9414 resultaten.
Kerstkaart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wolken bestaan uit ijskristallen
echt veel ijs-glas en waterdruppels
in lucht die koud is, met daarin veel water
zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW
In vele landschappen op kerstkaarten
ontelbare ijskristallen in overvloed
ZET NU DE AARDE OP 1
Geen sneeuw en ijs is geen leven
Veel wateroverlast; dat
dan NATUURlijk weer wel;
steun…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Hij pakt met vermoeid gezicht,
brieven - niet aan hem gericht -
en gaat dan even later,
de zegels weken boven ’t stomend water.
Kinderen met een drukke baan,
gezegend met een rijk bestaan.
gekozen voor een leven van vlijt,
hem bezoeken blijft weinig tijd,
Dagelijks voelt hij de pijn,
van het alleen en eenzaam zijn.…
Van wezel.....ezel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
683 de kinderbenen
hangen
over de rand
Bij brand
kon je water
eruit
putten
De emmers gingen
dan van hand
naar hand
om het vuur
te blussen
maar ondertussen
gingen m'n ogen
naar die kinderbenen
Ik hoefde
m'n stem
niet aan die kinderen
te lenen
Ze riepen:
'de Burgemeester
van Wezel'
De echo:
'de burgemeester is…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets eender
alleen het hoofd boven water…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Wat ik je geven kan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
849 Ik heb een zon voor op de dag
en een maan voor in de nacht
Sterren die aan de hemel staan
water van een oceaan
een foto aan de muur van Mars
en bubbel belletjes in een cola glas
een lichtje uit een gekleurd buisje
wellicht zelfs een klein huisje
ik geef je regenbogen
en intieme dagdromen
een hart vol verlangen
altijd in jou belangen…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
Lavendel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
555 Terwijl ik naar 'Lavender' van
Marillion luister laaf ik mijn
nieuwe vrienden met water.
Lavendel is rustgevend en als ik
ergens van houdt, dan is het rust.
Mijn aardige buurman heeft onlangs
een luchtballonvaart gemaakt en nu
is hij dus volgens Franse traditie
een baron geworden.
'Maar dichters zijn van nature van
adel!'…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
Moreel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 de grote speler
In plaats van de grote heler
Haar plek is altijd onbetwist
De politiek hult met haar
Zet haar niet buitenspel
Maar vind genade
Gaat bij het instituut ten rade
Steeds minder mensen vullen de zalen
Maar de macht is aanwezig
In iedere kiem
Dat is het regime
Bij onvoorspelbare nood
Is zij degene die de mens
Voorziet van water…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo vergaat het de mens, het dier,
zo vergaat het de wereld………
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Op het water dreven zeilen
tussen oevers wuivend riet
toegezwaaid door wilgen
spiegel van blauwe hemel
die vertelde in een zachte bries
van nog vele dagen zonneschijn.…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
O jongens, zeg je prevelementjes
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.098 Ouwe Truffoto heeft de mutorreclamebron geslagen,
Kemp rimpelt water uit de rotsen. Vrijheid van uiting.
Nu de voorlopige naam van de eeuwige organisatie nog even.…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 voor je naar de
overkant gaat
de kant waarvan je
niet terug zult keren
wil ik met je kijken naar
het rimpelende water
ik wil met jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad…
Scheep gegaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 We zijn
samen
scheep gegaan
Scheepsmaatjes
zijn we geworden
aan stuur-en bakboord
We hadden
wind
in de zeilen
We kenden
stroomopwaarts
en stroomafwaarts
Het water
zelden
onberoerd
We leden
bijna schipbreuk
stormwind, onze tegenstander
We lieten
meer
dan een enkele waterlander
Nu kennen we
wal en oever
de tros…
Lucebert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 bagger modder klonterkoek
ik ben niet meer dan een
druppel levend water uit
het boek der boeken
het woord de levende bron
de vurige tong
geniaal muzikaal
de dichter torenhoog
op ‘t zwarte paard
spuugt zijn gramschap
over de joodse
sjacherige zwetsaard
en het zuur is ook
voor de zwarte jazzcultuur
degene
weerloos en van
waarde…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Het bruggetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Langzaam loopt hij het bruggetje op
om precies in het midden stil te staan
eenzaam starend in het heldere water
geen oog over voor alles om hem heen
ooit stonden ze hier samen
kusten elkaars spiegelbeeld
als hij z'n ogen maar sluit
staat ze weer naast hem
kan hij haar bijna aanraken
maar met ogen open
is ze weer verdwenen
het liefst blijft…
Volmaakte nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Toch kan ijs weer stromend water worden.
Zo worden dichters ongewild gewekt.
Wat grote denkers eerder al bedachten,
moest vannacht weer worden uitgedacht,
en poëtisch worden opgeschreven.
Ervaringen van eerder en van gisteren,
die me levendig zijn bijgebleven.
Wat àf was, werd weer volmaakt gemaakt.…
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 drijfhout drogend
Maan trekt aan
mijn water,
maakt vloed
en ebt weg
drijfhout neemt gewicht
Sterren banen zich
stil
een weg van licht.
Mijn hart klopt,
werkt (als
hout in de tijd),
droomt....…
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik hak een gat om een gaatje
te vinden, er stroomt water
uit het beton, ik hak erin
tot ik niet meer kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen…
Solozwemtocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
400 zonlichtwerend
geblindeerd
continu zijn torso
voorwaarts stuwend
monotoon
zijn solo avontuur
donorwervend
voor de microscopen
van oncologisch
superspecialisten
armenmalend
in een kruipslag
peddelbenende
torpedo
eigenhandig
aangedreven
binnenboordmotor
van hart
solo zwemtocht
voor de labs
geldinzameling
te water…
Elfje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 een Elfje danst
net boven het water
in volle schittering
vleugels van glas in lood
brommen bij contact
met soortgenoten
achternagezet door
bezit zij geen tijd
voor de liefde
in achtjes vliegt
ze heen en weer
voor haar voorgerecht
even zij landt op een blad
om zich te laten wiegen
door de wind
tot zij wordt uitgedaagd
achteloos…