10626 resultaten.
Wankel evenwicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
464 ik ben in wankel
evenwicht beland
pak iedere hand om
niet ten onder te gaan
er was al jarenlang
geen land meer te bezeilen
ben aan lager wal geraakt
maatschappelijk afgehaakt
ik dacht licht te zien
in het alternatieve circuit
het wrakhout wilde
maar niet blijven drijven
de vluchtige beloftes
het luchtig handjeklap
boden niets om…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
De paarse heide
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
533 De glimlach komt vanzelf, en 't zien zo zacht
dat ook ten diepste iedereen vol liefde is.
En ieder klein, heel klein paars kelkje
vertelt me over leven dat oneindig verder gaat.…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?
Wie horen en wie kijken?
Wie acteert?
Projectie bestaat werkelijk!
Echt!…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 hoe ik alles ook aanschouw, het
probeer te raken met de rijpheid
van mijn geest - neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Gladheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Een genot om te zien...…
Het woord
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.365 Wandelend door een boomgaarden wereld
vroeg ik een vogel een vederen woord
een zingend woord een zonlicht woord
smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste
een vliegwoord een vangbal een boemerang
Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde
verschool ik mij om het te breken
om te zien wat er in zou zijn:
een nest jonge vogels
of schaduw…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
Het mooie patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 zij hebben stilte
langdradig gemaakt
uit hun gespreksstof
was al lang geen goed
garen meer te spinnen
handen schikten
bloemen zonder hart
in vaal licht dat de
kleuren versluierde en
vorm geen schaduw gaf
het mooie patina
van liefdevol gebruik
verdofte en straalde
nog amper zijn warme
toegenegenheid uit
nog zien zij elkaar
maar…
Je artistieke hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 jij plukt bloemen
lacht hun kleur wiegt
samen vrijheid op het land
zet de wind naar
je artistieke hand met
adembenemende gebaren
jij daagt uit in
een snaaks toegeven
verschalkt ondeugend de buit
iedere trede op
jouw trap van geluk is
een blijde weg naar de hemel
nog steeds zien wij in
de zon van elkaars blik
het warme licht van…
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval. Het erbarmen is voor de
bozen die rechtvaardige willen lozen.…
Verzilverend blinkt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
526 vaak is symmetrie de
echte schoonheid niet
pakt snel de blik
maar stilt in saaiheid
bij nader zicht
het zijn details
kleine oneffenheden
die de natuur per
ongeluk vergeten is
om netjes af te kleden
zij naderen het
volmaakte laten
in kwetsbaar zijn
de nog ontbrekende
schakels duidelijk zien
het intrigeert omdat
de hemel wenkt…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
661 het windgedicht
over mijn vrind
stormt ook een
menselijk gezicht
ik dacht dat hij speelde
wat vlaagde en de
tijd vertraagde in
de luwte van toen
had met hem te doen
omdat hij zich
stuurloos liet gaan
duikend in de laatste waan
wilde de wereld zien
zijn krachten meten
zonder ankers en
limieten alles vergeten
liet zijn macht…
Witte nachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Het is weer zover, Serious Request
is zo verslavend, dat ik geen oog
meer dicht doe en alles wil zien
en horen. Met een Affligem tripel
binnen handbereik is dat geen straf,
maar een ongekend genot, want het
sterkt de menselijke verbondenheid,
die tegenwoordig door zoveel ruis
en stoornis wordt bedreigd.…
De beste onder ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Het zijn de beste onder ons
Die vroegtijdig gaan
Die zelf niet meer willen
Die in ons systeem
Oplopen tegen een te harde strijd
En over gaan tot een
Vroegtijdig afscheid
Zijn het niet de wonderschonen
De meest integere
En de meest romantische
Onder ons
Die het afleggen tegen
De hypocrisie
Daar door heen zien
En beseffen
Dat het niet…
fout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 Ook een dichter kan
verkeerd gaan kiezen
zichzelf in wanstaltige
theorieën verliezen
Dichters zijn mensen
hoewel sommigen
zich anders wensen
Mussolini Karadzic Lucebert
namen noemen doet niet altijd zeer
het één valt niet met
het ander te rijmen
of toch wel
dichters zijn geneigd anders te kijken
naar wat ze in de verte zien
en zoals…
Ik weet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Misschien is dit de regel
die niemand wil lezen,
de zaterdag die niemand
wil zien of voelen als dag
en een dag voor moeder dag.
Vandaag leg ik aarde en het zand
uit mijn handen en hoofd neer
in de wind en laat het verwaaien.…
drempelwens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 dat ieder elkaar mag blijven zien
horen ook en begrijpen zal
bij het doen en laten
dat ook zonder woorden
iedereen houvast mag hebben
door er voor elkaar te zijn
dat aandacht en tijd voor elkaar
de kersttijd en het nieuwe jaar
bij en voor eenieder mag brengen
dat ieder zo zichzelf en de ander
of je nu jonger bent of ouder
betekenis…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Met zachte hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 ik heb geprobeerd
van de wind te leven
de woorden vlogen langs
er is er niet een gebleven
heb met originaliteit gefuikt
zij stopten heel even
lieten zich zien maar
exclusief was er snel uit
van bruuskeren wilden
zij niets leren in een
wereld waar schermblauw
alleen kou genereerde
pas met zachte hand
waren zij genegen zich in…
Samenspel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 Wat kan één oog zien
zonder het tweede?
Het dieptezicht ontbreekt.
Men botst alleen.
Wij zijn de noten
van een majeurakkoord,
neem één weg en gehuil
is wat rest van harmonie.
Wij zijn klinkers en medeklinkers
die voorkomen om taal te blijven.
Hoe klinkt liefde zonder: lfd iee.
Het slaat nergens op!…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 .....De mensen hopen mij te zien
.....en uit mijn mond te horen wie
.....ik ben en wat mijn plannen zijn
.....ze zoeken de geheimen
.....van het leven, ze vragen:
.....Houd van mij!
Ze zoeken toegang tot de hemel
tot de macht over veiligheid
geen onberekenbare wind
maar Amma Appa
om voor hen te zorgen:
Houd van mij!…
Het vlammend zwaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 ik heb haar
op de gouden rand
zien staan van
een lichtende wolk
met donkere kant
omgord met een
stralend koord
het vlammend zwaard
geheven in de laatste
dagen van ons leven
zij oordeelt niet
maar klieft waar goed
en kwaad verbonden zijn
in pijn heelt zeer om
weer naar rein te schonen
ooit zal er weer
een nieuw bestaan
zijn bezieling…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
bij haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 het zijn de bekken die
mijn keel nog beknellen
dan zonder naam want
namen zijn de onrust
stokers van mijn geest
de weg was kort, doch
hoekig in de gemeten
vlaktemaat , te lang reisde
deze reis met als doel
het niemandsland
het licht was schaars doch
priemend op mijn toen nog
onbevlekt vermogen om te
zien of er welkom op het
cocos…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…