7557 resultaten.
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 Een
koude nacht deed onze
lijven samen komen
We dansten een oorlog
In landen van heel ver
Zon en maan bekeken
Onze passen van toen
Wij snel signaleerden
Klaprozen in wildgroei
Rotsformaties in stijl
Dagen vlogen in blauw
Voorbij aan de tijd die
Ons restte in 't Kanaal
(Guernsey, 1990)…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist zonder visum illegaal
in uw land…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons een levensboom,
het open graf een monument,
vervulling van een levensdroom,
de horizon baadt in het stralend licht,
de pelgrims lopen welgemoed
naar 't hemels land…
Sonnet van het bed
gedicht
2.2 met 21 stemmen
9.312 het ruikt zijn oorsprong, plonst in water
van lakens, wollen golven, doorwaadt er
kussenbranding, doorzwemt het ledikant
dat ooit als oerzee dampende het strand
likte, het ongeziene, verbrande land
dat de gast wacht die uit zee kwam, later.
---------------------------------------------------
uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas…
Minnen is beter dan bemind te worden
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.775 Nu drijft de droom door ’t waterhelle land
Zijn bloemen en zijn zonneschaûw te vieren;
En boven sluit de blinde dagewand;
Maar veilig voel ik over mij uw pracht,
Vertrouwd uit lange huiverstille nacht:
De sterren uwer hemelse revieren.…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
Levenslang trouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Hun ouders hadden zwaar het land
en voelden zich gebroken.
Vervolgens werd er diep getreurd.
Er voegde zich een tante bij,
die hoorde, wat er was gebeurd.
Ze zei: 'Maar één ding maakt me blij:
ze zijn gestopt met roken.'…
neem me mee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
681 Neem me mee
naar het land dat ons heeft grootgebracht
laat me daar alleen
Tussen wijngaarden en vijgenbomen
vlij mij neer op de grond van ons dorp
waar ik elk geluid , elke geur herken
Neem me mee
en als het dan mijn tijd is
zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde
het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…
Zomervakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 Eropuit trekken naar een ander land
Vrij, niets verplichts te hoeven doen
Luieren mag ook met goed fatsoen
Aan de wijde zee en op het strand.
Kijken naar de mooie golvende baren
De zon bij het strand zien ondergaan
Prachtig, om dit te kunnen gadeslaan
Het doet je goed, dit te mogen ervaren.…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 zond jou een gelukstelegram terwijl ik in
de kamers van mijn kelder op zoek ging naar
aanwijzingen in bruine houten kisten die ma-
teriaal zoals poppen, plastic huizen en een
kindertelefoon bevatten, maar niks werd dui-
delijk dan dat we moesten stoppen met graven
en opnieuw beginnen, met een schone lei en
dan kijken waar we zouden gaan landen…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Weer laat ik door de voorjaarswind mij vangen,
weer dwaal ik als een kind door lentes land,
verblind van licht, met overbloosde wangen.…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
ik zal wachten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 Zo mooi als het ochtendgloren in het land.
Zo kwetsbaar en toch vaak scherp in de hand...
Iets raakt mij telkens weer als ik aan je denk.
Ik blijf op je wachten,
Totdat ik er bij neerval en niet meer opsta.
Ik zal pas gelukkig zijn als ik je man ben.
Gek eigenlijk dat zelfs verdriet om jou fijn kan zijn.…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan ze
stijfkoppigen
langs 's Hollands kimme
de trilling
van bollend ritme
gevangen
in felle kleuren
zij bestendigen
's lands…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.…
Het molecuul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
701 Er zweefde een stofje door mijn vertrek
Ik vernam het toen een zonnestraal er op landde
De aantrekkingskracht liet het gaan bij verstek
Totdat het op een meubelstuk strandde
toevallig deed het mij denken aan de aarde
in een baan door het immense heelal
alle stofjes die het lang geleden vergaarde
en die werden gevormd tot een grote bal
alles…
Voelbaar in herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 iedere zin voel ik de droomvlucht
erotiek van mijn solitaire vleugelslag
haastig verfijnend door muze van tijd
na elke komma proef ik heimwee
naar het verwelken van bloemen
terwijl mijn libido voortschrijdt
maar tenslotte besef ik
dat het niet te vermijden is
opnieuw zal ik voelen
hoe mijn eenzaam zijn moet herleven
in het vergeten land…
Thuisloze
gedicht
3.8 met 9 stemmen
4.588 Zijn komst is zeker als de dageraad,
zoals de regen komt hij toe naar ons,
als late regen die het land doordrenkt.
------------------------------------------
uit: 'Fietsen op de Mont Ventoux', 1974.…
De mollen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.230 Zachtzinnige ondermijners in hun bontjassen
van Russische adel uit de tijden van De Mantel
rusten de mollen geworden Charons in hun gangen
nachtzwart uitgestrekt in ondergrondse burchten,
seinend naar t landvolk met signalen van aarde
'Land in zicht' mompelend tussen hun tanden...
----------------------
uit: 'Ikonen', 1974.…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 Het nageslacht trok het land in,
was de golven voor.
De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.…
Hoogheid,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
625 Ik wens je in elk geval veel geluk maar bovenal bedank ik je voor het loodzware beroep,
wat je uitvoerde in ons land, met als inzet: je leven, wat nu weer van jezelf is!…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 koestert rode schepjes
in het zand vliegensvlug
gaan berichten omhoog
langs het vliegertouw
licht van behuizing kleine
wolken alles is gereed
draadloos luisteren naar
de hemel
stemmen verdwalen in
een droom vermengd
met geur van zonnebrand
slapers drijven naar een
verste rand maar
de golfslag van warmte
spoelt hen weer aan land…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Ge vloeit van verre bron naar verre zee,
Bevrucht de landen en verwekt de steden,
En langs uw oevers tieren mens en vee.
Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…
Luis op Venus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Een kleine schaamteloze luis
voelde zich er niet echt thuis,
klom op Venus op een heuvel
en vond het werkelijk een euvel
dat ze er landde per abuis.
Met dat vreemde landschap daar
had ze geen problemen, maar
nooit had zij 't besluit genomen
om op Venus toe te komen
op een vliegende sigaar.…
De grijze deken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 Het land is gehuld in een grijze deken
iedereen is somber en straten zijn grauw
de stralende dagen zijn snel verstreken
onbewust gaan mijn gedachten naar jou
ik gaf je de beste jaren van mijn leven
ondankbaar nam je alles van mij aan
er is niets van die jaren overgebleven
alleen een herinnering die ik moet doorstaan
niet eenvoudig te vergeten…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.690 De stilte, nu de klokken doven,
Wordt hoorbaar over zondags land
En dorpse woningen, waarboven
Een schelpenkleurge hemel spant.
De jeugd keert weer voor d' in gedachten
Verzonkene, die zich hervindt
Een warm, van onbestemd verwachten,
In zondagsstilte eenzelvig kind.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 ik kom hier als het kan
ieder jaar om mijn land
te groeten, zittend aan
de rivier
een stille tuin vol groen
wonderlijke vlinders
een strakblauwe lucht
genietend van mijn familie
zie een blozend, donker
meisjes gezicht, zwart haar
gevangen in goudgeel licht
ik flirt een beetje met haar
dat is zo de gewoonte daar
groet de buurman…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…