8947 resultaten.
hoor en wederhoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
658 hoor en wederhoor
het geweten credo
en nog gaat het woord
niet vrijuit, er zijn regels
en ook hele coupletten
een vers staat nooit
helemaal alleen
de gedachte uitgedrukt
zwart op wit is soms
mistig, ook wel
te rauw om te verteren
maar altijd onuitwisbaar
in het geheugen gegrift
wis en waarachtig
onuitwisbaar dus
niet altijd vergeetbaar…
Gedachtesprong
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.740 Waarom zo traag gelijk een winterslaap
Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten
Waarom zo leeg als luchten blauw
Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde
Hoeveel ik kan niet doe en zeg
Omdat normaal en schijn moet schijnen
Hoeveel ik denk en schrijf als dromer
Liefst ver weg denkend gevonden zou willen
Worden
Het woord me achtervolgt…
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Ik wring en wrijf en lig te woelen,
vlij mijn verlangen aan jouw zachte borst,
kom weer open, golf van voelen
en krijg verschrikkelijke dorst
naar nieuwe woorden, vrije lijnen,
verse vellen voor mijn oercontouren,
een pen die een punt zet achter oude pijnen
en haakjes opent voor wat mij mag beroeren.…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
Verkeerd paard ?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
551 Hoe voort te gaan van twee
die naast zichzelf bestaan,
de grond splijt waar ze lopen,
haastig,en is slechts een kleine
stap van het omgewoelde pad,
wat de ene is en de ander slechts
mag hopen, naarstig zoekend
zonder spijt, blijkt de afstand
tussen hen niet ver, die zich in
de soort herkend, verstoord de
evolutie hun tred, wankelend…
haantje de voorste.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 Maar vertel het niet
door, ik wil geen problemen, verklapte
een roddelzieke kip, en vloog toen weer
met klapperende veren door het hok.-…
Zo maar een mens
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.011 Als de dag van toen
hoort hij z’n zoon zeggen
-je wordt oud pa-
als hij traag opstaat
uit z’n oude luie stoel
de kamer zich vulde
met hilarisch gelach
Een gezegende leeftijd
moment in de toekomst
dat nooit zou komen
omdat ‘t zo ver weg was
kwam aangeslopen
gezien door kinderogen
Nu zegt z’n kleinzoon
-je bent oud grootva-…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 Je hebt je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet…
onmachtig
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
954 ik lig te ver van bomen af
om het roerloze spreken te bezitten
het heeft ook geen zin
om eerder dan woorden de wind
te bevelen
of de blauwe plekken in de lucht
die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde
lichtjes
wat uit kruinen valt
zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt
met schedels en afgestorven bloesems…
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 wij nemen de bekende weg
belanden in een fris seizoen
met verse akkers tot de kim
en klare taal tussen de velden
intussen heeft de landman
voren nagelaten
door dieper ploegen
komen oude resten weer omhoog
als weggezonken tegenslagen
is het de straffe wind
of toch het lage licht
dat mijn verdriet na al die tijd
nu zienderogen stromen…
Wij van de vogelbescherming
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.254 Maarheeze met gevoel een lans
voor de bij de pomp dansende gans
die bleef gakken bij vals gefluit
Mijn vader pinkte steeds een traan
bij het idee dat men gevleugelden slacht
met kerst werd het van hemzelf verwacht
moeder wilde een vette haan
Op weg toen naar het hoenderhok
halste hij al bij het idee kok
toch vatte hij er één bij de veren…
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
677 Fluisterstemmen in de nacht,
woorden van een andere oever,
van bomen die de knoesten pellen
wachtend op het laatste veer, om
de geroeste schakels van hun strijd
in de kettingen te tellen, in het zicht
van de nog te ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde…
Het interview
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 Volgens Miss Piggy is 't
niet slecht, het moderne
varkensleven, alom knor-
ren de varkens tevreden
Schone stal, verse stro
voerbak met delicatessen
de veearts komt bij elk
vals knorretje; voor het
vertier komt Big-Pig, de
herinnering kleurt Piggy
roze tot in haar krul
Hoger doel van elk varken
- voordat de huid rimpelt
oud en…
Provinciale
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.465 Een vrouw, nog ver van ’t graf,
Vindt de zondag ondraaglijk,
Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk,
Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld.
En lang als ’t regenruisen
- Slepende begeleiding -
Houdt de klacht van de kuise
Aan, om ontwijding
Waar de ziel niet in deelt.
Zij overweegt: “Zoek ik smaadlijk
In omhelzing bevrijding?…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas knalt energie
de herinnering lekt vervaagt
wat eens samen geboren was
ligt nu ver…
Terug naar mijzelf
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.310 Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.
De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel.
Het is een keerpunt.…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.
Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
wereldverbeteraars
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
629 Ze hebben onlangs voor alweer zo’n vers
de allerlaatste bomen moeten kappen.
© Hannelly…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Ver weg lag Alkmaar, hier
was de wereld onder handbereik. Hier
werd de oorlog aan elkaar verklaard.
We sprongen met beleid van land naar
land. Als een de strijd gewonnen had
begon de werkelijkheid. Dan kwam de
loods. Geur en gevaar. We roken hout
en hars en werden meer gewaar: adem
en ongewassenheid van elkaar. Een
stal vol ongeduld.…
Geboortegrond
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
734 De liefste handen dragen mij
naar mijn geboortegrond
ik zoek de moeder aan mij zij
die Spaans met mij verstond
als kind beland in Nederland
vanuit een vrije val
de kleur van mijn familieband
verbleekt in Nijverdal
op afstand van de moederschoot
begint mijn levenspad
het kind omhelst vers boerenbrood
en praat onmeunig plat…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Hoe ver ook van elk woud dragen hun armen een boom in zich.
Ik ben een boom,
hun armen zijn mijn lianen.
Ben ik het die hen draag,
of zij die mij gespannen
tussen aarde en hemel houden?
--------------------------------
uit: 'Apenjaren', 1998.…
Ik leer schrijven
gedicht
2.0 met 135 stemmen
21.525 Als het te donker is om het papier te zien en ik geen licht wil maken
schrijf ik steeds grotere letters, ver uit elkaar.
------------------------------
uit: 'Divan van Ghalib'. 2009.…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 in zijn muisgrijze kop met fluwelen oren
en het ranzige vel zo kaal en versleten
hebben herinneringen zich vastgebeten
vanaf het moment dat zij werd geboren
aan zijn poten altijd meegesleurd
door de wereld van het kleine leven
werd hem plechtig een naam gegeven
die ze huilde als haar hartje was gescheurd
op het ritmisch veren van d’oude…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand
had hij niet zijn persoonlijk geloof
ver…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Ik zag de mooiste vrouw vannacht
Zo mooi als een vallende ster
De warmte van het licht
zo dichtbij, bijna hier
maar ó zo ver
Het was jij die voor mij stond
Dansend
tussen nacht en dag
Bewegend
met zoveel ritme en sierlijkheid
Wie kan zij zijn?…
Flamenco/ duente
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Daar staat zij
gespannen als een veer
wachtend op de musici
om haar heen, die
de strijkstok geheven
haar ziel zullen beroeren
en haar lichaam tot
leven zullen brengen
ijl is de eerste aanzet
op de snaren.…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar…
- Neoromantiek -
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.708 De jonge strakke wind
op vollere nadenkende rode lippen,
de verse sappige kersensmaak
in de herkenningslijn terug,
als perfecte kunstzinnige liefde....
blootgelegd op zachter bloter witte huid,
spuugde neoromantiek in mijn gezicht,
grote compleet vernieuwde liefdes..…