12372 resultaten.
Licht nadert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 Het licht nadert werkelijkheid
mijn liefste, je wordt steeds lichter
vrolijke vlinder van waarachtigheid
ik heb je lief in de straten naar het plein
vind het zo fijn in jouw zingend hart
jouw blonde haren, gordijnen, lachen
ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn
zien de lichten in de verte, de kurk
is van de fles, ik schenk jou lente…
De zwerver
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
987 Alleen de brok binnenin
zijn keel en in zijn bloed
weet waar hij doolt naar het begin
van alles wat hem drijft en doet
verstijven in de klem van angst
die soeverein steeds in hem woedt.…
Op haar graf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Waarom ben ik gekomen
ben ik naar je toe gegaan
terwijl je voor altijd ligt te dromen
bleek je lichtje nog steeds aan
'k heb de dood op schoot genomen
haar gekoesterd en gewiegd
vliegensvlug was zij verdwenen
zie hoe schone schijn bedriegt
links van mij zat 'n vlinder
met de kleuren oranje zwart
mooi te pronken als geen ander
draag…
Hypothyrioidie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.481 in een wereld
waar alles te zien moet zijn
Ik lach, doe ´vrolijk´ maar
niet altijd even oprecht
Het sloopt me van binnen, het is
een lang en eenzaam gevecht
Ik ben niet meer wie ik ooit was,
maar de medicijnen komen goed van pas
Ben niet meer moe en doe weer
dingen die ik tot voor kort niet kon
Ook voor mij schijnt nog
steeds…
gebroken vleugels
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.954 Net zoals mijn gedachten en
ideeën altijd gebroken werden door de tralies
Even waren ze open doch…
Steeds worden ze terug gesloten
en gevangen in zichzelf
opgevouwen.…
Mijn waarde vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
500 Toch weer mijn waarde vandaag
heb ik je gisteren leren kennen
je blijft uniek mijn uren kleuren
en zoals steeds kom je terug
als ik het je vraag
jij als blijspel
ik als soufleur
een bijdehandse rol
zelfs wanneer de coulissen
zich schaduwen en het
donker zich laat belichten
laat jij je niets ontnemen
en breng jij met een lach
de dauw…
In jeugdig renoveren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 mijn bouwwerk wordt
langzaamaan geslecht
erodeert door
tijd en zorgen
de specie was
nog oorlogs best
verdroogt en kruimelt
op de weg naar morgen
de stenen zijn
hun draagkracht kwijt
hechten niet meer als geheel
het wordt hen allemaal te veel
maar het interieur
blijft bij de tijd
in jeugdig renoveren
de trends steeds uitproberen…
De brief
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
625 In de la, een vergeelde envelop
na al die jaren
nog steeds dicht
de inkt begint wat te verbleken
soms wik en weeg ik die envelop
in beide handen
….zal ik….maar nee
deze brief die neem ik mee
ongelezen
op de dag dat ik voorgoed zal gaan
vandaag lag die weer even in mijn hand
de vergeelde envelop
voorzichtig druk ik er
mijn lippen op…
Tot zoet geluk
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
664 ik zocht de liefde
steeds in het rose/zachte violet
verstrengeld dicht
vlak naast mij in stil verbond
zeer bemint
zoals een dromerig kind
blijft hartstocht groeien
tot zoet geluk
in hoopvol verlangen
wat zegent
zocht je troostende lippen
die liefde dragen blij begroetend
wat mijn hart verlangt
‘k heb je lief
liever dan mijzelf…
toekomstwijze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
555 toekomstwijze
in tijd geleende
kennis die uit
het onrijpe groeit
op zoek naar juister
en dieper dan de zon
die zo oud klimt
dat ze iedere dag
haar treden telt
en ze steeds vergeet
ook in de winter
spant het hoofd
zich in boeken
van het ijsbloemenraam
door het donkere
heen en weer
de lamp volgend
tot het hoofd moe is
en zich gewonnen…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 Moet ik nou zo door gaan,
blijft het steeds een strijd.
Blijf kijken in de spiegel,
het liefst elke dag.
Weet dat ik de strijd win,
Ik zie weer een lach.…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 Ze fluit in mijn oren,
En roept steeds je naam.
Ik wacht op de winter.…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht zal openbaren
in steeds…
zee van tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 Daarom worden er steeds
weer schepen gebouwd,
op de grens van het tij.
En wij blijven toekijken,
hoe ze opgeheven worden,
door de zee, de zee van de tijd.…
Onwetendheid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
901 wat schuilt er toch in mijn gedachten
wie stuurt de stilte in mijn hoofd
hoe komt het, dat je blijft verwachten
wanneer wellicht alle antwoorden
reeds zijn verdoofd
zwijg ik de stilte aldoor
omdat mijn tong is verdroogd
en schreeuwt een hemels koor,
dat alleen mijn zwanenzang
nog wordt gedoogd
het is raden in een doolhof
met steeds…
Hij die, na een langdurig lijden
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.629 Want hem is duidelijk geworden,
Dat ook het hoogste goed op aard’
Gedoemd is steeds weer te verworden,
Elk naar zijn eigen, vege aard.
En als de ziel, omhoog gestegen,
De lasten van het lichaam derft,
Verblijdt zij zich in ene zegen,
Die nooit een sterveling verwerft.…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.…
Vooruitgang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.082 'Het puzzelen lukt me steeds beter,'
zei 't blondje verheugd tegen Peter.
'Sint Nicolaas kwam
met een groot cryptogram
van tenminste een vierkante meter!'
__________
|1.......|2......|
|____|____|
|3.......|.........|
|____|____|
Horizontaal
1 Antwoord op 'Hoe?'…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Licht donker warm koud,
de flakkerende winterzon
speelt verstoppertje
met de hemel van Tanger:
langs het strand flaneert
de boulevard in een
steeds wisselend schaduwkleed.
Maar over de baai
hangen zware wolken:
kamelen drinken ondersteboven
van de regenboog en spugen op
nietsvermoedende passanten.…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 We zijn op ‘n koers
Die de wind
Voor ons bepaalt
We zijn jaloers
Op die wind
Ze verhaalt
Van ‘n vrijheid
Die bij onszelf
Nooit is ingedaald
Als de vrucht
Van onze schoot
Maken we groot
Wat klein hoort
Vergeten we subiet
Het kleine
Dat groot mag zijn
Slepen ons voort
Blijven grijpen
In die wind
Om toch
Steeds weer
In gebakken lucht…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ze staan me glashelder voor ogen
de fluwelen nachten
vorst, hagel, sneeuw of storm
ze kunnen ons niet deren
we vinden bij elkaar meer bescherming
dan in ons huis van beton
onze jeugd ligt al achter ons
maar ons bloed verhit nog steeds
's nachts komen dromen
op raspaarden binnen
laten schatten achter op ons bed
die we innig minnekozen…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 In duizend stukken
versplinterd
ligt precies wat er was
uitgemoord in één oogopslag,
gesmoord het land van herkomst
verwoest de verstikking
van de bloeddorstige wreedheid,
opmars in veel steden
een dichtgeknepen keel
pijn bij het slikken
vult met vorming, de vooruitgang..…
Drooggevallen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
544 Gedragen gewaden van wier
in wind verwaaid roepen ze
wat ik had willen roepen, ze
wijzen de weg, niet wetend wat
me beweegt, roerselen die zij raken,
watergeluiden steeds met andere
smaken, kraken de spanen die ik
ontbeer, mijn schip schuurt het
land, drooggevallen in profetieën,
overvloed vlotgetrokken van de
wanen en hun klippen, geduld…
Ik wou zo graag
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 graag, maar wist niet wat
iets hebben, dacht ik eerst, of doen
ik wist dat ik iets nodig had
geen euro’s, dollars, geen miljoen
niets waar ik mensen mee kon kopen
dat wist ik zeker, niets van macht
maar iets dat dieper ging dan hopen
iets dat met liefde werd verwacht
ik wist zozeer dat ik het wilde
zo heel intens, dat wat ik miste
steeds…
Zoals ..voor een vriendin.
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
783 Zoals een schip steeds verder
weg vaart over de grote zee,
zo ging jij ook van ons heen
op weg naar een ander bestaan.
Ver achter de horizon naar het
warme licht vol eeuwige vrede,
waar geen verdriet of pijn is
daar in het hemelse paleis.…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Waar zijn naam en zijn ogenblik zouden overblijven
en ze onze stilte
nog steeds
kleuren.…
Wat ik vind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
701 steeds later rangeert mijn liefde
lege wagons naar jouw verlangens
het is het ontwijken van het lot
geen prijs maar een boetedoening
om het kansspel dat ik heb genegeerd
alleen maar mij, ongeëvenaard in besef
beeld en uitspraak, laat mijn naakte stem
de kledij verwijderen die me zo pijnt
en zelfs overtreft in de beschouwing
die jouw veroordeelt…
Waar ik leefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.106 Zachte ogen kijken me aan
oud en fragiel
maar nog steeds teder
bijna een moeder
was jij
daar waar ik leefde
Geluiden van weleer
dwarrelen neer
prompt verloren
ooit bevlogen woorden
nu slechts bestemd
voor dovemansoren
En straten lijken kleiner
alsof alles terugdeinst
voor zoveel verleden
mijn ouderlijk huis nu gesloten
als een winkel…
Beelden van gebed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 alle mensen
zijn op pad met
trage tred of snelle pas
ieder zijn bagage
de jeugd nog onbeladen
ouderen met zwaar ervaren
in woorden
is het leven uitgelegd
hoop vindt beelden in gebed
de blikken
zijn gericht op
steeds maar verder gaan
in rust en bewegen
heeft ieder
zijn talenten gegeven
door samengaan
kunnen ook hun kinderen…