Alle inzendingen over bestaan

6661 resultaten.

Sorteren op:

het paleis der

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.162
en veel verder kunnen wij `t ooit doorgronden de mensen in deze stad geboren omringen mij duister is dit leugenachtig bestaan de leugen van de materie in licht in het licht van Jimmi.…

Een hartelijk ‘tot ziens’

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
weet jij nu vast wel de waarheid beter nu jij eeuwig naast ze mag bestaan daarom zeggen wij welgemeend “Een hartelijk goedendag” je bent niet weg, slechts uit het zicht dus ‘so long’ beste knuffelbeer…

Dwaaltocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
Vrienden ontvolgen, berichten van zorg, Maar ik voel me lichter dan ooit, In dit dolende bestaan Op zoek naar het einde van de nacht.…

Het ontembare zelf

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
een oude vrouw die haar lippen rood maakt voor niemand meer een man die weigert zijn stoel naar het raam te draaien omdat hij zelf wil bepalen hoe het licht hem raakt daar, in die schijnbaar kleine daden woont nog het ontembare zelf niet in grote verklaringen over waardigheid of beleid maar in de koppigheid van het bestaan in het recht…

Limburgse VVD'er

snelsonnet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 815
Hij is een man die ‘slordig’ declareerde De zaak is ‘opgepompt’ en ‘opgeblazen’ (Dat zeggen écht zijn allerhoogste bazen) Wat jammer nou dat men hem controleerde! ‘Hij sjoemelt’ vindt hij uiterst ‘tendentieus’ en nooit zegt Markje: ‘Het was frauduleus’…
Aar Noordam15 februari 2015Lees meer >

Doel Bereikt

snelsonnet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
In Londen wordt een NAVO-feest gevierd, Maar iedereen begint ineens te schelden, Het bondgenootschap krijgt te weinig gelden, Terwijl onenigheid daar welig tiert. Maar al met al blijkt dit tot vreugde strekkend; De NAVO is weer waarlijk afschrikwekkend.…

Op je hoede zijn

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
ik heb in de kerk gehoord dat angst de liefde verstoort en ons de vrede door de neus heen boort…

de boerderij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.729
ach, een brand gesticht door ’t lot in handen van een klein kind bracht boer en gade aan de rand van wat nog dragelijk in ’t leven is gehavend kwam je uit dat benauwde uur verminkt maar niet totaal verwoest door een verterend vuur helaas de witte schimmel van de stad vermaledijd bestemmingsplan gaf toen de laatste zet in jouw bestaan…

HET JUISTE MIDDEN

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.718
Die dit zeit, Geeft haar een lucht-bestaan van loutre onzekerheid, Van ’t aantal, van de maat der dwalingen afhanklijk, En niet bestaande, niet erkenbaar dan door haar, De Wijze vrage dan niet langer: Wat is waar? Alleen het onderzoek: Hoe dwaalt men? is belangrijk.…

Vaders wil is wet...

netgedicht
4.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.937
Vader is vertrokken ná genoeg kinderen te hebben verwekt, vertrok zonder naar ze om te kijken en dus was 't nu net of de bruut nooit bestaan had... Maar dat heeft hij wel degelijk, zijn stempel gedrukt op 't simpele feit dat kind zijn vaak een straf was en dát is dan de herinnering aan de lang vervlogen KINDERTIJD...…
Johanna11 augustus 2005Lees meer >

voor Haar

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.736
Zij verstaat de kunst van bij me horen in m'n lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee in m'n ogen woont ze, in mijn oren ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee Soms begint ze in mijn hart te zingen waar het nacht was heeft ze lichtjes aangedaan en door haar weet ik dan door te dringen tot de onvermoedde schat van ons bestaan zo…

Ik leef, ik twijfel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.051
hoger en hoger Ik verbrand van binnenuit Niemand die het aan me ziet Ze moesten het eens weten Toch voel ik me meestal goed Uitzonderingen daargelaten De dagen dat het tegenzit Gelukkig steeds wat minder Maar zit ik eenmaal in die spiraal Dan val ik terug, ik ben weer kind Twijfel niet alleen over mijn persoon Twijfel over het hele bestaan…

herinnering

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.440
verstrijkt en toch went het niet ik moet nog zo leren leven met mijn verdriet Het voelt zo anders zo onheilspellend kil mijn leven verandert zonder dat ik het wil Niets is terug te draaien ik mis je lach en je traan ik ben nog steeds verbaasd dat het zo moest gaan Toch moet ik wel verder alles gaat gewoon door alsof jij niet bestaan…

dag lieve meid

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.193
streep haar naam niet door al is ze dan tot stof vergaan verzwijg haar naam niet hoor alsof ze nooit zou hebben bestaan nog steeds leef je in onze gedachten maar erover praten valt ons zwaar veel denken, dagen maar ook nachten en voor veel mensen ben je raar lachen hebben we je nooit zien doen slechts heel zorgelijk kijken de oorzaak was niet…
tejo13 maart 2003Lees meer >

'K hoor wat je denkt, al spreek je 't, kies, niet uit

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.071
- Ja, maar bedenk met Berkeley en Kant, Dat 't is in jou, dat Beteigeuze brandt, En al de ontzetting wemelt van 't bestaan. De Grote Vizionair, jouw Zelf, omvat Zijn rijkdom smart'loos. 'Smart'lijk is 't niet-DAT', Orakelde ik als zalige brahmaan.…

Heimwee (Maastricht)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Ik plavuis mijn hart met het monter koeterwaal betegel een straat die per abuis lijkt te bewegen in de rust van geweven stijgende lucht gelegen goedlachs pittoresk en authentiek monumentaal Gemurmel in de scheuren naar kabbelende dalen schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren achter…

de wind je eerste vrind

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.376
ze plantte en haar ogen zagen weer geen bloem onkruid moet vergaan dat leven heeft geen recht op een normaal bestaan geen water en geen licht de groene handen knepen ook emoties dicht je stond alleen met regen en wat zon op steen ze ving jouw vlinders en je kleuren werden vaal de bladeren steeds kleiner je takken bijna kaal, de…
wil melker18 november 2002Lees meer >

E-mail-V

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Ook al zit ik er mijlenver naast, voor héél even ben ik het middelpunt van jouw bestaan. Gewild, begeerd, onuitgesproken maar wel gemeend! Eén seconde duurt het maar. Langer noem ik emotionele ontrouw en daar hou ik niet van, alhoewel..., ik keer terug met beide voeten op de grond; 't was mooi, maar onwaar.…
Tosca5 december 2002Lees meer >

Opa

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.319
lieve vrouw, een ware schat oma is nu alleen maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer Het leven van een genieter is voorbij de winter is een sombere tijd maar na de winter komt een lente zal alles bloeien opa's bloemen zullen nooit vergaan in onze herinnering zal deze man blijven bestaan…

Ellen

poëzie
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.885
Hóóg boven mensen en hun klein bestaan Zweeft er een vlucht breed-vleugelige accoorden, Dat zijn mijn boden, mijn getrouwe woorden, Die mijn vèr Lief vertroosting brengen gaan. Vrees niet!…

Hunkerend verleden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.077
NU en NU Zich nooit zullen herhalen Want zie je Ik wil je niet meer herkennen Morgen en morgen en morgen Worden steeds gelijker Terwijl elke daad Zich versteent tot herinnering Wordt onze toekomst slechts Herhaald verleden Jij lacht En bestaat niet meer Ook niet morgen En ik Ik kan niet huilen Om pijn die nooit meer zal bestaan…
Janneman28 januari 2003Lees meer >

Waan

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Een gebruiksvoorwerp, een brok in mijn keel Het vogeltje spreid zijn vleugels en vertrekt Weer even heb ik gevoeld, heb ik geleefd De donkere wolk die de zon bedekt Zou het vogeltje nog ooit aan mij denken Het vogeltje, dat nu ergens anders zweeft Voor het vogeltje, één klein moment uit zijn bestaan Voor mij, een sterk gevoel, de zoveelste…
E.B.22 september 2002Lees meer >

Eens zal ik je weer ontmoeten

hartenkreet
3.9 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Uitgegleden over je mooie woorden Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur Op het moment gemeend die lieve beloftes Maar helaas ze bleken enkel van korte duur Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden Een nog langere weg van je weer laten gaan Het maakt me ongekend leeg en verdrietig Geeft zoveel onrust in mijn bestaan………… Door…
car10 augustus 2004Lees meer >

Dat gevoel!!!

hartenkreet
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.856
Je hebt geen zin meer om te leven, geen zin meer om te bestaan. Niemand die weet hoe het voelt om in een kooi gevangen te zitten samen met DAT GEVOEL!…
Sarah4 oktober 2004Lees meer >

M'n eerste gedicht

hartenkreet
3.7 met 42 stemmen aantal keer bekeken 13.305
Je stapte binnen in m’n leven Doorheen de grote poort van m’n bestaan Je nestelde er je vriendschap En bent er nooit weggegaan Ik mocht mee op vele van je tochten Langs paadjes bezaaid vol geluk Je werd een vriendin voor het leven Deze band kon nooit meer stuk Maar jij was anders dan al die anderen Jij deed -telkens opnieuw- m’n hartje…
just me10 oktober 2004Lees meer >

De hulplijn

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.569
Hij dacht: 'De hulplijn geeft me vast een kans: wellicht bestaan er zeer sociale lieden die inbraakinstrumenten kunnen bieden, al zijn die hoogstwaarschijnlijk tweedehands.' Nadat-ie had gebeld, begon z'n zegen. Hij dacht algauw: 'M'n leven krijgt meer zin.' Hij had een schat aan boeventuig gekregen.…
Aubrey9 november 2004Lees meer >

Roosmarijn

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.512
een lief logeetje heel jong van jaren komt in het grijze bestaan kleurrijke vreugde baren het huis kijkt opgeruimd de planten zijn opgetogen jong leven in de buurt grijze triestheid vervlogen de gulle lach en blije ogen blijken van harte welkom speelgoed van de vliering oude tijden keren weerom verruimd het leefgebied fietsend naar…

Ontsnapt uit de tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
waar ze tijdloos de tijd overbruggen Jong blijven ze als altijd in hun eerste levenskwart waar de één haar noodlot niet kon ontlopen de ander zijn lot in eigen handen nam Waren ze niet veilig opgeborgen ver weg in een verleden tijd waaruit ze niet hoorden te ontsnappen om gedachten van nu te verontrusten in hun lichtjes kabbelend bestaan…
Gerardo3 augustus 2007Lees meer >

De oude van de berg

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.220
‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen, Dat Poëzie heeft afgedaan; - ’t Is uit met mijmren en met dromen, Geen zang of zucht kan meer bestaan; - Of zal de kunst het veld behouden, Zij spare ons grotten, klippen, wouden, En minneleed en dweperij, - Wil ze in de branding niet bezwijken, Zij moet met kennis zich verrijken, En volg’ het weten van…