1156 resultaten.
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
Liefdes 4
gedicht
2.5 met 118 stemmen
66.032 Niet dag na nacht mij in jouw vlees herhalen.
Jou wil ik niet tot grafschrift maken,
Jij bent mij meer dan deelbaarheid.
--------------------------------------
Uit: ‘Doornaderd licht’, 1998.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete
en haar verdriet
schroeit mijn ziel
en haar pijn
wordt mijn
als het vlees…
Dieet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
835 Klazien, een zwaargeschapen koe
durft echt niet meer naar buiten toe
‘t Is niet vanwege ruimtevrees
maar meer om 't overtollig vlees
Ze schaamt zich voor haar overwicht
en zegt, ‘ik vind ‘t géén gezicht!
Wanneer ik door het weiland kuier
prikken de netels in m’n uier
Er moeten ècht wat pondjes af,
dus minder eten; ‘t is een straf!…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 Mijn vlees splijt open,
mijn bloed onderbroken.
Troostend warm maar
vriezende pijn
Gevoel breekt in oneindige stukken en
gaat ervandoor.
De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.
Mijn gevoel verloren.…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 Je harnas in vlees en bloed
beschermer van geest en hart
Ondoordringbaar wie kijkt
een puurheid die me tart
Een liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
436 verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats
later opent dan het ware leven
vindt het vlees…
auteur willem elsschot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
600 we proefden hun vreugde en pijn
maar vooral ook hun honger naar vrijheid
en hun verzet tegen verknechting en pijn
zo trok hij een spoor door ons leven
voor mensen van vlees en bloed
zijn werk met liefde geschreven
geeft mij vandaag nog moed.…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* * *
Nu ben ik slechts nog
een schaduw van bloedend vlees…
Het
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.002 En zo onhoudbaar
lang keek je, leek je van vlees
geworden vraag. Wat moet ik zeggen
vluchtte ik, en overwoog op welk woord
ik de klemtoon leggen zou. Alles
was mogelijk door altijd in het moment
te blijven.…
immaculata
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 hospitaalzuster Immaculata
weet van aanpakken
neemt de zaakjes graag in eigen hand
maar nooit zonder handschoentjes
en donkere bril
ter bescherming
van haar maagdelijke preutsheid
ze wil haar onbevlekte naam
verdienen
en zoals men weet
lonkt de satan
achter elk hoekje
en het vlees is zwak
zelfs bij de vrome
'Dochters van Liefde'…
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 Mijn hart is nooit van steen geweest,
Vlees en bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
leeuwin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 ontnomen
loerend stappend driftig
een getergde leeuwin
dromend van de vrijheid
die prachtig en drachtig
de jagers van haar namen
omdat toch het circus hier
haar wel bevallen wilde
met groot geëerd publiek
ontslagen uit die poppenkast
moet zij nu haar dagen slijten
als volksvermaak en kijkplezier
door bloeddorstig kijkend
het gefokte vlees…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms uitzichtloze leven
wordt er niet met eten gemorst
maar de ketels pruttelen
en garen vlees…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig
zodra het hart onbewogen
in tuinloze aarde
die toekomst verzwijgt
en vlees…
Ook een minister huilt!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
524 Bij Linda is te zien, dat de MP vanavond ook
een mens is van vlees en bloed
ook van tranen en emotie!
Vanavond op de bank bij, een van onze geliefde
presentatrices, is hij de mens, Mark,
net als wij!
Hij wordt heel wat afgekraakt, heel wat te kijk gezet
doet ‘t nooit goed, een ander zou ‘t beter doen?…
LAIS CC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 Alle mormels spelen wereldorgel
en wormen maken olijk slijk van vlees.
De geluiden van rot in de mergel
gorgelen vreugde maar angst maakt hen hees:
de aarde verrot en de mens viert zijn vrees.
Haar git strijkt áán de helse duisternis
zij is de lont in de gevangenis.
De tijd is bom, de uren tellen snel.…
Jaag leven in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 strakke touwen
in mijn huid gebonden
En een zoevende wind van pijlen
om het bloed weg te likken
uit de beneden schoonheid
waaraan ze zich vergapen
de vrouwen met tranen
de mannen spottend, jongens
en meisjes nieuwsgierig
opgewonden
Niemand raakt me aan
niemand voelt de warmte
van mijn lichaam
vervliegen
Ruk toch de punten uit mijn vlees…
Een mystieke smaak
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 nog pruttelen
fossiele zonden
tot ze in stukjes
uiteen vallen in
de grote pan religie
ooit waren
aanbraden en
dichtschroeien het
geijkte credo voor
een mystieke smaak
nu is het vlees
met te veel vet
doorregen te vaak
en te rijk gevoed en
te weinig bewegen
is hoofdbestandeel
geworden van onze
maaltijd en geeft de
boeren…
Echo van wat had kunnen zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Maar ik ben geen vlees meer
voor wie alleen maar jaagt.
Ik ben stilte geworden
die jij
niet meer vult.
En jij,
je bent de echo
van wat had kunnen zijn…
KIPLEKKER
snelsonnet
4.1 met 19 stemmen
1.296 Een kloek besluit! Veel aandacht voor het dier!
De Europese slachtkip krijgt het beter:
zowat vierhonderdtachtig centimeter!
Een plek iets kleiner nog dan een A4.
Maar ach, wat doet zoiets er nou nog toe
op weg naar een beschaafde barbecue……
Kompas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 In de woestijn
knaagt een kale rat
aan dorrend vlees, dribbelt
door een vaag visioen.
Er dreigt een storm
en het donker verzandt
in ademnood,
verliest haar grip.
Een eenzame gier aast
blind op niets, geen zicht
geen speling van het licht
en wie is daar
zo verdwalend in de nacht
een ik een jij misschien?…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 dacht
dat deze werkelijke pijn
me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat sneed in al mijn eigen vlees…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…
Zalmroze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
858 Ik ben dol op zoute dingen
zachtzilt vlees rouge van gloed
ik word driest van pittige zinnen
het maakt kruidig proeven zoet
Ik ben zot op pikante vruchten
snedige smaakvol door het vuur
hartig schuimend zonder tuchten
gepeperd door moesje natuur
Ik ben wild met haar te heulen
zeezout golvend peilloos roze
en haar kuiten langs…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Ik verpulver de papaver
wrijf bruine korrels zaad
maal rood papier tot pulp
trek de vrucht uit het vlees.
Vingers dopen wat verhuld
in handen wordt gelegd
ontvangen licht van boven
of schijnt de zon in nagels?
Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.…
Jouw geheugen vergat mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.372 reukloos keren rozen zich tegen de verenigde vijand
met doornen die zich vormen tot een wapen van dood
zich stekend in rottend vlees een plaats te bemachtigen
waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt
omdat de neus voor jaren gesloten is geweest
want na al die jaren dat ik als roos mocht bloeien
heb jij nimmer als dar de heerlijke honing…
Luchtwortels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
984 Ach, lachwekkend, lillend lijf
Potsierlijk uitgedost
gaat het zijn gang
verplaatst zich
eigener beweging
een autonome massa
In dat corset van vet en vlees
gaven de spieren allang krimp
de wervels knarsen op elkaar
ontdaan van kraakbeen
staat het daar
en tart de evolutie
Ach, lachwekkend lillend lijf
Ooit noodde het een arm
een…