8215 resultaten.
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 hij denkt dat het veilig is
op de trein, beeld na beeld
gaat voorbij
er zijn kinderen
zijn handen veegt hij af
uit regelmaat
wie trekt er aan de noodrem
wanneer nieuwe wegen zich naakt wensen
langs een ander zijspoor
vergrijpt een man zich aan bomen, blind
en ongeremd
de wind is hem te hoog
elders worden namen gegeven
aan stenen…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Hier komt een fietser koud voorbij.
Hier heerst een stille regen
------------------------------------
uit: 'Hollands Maandbad', 6 1965.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
de rilling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 denkend aan de stilte
en de rust in m'n hoofd
ervaar ik soms wat kilte
zoals een slang langs m 'n ruggengraat
in een korte koude voorbij schiet
de rilling doet me bewegen
onwillekeurige bewegingen
waarvan er geen een herkenbaar is
als zijnde een eigen gemotiveerde
wel doordachte daad
zie 't als een ongevraagde gunst
of een stille hint…
een jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
541 Eén jaar van je leven
zo snel voorbij
helemaal geleefd
teleurgesteld, bedroefd of blij
Soms is een jaar een ramp
er gebeuren nare zaken
je moet het aanvaarden
ook al kan het je nog zo raken
Het zit ook wel eens mee
daar moet je wel van uit gaan
de mooie dingen van het leven
geven kracht aan ons bestaan
Elk jaar nieuwe kansen
maar…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 .'
dominees gingen voorbij, met steeds kortere
tussenpozen,
zij wisten het precies,
ik sliep op de achterbank op weg naar huis.…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen aanzienlijk hoogtij
gele duivels als zichtbare kwelgeest
vroeger had ik er ook last van, eind mei
nu traan ik meer van wat ooit is geweest
jouw kussen gingen niet zomaar voorbij…
UIT ELKAAR..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Als het samenwonen voorbij is
de koffers en dozen zijn gepakt
ga dan vooral niet bij de pakken neer zitten
Laat gerust je tranen de vrije loop
ga gerust rennen tot je er bij neervalt
rust zoveel je maar wilt, voelt, kunt
Schreeuw, krijs, vloek ook gerust
tot je in je middelste midden van je zijn
je andere ik tegenkomt,die diepe eigen ik…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 De fontein van de jeugd zou er zijn
een heilige plek waar druïden
huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de…
Aanraken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 het zijn wat woorden
of handen die dan raken
aan de ziel van de ander
als een vorm van waken,
zeggen; ik ben medestander
soms is een ogen-blik
meer met minder zeggen
het laat zich vanzelf raden
een ontmoeting waar ik
mijzelf toch helemaal
in zou willen leggen
ik raak je graag aan
zo even soms wat langer
het is aanvoelen
zonder voorbij…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 je hoeft slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Uit alle hoeken en gaten schieten verzinsels
voorbij, zonder enig verband.
Benauwd balanceren op de ladder
naar een oneindig alziend oog.
Aan de top van de driehoek
geen woorden voor betoog.
Draaien aan Rubic’s kubus,
spinnend in de kassen,
kolkend door buizen,
spetterend in rode plassen.
Pats! De cirkel rond.
Waar vandaan?…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 De droom zoekt zich een compagnon
met wie hij het brood breken kan
een glas drinken op het leven
op sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Ja, de vakantie gaat aan ons voorbij,
(ik word tot op de knoken afgekloven)
en dat is al de zesde keer op rij.
De Staat weet me van alles te beroven,
edoch mijn vrouw daar blijven ze vanaf.
Nee Dijsselbloem, zelfs niet over mijn graf!…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Wie werpt zijn lans, zijn pen, zijn geest, voorbij de
zelfgenoegzaamheid van de kortzichtige tijden?…
Verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 diegene met dezelfde pijn
Verdriet
je moet het ergens een plek geven
voor je liefhebbenden en jezelf
zodat je verder kan met het leven
Verdriet
jou zo te zien doet pijn
zien zij die van je houden
jou zo te zien en niet meer gelukkig te zijn
Verdriet
blijft in ieders leven
het zal nooit overgaan, dus geniet als het kan
het leven is zo voorbij…
Hangplekken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Ouden van dagen
Die maar wat graag
In het winkelcentrum
Hangen met hun rollators
En hun snedige commentaar
Op voorbij lopende knappe
Dames die op jacht zijn
Naar hun dagelijkse inkopen -
Buiten het overdekte
Winkelgebied hangen
De jongeren met hun
Brommers en hun blikje bier
Niemand die echt blij met hen is -
Slechts één…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 we keren terug naar
de dingen die voorbij gingen
het hart in lood geklonken
de boeken met ezelsoren
het hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten…
En morgen dan?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 En weer loopt daar een week voorbij.
Van een afstand is het net een schim in de regen.
Hoofd gebogen,
met gezonde vaart onderweg.
Onderweg naar de zojuist vertrokken laatste tram.
Gelaten en verslagen wacht hij op de volgende.
Een schim in de tram van morgen.
Zuigt het positieve uit het nu.
Maar weet dat dit nooit voldoende is.…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 waterverf schilderen we
de oorlogen telkens opnieuw
lossen we ze op in water
tot de doeken nieuw en
helemaal wit zijn
als de wateren rood kleuren
wenden we de hoofden af
van het wassende bloed
in de duisternis schrijnt het zout
van zilte gewonde tranen
altijd groter dan de wereld
het verdriet dat regelrecht
de harten in boort
ver voorbij…
clair-obscur (1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 verdrijven we naar de achtergrond
bang ben je om te verdrinken
je houdt van roze van springen op
de trampoline en van jarig zijn
en natuurlijk niet van ruzies
in het helderdonker schilder
ik de lichtheid van jouw
blauwgroene ogen
je warrig blonde haar
als op die dag de zon
zijn felheid verliest
schuiven zinderende
middaguren loom voorbij…
Kale knuffels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 Koorts klopt in je hoofd,
rillend droom je
dat je slaapt of
sliep je toch,
-zuster, blijf,
mijn buik doet zo raar-
dan draait de kamer,
een golf warme brij
schuimt over mijn jas,
wangen wisselen van kleur,
het is voorbij.…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Gedicht om de wereld te redden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 zo zwerft de mens, de dagen voorbij.
en wie hij werd die niemand werd. dan krom en moe
en kwaad en stil.
maar af en toe, zo nu en dan.
als hij de jaren telt, als hij de wonden telt
en aan zijn kinderen denkt.
legt hij zijn vuisten op papier,
hij houdt de ramen dicht. en dicht
drie nachten lang.…