7969 resultaten.
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 kijk haar lopen……arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar…
Dubbel ?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
500 Kwelling door twee goden,
de ene held van geweld, zwelgt
in welke ziel hij heeft beneveld,
de geest gekneveld waarop
hij de tanden stuk zal bijten.…
Doodzelden
gedicht
3.4 met 72 stemmen
28.161 Zo'n lijk begraven was al zwaar,
maar dan de ziel, die naar verlossing zocht
en als een geest bleef waren door het dorp
en waar geen tong of taal voor was.…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 Ze kneedt de klei, in ogen
van verwondering door ranke
schoonheid, geroerd door
slanke handen, water gereinigd
uit de schaal van broosheid,
zweet gestileerd in onschuld,
de vorm ontstijgt de ziel
van het creatieve denken, te
zweven in onbreekbaarheid
en licht laat dolen in een
hogere vorm, ontleedt in
betrekkelijkheid en deelt het…
Ruis van de zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Onder schelpen was
wezenlijk wezenloos
en je ziel al met je hart vervlochten,
vervlogen tot in hemelen,
gevaren.
Een driehoek met een rode rand
die in de handpalm brandt,
als roodhete kolen.
Henk zweert
dat hij niets wist
van zure druppels
die Sodom
in rook vervliegen deed.…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
Walging...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.152 Ik bleef... een kind, dom en goedgelovig
Alles gaf ik je, mijn hart en ziel en zoveel meer.
Mijn maagdelijkheid, mijn lieftalligheid, ik had jou niet door.
Prachtige kinderen, schonk ik je, géén complimentje!
Jij stal en pikte, nam, een verdomde pervert
Je misbruikte me, vele, enge lange jaren.…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten
of het is turen in glazige lucht
waar merels de onschuld uitbuiten
*
maar nu lijkt de voorzienigheid
mij in te halen
vertraag je pas
schreeuwt nochtans de ziel…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 In diepe nerven wordt het koud,
geraspte krullen leven liggen
om me heen, vermengen zich met
druppels bloed, hartsap kan de
pijn niet lichten, zo rasp en
schraap ik iedere vezel, harstranen
de barsten niet kunnen dichten, totdat
er niets te pellen overblijft uit de
ziel van de onbedorven kern, dan ben
je uit het juiste hout gesneden…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Vanuit een verloren stilte,
boren miljoenen zielen
zovele gaten in gordijnen
van het paradijs, steeds meer
licht priemt door onwrikbare
schaduwen, waarin de onmacht
wordt beleefd.…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 de zee bracht je aan mijn oever
sloot met haar binnenste,
de ogen van de nacht
op diezelfde oever
zal ik op je blijven wachten,
de dagen doorbrengen in zandkastelen
tot jij weer terug bent, om met kinderhanden
de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons…
eens heb ik je zo liefgehad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
708 eens heb ik je zo liefgehad
nog niet zolang geleden
toen - op de brug van het diepe zijn
en grenzeloze mogelijkheden
hebben wij een kind gebaard
uit akkoorden van de ziel
dat met ragfijn gouden zonnedraden
harten keizerlijk samensmolt
met tedere overvloed beladen
leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog
en nu de herfststorm raast…
Woordenschat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
613 Woorden lijken moeiteloos
te vallen, teksten van het
hart als ik ze drink, ze te
ademen, te proeven als ik
ze geschreven heb, zoals ze
te begrijpen zijn, zinnen
in een begrip als nasmaak
van een taal, achteraf gelezen
waarin een bittere bijsmaak
niet te ontkennen valt, maakt
de ziel van de wereld wijder,
verblijdt hét drinken uit…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 Plots is er weer licht in ziel en zinnen
en durf ik weer te zingen; niet heel luid
maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien
en de weemoed nestelt zich al in
de bomen die hun bladeren verliezen –
die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
De hoorn des overvloeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Haar parelende ogen
kijken de mensheid aan
Er is van alles wat zij als schepping biedt
en waar haar vol treffende blik
de oevers van de ziel langsgaan
verdrinken vloeiend alle gevoelens
in een immens ademend gebied,
van kleurrijke tuinen,
afgewaaide kruinen van
krom gewaaide bomen in verbintenis
met de Aarde en het Leven
Ze geeft opnieuw…
Tweeluik: Einde van een Tijdperk
snelsonnet
4.2 met 17 stemmen
1.472 Dankbaar onderwerp
Hij gaf ons inzicht in z’n Zeeuwse ziel.
Wind mee, wind tegen, hij bleef dapper trappen
en maakte onverwachts de beste grappen,
bijvoorbeeld toen hij van dat skateboard viel.
’t Is hem gelukt voor altijd voort te leven,
want zijn salaris is tot norm verheven.
II.…
Splitsing
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 Als stiltes vallen door zwijgen
het donker en kil is in je ziel
de zon voor jou wil schijnen
je ogen het licht niet willen zien.
Je op een splitsing staat even
de weg bent kwijt geraakt
niet meer weten welke kant je
moet kiezen of zal verder gaan
met een hart vol van twijfel,
of geluk nog voor jou bestaat.…
Rembrandt zwaaide
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.664 Hij speelde in een televisiefilm en
er waren opnames rond het Goudse
stadhuis, hij speelde zijn rol zo
goed dat ik helemaal werd weggevoerd
naar de romantische middeleeuwen, ik
dacht dat de echte ziel van Rembrandt
mij via hem wel degelijk groette. In
wijntonnen lagen bloemkolen en pompoenen.…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 ik vul de geboden tijd
veel minder in dan
het denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven…
IN NEVELEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 Het mist, ik kan de kleine kerk niet zien
De kleine, witte kerk van Simonshaven
Waaraan mijn ziel en ik ons altijd laven
Het is een prachtig ijkpunt bovendien
Er liggen oorlogsslachtoffers begraven
Dat kun je bij ’t gesloten hekwerk zien
De sleutel maar eens ophalen misschien
Tweehonderd jaar geschiedenis meemaken
Het kleine godshuis binnenin…
NAAR DE NATUUR
gedicht
2.6 met 12 stemmen
6.824 De hete dag is in de nacht geblust;
Nog gloeit mijn ziel rood in het donker voort.
Ik ben gelijk een smidse verontrust,
Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort;
Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed,
Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur,
En langzaam uit mijn hunkerend gemoed
Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.…
Deken van herinneringen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Ik slijp haar gratie in mijn
hart van steen, ik ween haar
naam in hout en de taal om die
in haar geest voort te laten
gaan tegen mijn beter weten in,
ik spreek haar aan in een
teloorgang, een plek waar
hoop en in haar beeld volmaakt
gedijt, zich als warme deken
over ziel en aarde spreidt.
Http://www.pamapoems.nl…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Over de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds…
Hartgedicht
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
814 Op dat moment is het gebroken
Met hart en ziel heeft zij gejankt
Toen is er een pak vanaf gevallen
Je bent dus hartelijk bedankt.
Eén ding moet haar nog van het hart
Zij zegt: je hebt er een van steen
Heb ooit het hart om terug te komen
Verdomd, dan zeg ik NEE!…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 Wij werden als wolken uiteengedreven
door donderslagen
die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans…
in het honderd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 Mijn hart en ziel zijn niet meer te bedaren,
geen zin meer om nog kracht te geven.
Zo lijkt de tijd een weerzinwekkend secondelang gevecht,
de dagen een urenlange strijd.
Na al die jaren niet meer samen onze rug gerecht
en jij die met een ander vrijdt.
Na al het knokken heb je mij bedonderd.
Na alles samen ligt nu alles in het honderd...…
Gebroken
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
933 is wat je daarna denkt
Door de liefde verblind
het wordt heftiger en heftiger
al je twijfels duw je opzij
en je krijgt een waas in je hoofd
je wordt vaak in de watten gelegd
soms vind je het niet kloppen
Je wordt gerustgesteld
en over je haar gestreeld
Al je twijfels worden bevestigd
je hart wordt in duizend stukken gebroken
je ziel…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom
in je hoofdrol voor de buis
ik mis je, ik wou dat je hier was
onze zielen…
Hoe vergaat het U?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.223 Ik zou graag weer eens
Met u van gedachten wisselen
Een gesprek zoals wij voorheen
Vaak gehad hebben
Ik draag u met heel mijn hart en ziel
Een lang en gelukkig leven toe
Vertel mij, hoe vergaat het u?
Zal ik mijn wedervaren verhalen?…