Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

eigen beheer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Gevraagd waar ze is blijkt ze op weg naar betere tijden Zere voeten in knellende schoenen schoppen het leven omver waar het niet wil wijken IJzer breekt ze met vaste, zonodig met losse of andere handen Een leeuw gaat ze te lijf met blote vuist, ondertussen een wolk met gif verjagend met een pennestreek Na een lange en eenzame weg…

Eindeloos verliefd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 817
Vertrouw op mij en we zullen niet van elkaars zijde wijken. Tranen worden zichtbaar en angst wordt met een traan getroost. Verdriet heeft geen overlevingskans en een lach wordt met angst verdoofd. In stilte word ik wakker en kijk naar jouw hoofd. Jij bent de persoon die mij een nieuwe dag heeft beloofd.…

Tuinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Uw gestalten, marmerbeelden, nemen nachtelijk de wijk. Heug'nis die op 't verst bedacht zijt, weet gij nog van 't ijl foreest, van der voog'len schrille zachtheid - lente-uchtends teder feest? Doof dan heug'nis in berusting, lustverzadigd, droombevolkt: liefde die te keur, te kust ging, peinst om schoonheid weggewolkt.…

2 Juni

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
En als we nou naar buiten kijken, zien we de reuzen bijna wijken onder het geweld van de wind.…

Angst in de schepping

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
de omslag kwam als een dief in de nacht nog onvoorbereid bij het eerste begin van de dag het rampenbericht was snel verspreid in hoog opgelopen emoties golfde chaos in mediahype het is niet te bevatten waarom mensen het leven van anderen zo kunnen verachten door hen de dood in te jagen ook uit allah’s naam zal de schepping niet wijken…

inwaarts

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
vanaf het moment dat we begonnen onherroepelijk te zijn zal onze passie vroeg of laat neigen naar huisgenoot, gaat kindertijd verloren in een gewichtige positie, zal de bakker onbelegd brood aansmeren, gaan klinkers in de straat wijken voor betreden paden, is er geen weg terug geen ogenblik meer om onbehouwen emmers met een onschuldige…
Iniduo4 februari 2018Lees meer >

SAMEN MET MIJ HUILEN

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Als jij eens in mijn hart kon kijken en zien wat jij daar hebt aangericht Dan zou je niet meer van mij wijken en huilde je samen met mij wellicht Als jij eens in mijn hart kon toeven en zien hoeveel pijn er tezamen ligt Dan zag je ook, ik ben heel droef en schreide je samen met mij, wellicht Als jij eens in hart mijn kon wonen en er…
Ton Rijkers21 januari 2021Lees meer >

AmsterdamArenA

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 224
Het 2480e gedicht van onze hofleverancier alhier  staat sedert woensdagavond en publique in skyboxen onder gesloten dak van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA te stralen en geduldig als papier te glunderen van ongeremd plezier (als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen moesten wijken naar het minifort…

Mooie Marie

hartenkreet
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Mooie Marie uit veel besproken wijk met botox opgevulde lippen nonchalant haar tas over haar schouder weet dat niemand aan haar kan tippen. Maar ach die arme, maar mooie Marie wordt moe van al die begerige blikken heren in confectie of in maatpak geven haar het gevoel te zullen stikken.…
Moeke12 april 2005Lees meer >

Dromen

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Terwijl je ligt te slapen arriveer je in het land der dromen Ik ben overal geweest Waar ik gewoonlijk niet zou komen Onvoorstelbaar wat je meemaakt Terwijl mijn lichaam ter ruste ligt Ren ik me rot, in sloppen en wijken en vlieg van hot naar her in een bliksemschicht Ik wilde eens vliegen en dat lukte nog ook gewoon een aanloop nemen, je…

Knokken

hartenkreet
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.196
dikker Nou goed, je bent niet knap Je oogt wat als een kikker Je huid hangt nogal slap Je hebt ook goeie kanten Die vallen hen niet op Ze blijven je maar pakken Kontakt is mep of schop Geluid bestaat uit schelden Verbaal doet nog meer pijn Met velen zijn het helden Alleen vaak iel en klein Ik heb wat moeten knokken In mijn Rotterdamse wijk…

Aan ene jonge visser

poëzie
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.033
Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond en vind in stad noch stiller landstreek wijk. Ik ben zó moede, ik heb veel liefgehad. Vergeef mij veel, vraag niet wat ik weerstond En bid dat ik nooit voor uw schoon bezwijk.…

Nacht

poëzie
4.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.552
De glinsterende stoeten Der starren wijken róndom, eindloos-diep; - 't Was, of de stilte plechtig tot mij riep: 'Bid! op de starren rusten Godes voeten!'.... Ik weet, ik weet niet, wie de wereld schiep, Of ze is geschapen, of we aanbidden moeten, Wat wij als Leven, Ziel of God begroeten, - Of eeuwig slapen zal, wat eeuwig sliep!…

Dronkenschap.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.821
Muren wijken, niks gaat meer vanzelf. Deuren sluiten, geopend tot de helft. Gesprekken gaan aan mij voorbij. Ik weet niet meer wat je zei. Plafonds en vloeren golven op en neer. 'k Zoek mijn evenwicht, ik voel niets meer. 'k Zie sterren boven en beneden mij en ik zweef, ik waan me vrij. Ik ben de zon, de maan, de sterren.…
Uitdewaard6 januari 2005Lees meer >

Straalbezopen

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.696
Ja, een spanningshaard bleek het te zijn en de man nam de wijk naar de kroeg. Hij kwam thuis na onzeker gewaggel; hij hoefde nog nét niet te kruipen, maar thuis sloeg-ie wéér aan het zuipen. Bij de straalkachel werd-ie straalkachel.…
Aubrey8 januari 2005Lees meer >

De straat van toen en nu

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ik zag haar veranderen keer op keer de straat van weleer De bakkerij ging buiten de wijk nu zet een handel auto’s te kijk in plaats van de kruidenier levert men verse accu’s hier APK verdrong de fietsenmaker een garage voor de meubelmaker boekbinderij nu Islamitisch centrum dam- en schaakclub bandencentrum Ik zag haar veranderen…
Gerardo12 juli 2007Lees meer >

Die ene vriend

hartenkreet
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.890
Waar men u deze dagen meed zal de ware vriend niet van u wijken en, u behoedend voor bezwijken aan 't onzegbaar grote leed uw toegewijde steun zal blijken, elke zware dag voor u gereed.…

Valse liefde in de Ziel gegrift

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.091
We zijn ons niet duidelijk bewust van het feit dat in eigen wijk of stad kinderen worden mishandeld, worden gemangeld door de bureaucratie of op straat leven...…
E.J.Tichell18 januari 2007Lees meer >

Het sterkste

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.482
Sterk is het Vuur; doch ’t moet bezwijken En voor de kracht des Waters wijken. Sterk is het Water; maar, hoe sterk, De Wolken trekken ’t op in ’t zwerk. Sterk zijn de Wolken; doch de vlagen Des Stormwinds kunnen haar verjagen. Sterk is de Storm; maar hoe hij woed’, De Man spot met zijn overmoed.…

in de stilte tussen lijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
van de ankers die al schrapen doe de zeelui in afgrijzen snel het schip verlaten snijd de life-lines door, hun sterven heeft geen enkel oor ik ontketen kracht de orkaan jaagt nu volledig onder mijn gezag, armen zijn tekort om levens aan te reiken, vingers krommen zich in een laatste hulpblijken ik ben het oog en zie de mensen wijken…

ochtenblauw met wit gevlekt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschutting van de volle heg de speelse kreten van een kind het kabbelend geluid geruis van water in gebed de bedding van de beek oevers in de kant voor altijd vastgezet dwalend langs de bomen gaan het dal omhoog als de heuvel wijken…
wil melker24 september 2006Lees meer >

Ik ben de minnaar

gedicht
2.2 met 193 stemmen aantal keer bekeken 34.173
Ik ben de dromer die jou tot muze verheft zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op door ons vergissen rivieren zich in hun stroom de regen beheersen we met een vingerknip.…

Horizon

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
Steeds zie ik je weer wijken, Denk ik; “Je ontloopt mij!”. Ik heb je in mijn brein gesloten. Met mijn ogen volg ik jou. En dikwijls heb ik mij gestoten. Hoe lang nog, zoek ik jou? Doelloos wachtend blijf ik hopen, Op een kleine nadering. En, intussen blijf ik lopen, In een eindeloze ring. Grens van onophoudelijke onrust.…

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
(met dank aan Willem Kloos) ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten het Haagse luchtruim is mijn hoge troon ik wijk niet voor de dreiging en de hoon van hen die mij vervloeken en verachten Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten een stad aan zee, ik ben een autochtoon u bent lakei en veegt mijn straatje schoon mijn schrikbewind…
Daan de Ligt12 augustus 2009Lees meer >

er bloeit een laatste roos

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 741
de liefde is reeds lang vervlogen verjaagd door heftig zwart, heeft stil de wijk genomen naar een diepe donkere kast verzegeld en op slot gedaan stil ligt het in een hoek, wat geweest is voorbij grijs kleurt het levensdoek de nachten: donker, bevreesd, wijl er geen hoop meer is, geen liefde wordt verwacht...…
lijda20 september 2010Lees meer >

Adieu

gedicht
3.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 19.472
Zelfs voor wie weinig heeft geleerd te hopen neemt de illusie gaandeweg de wijk. Weer liggen stad en wereld voor mij open; maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk, in elke winkelruit een vreemde lopen op wie ik sinds je weggegaan bent lijk. -------------------------- Uit: Woelig stof, 1989…

Mini(n)atuurtalent

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Ze weet niet van wijken: ze eist, dat het zwijgt. Door die voorwaarde krijgt ze portretten die sprekend gelijken. Ze wenst geen onrustige apen. D'r voorkeur gaat uit naar de knapen die stil blijven zitten of liggen te pitten: ze zijn op hun stilst, als ze slapen.…
Aubrey6 maart 2012Lees meer >

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Zij namen overland de wijk, en zochten langs de brede stromen hun toevlucht, - om op kracht te komen achter de hoge winterdijk. De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar 't nader klinken van de spade des akkermans verjaagt ze weer. Ze vliegen op, - de vleugels reê zich klauwende aan de lucht te klampen.…

Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
babbelt wat met mij ik vat haar met verliefde blik en zeg haar van mijn diepste vragen als antwoord wordt ze stil haar blik gaat in de verte staren veel verder dan de keukenmuur ze schudt haar hoofd, laat gas opploffen, en zet de pannen op het vuur Ik ben pas vier wat kan ik weten van wat er in haar is ik voel hoe onze grenzen wijken…

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas.…