1184 resultaten.
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 Herinneringen blijven verschijnen,
ze willen niet verdwijnen.
De koorden, vastgebonden in mijn jeugd,
zijn nog dezelfde gebleven.
Hoe ik ook probeer ze los te scheuren,
ze blijven met mijn hart verweven.
Toch geeft het mij ook een kalme zekerheid.…
Vluchtig en luchtig
netgedicht
5.0 met 188 stemmen
477 liefdevol is
vaak de schroom
waarmee kinderen
over hun droom vertellen
jij hebt ook die
respectvolle
terughoudendheid in
afstand tot onbekend
in een dimensie
waarin de mogelijkheden
ongelimiteerd lijken
in werelds verschijnen
en toch zo anders
van vorm en kleur
dan normaal in
niet te vangen nuances
de droom heeft
het vluchtige…
SNEEUWWITTE VOGEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 wouden
voor de allerzwakste wezens
de sneeuwwitte vogel
voor niets terugdeinzend
voor niemand wijkend
maar altijd ijzersterk
op weg naar zijn doel
hoe kon hij weten
van de zwarte kraaien
die hem op de rug met valse
kraalogen al zo lang beloerden
op één moment van
onoplettendheid pikten ze
hem met vlijmscherpe snavels
tot de verschijning…
Hun sprookjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 behoedzaam
puntmutste
een eerst
geregisseerd
verschijnen zijn
aanwezigheid
voor even de
fantasiewereld
losgelaten en zich
kenbaar gemaakt
aan deelgenoot
mens van de aarde
eerdere contacten
bleven steken op
de arrogantie
van de mens en
eindigden in totale
bestaansontkenning
de mens heeft van
het paradijs een
onleefbare hel gemaakt…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Als de dag sterft, in de klem van de nacht,
zal het als een ster verschijnen, minnaar
van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht.
Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.…
Vrouwelijke magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 ik heb
geprobeerd
jou met
andere ogen
te bekijken
dan het wonder
van verschijnen
dat je nu bent
natuurlijk
heb ik jou
gemystificeerd
jij mij met
jouw vrouwelijke
magie onder
diepe hypnose
gebracht
waardoor ik
in ontmoeten
ineens alles
heel anders zag
maar ik kan
niet meer terug
jij bent met wie
ik altijd praat
die ik wonderwel…
Eigen taal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ieder heeft
een eigen blik
op het verschijnen
van een plotselinge
bliksemschicht
ik grillig
lijn en kleur in
een gigantische
speed elkaar
explosief ontladend
waarbij het
netvliesbeeld de
blauwdruk van
een persoonlijke
werkelijkheid geeft
we kijken om ons heen
maar dit panorama
is een deel van het geheel
een volgende blik laat…
Nieuwe dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Als bloemen met al hun heerlijke geuren
verschijnen ze als regenbogen in allerlei kleuren.
Ze laten je zweven, ze laten je lachen,
je hoeft er vaak niet lang op te wachten.
In het moment is er plotseling één daar,
terwijl jij je zelf nog afvraagt, wordt deze waar.
Is de magie al aan het werken
zonder het te merken.…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen,
in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.
Ineens ontwaart hij, dik ingepakt, een mens.…
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
153 waden een jongen en een meisje
hand in hand door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit
De eerste sterren verschijnen…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
slingert nerveus niet de lijn op het laken?
het velletje bengelt alleszins aan de lip.
spitsen priemen wolken aan torens.
punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…
Remember September
hartenkreet
4.4 met 64 stemmen
1.867 Stalen rossen - kolossen beton
Prikken een gat in de zon
Kietelen haar blauwe gewaad
En werpen ruw - schaduw op straat
Stralen verdwijnen - schijnen onecht
Ontmoeten het slechtste van slecht
Zijn ineens niet meer zo sterk
Iedereen rondom - komt om in het werk
Verhalen verschijnen - pijn en verdriet
Roodzwarte pagina's vol bloedvergiet…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 dunner wordt de wind
vlaagt speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 zwart op wit
staat een gedicht
pas in hart en geest
gaan de kleuren leven
die ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat…
vriendschap is.
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
5.415 vriendschap is
wanneer je altijd aan elkaar denkt
elkaar niet krenkt
Op elkaar kan bouwen
en vertrouwen
vriendschap is
In goede tijden ook naast elkaar gaan
Het geluk van de ander niet in de weg staan
Ook bij huisje, boompje, beestje
verschijnen op elk feestje
Vriendschap is
dat iemand er is die op je wacht
even niets van je verwacht…
(geen titel)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 je verschijning was als een openbaring voor mij
ik dronk je ogen en je gestalte was een streling
je bewegingen vloeiden als golven tegen de branding.
ik wilde je aanraken, maar het geheim moest bewaard blijven
kon ik je maar zeggen, maar zou de werkelijkheid niet smalen
als een dronken persoon die de bloem vertrapt.…
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 Nooit ben ik om mijn uiterlijk gepest,
Nu lijkt het alsof iedereen blijft kijken,
En ik doe vreselijk mijn best,
Alle blikken te ontwijken,
Lang is het gelukt.. om alles te verbergen,
Mijn woede, mijn verdriet,
Op mijn gezicht verschijnen echter bergen,
En iedereen die het ziet!!…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Maar geen verschijning, slechts
't verleden dat mij rondleidt
door het schemerig gewelf
en een ijl vaarwel nog lispelt
als ik de krocht verlaat.…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
"Ongewenst"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.428 Die berichten zijn ongewenst,
je verwijdert ze keer op keer,
maar ze verschijnen
helaas telkens weer.
Het is net onkruid,
hoe je het ook bestrijdt,
het blijft bestaan,
het is een feit.
Na wat driftig tikken
word ik rijkelijk beloond,
wat voelt dat goed,
“mijn mailbox is weer opgeschoond!”…
Bomen buigen weg van de kust
gedicht
3.5 met 19 stemmen
6.682 .
--------------------------------------------
Dit gedicht is in januari 2007 verschijnen
in het poëzietijdschrift Het liegend konijn;
het is in 2008 ook opgenomen
in Erik Lindners nieuwe bundel Terrein,
uitgekomen bij Uitgeverij De Bezige Bij.…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 Schalks water was er net zo diep
als dorst die ik begeerde
en ik zwom er naar je toe
met houten klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ze spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 Ook op deze dag worden kinderen vermoord
omdat de heersers bang zijn voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…