11568 resultaten.
Intens
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
646 Je bent niet meer hier
iedere nacht bezoek je mij in mijn dromen
dan leef je weer, intens als altijd
je was zo’n mens
je leverde nooit halfwerk
het ging je goed af
en zo ook in mijn nacht
ik voel je teder en zacht
je kroop in mijn bloed
maar je werd niet oud
en toch voelt het goed
ik zou je niet gemist willen hebben
nee, voor geen…
in gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 daar lopen we als van oud
hand in hand
jij treuzelt als zo vaak
kom loop eens door
straks wordt je
nog echt koud
het is kil aan het strand
toch voel ik de warmte
van haar hand
ondanks de alles
omringende
indringende kou
gebeurde dat
wat ik verwachtte
echt ik wist het wel
dat je me niet
verlaten zou
in mijn gedachten…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
schaduwspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
406 zijn kleine hoofd
stil en onafgebroken
gericht naar de geel-
oranje parasol
wind en zon
spelen doorzichtig
met het blad
van de oude boom
in de nabijheid wachten
de grootouders kalm
op het kind dat niet
los komt van het
schaduwspel dat zon
wind en dansend blad
door de parasol
met hem spelen…
Onder een Amsterdamse wolkenlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Het verschil tussen non fictie en fictie
was nog maar nauwelijks aanwezig
die regenachtige ochtend vroeg
bij de openbare boekenkast
ze bracht wat oude boeken weg
waarin ze haar naam had doorgekrast
ze nam een natuurgids mee
om in de herfstmaand stil te dromen
alles was nu uit en thuis
de juiste afstand werd genomen.…
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
Zo sierlijk ben jij daar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 Door het bos, zo oud.
Ik pak voor jou een appel.
Een appel van goud.…
Terug in de tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Mijn oude leven kwijt.
Zodat ik me in het nieuwe stort.…
HOE KLEIN IS DE MENS NU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het water komt
gulzig, uitgehongerd
huizen, land, levende wezens
alles verorberend
ineengeslagen vechtende handen
wanhopig barricades opwerpend
hoe klein is de mens nu
het verhaal van een oude
geschiedenis schrijft verwoed
een volgend hoofdstuk
opnieuw laat de natuur zich
de les niet lezen…
Groet aan de tegenwind
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
642 Zijn oortjes
& de tegenwind
zijn oude bekenden
Dansen dartel
om elkaar
de tango van de tegenwind
De wind brengt
de oortjes
in een handkus
naar zich toe
Zijn oortjes
wapperen opwaarts
liggen soepel golvend
op de wind
op de wind
En brengen olijk
Een hooggeheven groet
Aan hun aloude makker
de tegenwind…
Doem
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.104 Midden op een anders drukke straat
neemt een oude hond zijn kont de maat
krabt zich aan een korstig rechteroor
sjokt dan welgemoed en zonder op of om te kijken
door. Hoeft die ooit nog uit te wijken?…
rue d' usines
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
633 ik ken een chanson van
Francis Cabrel (Ma Ville)
waarin hij o.a. zingt over de
fabrieksstraat in zijn woonplaats
ergens in het oude Frankrijk...…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
De boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
hij is oud en bezorgd
om zijn bestaan
bomen om hem heen
zijn omgevallen
hij weet dat ook zijn tijd
is gekomen
hij is moe
zijn leven is geleefd
de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
kracht om het onvermijdelijke
te accepteren
ik voel…
TOEN EN NU
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
497 nog zie ik pa de koe
handmatig melken
en mezelf met een bladertakje
de muggen weg jagen
het lijken nu misschien
wel romantische dagen
die zoals alle oude
tijden ooit verwelken
ook toen al wist het milieu
ons net als nu te plagen
en is het melken nog
steeds een heel gedoe…
Abstractum van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De eenzame winternachten
keren terug naar oude waarden
ware aard doorklieft het donker
we ontdoen ons van textiel
voelen op tast de verlegen huid
gezichten vervagen door het duister
het zaad gedijt in nauwe kieren
in machteloze bekoring gesmoord
in het abstractum van de nacht.…
Levensdoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 wij
en de tijd
we hebben allebei
met hem gevrijd
de kinderen
vaders moeders ondertussen
de kleinkinderen
ook al niet meer zo klein
het nest is leeg
in de oude boom
maar groeien
doen de jonge scheuten
gekoesterd door het licht
dat door de kale takken schijnt
stilaan gestreden is de strijd
maar de tijd ons toegewijd
was…
E-tse
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
527 E-tse, zei Lao-tse bij z'n soep
met foe jong haj en slierten vermicelli
't Is goed voor een lang leven
van mijn belly
en wat ik naderhand er weer
uit floep
aan tao, oude wijsheid, fraaie
spreuken
die ik gebruik in mijn Chinese
keuken…
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker stil blijf staan.…
HET MIEZERT, HET MIEZERT, IK WORD EEN BEETJE NAT!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.258 Sloom valt er wat nattigheid, dat op water lijkt uit de grauwe grijze lucht
zich nauwelijks tot geheel niet tot regendruppels vormende
maar naar het zich laat aanvoelen, aanzien zich meer
ontlaadt als uit een oud en verstopt plastic kamer-water-gietertje!!
Het miezert, het miezert, ik word een heel klein beetje nat!…
II. Hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
242 En toen eindelijk ook daar de stilte viel,
bleven slechts de opengereten littekens,
de oude wonden die opnieuw bloeden.
Ik heb de liefde in mij vermoord,
ik moest wel.…
Een man en een vrouw
gedicht
2.2 met 560 stemmen
157.519 Zij hadden de tafel af vijftig jaar
niet meer afgeruimd, een man en een vrouw,
en bleven levenslang samen,
omringd door eierdopjes, koffiekopjes,
portretten van oude beminden
wier namen zij vergeten waren.…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 In Baarn staat dat oude "pand",
het is mijn eigen vader.
85 jaren jong en oud,
maar nog steeds niet opgebrand.…
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Ach, mocht ik toch `n dichter zijn,
Ik zou in bloem’rijke tale,
De schoonheid van-, m`n heimwee naar
Dit lief`lijk oord verhale(n)
Die plaats is elf eeuwen oud,
Juweel onder de steden!
Gebouwen nog in oude stijl,
Mààr…..denkend in het heden!
Neemt U soms eens een snipperdag,
Gaat U dan dààr eens kijken!…
Tweedehands
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Tweedehands winkels ik ben er vaak
Vergeten spullen voor een grijpstuiver mee te nemen
Oude jasjes keurig op de haak
Afgeschreven zijn de boek en plaat
Letters die vragen om nog één keer
Vanuit een luie stoel te worden bekeken
Rijen liedjes op gekrast vinyl
Waar tikken voelen als een warme deken
Tafels staan op elkaar gestapeld…
Espinel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
846 Het was niet voldoende:
hij droomde meer dan
deze oude gitaar hij spande
te kort, te smal, een onvoldoende,
hoe zeg je dat
met geluid: een zesmin, een vijf,
vijf draagt de muziek niet tot aan de zee
of de hemel.
Vijf tussen twee lippen
is een oude vrouw,droog land,
wit zonder geil verlangen.…
Nét even voor Kerst.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.523 Net even voor Kerstmis, toch al bijzonder, net even voor
Oud en nieuw.…
Molen op Tessel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.158 Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude
beplanking, is verschrankt en uitgeteerd
en staat, ternauwernood bijeengehouden,
nu in de wind verwinterd en verweerd.
‘t Armzalig hout bekleedt de holle romp,
waar lang ‘t gebrom verstomd is van de wielen.
Van boven steekt, een vormeloze stomp,
de naaf uit, waar vier wieken aan ontvielen.…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Kleine Ster, we zijn lichtjaren zo ver
van elkaar, als polen op een oude planeet,
een stap zo dichtbij, als het oude – en
het nieuwe jaar, duidelijk gericht op
twee profielen uit één gedicht, versmelting
van parallelle gedachten, verschrompelt tot
een doel van beider harten, drinkbaar uit
de poel van klare wijn, een volmaakte
afdronk,…