5288 resultaten.
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 En de vogels takjes met bloemen weer naar mij brachten.
Werd ik ook wat waanzinnig.
En uiteindelijk word ik vrij
Mijn hondje vind het fijn en ik ook.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik lees in vogels en in wolken
boven rietkraag, poel en woud
ook die weide van de leesplank -
kleuren waar ik toch van houd.
zomer 2015…
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 LACH
doet de vogel
ik hoorde hem spotten,
maar toen ik hem spotte
vloog hij op, was hij weg
of was het er een
met wie niet viel te spotten?…
Amsterdam, die lieve stad en Halsema
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 ongekende inventiviteit van horeca-ondernemers
resulteert in expoitaties van grote pleinterrassen
de (commerciele)kunstateliers, musea, theaters
draaien ze met afstand, maar worden gecompenseerd
het kerk-, synagoge en moskee-bezoek viert hoogtij
angst is veelal de basis tot gebed of meditatie
de lucht wordt schoner, de natuur rukt op
meer vogels…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Leef natuurlijk, wild en magisch:
beleef de bossen, bergen, grotten;
stroom met beek, rivier en zee;
vlieg met de vogels in de storm
en brand je vingers aan het vuur.
Draai mee met het wiel;
leef, lijd en word wijs
want aan het einde van de reis,
voorbij het verlangen, leer je:
Jij bent Godin en Jij bent God.
Wees Gezegend !!!…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 onbreekbare eik
liepen de spanningen danig op
de voorheen kranige boom sprak
“we zijn van de ogen in de zin beland
waar ik eerst geen verband zag
lopen mij de tranen nu over de bast
door een opwellend en ongekend verlangen”
zijn stem klonk hol en vol tegelijk
de eik schrok van het grote belang
de aandacht die werd geschonken
de zang van vogels…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 plek verdienen
hoop opgeblazen is en wraak losbrandt
als alles twaalf jaar stil zou blijven staan
elk moment dat een tafereel bevriest
hoeren door langvergane taal kruipen
één boom die nacht binnen wil staan
zonder dode wijl kortbezochte maan
haar laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 En eenmaal op een dag in Mei,
Was 't kind zo moe, zo loom;
Hem leek de brede, bruine heî
Wel 't landschap uit een droom;
De vogels zongen ginder ver,
Als zweefden ze op een gouden ster
Hoog boven zorg en nood,
En kweelden zoet en zongen er
Voor 't Kindeke van de Dood.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 De aard heeft een plek voor al haar bloemen,
Een nestje voor elk vogelkijn:
Mocht ik een bloemtje, een vogel zijn!
Thans kan ik niets het mijne noemen.
't Is ál voor mij verboden grond:
Ik zou geen zode durven steken,
Ofschoon ik ook in woeste streken
Een lapje dorre heide vond.
“Voort!…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Het donkert en de bomen worden muren,
het kind een frêle vogel in een kooi van schimmen.
In de struiken huivert leven:
ongezien en geheimzinnig. Ook het kind huivert.
Dan splijt de stilte onverwacht.
Pal voor bet kind staat hij zijn zware kop
onrustig been en weer te schudden
en snuift haar geur en ook haar angst.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 mijn dag kent vele nachten
En in deze oceaan van mensen
Wil ik niet als gewonde worden gevonden
Ze herkennen mij niet, niet mijn ogen
In het ovaal van mijn gelaat gebogen
Om een verlangen in mij geboren te zien
Als een silhouet die muren van de straten wil behangen
Om mezelf te bekoren
Ik laat me dragen op de armen van de wind
Als een vogel…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 rond
en mijn jonge kind; de hond Midon maar snuffelen
verbluft door de geur, de stilte, het zicht op de bomen
en in elk voorjaar weer een verschillend groen
en de avondzon die geelrood gloeit, boeit
want ik ben zoveel meer in de natuur, in 't groen
maar ook minder met heel weinig senang tevreden:
het eendje in de plas, het hoge gras, de vogels…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.028 En wat zou er edeler zijn dan het scheppen
van schone gewassen, uit vormloze stoffen,
van runderen, reeën en kleurige hoenders,
van vogels en honderden soorten van vissen
en honderden soorten van planten en wezens,
die dan op hún beurt de natuur weer verrijken:
de stamloze wortels en stompen van halmen.…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 .'
de vogel knikt met zijn kringloopkop
“iedereen is van de wereld,”
papegaait hij terug
voor de lol sloopt hij groene kastanjes
en werpt ze me voor de voeten
(doen ze om hun snavels scherp te houden)
ja, ik ben ook een papegaai,
sloop alles om mijn snaveltje soepel te houden,
en zing daarna een valse noot,
die trilt door merg en been…
Ik ben geen Zeeuw maar ik ben wel zunnig en zeer milieubewust!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 chillend
en natuurlijk de fiets, niet elektrisch
natuurlijk trappen soms tegen de klippen op
de elektriciteit meer uit, dan aan
aardgasvlam doorgaans op de kleine pit
wassen op 30, wit/bont noodgedwongen gescheiden
binnenste buiten op droogrekjes voor de zonnige ramen
ik leef met het natuurlicht, vroeg slapen
en met de k(l)ippen en vogels…
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.645 Hij vlood, gelijk de vogel,
Die, door een pijl bezeerd,
Nog bloedend voort wil vliegen,
Maar nooit naar 't nestje keert.
Daar staat 't verlaten huisje
Nog in het distlig duin;
Het kruid schiet uit de stenen;
De mol wroet in de tuin.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in mijzelf
wordt ingeluid
als de zon verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel…
Engel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.413 vakantie
Alles is slechts enkele maanden geleden
Met een glimlach denk ik terug, terug aan een bewogen jaar
Een goed jaar, een heel goed jaar zelfs
Een jaar waarin ik jou ontmoette
Een huis vol meubels, nieuw maar inmiddels met historie
Snel was onze twijfel voorbij
Daar waar het ooit winter was is het thans volop lente
Buiten hoor ik de vogels…
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer, tot zand of steen
Maar waar je bent, je bent nooit alleen
Dus als ik een dag droevig ben
Weet dan dat ik steeds jou nog ken
Koude dagen
Vele vragen
De gordijnen dicht
Warme handen
Vogels…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Die warme tulband, dat festoen
Schut in de koude nacht
De vogel, die op Neerlands grond
Trouw op het voorjaar wacht;
En als des daags de fletse zon
Haar schuinse stralen schiet,
Aanvaardt hier 't Winterkoninkje
Op nieuw zijn rijksgebied.…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 De schorpioen geen regendruppel meer
De vogels vliegen al weg naar Afrika
Kruizen vallen met veel lawaai en bazuingeschal uit de hemel
We worden aklemaal met Onzelieve Heer gekruisigd
Oh hoor met veel lawaai de kruizen van blik en ijzer en lood uit de hemel vallen!…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 "
De kleine eikel lag er onhandig bij
door een vreemde vogel uitgekotst
dit alles guitig gade geslagen door een luie uil.…
AKKERLEVEN
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.341 Onlangs schutten ze ook de zon;
Want des zomers, na veel zwieren,
Neemt hij, om zich goed te doen
Onder 't loof een slaapje in 't groen,
Waar de vogels tierelieren,
Daar een levendige vliet
Van de steile rotsen schiet.…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 vallen zelf zaaien bewerken
en oogsten, sap dat loopt langs je kin
juichend de voorjaarsregen verwelkomen dansend
te midden van alles wat groen gaat ontkiemen
geurige verse kruiden op tafel veldbloemen overal
vlinders en bijen druipende honing tijm en lavendel
dronken worden van duizendéén kleuren
bedwelmd door het zingen van duizendéén vogels…
Minnelied
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.172 (XIIIe eeuw)
Liefdeslied
Al zijn het seizoen en de vogels triest,
toch kan de echte minnaar zich wijden
aan de liefde, gepaard met lijden:
Hij weet maar al te goed
-Zoet en wreed,
lief en leed-
wat de liefde met hem doet.…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Zijn naam was gehoord zodat hij bij de board komen mocht,
men verzocht hem niet langer, zoals het hoort, zwanger
van de levenslustige woorden, te zwijgen of te zwichten
voor onverlichte geesten in de onheilspellende gangen,
die vrije vogels, zeer onterecht, van onkunde betichten.…
Katten die katten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
947 zwangere ooien zijn ze weinig galant
Een ooi is dus veel liever ramloos bij ’t baren
Dus gaat ze naar het land waar de (ooien)
(Ooie)varen is geen werkwoord, en de varen is een plant
Hé Dichter dit ‘lichtdicht’ loopt zwaar uit de hand
Zonder dat ik hier betwet’rig wil klinken
‘t Lijkt me beter om toch eerst elk dier af te
Vinken zijn vogels…
Vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 Alle vogels plukken hiervan de druiven
Dat is wat de duif verwachtte
Ze koerde even en keek om zich heen
Brede grijnzen kwamen haar tegemoet
Ze lachte terug en voelde zich goed
En wipte van steen naar steen
‘Zullen we samen gaan eten
Wat schaft de pot?…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 Geliefde vogel, ik mocht u aanhoren.
o Leer me zingen, Meester? 'k Zing u dank! -
Bemin, riep hij, want liefde is zoet gezang.
't Is lentenacht, 'k ben in het bos aan 't dwalen,
'k Verneem het roerend lied der nachtegalen.
Mijn hert, betoverd, wil in 't grensloos gaan:
Ik zie der liefde en ook des lijdens traan.…