderen

2123 resultaten.

Sorteren op:

Transformatie van een nachtvlinder

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Grijze nachtvlinder koestert zich aan de laatste eenzame bloem terwijl de zwarte boogschutter zijn volgend schot trefzeker lost Stuipfladderend verdwijnt de vlinder in de duist’re nacht als een schaduwfiguur vluchtend voor ervaringen achterhaald door het lot Smalle holte van een berk lijkt de laatste rustplaats maar een winterlange…
Gerardo7 maart 2007Lees meer >

Van dom blondje tot Cosmogirl

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.701
verbaas me steeds als ik ga praten de woorden stromen uit mijn mond heb lang niet altijd in de gaten hoe van het een het ander komt ik kan het slechts met moeite laten een levensechte kwebbelkont het stoort me dan ook uitermate maar goed ik ben nu eenmaal blond dat haar mijn leven kon bederven daar werd ik me toen van bewust ik zal geen…
Marianne30 maart 2007Lees meer >

Fanfare

gedicht
2.9 met 90 stemmen aantal keer bekeken 25.374
Ik sta al lang niet meer vooraan, als er stoeten door de straten gaan. Ik moet luisteren naar bomen en niet naar mensen, die komen. Ze komen, de mensen, en gaan voorbij in gelederen van dwazen, maar de elite onder hen, voor mij, zijn zij, die in koperen buizen blazen. --------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Pierre Kemp12 december 2020Lees meer >

onderstroom

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 627
De wisselende getijdestroom loopt niet altijd parallel met het verlangen men lijkt stil te staan en dat kost kracht om tegen een sterke golfslag in te zwemmen. Drijf met de eb mee naar open zee waar de ervaring leert in het besef dat hart en wijsheid zich tezamen niet gelijk kunnen openbaren in een gewijzigd tij van inzicht zal een mededogen…
pama14 mei 2007Lees meer >

Terugtocht

gedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.421
Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn (silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen ik weet niet wanneer het is begonnen te regenen maar het water gutst in stromen van mijn voorhoofd. ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar mijn handen zijn nat (rood). ik denk aan rozen ik zie sneeuw (er zit grind aan mijn broekspijpen…

DE RIT SCHENKT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
De wijze voerder van de kleine boemeltrein rijdt elke dag hetzelfde eind tussen twee steden langs enige dorpen een boszoom en wat weiden maar maakt steeds and're reizen kijkt naar het spel des levens dat zich dagelijks vertoont in stille of drukke straten op wijde groene vlaktes bij mensen en dieren altijd zorgt voor verrassende…

Hoor eens ik haat je

gedicht
4.0 met 63 stemmen aantal keer bekeken 30.973
Hoor eens ik haat je, ik schreef dat je lief was en licht - en nog wat onzin over je gezicht maar nu haat ik je, god wat haat ik je. Die neus, dat hoofd, die paardenbek, die ogen en die gierennek dat kraagje en dat bloemkooloor met al je slierten haar er voor. Hoor eens ik wou graag zijn jou, maar het kon niet zijn, het licht is uit,…

Een Verandermanager dus

hartenkreet
0.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.681
Oud en nieuw Wenen verzakte wijn Gespleten tongen Spuwen droge vlammen Als pekel tegen dorst Geblust met benzine Wat anders…

Bergaf

gedicht
2.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.065
gordels vast riep de nostradame nazomer en de kraaien kriskras door onze dagen volautomatisch van wat moet dat moet en door naar de finale grootste begrafenis stroomopwaarts met stekeblinde snavels slagschaduwen over de blauwbedroefde aarde morgen as versplinterd glas morgen zal niets meer zijn zoals het was - en de kraaien de kraaien…

Tranen die er mogen zijn

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.674
Hard doe ik mijn best Geen traan te laten vallen Maar tegengaan lukt mij niet En dus komen die tranen, tientallen Om te uiten Waar ik de woorden niet voor vind Laat ik ze maar vloeien En huil ik als een kind Nooit had ik verwacht Dat dit mij pijn zou doen Omdat ik mijn ogen open En niet meer wil zijn als toen Niet wil zijn zoals ik…

verzoening

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
met een laagje zink overdekt ben ik zeer gesteld op een genieting die de zinnen streelt zonder zedelijk verval een ingetogen dronkaard met witte strepen aangegeven komt telkens aan de deur dikwijls hevig, maar van korte duur buiten de gewone nachtrust soest mijn witlinnen altaarkleed terwijl een tweede zangstem van klemtoon en ritme verandert…

Onze moeders

gedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 12.567
Zingen de bossen al lang? Ja, al vijftien miljoen jaar. Langs de stammen schuurt de klamme wind. Wij liggen tussen basten en zwammen. Wij zijn: weggewaaid. ------------------------------------ uit: 'Aan een open raam', 2000.…

Gaandeweg

gedicht
4.3 met 123 stemmen aantal keer bekeken 10.288
Zo’n verveloze deur met afgesleten klink de drempel uitgehold door eindeloze stappen die kwamen en weer gingen en verdwenen in het voetspoor van de tijd – gaande weg.…

Transparante harten

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 422
net als haar lach niet te traceren was schaduwden haar handen twee kanten in constant bezig zijn zij spraken het scala van ontmoeten en uitgebreid bedanken in de openheid van transparante harten toch dirigeerden zij gaven richting aan in de common sense van emoties om met elkaar het pad te gaan haar warmte en lach reikten…
wil melker27 augustus 2020Lees meer >

Niks en niets

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Alles herhaalt zich en vouwt de dagen open en dicht en verdeelt momenten in sporen die niets veranderen omdat ze nergens naar toe leiden en me achterlaten met een stilte die me niet wil wakker maken.…

Bijna onmerkbaar

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 437
bijna onmerkbaar scheefden bomen groenden weides in aparte kleur niet zomaar maar voelbaar met een blik op later toekomst en doelgericht in kleur bleek veel meer vorm te zitten dan ooit werd gedacht ook smaak en consistentie wisselden bijna ongemerkt per pak nog was de tijd niet aangebroken om elkaar eens goed te bekijken…
wil melker24 augustus 2022Lees meer >

Nesten van Vincent

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.478
De vogelnesten die hij gretig binnenhaalde, dertig op voorraad in een hoek van het atelier, uit hun natuur heeft hij ze omgeschapen tot stilleven en tegen zwarte achtergrond lichtend vertoond, zoals ook aardappel, pompoen of peer. Studies in gebruik van kleur, schreef hij z'n broer: begin met slaafs natuur te volgen, eindig dan met uit palet…

Licht

gedicht
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 22.929
We wilden licht meer licht we kapten de boom die in zijn eigen reiken ons verlangen in de weg stond de boom kreunde kermde kraakte zijn laatste vezel scheurde en met een razend suizen van zijn blaadjes sleurde hij zijn leven neer de wind die hem bespeelde week geschrokken uit eindelijk hadden we licht in de kamer in dat licht keken we elkaar…

Wij spelen wasbord op de onderkaak

gedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.240
wij spelen wasbord op de onderkaak van een dode koe op de binnenplaats klampt de zomerregen zich vast aan de cactussen schreeuwen de papegaaien de veranda blank waar de buurman met zijn barbecue en ik maar controleren of niet alles tegelijk vlam vat omdat ik denk dat woorden de vorm van een wolk kunnen veranderen omdat de zon…

Ooit zat ik in de put

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Op een dag kreeg ik plots het inzicht Dat ik mezelf aan het beliegen was En dat ik enkel dan terug zou leven Als ik uit de put zou komen Door iets drastisch te veranderen in mijn leven En mijn leven in eigen handen te nemen.…

HOEVENZAVEL

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.694
Men opent een raam en zegt Ziehier de wereld. Men bootst het wonen na in tal van talen. En het dorp wordt een stad en de stad de wereld, als ging de hele wereld in een straat. Soms staat men voor een horizon als voor een hek, maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká, naar al dat elders…

Levenslijn

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 930
zachtjes omsluit je mijn hand fluistert me terug in dat wat ooit gebeurde de wereld verstilt, de tijd laat los de gevleugelde zingt een tinteling in mijn hoofd hij leidt de tocht naar teloorgang zwarte kraaien dragen mijn schouders, hun schaduw wijst het brandpunt waaruit de sluier het vuur spuwt waar ik verdronken water draag…

Waar ben je?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Maar ergens vind ik je gewoon leuk, Omdat je mooie ogen hebt, Omdat je grappig bent, En nu mag je weggaan, Ga maar naar haar toe, Ik hoef je niet meer, Ik geef niet meer om je, Het is voorbij, Denk maar niet dat ik terugkom, Jij bent jij, Jij verandert nooit, Ik wil je ook niet veranderen, Je past perfect bij haar, Ga nu maar!…
Kaytje.5 september 2008Lees meer >

De dood na de mosterd

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.606
zal de stramheid der leden ook mijn speelse geest langzaam tot een stugge boemelaar smeden opdat ik het heden steeds meer ga zien met wezenloze ogen als de waarheid van het verleden slechts goed is en de jeugd thans wordt bedrogen maar ook dat de sprankelende schoonheid door mijn aderen zal worden gemeden en de opwinding…

Winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Rode lijnen komen samen In het blauwige water Hitte maakt plaats voor kou Licht zand wordt grauw Hoge golven nemen afscheid Van de ooit zo volle stranden Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje Een vergankelijke drukte is niet meer Nooit was er een beter moment Om terug te gaan naar wat eens was Naar de vege gure wind Die ons ieder…
Jan Hermans30 oktober 2008Lees meer >

Het straatje

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.205
Kom in deze straat, de laatste straat, en ga van huis tot huis. Kom binnen, loop alle kamers door. De weg is smal, het dek van zand, de gevels zijn gestut, de panden krot verklaard. Hier wonen goede mensen, elke stuiver wordt gespaard. ‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts verladen en geraffineerd, hier wonen wij, met…

SCHERVENVUUR

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Scherend langs de spiegel van mijn leven zweef ik van kring naar kring in duizend ringen, landt hier en daar voor lang of even, en stuif dan door in mijn verwikkelingen. Ik kijk mij na en lees de sonde van geluk, verraad, vervulling en verlies, tel het gelag en week de wonden in ‘t zoete zuur van vers geboortevlies. Ik laat los en voel…
Marion Oprel30 november 2008Lees meer >

growing pains

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
wat verschuift is de zon... langzaam wordt mijn schaduw langer Lejo van Kuijeren…

memoire

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
in het huis spookte het maar ik was kind en voelde zo diep dat ik het niet zeggen kon wie waren het? wat deden ze? ik dacht wel eens het was de wereld van grote mensen die ik niet zien kon maar die gonsde aan de periferie van mijn volwassenheid…

Een veeg licht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
ik mozaïekte met stukjes leven om ze harmonisch te passen in het bestaan het leek goed te gaan tot de lijm verdroogde het cement verpulverde waarin ze waren gegoten heb met alles gebroken toen ik jouw ogen zag een veeg licht in een donkere straat bij nacht je lach parelde tanden in witte aanstekelijkheid handen speelden met schaduw…