Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

hoor en wederhoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
hoor en wederhoor het geweten credo en nog gaat het woord niet vrijuit, er zijn regels en ook hele coupletten een vers staat nooit helemaal alleen de gedachte uitgedrukt zwart op wit is soms mistig, ook wel te rauw om te verteren maar altijd onuitwisbaar in het geheugen gegrift wis en waarachtig onuitwisbaar dus niet altijd vergeetbaar…

Gedachtesprong

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Waarom zo traag gelijk een winterslaap Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten Waarom zo leeg als luchten blauw Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde Hoeveel ik kan niet doe en zeg Omdat normaal en schijn moet schijnen Hoeveel ik denk en schrijf als dromer Liefst ver weg denkend gevonden zou willen Worden Het woord me achtervolgt…
Sophie2 oktober 2006Lees meer >

BRANDEND VEL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik wring en wrijf en lig te woelen, vlij mijn verlangen aan jouw zachte borst, kom weer open, golf van voelen en krijg verschrikkelijke dorst naar nieuwe woorden, vrije lijnen, verse vellen voor mijn oercontouren, een pen die een punt zet achter oude pijnen en haakjes opent voor wat mij mag beroeren.…

het evenwicht en het verbinden

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
ze loopt heet voor koffie ademt en dampt de desem van mijn brood tot leven ze overvalt me met haar overvloed op een verse maandagmorgen trekt sporen in de aardkorst van hier tot in Zuid Amerika ik lei me te wentelen in haar moederschap vermeerderd met essences uit vruchten van de wereld ze doet me nogal wat met haar kronkelen van…

Verkeerd paard ?

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Hoe voort te gaan van twee die naast zichzelf bestaan, de grond splijt waar ze lopen, haastig,en is slechts een kleine stap van het omgewoelde pad, wat de ene is en de ander slechts mag hopen, naarstig zoekend zonder spijt, blijkt de afstand tussen hen niet ver, die zich in de soort herkend, verstoord de evolutie hun tred, wankelend…
pama13 juli 2009Lees meer >

haantje de voorste.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 755
Maar vertel het niet door, ik wil geen problemen, verklapte een roddelzieke kip, en vloog toen weer met klapperende veren door het hok.-…

Zo maar een mens

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Als de dag van toen hoort hij z’n zoon zeggen -je wordt oud pa- als hij traag opstaat uit z’n oude luie stoel de kamer zich vulde met hilarisch gelach Een gezegende leeftijd moment in de toekomst dat nooit zou komen omdat ‘t zo ver weg was kwam aangeslopen gezien door kinderogen Nu zegt z’n kleinzoon -je bent oud grootva-…
Custor18 januari 2009Lees meer >

Autonoom,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
Je hebt je bewezen in een volmaakt wezen, gekleed of naakt, ik weet niet wat me het meeste raakt, een schoonheid, de eenvoud van het ‘ zijn ’, verleidt mij tot stilte, dieper dan al de kleren van de pauwen in hun drachtige veren, zich uit als alle vogels te samen, in vrije vlucht van bonte specht tot Vlaamse gaai, veel herken ik niet…
pama5 februari 2009Lees meer >

onmachtig

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 954
ik lig te ver van bomen af om het roerloze spreken te bezitten het heeft ook geen zin om eerder dan woorden de wind te bevelen of de blauwe plekken in de lucht die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde lichtjes wat uit kruinen valt zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt met schedels en afgestorven bloesems…

Omgewoeld

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 980
wij nemen de bekende weg belanden in een fris seizoen met verse akkers tot de kim en klare taal tussen de velden intussen heeft de landman voren nagelaten door dieper ploegen komen oude resten weer omhoog als weggezonken tegenslagen is het de straffe wind of toch het lage licht dat mijn verdriet na al die tijd nu zienderogen stromen…
annabel2 maart 2009Lees meer >

Wij van de vogelbescherming

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.254
Maarheeze met gevoel een lans voor de bij de pomp dansende gans die bleef gakken bij vals gefluit Mijn vader pinkte steeds een traan bij het idee dat men gevleugelden slacht met kerst werd het van hemzelf verwacht moeder wilde een vette haan Op weg toen naar het hoenderhok halste hij al bij het idee kok toch vatte hij er één bij de veren…

Fluistering van de tijd ?

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
Fluisterstemmen in de nacht, woorden van een andere oever, van bomen die de knoesten pellen wachtend op het laatste veer, om de geroeste schakels van hun strijd in de kettingen te tellen, in het zicht van de nog te ontdekken bakens om in een ander licht naar hun bestemming te schrijden, in een uitgeslepen stroom, met een voorbepaalde…
pama2 augustus 2009Lees meer >

Het interview

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
Volgens Miss Piggy is 't niet slecht, het moderne varkensleven, alom knor- ren de varkens tevreden Schone stal, verse stro voerbak met delicatessen de veearts komt bij elk vals knorretje; voor het vertier komt Big-Pig, de herinnering kleurt Piggy roze tot in haar krul Hoger doel van elk varken - voordat de huid rimpelt oud en…
Custor4 augustus 2009Lees meer >

Provinciale

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.465
Een vrouw, nog ver van ’t graf, Vindt de zondag ondraaglijk, Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk, Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld. En lang als ’t regenruisen - Slepende begeleiding - Houdt de klacht van de kuise Aan, om ontwijding Waar de ziel niet in deelt. Zij overweegt: “Zoek ik smaadlijk In omhelzing bevrijding?…

Zweem van bestaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
roestige filmrolblikken beelden verpulveren geuren walmen verdampen smaken zinken vallen flauw zinnen smelten schitterend tot een verpletterend niets het gevoel slijt de tijd ebt weg wist monumenten de ruimte dijt uit het heelal draait door dwaas knalt energie de herinnering lekt vervaagt wat eens samen geboren was ligt nu ver…

Terug naar mijzelf

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
Sebas30 oktober 2009Lees meer >

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
Hoe dicht mag ik bij je komen als gemis geen enkel geluid maakt en de duinroos zwijgen blijft, ver achter het dalen van de zee. Ik breek mijn raam open en kom uit op dezelfde straat. Daar is het zuiden, wijs ik. De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel. Het is een keerpunt.…

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Zo ver is de zee nog niet. Thuis wacht een glazen potje dat je vult met herinneringen toen we samen zijn gegaan en onze voeten bijna rijmden.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

Strandstorm

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
Ver weg waaien nog de geluiden van een warm te vinden sponde waar de wind van de vergetelheid zijn adem nog niet vond. Ook rotsen van Gibraltar torsen hun luimen door de eeuwen met een schuimbedekte wereld waar de storm nog immer waait.…
Chatfant8 december 2009Lees meer >

's Avonds verdeelden wij de aarde

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 13.868
Ver weg lag Alkmaar, hier was de wereld onder handbereik. Hier werd de oorlog aan elkaar verklaard. We sprongen met beleid van land naar land. Als een de strijd gewonnen had begon de werkelijkheid. Dan kwam de loods. Geur en gevaar. We roken hout en hars en werden meer gewaar: adem en ongewassenheid van elkaar. Een stal vol ongeduld.…

Geboortegrond

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 734
De liefste handen dragen mij naar mijn geboortegrond ik zoek de moeder aan mij zij die Spaans met mij verstond als kind beland in Nederland vanuit een vrije val de kleur van mijn familieband verbleekt in Nijverdal op afstand van de moederschoot begint mijn levenspad het kind omhelst vers boerenbrood en praat onmeunig plat…
dick panman25 januari 2010Lees meer >

Van alle mensen hou ik het meest nog van apen

gedicht
2.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 18.570
Hoe ver ook van elk woud dragen hun armen een boom in zich. Ik ben een boom, hun armen zijn mijn lianen. Ben ik het die hen draag, of zij die mij gespannen tussen aarde en hemel houden? -------------------------------- uit: 'Apenjaren', 1998.…

Ik leer schrijven

gedicht
2.0 met 135 stemmen aantal keer bekeken 21.525
Als het te donker is om het papier te zien en ik geen licht wil maken schrijf ik steeds grotere letters, ver uit elkaar. ------------------------------ uit: 'Divan van Ghalib'. 2009.…

Knuffel of rammelaar

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 697
in zijn muisgrijze kop met fluwelen oren en het ranzige vel zo kaal en versleten hebben herinneringen zich vastgebeten vanaf het moment dat zij werd geboren aan zijn poten altijd meegesleurd door de wereld van het kleine leven werd hem plechtig een naam gegeven die ze huilde als haar hartje was gescheurd op het ritmisch veren van d’oude…
Hanny5 maart 2010Lees meer >

De strandjutter

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht had hij niet zijn trouwe vrienden was hij misschien net zo gek geworden als al die vreemde kinderwensen of liep hij door verlaten straten in plaats van over eenzaam zand had hij niet zijn persoonlijk geloof ver…
mobar13 maart 2010Lees meer >

Dansen naar de zon

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 922
Ik zag de mooiste vrouw vannacht Zo mooi als een vallende ster De warmte van het licht zo dichtbij, bijna hier maar ó zo ver Het was jij die voor mij stond Dansend tussen nacht en dag Bewegend met zoveel ritme en sierlijkheid Wie kan zij zijn?…

Flamenco/ duente

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 809
Daar staat zij gespannen als een veer wachtend op de musici om haar heen, die de strijkstok geheven haar ziel zullen beroeren en haar lichaam tot leven zullen brengen ijl is de eerste aanzet op de snaren.…
lijda5 april 2010Lees meer >

eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 469
eindeloos ver, komen golven ruisend, over het strand dat glinsterend als kristal de koelte graag ontvangt een witte slinger van plezier spoelt over kiezels en rotspartij kust kleine kreeftjes, en stoeit met het gifgroene wuivend wier, daar waar het zijn einde vind huppelend als een spelend kind spoelt schuimend het water door tot waar…
lijda7 april 2010Lees meer >

- Neoromantiek -

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.708
De jonge strakke wind op vollere nadenkende rode lippen, de verse sappige kersensmaak in de herkenningslijn terug, als perfecte kunstzinnige liefde.... blootgelegd op zachter bloter witte huid, spuugde neoromantiek in mijn gezicht, grote compleet vernieuwde liefdes..…