6209 resultaten.
Wees toch niet bang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
944 Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden,
dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden.
Toch denk ik dat dit ook een leugen is.
Het enige echte antwoord is een veel grotere hindernis.
Jij durft het spel der liefde niet te spelen,
omdat jij onze liefde niet met anderen durft te delen.…
De laan in, uit westlijke wolkensluis
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.917 Op ’t nikkel
Schittert een dubbelster, oranjerood
Aan ’t einde van de laan, om me op te vangen,
Staat, groot, de zon. Voort vlieg ’k, in vreemd verlangen
naar iets — onzegbaar, tijdloos: liefde-en-dood.…
Beladen onderwerp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
966 niets meer denken
dan aan beladenheid
en hoe dit op te lossen
het onderwerp ten spijt
Ik boog mij over boeken
van Plato tot Piet Puit
Zo`n honderd exemplaren
maar ik kwam er nog niet uit
Het zwaar beladen onderwerp
werd alsmaar niet lichter
Het blies zichzelf voortdurend op
de materie werd steeds dichter
Ik heb het onderwerp ten einde…
HET JAWOORD
poëzie
3.7 met 16 stemmen
4.762 't Meisje zuchtte — maar, in 't einde,
Zei zij stamelende... Ja!
'k Vong, al kussend, 't lieve woordje
Van heur purpren lipjes af.
En mijn meisje drukte 't zegel
Van heur liefde op mijne mond!…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.701 Laatst was ik bij mijn Fillis
Zij zat een wijl te peinzen,
maar in het einde vroeg zij:
'Weet gij wat een kusje is?'
Ik zei: "Mijn liefste meisje,
dit is te filosofisch.
Een kusje lat zich voelen,
doch laat zich niet beschrijven.…
een bekeuring
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
3.169 En briefjes met allerhande smoesjes
Onmogelijkheden en trieste verhalen
Geschreven door
Mensen met ontvangen verbalen
Onschuldig
Onmogelijk kon ik daar zijn
Hij las al die brieven geduldig
Maar het grootste stapeltje op het bureau
Bleef uiteindelijk toch schuldig
Toen las hij de brief van een onbekende bekeurde
En merkte op het eind…
"afscheid"
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
3.069 Ik keek in je ogen en zag al je pijn,
En al je angst om morgen niet meer hier te zijn,
Ik keek in je ogen en zag je vermoeidheid,
Van het volhouden van die o zo zware strijd,
De blik in je ogen zei mij daarentegen,
Dat je tot het einde zou vechten voor je leven,
Ik keek in je ogen en zag bovendien,
Gedwongen afscheid, omdat je wist dat je me…
Gebruikt
hartenkreet
4.5 met 31 stemmen
1.702 Op het eind van ons samen zijn
absoluut geen geweten
Jij, juist jij,
die dit had verwacht van een vent!
Omdat ik niet voldeed,
aan jouw verwachtingspatroon
Ik had het kunnen weten!
Je zou me ruim drie jaar laten zweten
Volledig voor jou te gaan,
en was dit het verdiende loon?…
Mijn soulmate stierf...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.644 Maar wij voelen jouw einde nabij
Een aai over je bol en 'n warme blik
Dankbaar kijk je me nog een keertje aan
Dan slaak je een langgerekte snik
En ben je zachtjes van me heengegaan
Lief, warm mens wat zal ik je missen
Zoveel moois wat je hebt kunnen geven
Jouw vriendschap is niet uit te wissen
In mij heb jij jouw eeuwig leven…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 Er komt vanzelf een eind aan alle heerlijkheid.
Het licht wordt dof, ons oor doof, schroot wordt ons goud,
Stof ons oog, leeg ons hoofd en ons kind stokoud.
Wat een volta! Alles kwijt, voer voor de maden.
Vuur, rook, as. Wat wordt nu niet niets? Het is de tijd.
----------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.039 Dat je minder voorbij gaat aan kleine mooie dingen
En dat je af en toe durft te huppelen of te zingen
Zodat je straks aan het eind van deze 365 dagen durende les
Kan zeggen…
"Oké, al was het soms lastig,
Toch was het een bijzonder en mooi 2006"…
Dilemma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 -
‘Er zijn geen wachtenden voor u, die in uw zetel peinst
had dit geraden, aan elk verlangen
komt slechts een einde door vervulling ervan.
Uw leven is nu waardig beleefd, proficiat, vaarwel.’
‘Zonder ironie bolt mijn laatste act
uit als spelden door planken spijlen, kwijt.
Wil er nog een bisnummer zijn
het zal nu moeten komen.’…
breekbare morgen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.856 in het uur dat verloren lijkt te lopen
tussen het einde van de nacht
en het aanvangen van de dag
ontwaakt in breekbaar licht
de morgen
het stille van de dageraad
tooit zich met gouden randen
en kleedt de dag weer aan
met oranjerood satijn
snaterend rimpelt het gladde water
op de zondoordrenkte spiegel
waar in eindeloze cirkels
de nacht…
Miscommunicatie
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.113 communicatie
en gaat er hier en daar wat mis
al is er geen sprake van telepathie
als er niemand te benaderen is
kun je een aantal dingen doen:
Boos worden is de eerste gedachte
Kwaad worden een goede nummer twee
Nummer drie is kont tegen de krib gooien
Nummer vier, daar zit ik een beetje mee
maar praten is een goede optie,
daar kom je een heel eind…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen
het leven bloeit
maar ten einde…
gebroken hart
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.393 Allereerst wil ik je zeggen
dat ik nog steeds heel veel van je hou
Maar aan alles komt een eind
Je was mijn ware en mijn vrouw
Je hebt mij
met een ander bedrogen
Vraag me af
hoe vaak heb jij gelogen?…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 versmallen;
mijn leven tot jouw gedachte te kuisen
en mijn gevoel buiten de wereld te stallen
je hoort mij niet klagen, immers het is
niet anders dan voorheen
ik verlaat me op een verworven gelatenheid
of tòch op de wezenlijke kracht in mijzelf
waar rijkdom de bloem draagt van mijn bestaan
altijd tot hoop en bloeien bereid
en pas op een einde…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen
de stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven in opmaat
van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte
even voor een kort moment in mij
traag stroomt de beek met mijn gedachten weg
zwervend raak ik door zwijgzaamheid bevlogen
in beklemmend besef dooft hier het einde…
De narcissen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.107 Alsof ze wezen naar het eind der tijd,
wanneer allen die herboren mochten sterven,
vanuit de dood een Land zullen beërven,
dat bloeien zal van God's gerechtigheid.…
Hoe is ons leven ?
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.219 Je ziet niet de tranen in m'n ogen,
ik ben aan 't eind en o, zo moe.
Ik wil vergeten die nare tijd
die we samen moesten doorstaan,
Om met jou verder te leven
met z'n tweetjes opnieuw beginnen gaan.
Maar zolang jij je afzondert
is er voor mij geen toekomst meer.
dan is de tijd pas echt verloren
en zie je mij nooit weer.…
Kinderspel
gedicht
3.0 met 48 stemmen
24.788 Te erg dit spel voor wie met volle hand
het ongemengde deeg in duikt, vervuld
van botergeur en eierstruif en Bachs
verliefde alt: Bist du bei mir, gaan we
nog niet naar het einde maar vrolijk verder
kreeften eten en van elkaar het zachte vel.
Geen pink kan hier gemist, geen oogopslag.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Uit de hoogte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.377 Hij dacht: 'Zo komt een eind aan mijn probleem.'
Op lager bier berustte zijn systeem.
het werkte averechts: hij kreeg de hoogte.
Z'n bierconsumptie, die de pan uit rees,
gaf aan z'n vrouw een nieuw soort hoogtevrees:
de angst, dat hij de hoogte had gekregen.…
Meneer de directeur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
3.326 Op het laatst huisde je aan het eind
van de gang en schrok op als ik klopte.
Je vouwde de krant dicht en luisterde.
Maar nu gaat mijn vriend met pensioen
en prompt wordt hem de keel gesnoerd.
Wie laat de dood groeien?
Ze zeggen hier dat de directeur overleden is
maar ik vertrouw die mensen niet.…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 Zingend in mijn hoofd
mag ik de tijd vooruit bewegen
de symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 dichter vol gevoel
Hebben veel gemeen op des levens woelige baren
Woelt de een vol zorg voor thuis en blij welkomsgewoel
De ander peinst vind ik wel de meest gevoelige snaren
Peinst de zeeman om de luchten te duiden te verklaren
Zo is de dichter bezig geestesgesteldheid te ontwaren
En beiden hebben pas rust bij het verschijnen van de kust
Het eind…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van regelmatig keren van zij naar rug
op andere zij
de onrust allengs bevordert
zodat ten einde…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
770 O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 loop je mee naar het einde van de dag,
samen kunnen we een stukje optrekken
van het gordijn dat ons omgeeft het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 hemels paradijs
waar ik slechts
die ene vrouwe ken
ontbloot van zeden en kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt mij met zwoele gebaren
opdat ik nog enkel drijf op zaad
dat geen geboorte ooit zal verklaren
ten einde…