15404 resultaten.
Getroffen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
674 het doet nu al pijn
dat het ooit afgelopen is
dat ik je dan zo mis
en ik zou willen dat ik
het beter vertellen kon
hoe je mijn leven kleurt
in een liefdesrode zon
© Hilly Nicolay…
ode aan de herfst
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
578 de jas mag aan en zelfs de knopen dicht
een zwakke zon: zijn laatste licht vertroost;
‘t-is effe wennen dat het hevig hoost
de herfst ontkleurt en toont zijn triest gezicht
maar dan! wat mooi, die tinten in het bos!
dat geelgoud bruin! uitdagend groen het mos!…
soms
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
578 soms
soms loopt het vast en slaat het tegen
soms
soms wil ik zon in plaats van regen
soms
soms wil ik praten maar heb gezwegen
soms
soms maak ik fouten om dan van te leren
soms
soms ben ik bang om te confronteren
soms
soms kom ik mezelf nog eens tegen
soms…
De ochtend
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
602 Waar de zon ons wakker kust.…
Lampion
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Je weet
net als ik
dat het rijmt
op de zee
het lied
van de einde
loze dei
ning van de golven
en als de zon
straks wordt bedolven
dan licht één
een lampion
van duizend
kleurig vermiljoen
maar niemand weet
wat al die tinten
met een ziel
kunnen gaan doen…
Heerlijk paasfeest!
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
778 Zon schijnt hier zowaar!
Het voelt erg vroeg: 't werd zomertijd vannacht.
De koffie pruttelt langzaam door. Ik wacht.
De tafel is gedekt, ontbijt staat klaar.
We kunnen nu volop genieten gaan
mits ook de Heer op tijd is opgestaan.…
Buutvrij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 we worden steeds meer
meegesleurd in
de maalstroom
van leugen ongemanierdheid
spotternij
en oorlogshitserij
het spreekt de taal niet
die wij willen leren
de spiegel kijkt ons aan
door de Zoon die naar
de hemel is gegaan
de wederom geboren
mens die daardoor is ontstaan
buutvrij
met vertrouwen de toekomst
tegemoet zien…
Dwergland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
543 De hoofdattractie in
de herfstvakantie
is holland op z'n smalst
onder de zon
de grote grijze namaak
grabbelton
madurodam biedt daarvoor
geen garantie
Wordt walibi een
sprookjeswonderland
en 't ponypark een
dinosaurusland?
pas op! In mini mundi
beekse bergen
veranderen de kinderen
in dwergen...…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
657 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
Rossig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
347 Een rossige zon
zag ik net een moment
boven de daken blaken
door zwijgende takken
van ferme nestenhoeders
geen weduwe zal haar
plichten verzaken
in de winterkou
net onder het nulpunt
dat de meren bevriezen
de vogels die hier
zijn overgebleven
schuilen bijeen
doorstaan de nacht
samen
tot de ochtenddauw…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 De zon die geen huid meer warmt,
die alle kleur in grijs heeft doen vervagen.
Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Graspop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 De zon straalt er op los.
Soms een briesje.
Uit het zuiden.
Luie geluiden
van tractoren op graslanden.
Maar ook 'ik hoor vaag muziekklanken',
zegt mijn vrouw.
'Van Graspop, kan niet anders',
zeg ik,
terwijl ik mijn hoorapparaat aanbreng.
'Op zes kilometer wel te harden.
Gratis Soft Metal.'…
Vroeger licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
183 De zon schijnt donker
in mijn geloken ogen.
Mijn tong proeft niet
de smaak van toen.
De luiken zijn gesloten,
Leven van licht verstoken,
Nacht de dag verdreven,
Eeuwig 't donkre duister.…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De zomer zoemt
De zomer zoent
De zomer speelt
De zomer verbeeld
In gedachten
Zwoele Nachten
Onmisbare krachten
Overdreven lachen
De zomer
Een paar keer
In je bestaan
Een cliché
Zon maan
Maar laten we niet voorbij gaan
Het is je leven
Je bestaan…
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De zon strooit met het abc,
het licht breekt door de illusie
van onze toonbeeldvorming.
De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
Schone eenvoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.308 Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 Als de zon weer bovenaan staat, hoog in de lucht.
Dan ontmoet ik je weer, de zoete zomer, dat ben jij.…
Ik wou dat ik wist hoe het voelt vrij te zijn
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
723 in mijn rug
Ik zag jou iedere dag, vliegend heen en terug
Ik wou dat ik wist hoe het voelt vrij te zijn
De ketens verbreken, ze houden ons klein
Ja, ik vloog als een arend naar de zon en naar jou
En ik zong als een lijster ieder lied dat ik wou (3x)
Eén Zon
Eén Maan
Eén Aarde
En we doen dat wat moet
Eén leven
Met elkaar…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
Bitterzoet
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
830 Al fluisterend voert de winde de druk op
snerpend koud, wees toch niet bang
tergend langzaam
duivels
de zon speelt kat,
dus zal ik de muis wel zijn
de loftrompet is hier op zijn plaats
het modderfiguur dat ik ook nu weer sla
met mijn knuisten houd ik jou vast
een veeg uit de pan omhelst mij zacht…
waar angst begon....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.360 ook in mooie dromen
laten mijn tranen
het tasbare toe
aanvaardt mijn verdriet
de hulpeloosheid
van diep verholen
duister gevoel
zoeken mijn pijnen
naar leefbaarheid
waar nachten breken
in het gelaat van de zon
daagt mijn ontwaken
dit leven uit
de angst vervaagt
waar hij ooit begon…
Enkeltje ergens
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.297 De zon verblindde ons
kijken, ons zien.
Zo voeren wij niet wetende waarheen,
niet beseffende waartoe.…
Ons verbond*
netgedicht
3.3 met 43 stemmen
8.886 En scheen de zon.
Een regenboog. Hij wees naar water.
Ik zocht een ark, dieren, een oude man
met een baard, een hamer in de hand.
Ik keek mijn ogen uit. Zag je dat?
Ik zag het niet, maar ik geloofde.
Ik wist wat het betekende. Ik knikte.
---------------------------------------
* voor Jona de Bas…
nestel je boom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
943 ik vlieg
bij je binnen
nestel je boom
met mijn droom
zie in je ogen
een eerste beginnen
pak een paar takjes en
bloemen in tedere schroom
je bent groen
in een lente die
luikt en opent na
een levenlang sluiten
kom in de zon
draai je eindelijk
eens om en ga met
me mee naar ons buiten…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 .´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
I’M SINGIN’ IN THE RAIN
snelsonnet
4.1 met 30 stemmen
1.994 Hoezee, vakantie in het Zeeuwse land,
de regen gutst gezellig uit de wolken,
‘k zie ‘t water geinig langs ons tentje kolken
en zing een vrolijk lied van zon en strand.
Daar loopt mijn vrouw, ik krijg een déjà vu:
Kortjakje, Onder moeders paraplu.…
mijn leven na de dood
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
797 ik sprak de zon aan
in haar stralen
deelde in de schijn
warmte kon ik
zacht vertalen door
even in haar licht te zijn
zij is deel geworden
van mijn leven
opent zicht
voor dag en dauw
verdrijft de nachtelijke
nevels, mist en ook de kou
ik ben geen
bruiner meer
mijn ongeduld is
veel te groot, maar
zij zal eeuwen schijnen
ook…