8256 resultaten.
De Eerste Preekstoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 op Gods gezag
zijn stem klonk zacht
eerst waren het vrouwen
die juist uit angst
nog waren weggehold
zij mochten luisteren
naar die Goddelijke
woorden die klonken
op deze eerste dag
als muziek accoorden
na een al weer
een bange nacht
toch nog angstig en
van streek hoorde ze
de blijde boodschap aan
vechtend tegen tranen…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een bekend gegeven
Dat goede in Nederland opgeleiden
Wat aanzien wachtte en enig gewicht
En keerde men weer dan was men verheven
Dus meer dan koelie en inlandse heiden
In een waas van traan…
Voor clowns...geen plaats?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 Voor clowns
geen plaats, geen plek
een blinde vlek
voor pret en plezier
Hier
is geen plek
voor deze artiest
voor het circus
waarin je
je tranen lachen kunt
je zakdoek
niet kunt wegstoppen
Dat je raakt
naar meer smaakt
en zelfs smacht
naar anders....…
Geen voetstap...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 meer willen zetten
op uw gebonden grond
geen afdruk op de stranden
korrels zand zullen
mijn vrijheid niet beletten
onrust zou mij overkomen
het mes op de keel voelen
als vee samengedreven
Europa krijst op de stier
die briest in de aanval
hoe schoon ook het land
dat eerder is aangedaan
binnen grootse steden
en historie, schrei ik
tranen…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig dat
ik dit
nog over
jou schrijven
mag
een warme
traan…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Soms rollen tranen,
maar verdrietig zijn ze niet.
Je ruikt hun geur,
ziet weer hun kleur.
De handen die ze gaven,
zodat ze troosten, laven.
Je bent weer kind,
als met de geur van brem en kamperfoelie.
De zilte geur van zee en strand.
Rennende voeten in het zand.
Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.…
Het kerstconcert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
742 Het kerkje had zich al gevuld
stemgeluiden liefkoosden
het kindje in de kribbe
daar blonk een flonkering
zacht langs de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht
scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen
van…
Respect
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Waar mensen met elkaar praten;
vallen af en toe zware woorden
zijn meningen verdeeld
worden gevoelens uitgesproken
kunnen er tranen gaan vloeien.
Proberen we te begrijpen
omarmen we wat we hebben
willen we geven en nemen
weten we dat er verschillen zijn.…
Liefdesstrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
595 stonden ooit hand in hand
Maar de liefde bleef een strijd
de golven sloegen op je in
langzaam ging je gebukt
langzaam raakte je hem kwijt
En op een dag liet je hem gaan
geen hoop meer voor de toekomst
geen vertrouwen meer in deze liefde
liet hij je in het water staan
De dijk brak door
je verdronk hulpeloos
terwijl jouw tranen…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De ogen waren hun glans kwijt,
ze werden geteisterd door tranen.
De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Miezerige sliertjes winterregen snijden zachtjes door de nevel
als tranen over de wangen van een zwartgesluierde weduwe.
De kleuren van de huizen en de auto's zijn herleid tot sfumatotinten
als benen gehuld in bruine panties die elk vlekje en adertje maskeren
Ik wandel met haar door de straat, arm in arm,
een gedicht in een gedicht.…
De witte zwarte gier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Ineengedoken zit de witte gier
Te kijken naar zijn zwarte soortgenoten
Hij voelt zich niet gewenst en wordt verstoten
Vraagt zich wanhopig af wat doe ik hier
Hij is een rariteit, men geeft geen zier
Om hem, hij heeft er tranen om vergoten
Totdat een mens een plaatje had geschoten
Beschouwde hij zich als een dooie pier
Een fotograaf kreeg…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste
nu met wijd gespreid de vleugels
droogt de wind zijn tranen…
In de stal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 neergelegd
met Gods eigen zegen
aan de mens gehecht
Liggend in een stal
in 't plaatsje Bethlehem
't zal mensen in getal
genezen met Zijn stem
Je zal het niet verwachten
dat hier een Koning ligt
uit menselijke geslachten
maakt Hij het donker licht
't Is nu nog ongeschonden
als Kindje klein en teer
wissen zal Hij onze zonden
ook tranen…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn avond komt
het meanderen van wanen
zang van verloren tranen…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
Het Kerstconcert
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 Het kerkje had zich al gevuld
stemgeluiden liefkoosden
het kindje in de kribbe
een flonkering blonk langs de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen van een ademloos…
In vergeten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 ze zuipen en snuiven
kotsen ergernis in
de liederlijke taal
van poolse knopen
op de hangplek
met sensoren die
witte gezichten
uitgestreken oplichten
het kansloos
perspectief tekenen
van de dief die in
vergeten tijd zijn straf belijdt
nog schoppen zij
de flessen tot scherven
van een maatschappij
die zij zo gaan erven
tranen…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
ik laat u weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 als ik dood ga
zal de wind de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze mij nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben ik dan zo bijzonder
nee want voor ieder mens…
Lagen van lijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 vandaag speelde ik
bij iedere statie
een variatie op zwart, wit
en eikenhout
ik zocht in woorden naar gevoel
en heb aldoende in toon
een mengeling
musicerend beschouwd
intens is dan de weg
die leidt langs het lijden
was als alleen, ik ging
er in op, zo gezegd
geheel ingevoerd, in trans
en ondergeschikt aan
de kracht, die in twaalf…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
Regenglans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Laat je lippen kleuren
.....blijf niet langer treuren
.....maar verlicht je dag
.....met gewoon een lach'
zingt zijn warme stem
in mijn verdriet
zonder te weten waarom
er in mijn hart tranen
vol weemoed glanzen
van kleurloos verlangen
uit de lage wolkenhemel
die zwijgend huilt…
bij mij blijvend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 ik kan tranen vergieten omdat je weg bent
maar glimlach omdat je hebt geleefd
ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt
maar openen en om alles te zien wat je nalaat
mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien
maar het is vol van de liefde die je deelde
ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven
maar ik droom…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.…
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Haar woekert niet bovenop
Omgeven door warm genot
Levende van gedwongen tranen
Misschien groei ik ooit nog naast bananen.…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 ik moet nu wel
wandelen over onbekende paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt…
Wondermooi
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
407 Soms kan je het
tot tranen toe ontroeren,
omdat je het blijft
bewonderen.
Je wordt meegenomen
in een kleurendans en
kracht van talloze
kleurenveranderingen.
Gevoelens worden
geraakt.
In een adem kan zowel
verdriet als geluk
worden losgemaakt.…
Vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 zullen we
als ik je ooit nog zie
het leven waarin ik je nauwelijks zag
in vogelvlucht overdoen
zodat ik jou echt ken, en jij mij
of ken je nu vanwaar jij bent mijn lach
mijn traan, mijn hele wezen
zullen we dan eens praten
elkaar echt ontmoeten
samen lachen
alles inhalen wat we hebben gemist
zul je mij dan begroeten
met heel je…
Dag klein mannetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 dag klein mannetje, dag
met jouw blonde krullen
pretoogjes en guitige lach
op jouw loopfiets
draai je vrolijk in de rondte
wist je nog van niets
dat er een ziekte in jou zou groeien
kon je op dat moment
helemaal niet vermoeden
als leeuwen hebben we gevochten, vanaf dag één
wiegend in mijn armen. en in een zee van tranen
gleed jij zachtjes…