Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

Nog even

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
wordt bleek rond de neus, door de gedachte aan mij ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid nog even en ik geloof werkelijk dat ik een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo van een eenvoudige ziel in wording woorden die gelaten een pauze nemen nog even en ik geloof dat dit jaar ten einde…
mobar28 december 2015Lees meer >

Dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 760
Dood wat wacht er na jou of wens jij nog geen onontkoombare vragen nu ik ben aangedaan loslaten waar ik van hou en af moet staan wat wacht er na jou was dit het einde of is zij overgegaan in een tijdloos bestaan toen ze wegkwijnde hoe zit dat nou wat wacht er na jou is het kinderlijke hoop van mij dat zij nu bij God…
Cor van Vliet11 februari 2016Lees meer >

Opstel

gedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.740
Ik zou U een wijze raad geven over de liefde, lezer, en een betere inlichting over dat waarvan wij zoveel verwachten, als ik er zelf meer van wist Liefde is kussen geven en kussen krijgen Maar als het niet gelukkig maakt, dan is het vergeefse moeite En liefde voor geld vlot moeizaam Moeizaam komen sommigen aan hun eind…

Jezus komt terug

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Wanneer kan niemand bevroeden Maar toch zal eens het einde er zijn Zijn we verlost van zorgen en pijn Hij zal ons voor het kwaad behoeden. God neemt ons op in heerlijkheid En heeft al onze zonden vergeven Door zijn grote liefde gedreven Mogen wij leven in eeuwigheid.…

In eigen herinnering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
voeten bogen het gras kleine takken kraakten het was mijn eerste pad ik ben terug gegaan na enkele dagen het spoor is blijven staan verbond na betreden twee plaatsen in mijn leven ieder met een eigen gezicht de horizon aan het einde van mijn blik verdween terwijl er een nieuwe verscheen mijn pad was het ontdekken van hoe ooit…
wil melker25 september 2016Lees meer >

Leven in de Dood

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
breekt niemand durft mij aan te raken Wat ooit liefde was is nu de dood Bloed vergoten in het avondrood Mijn hart is van steen, zo koud Zo eenzaam in het eeuwige leven Waarin ik alleen maar nemen kan Terwijl ik alles terug zou willen geven Als de dood geen liefde kent Maar liefde wel de dood Dan kies ik voor liefde met een einde…

Wentelen in weemoed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
De zomer weer voorbij, het einde van de herfst nabij, die kondigt winter aan, en eindigheid van het bestaan. «Dust to dust and ashes to ashes *» zo mijmer ik dan vaak en wentel me in weemoed.…
Lisa Leyten24 november 2016Lees meer >

Surrealistisch de ontlading

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
steeds maar weer opnieuw willen beginnen door de spanning van het spel we schilderden verleden op doeken die we kleedden met het prille groen dat eerste lentebloesems deed ontluiken in het tedere toen magisch waren de nachten die meer uren telden in het wachten op elkaar surrealistisch de ontlading ver voorbij de dageraad tot een einde…

absolutio

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
er is een thuiskomst in de haven als einde aan onderweg, inderhaast dat lijkt op huid en rijmt op huis als reikende bomen in de straat en hun wortels in de grond die zoeken en genade vinden onder tegels gelijkend op een stenen beeld dat zondaars bekeert tot hun vlees en bloed op een verlaten sokkel zodat het heden nooit vroeger valt…

ont spannen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 469
als ik de krampen in mijn lijf verbuig naar positieve energie in aangepaste schoenen overblijf dan gaat het goed, maar ik moet niet weten wie mij moed geeft overeind te blijven als een oordeel dit beklijft ach, de evenknie van wie ik ben loopt zoals ze lopen moet ze danst de foxtrot tot het eind een chachacha of vier flamenco, tot in…

Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Lijkt het kevertje zich op het einde te beraden wacht een lieveheersbeestje op het naderend kwaad. Want weldra valt er niet meer te ontkomen. Komt de sluipmoordenaar naderbij. In zo'n fijndradig netwerk kan geen schoonheid wonen. Is zo'n lieveheersbeestje altijd de verliezende partij. Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.…

Utrecht zien, dan sterven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Christus, wat hou ik van Manenburg, sta verliefd op Tolsteegbrug, doorstekend naar Luie Eind, snel begraven, nooit meer terug.…

Laten gaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 865
Nog lang niet het einde nabij maar opeens daar afscheid nemen Wel eens over gesproken maar nog veel te jong er is nog zoveel te doen nog zoveel te beleven Nog steeds niet laten zien wat de mogelijkheden nog zijn iedere dag is er één er is nog zoveel te genieten Een mensenmens je hoort bij ons je kan niet gaan wij zijn er nog niet aan toe Tegen beter…
Leidy16 januari 2018Lees meer >

Bergen op Zoom, anno 2018

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
stuwt verlangen en drift aan het langste eind te branden beiden wakkeren de hoop aan, echter het water noch het vuur komen tot aan hun droge lippen, schone lucht en een niet verloren wal zorgen voor verademing langs haar boszoom, De Peperbus overziet, is standvastig, blaast niet hoog van de toren, strooit op tijd.. om te weten dat…
Rob van Tol30 december 2018Lees meer >

Het verlies

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
De tempelier loopt in zijn einde zijn eentje. Geen vervloekte vrede vergeeft vervolgens zijn daad. Nog negeert Hij zijn verleden. Hij kijkt niet om naar de kille kalme kamer vol gebeenten. De hemelse hel heeft hem bespaard. De moordenaar loopt in zijn eentje, De helse hofnar lacht hem toe in zijn verraad.…

eeuwig is de oogst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
op een verlaten kerkhof ik zie jou lopen op het pad daarlangs tussen de populieren op weg ben jij naar het station dat naar de overkant voert een zomerse dag ooit ontmoet jij mij daar om mij weer te omarmen ik denk aan jou over een landtong lopend vol rust in herinnering ik zie ons ontmoeten op een mooie dag aan het einde…

Het gelach van de zon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
werden aan de onderkant zij vulden de velden vergrijsden het blauw en de helderheid die wij van zonnig kenden toch heb ik mijn hoop behouden op een brandend revival van het koesterend licht de donkerste rafels zijn onder het groot oplossend vermogen van liefdevolle warmte gezwicht ik heb voor dit zonnebad gebeden en aan het eind…

Uit het niets ontstaan?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Uiterste balans, wat je kiest is om het even, het eind brengt evenwicht. Onvoldoende water, om harten te voeden, onmacht strijdt in mij. Gedachten zijn klei, uit het niets geschapen, het model blijft vrij. Dorst naar klare wijn kippenvel in ware taal, de fontein ben jij.…
Pama9 mei 2019Lees meer >

Revolutionibus Orbium Celestum

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Hij herformuleerde Aristarchus' theorie En grondvestte aldus de moderne astronomie Waardoor er een nieuwe ideeënwereld naakte Die aan ons bijgeloof een einde maakte Met zijn planeet die om een ster heen draait Heeft Copernicus ons gedachtengoed verfraait Waarna de wetenschappelijke tijd aanving En de kerkelijke macht ten onder ging Nu zitten…
Henk Jonker10 augustus 2019Lees meer >

Leek herinnert zich

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
De Drachtster tram brengt ze naar de Stad, vandaar gaan ze met de trein naar Westerbork, Laatste halte vóór Auschwitz, laatste halte voor het allerlaatste einde.…

Mij rücksichtslos doodt

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
was trekt de tijd inmiddels aan mij want deze wil, zonder twijfel slechts één ding Toekomstige tijd die mij rücksichtslos dus echt zonder problemen doodt, daar mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar het zeker wel kan gaan 'n Bloedverdunner redt vooralsnog met wat geluk nog 15 jaar leven wij nog, wij leven nog 'k Zal tot het eind…

Roodborstje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 691
Samen genoten we ervan, daar is nu helaas een einde aan gekomen. Het roodborstje huppelde heel vaak voorbij. Het maakte ons heel erg blij en deed ons goed. Nu mijn lieve man is overleden moet ik verder, dat zal zeker niet meevallen.…
Dick Voogd24 februari 2020Lees meer >

Blowt de flow

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
kijken moeilijk is door het getemperde licht ik ken de kleine nuances van je stem de variaties van het intoneren die het spel van overtuigen soepel beheersen nog heb jij mij niet geraakt is er op zielsniveau geen contact gemaakt maar met je hand op mijn huid blowt de flow zijn invloed snel uit je lacht ondeugend als ik het einde…
wil melker19 september 2020Lees meer >

Mediatransparant

netgedicht
5.0 met 112 stemmen aantal keer bekeken 474
zij sterde in versplinterd glas nog voordat zij geboren was opende dimensies waarvan het bestaan in heden weer naadloos past daar waar het spirituele een goddeloze dood al lang gestorven had het geestelijk vacuüm al eeuwen zonder zuurstof een zieltogend einde zag wachtend op de implosie van haar verschijnen dat alle tegenstand…

nooit windstil

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Warm uit het zuiden Vooruit Waait de wind Fluisterend Zo zacht als fluweel Zo fijn als zijde Zo teer als spinnenrag Verder Waait de wind Fluitend Draad na draad Klos na klos Doek na doek Door Waait de wind Neuriënd Langs de zon Langs de sterren Langs de echo En de wind Zij weeft liefde Zonder begin Zonder pauze Zonder einde…

Visus

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Anders, Het brillenslijpersgilde van Oom Carel, Dat in de ogen van veel Nederlanders Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht Werd bange hoop de bodem in geslagen Toen aan het eind der tunnel nog geen licht Noch aan de horizon een stip kwam dagen Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht Het OMT raadt Rutte wat het wil Het kwaad dat…
Maxim24 maart 2021Lees meer >

Ver van huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
De dag sluimert zich ten einde. Eindelijk daalt het wijs besef, dat het elders net zo is als hier. Dat beseffen uitgeputte mensen. Dat weet elk jonggebleven dier. Straks wordt het nacht opnieuw. Adem stroomt door onze longen. Onze harten blijven kloppen. Wij zijn aanwezig, maar zijn er niet.…

Fietsen voor energie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Ik zit te appen met een vriendin ze zegt: ‘k moet even aan de lader nou klinkt dat absurd is slechts een begin ‘t einde komt een stukje later… ‘k Zit te appen met een vriendin moet wachten tot ze ‘ opgeladen ‘ is intussen doe ‘k andere zaken omdat gewoon wachten: geen optie is!…
An Terlouw8 september 2021Lees meer >

Zoals bladeren vallen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Zoals bladeren vallen in het bos laten wij de toekomst los De zandloper van het leven loopt leeg eens ‘t einde in zicht Als ons hart en handen beven doet de dood onze ogen dicht Er is nog tijd er zijn nog dagen en warme armen om ons heen En vooraleer we stil vervagen enkel een naam nog op een steen houden we het leven vast Zijn we op aarde…

Messcherpe tanden

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 500
was ik of jij maar waar vroeger het zwart reptielenbloed veelvuldig zichtbaar was overheerst nu het vurig vers rood na een zeer pijnlijke dood dat zijn historische romans het bleke licht liet want ook in de slangenkuil vrat vuil de evolutiewinsten op die het vrije leven had weggegeven er was decadentie en inteelt op het einde…
wil melker16 augustus 2022Lees meer >