5765 resultaten.
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 tekens herbergt en rangschikt
tot beelden die haar landschap ordenen
met kleine gebaren komt linnen tot leven
uit tonen die ontstaan uit een vrije val
van kleuren wervelend langs onzichtbare lijnen
naar een bron waar dromen zwerven
en verbeelding zweeft op de thermiek
van een hand die wolken wast
boven een huis waar zij in lege kamers
bloemen…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ze heeft geleefd met volle teugen,
haar kinderen als bloemen rondgestrooid.
Veel geluk, en pijnen ook,
door ziekte en de onvermijdelijke dood.
Met woede…soms berustend.
Beseffend, dit vergeten kan ze nooit.
Door haar hoofd spelen de gedachten.
Met een glimlach worden ze begroet.…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Een vlindertje fladdert
en kust voorzichtig een bloem.
Een bij vliegt erheen
met een heel zacht gezoem.
De weidebloemen met
hun heerlijke geur
spelen een wedstrijdje:
Wie heeft de mooiste kleur?
Het koren deint heel zachtjes
mee met de wind.
Dat weggetje, daar bij de sloot,
lijkt net een kronkelend lint.…
Man van steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Ik maak een foto,
toon deze aan dochter, maakster ooit
en aan mijn zoon
of zus om inkijk
in mijn uitzicht en hoe rijk
bloemen rondom bloeien,
boven hem appels groeien
Ook stuur ik de foto naar een vriend,
die vlug apjes leest en reageert
wij vinden dat hij lijkt op de stenen man
de ene keer mysterieus, vanwege donk're hoek
maar ook…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Waar jij nu ook bent en met je ogen
misschien gesloten in een veld met
wilde bloemen en jonge rozen ligt
denk je aan mij zoals ik aan jou niet
mag denken, er is te veel gezegd
de averij even afgewend
op een verdwaald moment zullen we
elkaar wel weer ontmoeten, als de
luwte ons gunt van wat ooit in zicht
wie weet voltrekt zich dan het…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Wanneer ze schrijft
lijkt het
alsof elk woord haar streelt,
haar huid met de zachtheid van een veer van ouderwetse ganzenpennen wordt aangeraakt,
alsof er 100 vlinders op haar gezicht gaan zitten
zachtjes met hun vleugels slaan
een heerlijk aroma van bloemen verstuivend,
met daaronder een liggend gevoel
van wakker en waakzaam zijn…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 Niet altijd zijn het bloemen die mijn
hart verwarmen, maar de blik die jij niet durft
te delen. Ik ben hier, niet om te redden, maar om te begrijpen,
om de zorgen die je verborgen houdt, die soms te zwaar lijken om te dragen.
Onze verbinding is als zachte regen
die groeit, die de wortels van ons bestaan vindt
zonder haast.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.
Een roos opent zich niet in
haast, maar in vertrouwen, laag voor laag,
zoals een hart dat voorzichtig spreekt. In haar vind ik een taal
die ik al kende vóór woorden, een begrijpen dat stil is, maar glashelder aanwezig.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ik zie wat jij niet ziet: het
knikken van een bloem, de aarzeling in je
ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet
die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.
Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand.…
Waren je handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Als het grootste geheim,
voor iedereen verborgen onder omstandigheden,
onmogelijke wachtwoorden in codetaal,
(ik houd nou eenmaal van omslachtigheden),
niet als een bloem ontdooit,
ongelooflijk liever haar tijd versluiert,
‘een eind weg ratelt als een slangetje’,
zoals jij groots zei,
uit een beroofd hart,
over mij,
-het stuitergevalletje…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 De wind wiegt voorzichtig
de randen van de bloemen, een fluistering
langs stengels en bladeren die niemand hoort, maar elk
detail blijft hangen, alsof het zich alleen aan de gevoelige ziel onthult.…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 zo ging ze naar de geesten die in
de onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 Tussen knop en bloem
herbergt een lichte strook tijd
die de ruimte draagt
In het zachte interval
tussen twee gedachten opent zich
een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft
rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Langs brede oevers rusten
bloemen in het zachte gras, hun pure
kleuren dragen dauw die nog even blijft hangen in
de koelte; een lichte bries dwaalt tussen stengels en bladeren.…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.536 Een geur van hoger honing
verbitterde de bloemen,
een geur van hoger honing
verdreef ons uit de woning.
Die geur en een zacht zoemen
in het azuur bevrozen,
die geur en een zacht zoemen,
een steeds herhaald niet-noemen,
ried ons, ach roekelozen,
de tuinen op te geven,
riep ons, ach roekelozen,
naar raadselige rozen.…
Samen nooit meer alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.709 Avond die we voor altijd delen
Delen wij geliefden
Geliefden die elkaar liefhebben
Liefhebben door de nacht
Nacht als hemelrijk in de ochtend
Ochtend iedere dag
Dag na avond in de nacht heb ik je lief
Lief je bent mijn parel
Parel in de avond van verlangen
Verlangen in de nacht van begeerte
Begeerte in de armen van de ochtend
Ochtend in de bloem…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Een bloem is niet mobiel genoeg...
Ik zoek iets met en zonder pijn:
een meisje om samen mens te zijn.
-------------------------------------------------------------------------------------
uit: De kip van Egypte, gedichten van Nico Scheepmaker (1930-1990)…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken
De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht
De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het…
Later...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.120 Zijn daar ook bloemen te koop?
Of kun je ze er overal plukken misschien?
Ik vraag me af wat we hierna krijgen te zien?
Ben er langzamerhand zo nieuwsgierig naar,
het verlangen van terug zien van elkaar.
Hoop dat ik nog een hele poos leven mag,
maar ooit komt er toch die dag...…
Zoals het eiland dat doormidden brak
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.268 werd geraakt en brak
de lengte eerst toen tweemaal overdwars
zo brak het eiland dat een baken was
als schotsen ijs die zoeken naar hun plaats
en stijgen in de stuwing die ontstaat
of ondergaan zo zonk de kleine nis
en met het bronzen dak een enkel brok
en daaromheen als wachters bij een schat
half opgericht lag brok naast brok zoals
een bloem…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Ja: terwijl hij door een diepte valt,
bloeien droom-bloemen op, zwichtend
over een zon-overgoten veranda.
Tussen openslaande deuren
wiegen zware, fluwelen gordijnen in de middag-wind.
Een kamer ligt daarachter, schaduwrijk en stil.…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 Hij versiert haar bed met geuren
van beminnen zijn kus valt lief
geen bloemen of liefdesbrieven
nooit leest hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar…
In de bril van Bertha Teughels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.612 En een kleine muizenlandkaart
En een stukje Gibraltar,
En een gieter voor de bloemen,
Te koop in de brilbazar.
In de bril van Bertha Teughels
Staat de wereld in het klein.
Onze klas zit vol klein menskens
Van jujube en marsepein.
‘k Zag daar ook Mijnheer van Hout eens
Achter zijn pupiter. Pam!…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven en verdorden,
Zijn moediger; en het gepraat
Van de verstilden en de zachten
Doortintelt soms een ijl gelach.
Zelfs woorden zwaar van plichtbetrachten
Gaan verend onder lichte vlag.…
lofdicht
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.167 van mijn vrienden kent er een
Die is te evenaren jij bent uniek
Zo in je fraaie blote sporttuniek
Je borsten hijgen als opgejaagde reeën
Terwijl je navel gezicht bekoort
Wellicht door evolutie is je snor wat afgegleden
Hij heeft je vagina welhaast doorboord
Terug naar je wangen die ongenood
De blosjes vrijelijk laten komen
Als ranke bloem…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 Elke dag zijn er weer wonderen
die wij als mensen mogen aanschouwen
bloemen die weer knopjes laten zien
en straks de vogels die nestjes bouwen
Elke dag zo'n wonder te mogen beleven
wat je als mens bijna niet kunt vatten
die hele kleine dagelijkse dingetjes
het zijn voor ieder mens toch ware schatten
We zien de lente zachtjes nader komen…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?…
Het kind in mij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.977 krullen in de wind
nu ik deze woorden schrijf
ontdek ik weer het kind
meisje dat ik vroeger was
ondernemend en spontaan
beste leerling van de klas
kon heel de wereld aan
overtuigd van idealen
op het puntje van mijn stoel
schreef ik heerlijke verhalen
zomaar recht uit mijn gevoel
had dit alles willen delen
maar verwelkte als een bloem…