Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

ondeelbaar

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 465
in een voorwoord van nadagen in vloeiend, sprankelend water knisperend taalloze letters op ongeschreven blad de glinstering van oprechtheid of diepte van kleinigheden gebeeldhouwd dromen, zowel ongeletterd vergeten, het onthouden van een dag, als een zinderende ruggengraat, meegevoerd in een bries, in de bijziende verte denkbeeldig…
Iniduo30 september 2020Lees meer >

de messen van het woord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
regen voedt de akkers waar restanten van wat ooit zocht naar herkenning toen de messen van het woord nog niet waren geslepen en elke stap verzonk in drassige grond die de zinnen en de zin van wanhoop en hoop gulzig absorbeerde terwiijl de zwarte vogel de dromen voerde naar niet gekende verten…
Kees Visser29 november 2021Lees meer >

Sporen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
De rimpelingen en de sporen, de verten in de horizon verloren het steeds veranderende van 't strand, de zee, dat neemt het oog, de lens voortdurend mee Ze zijn daarom zo blij als 't zand er vers en eventjes gaaf uitziet dat laaft het oog, biedt rust, een overvloed van vree…
Ralameimaar25 augustus 2023Lees meer >

alvorens

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
zolang het gesprek is verwikkeld met elkaar en anderen volgens uitgesproken gedachten, altijd verwant aan bezigheden het beeld dat nabestaanden hebben van voorouderlijke stambossen in zichzelf te zien, te bevinden ondefinieerbaar voor de verte uit tastbaar aanwezig te zijn in woord en geschrift, te blijven totdat er geen glazen meer…
Iniduo29 september 2023Lees meer >

lichtval

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
onthoud het haalbare op korte termijn weerschijn is altijd droog verte geen afstand lijfelijk afwezig is kenbaar als grafische weergave in dat niemandsland leunt de dag tegen het laatste licht zodanig dat elk gebied meer vaag lijkt dan grijs duister is niet voelbaar de val komt voor de hoogte…
Iniduo30 augustus 2024Lees meer >

Diepzeedemonen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 309
Ik hoor in de verte Destiny's Child de keerzij van chaos en waanzinsirenen maar in twee hemisferen laat de ene de ander als Nereus' dochters in holle vaten tot op de bodem creperen zij koesteren Sympathy for the devil zij kennen geen tijd in de troggen van te diepe zeedemonen…
Maxim26 april 2026Lees meer >

ostinato

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 203
we kwamen terug na elders verblijven vonden appels gelegd op ‘n schaal aan de muur hingen gedachten te beklijven onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal te wikken en te wegen om van hier naar terug te gaan zaten we om richting verlegen misschien dat ongerepte verten bestaan…
Iniduo20 juni 2026Lees meer >

Ons.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.710
Ik zie een stelletje in de verte ze lopen dicht tegen elkaar; zij heft haar hoofd op, vertelt hem iets, hij lacht en kijkt stralend naar haar. Daar liepen wij, daar in de verte; ik begroef mijn blik in jouw ogen en je vertelde me zo ongedwongen hoe rijk je je voelde naast mij.…
Chadia1 september 2005Lees meer >

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Mijn handen reiken naar de verten van je ogen, zonder die bodemloze verten verdwaal ik (ook aan land was dat al zo)… Achter ons liggen straten die ik me heugen zal (net als jij), maar ook verlaten kan (juist als we samen reizen, voorbij de zon)… Het hart lonkt - daar achter de melkweg - en roept, roept, roept ons niet te vergeten adem…

Straling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
Inmiddels is hij vader van dochter, met dezelfde naam als mijn dochter En ik zag hen turen in de verte Er kwam iemand achter hen staan naar wie ze op weg waren om te mediteren Ook haar vertelde ik over de geboorte en namen en zag haar naar de verte turen…

Op het hellend vlak

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Weer valt een loodzwaar gebaar uit het lood, het gezicht gericht naar boven, machteloos de ogen, sterrenstarend in de nacht en kleur begint te dansen, armen zwaaien hoog de hemel uit zijn boog doldraaiend dronken duikelend over de rand van overgave waar in de verte het spel van hoogtij leeft.…

Sporen van misdaad

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.478
Sirenes, gejammer, in de verte klinkt geroep. Alles is anders dan het moment ervoor. Sta er even bij stil, het leven gaat door. Sporen van verdriet kenmerken een gezicht. Machteloos zoeken, kijken om zich heen. Volgend het spoor, nu helemaal alleen.…

Magnafox 2002

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 20.446
die avond vertrok een auto richting snelweg & de honden blaften niet het dashboardvak was leeg op de kaart van W Europa na cassettes wij reden zwaar weer tegemoet tegenliggers voerden groot licht in de verte wij naderden de interzone niemandsland het grensgebied -------------------------- uit: 'Popcorn' 1981.…
Bart Chabot26 november 2024Lees meer >

wanneer jouw namen zwijgen

hartenkreet
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.835
jouw namen zullen zwijgen in kleine letters geschreven waar wijzers van ‘t horloge draaien naast het ritme en niets vasthouden kunnen hang jij aan kraterranden van de maan kijkt naar ooggekleurde verten grenzeloosheid verblindt dood is mijn iris wanneer jouw oog zich sluit.…
sunset15 oktober 2007Lees meer >

VASTGESCHROEFD

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Door het heden blijvend afgetroefd zit zij onbeweeglijk staart bedroefd naar een beeld ver in de verte ogen in één richting blijvend vastgeschroefd Slechts een ader klopt op haar hand als teken van leven Hoe communiceer je met de schaduw van een schim van een mens met haar hoofd reeds in de hemel en haar lijf nog op de aardse…
Gerardo19 oktober 2005Lees meer >

Vergezichten

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 915
In de verte zinkt de zon in zee, in nacht, in andere handen. En de regen, zij valt met regelmatige tred op het ritme van haar hart.…

Serenade op twee gedachten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 868
Als in de bastonen de kerkklokken heel in de verte klinken blijft mijn hoofd daarbij hangen en dwalen gedachten ver af Maar als ik in de rechterhand de melodie volg dan zit ik zonder geliefde in de avondzon Wegdromen en vasthouden Oude en nieuwe beelden Soms moeilijk te combineren Schubert wist hoe het moest…
annabel18 maart 2008Lees meer >

en onze liefde dan

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 722
verte, op wind geschreven verandert nooit in minder of lichter, de lijnen van aanwezigheid. niets lijkt nog op stilte slechts het sterven lokt me aan voor ik alle woorden in jouw schrijven binnenga.…

Hemel

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.703
Ik zie de zon en in de verte al de maan aan de hemel staan het is een mooi gezicht het vallen van de duisternis de zon die langzaam gaat verdwijnen de maan die volop gaat schijnen de sterren in de lucht een is er op de vlucht de gouden stralen die naar beneden dalen met hun praal en pracht zo mooi zo teder en zo zacht…

Wat ik zie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Het groene gras en de blauwe lucht De gele zon, temidden van alles Daar in de verte, een bruin paard En ik strijk over mijn grijze shirt. Een rode roos, een paars viooltje En witte zwanen in het meer Ik bekijk alles om me heen En vraag me toch eens af: waarom dóet iedereen zo moeilijk? het leven ís simpel.…
M9 juni 2009Lees meer >

Herfstkleuren in verval

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 563
hand in hand zijn we gaan lopen samen weer op weg het heuvelland een pad omhoog waar uitzicht was beloofd een verte vol met glooiingen de diepte van het dal warme herfstkleuren in verval maar wij genoten boven op die heuveltop bloeide onze liefde als lente op…
wil melker27 november 2009Lees meer >

De zon in de nacht.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Zie je daar in de verte dat schaapje staan. dat schaapje met zijn mooie wol, dat schaapje met zijn zachte vacht, daarzo in het hulst van de nacht. Daarzo in het hulst van de nacht, met de zon hoog boven je. Zul je het schaapje strelen, en met hem al je geheimen delen.…
Nerea19 oktober 2010Lees meer >

amour perdu

hartenkreet
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.024
mijn verlies toegegeven gevonden voorwerpen gebeld daar zegt men dat er tot heden ten burele van 't depot gevonden goederen nog niets is binnengekomen dat in de verste verte lijkt op een verloren liefde...…

Heilzaam

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
Dit vroege, oude land kent een andere stilte vindt lagen van oer terug en zingt het water stijf Het is er onverwoestbaar breekbaar, terwijl in de verte een kind huilt en een wolf en de wind De schaduwen lang en jong in vloeiende beweging uit de uren van duister gerukt om te wenen en te helen.…
Kees Keizer3 december 2010Lees meer >

Bloemen in wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
jij hebt ondanks de kou je vleugels ontvouwen in een wind die jou zonder thermiek nauwelijks kan dragen de laagstaande zon warmt nog je donkere kleuren jouw laatste kans op een dans langs de bloemen in wit van kleurige fladder naar stip in de verte voorbij de zon zal je sterven…
wil melker14 januari 2012Lees meer >

Grasveld in het park

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Om in dromen te dwalen moet je innerlijk rijp zijn zoals het authentieke knaagdier in verte van jouw landschap waar molshopen op bergen lijken een schilderij zou je kunnen zijn met verwilderde vergezichten voor een pastelkleurig konijn onder mijn hoed van eeuwigheid terwijl de regen het woord zoekt vliegen er dromen naar herfstkraaien…

Licht speelde langs rafels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
het scheurde deed niet eens pijn licht speelde langs rafels die niet meer gebonden zijn een opening naar ongekende verten die hongerig werd benut de rest was toch al stuk het verval was al van vele jaren de wind van laat maar gaan had alles geen goed gedaan eindelijk kunnen perspectieven komen met panoramisch uitzicht op de mooiste…
wil melker25 oktober 2013Lees meer >

Misschien wel...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
ik zag hoe jij ook stiefelt met een beladen koffer vol twijfels en vragen gelijk de eenzame eik die met al zijn kracht wacht op lumineuze dagen misschien wel waren het je weke ogen die net iets te lang in de verte bleven staren een ogenblik beleefde ik jou, je wereld de weemoed van jaren…
Hilly Nicolay13 november 2013Lees meer >

Ik schreef eens

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17.799
Ik schreef eens op papier van lucht en alles wat ik schreef was lucht, en alles wat ik dacht, en toen ik naar buiten keek zag ik een kraai van lucht boven een bloeiende appelboom in het zonlicht naast een schutting, en ik hoorde iets scheuren in de verte, er werd moedwillig iets verscheurd ver weg, nu is het mijn beurt, hoorde ik zeggen, een…