8730 resultaten.
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Dromen over later
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
2.170 We liepen hand in hand
Denkend aan vroeger,
Dromend over later
Er lag een wereld voor ons open
Opeens moest je vechten
Knokken voor je leven
Want je wilde zo graag verder
Wij, hand in hand
Ik hoor het je nog zeggen:
Het komt allemaal wel goed,
Als het voorbij is leven we ons leven
Zoals we droomden
Maar jouw enorme moed,
Geeft dat…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 Schalks water was er net zo diep
als dorst die ik begeerde
en ik zwom er naar je toe
met houten klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Hij die zich nimmer wilde conformeren
En altijd zo in vrijheid heeft geloofd
Ook hij moest voor de dood capituleren.…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte dromerige mond
ze liep als een godin
toch ben ik afgeslagen
benen wilden…
De glazen op een rij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
740 borden en bestek
de glazen op een rij
een waterkan erbij
vroeg mij
de wijn te openen
naar de keuken
mee te lopen om de
schalen te gaan halen
waar is de gast
vroeg ik voorzichtig
zij keek wat schichtig
fluisterde ga jij maar
op de bank de kranten doen
hij was er al
ze zwaaide aaide
door zijn haar blij
met zijn gezelligheid
zij wilde…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
teweeg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
836 mijn paadje heb je schoongeveegd
en aangeharkt de sintels
de distels stonden schandelijk hoog
de dovenetels en het ruige gras
dat jij met zoveel liefde
en met blote handen wilde rooien
door ging je
met de paardebloemen
met wortel en met tak geruimd
het boerenwormkruid tussen
alle tegels weggekuist
de gulden roede
op de schop genomen…
Down under
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
617 zoek naar schoon ondergoed
om de ochtend te halen
zie ik je foto liggen
het getik van de hamer
om de krab te kraken
gonst nog in mijn hoofd
in de verte hoor ik een taxi
kou kruipt langs mijn benen
in de deuropening sta ik
met een laken omgeslagen
als Ceasar in zijn laatste dagen
ooit legde ik jouw twijfel
naast mij neer omdat ik
wilde…
Over een potvis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.193 Nu wilde hij gaan potverteren,
maar ach, helaas, het kan verkeren:
Hij trof daar aan, tot zijn verdriet,
zijn stijf bevroren bankkrediet.
Thans zwemt hij treurig alle dagen,
De hele poolzee hoort hem klagen
hoe allerdroevig toch zijn lot is.
Vandaar zijn bijnaam: mopperpotvis.…
De ambtenaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.381 Ik wilde net gaan beginnen....…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een schip in nood,
de storm vervloekend,
het wrakhout omarmend
als een wilde…
- Nietszeggend -
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
482 nietszeggend en stil falend
warm en vochtig
wild als dieren, onwennig aangepast
aan het langzaam stervende bladerdak.…
Theodora
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.910 Beneveld denkt
zij aan de wilde uren in de haven.
----------------------------
uit: 'Ravenna' (2001)…
Een wijs man
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
874 Dit vroeg ik hem en ik wilde een antwoord, heel graag.
De wijze man zei: Jongen, kijk vooruit.
Doe je ogen dicht en kijk vooruit……
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Wilde paarden die er draven.
Ik droom in het lange gras
van hoe eens de wereld was.
Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
De oude dichter
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De oude dichter staarde voor zich uit
Vóór hem een onbeschreven vel
Mistroostig kromde hij zijn rug
De letters op zijn toetsenbord dansten
verward en wild
en braakten nog wat flarden
van onsamenhangende tekens
Een zilte traan vertroebelde zijn blik
De ziekenzuster zag het lijdzaam aan
en ze verdreef met haar zachte handen
de nevels uit zijn…
Geestelijke rijkdom
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.187 Briesje door de wilde haren, regen of wind voel ik niet
Echtgenoot mompelt : nieuw jurkje gekocht?
Een kleedje kan je kopen, de fijne babbels met je dokter niet
Dank aan alle artsen ter wereld, zonder hen lukt het me niet!…
Kluwen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Een vlinder die ik wilde vangen in
een gesponnen web van woorden
en verlangens, die ze begreep maar
ontweek, voordat ik sprak.…
RUILPIJN
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.476 Daar lig je dan weer
rollend hulpeloos op ons bed
je huilt van krampende pijn
die rottige zwarte migraine
heeft je weer eens te grazen
ik voel me zo machteloos
ik kan niet veel voor je doen
‘k Wilde dat ik je kon verlossen
van die smerige duivelse kwaal
als ik met je hoofd kon ruilen
dan deed ik het, direct, subiet
al komt van ruilen vaak…
Het oude bos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
591 prachtige herten
onder droef bewolkte luchten, mistige verten
naar wat ingedroogde vruchten, eikels, noten
alles wat eetbaar is, en niet in droom gegoten
nu honger zo noodlottig kan zijn, kou is ingetreden
zonneschijn een groot gemis, ‘t winterlicht verschenen
in ’t oude bos van schimgezichten en bosgeesten
eten edelherten het voedsel van het wilde…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht
van wilde…
dunne lijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 ik had geen angst
maar zo overrompeld
door jouw kracht
ik stond op de lijn
maar besefte het niet
ik werd meegezogen
door jou,
wit licht
weg van alle leven
weg van mijn leven
maar ik wilde blijven
ik hoorde toen die stem
ik kende ze
uit een ver verleden
ze zei
het is nog veel te vroeg
blijf niet bij mij
loop snel terug
weg van…
Oud&Nieuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 hij kon het niet geloven
daar lag ze voor hem klaar
hij was 71,
zij 21 jaar
Hij had haar in een bar gezien
en een drankje geoffreerd;
toen was ze met hem meegegaan
dat vond hij niet verkeerd
het werd een hele wilde nacht
maar wat was het geval;
net toen hij bijna klaarkwam
kreeg 'ie een hartaanval
de begrafenis die kwam
en de familie…
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 verscheurend was het afscheid
het ging ook veel te snel
ik wilde het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang…