8372 resultaten.
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Ooit had ik dromen
Ik sprak ze uit
Schreef ze op
Mijn woorden verdampten
Het papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 de wind fluistert je naam
in het ritmisch bonken van mijn hart
het scandeert de woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 ik zag hoe de wolken elkaar kusten
de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 We lopen door de duinen
heen, het is lang geleden,
dezelfde lucht, dezelfde
golven, dezelfde halmen,
knikkende zeepaardjes in
de wind, daarbuiten de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd…
Vleugelslag
gedicht
2.3 met 58 stemmen
16.325 Geen makke schoolslag maar een vlindervlucht:
het overwinnen van je zware zelf en opstijgen,
klapwiekend, wervelend, de lucht doorklievend.
De vleugelslag van vrouwen is verraderlijk. Mooi.
---------------------------------
uit: 'Het onverborgene', 2006.…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in de lucht…
Bukowski
gedicht
3.1 met 11 stemmen
4.334 het dichtersfeest was in volle gang
een waaier aan dranken klokte door de kelen
de stemmen werden met de minuut luidruchtiger
er hing die avond zoals dat heet
beslist iets in de lucht
B. ging aanvankelijk mee in de flow
verzorgde onopvallend zijn aandeel in de roes
maar toen de broeierigheid overkookte
en een onnoembare spleen
de poëten…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 Iemand blaast haar adem
warm tegen de rug
Ik zweef omhoog in het blauw
van lapis lazuli, versteen
alsof jouw hand beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig…
STEEDS BIJ GOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Veerkrachtig geloof is een zwak zuchtje
dat al dansend voortzweeft van bloem naar bloem
omhoog zweeft _ de wijde lucht tegemoet
waar verrassende vrijheid wenkt
door ruwe stormwinden geslagen wordt
vermoeid op brullende golven neerzakt
onder vernielzuchtig schuim verdwijnt
bijna zinkt maar stootsgewijs verder drijft
lang ronddraait - tenslotte…
Onweer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
535 nu de dreiging is gekomen
en er wolken zijn ontstaan
vertellen alle grote bomen
van de regen komt eraan
haal de was nu snel naar binnen
hou de plu maar paraat
het kan nu elk moment beginnen
je weet wel hoe dat gaat
als je toch de sprong gaat wagen
ondanks gerommel in de lucht
is dat om moeilijkheden vragen
zelfs de vogels zijn gevlucht…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Ademen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Luister naar de dikke muren
van eeuwenoude Franse huizen
gebouwd met de wetenschap van toen
Voel hoe het weer binnendringt
hoe het binnen na gebruik
zich weer naar buiten baant
Zie hoe de afgeplakte wanden
in de opgelapte badkamer
een verbinding aangaan
met het gecondenseerde vocht
Ruik de geur van schimmels
bij onvoldoende luchten…
Flarden van Vivaldi*
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.715 De zomer is nog slechts van korte duur,
in de lucht reeds de winter, kil en guur.…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
Getikt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 omdat die slachtoffers
sterk duiden
ene keer zegt ze niks
andere keer lacht ze in het wilde weg
uiterst overdreven
dan heb ik nog niet eens wat gezegd
soms schud ik wel ja en nee
omdat ze de was buiten hangt
tussen de struiken: ze doet wat ze wil
dan boomt ze tegen de bloemen
kippen lopen er ook: zij loopt ook zo
ze kakelt in de lucht…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 De luchten bijna tastbaar
boven zandheuvels met stugge pluimen,
dragen schuim op witgebroken wolken
over afstand de mooiste van dit land.…
Alle kleuren van de regenboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.107 Het is de lyriek van een wuivende griet
Die als 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
Die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
Die het verweerd plafond laat zweven
Of de trammelant van de zwerver
In een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
In troebel spiegelwater…
Schuur
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.867 Daarna
moet ik luchten.
Mijn huis moet ook ergens naar ruiken.
Daarvoor moet ik speciaal een week weg. En weer
terugkomen.
Als ik de bank van Lieke krijg, ruikt mijn huis ook naar appelen.
Het duurt wel twee maanden voordat ik niet langer, wanneer
ik de woonkamer in loop, denk: Lieke.…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 Er is treurnis, eindeloze rouw om hen
die gingen, spoorloos zijn of opgegaan
in een grijs verleden, een bestaan dat
niet licht doorlatend is, niet sprankelend
maar schreit zoals nu de lucht doet.
De splinters doen zo'n pijn, al zijn ze niet
vertakt, niet ingegroeid in vlees dat maar
niet helen kan. Het regent nu, ook op de graven.…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.
Men kan zich daaromtrent bezwaarlijk meer vergissen,
want het ontvanklijk hart kent zijn bestemde tijd.…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Het spoor scalpeert het
landschap
heerst en verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 De auto is een schuilplaats in de nacht
De ruitenwissers zorgen voor wat zicht
De lucht is droef en donker en slaat dicht
Het is teveel wat jij van mij verwacht
Ik wil niet langer meedoen aan de jacht
Op alles wat jij mij hebt toegedicht
Ik ben volledig uit mijn evenwicht
Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 kijk de lucht daarboven pakt samen
gewikkeld in vele lagen
als een Babylonische toren, een redder in nood
groeit ze naar opnieuw geboren,
met overgave geworpen in je schoot,
het vuur in jouw ogen nog lang niet gedoofd
wakkert het ritueel van aanschouwen aan,
in deelgenoot van naderende weeën
brengen ze de dag..…
Probleemgeval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
883 Moeder vroeg: ‘wat is er kindje
ik zie aan jou je bent niet blij,
anders kijk je altijd vrolijk
lucht je hartje maar bij mij’.
Zus verhaalde van ’t gemiste
spaarde daarbij niet haar tong,
moeder schoot toen in de lach:
‘ben je daarvoor niet wat jong?…