13855 resultaten.
Hersenschim
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Tot het verdriet verstomt
in de luwte van herrezen dromen.
Tot de bulderende wind is gaan liggen,
en ik mijn hervonden stem zal horen.…
GITAAR LEREN SPELEN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
534 ze wilde zo graag gitaar
leren spelen
maar bij wie en waar
toch zette ze wel door en
het bleef niet bij een droom
zoals bij zo velen
de lessen die de
jongeman haar gaf
bleken waardevol
en vruchtbaar
ze vormden bepaald
geen straf voor haar
want voor zover ik weet hebben
ze nu elkaar leren bespelen…
Mumbai
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
441 Pas met een vreemde
de man die ik verzorgde
en met wie ik sprak
alsof hij het was
na al die jaren
van vergeefs wachten
terug in de stad
van mijn dromen
waar jonge mensen oud
worden van hun lot en
hun boosheid inslikken
hopend
op verlossing, pas daar
met die man kon ik
afscheid nemen
van het wachten…
Kringloop
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
502 De wolf-
hij telt schapen
in zijn dromen.
Uitgepraat-
de radio neemt
het over.…
Dit is echt [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 Alles is anders, ik leef nu
echt, lacht mijn vriendin
Echt, ik droom
dat de aarde stilstaat
en de rozen blijven bloeien
Mijn avonden zijn vol
verwachting
en ik word gered
wanneer het stormt
Weg met de boekhouding
van het voordeel
van de twijfel
over de toekomst
van de wereld
en mijzelf…
stolp
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
551 in gestolde uren
trekken zij zich terug
-het gaat vanzelf-
onder een stolp
de wereld valt stil
angst hoopt zich op
zij horen niet
willen niet weten
van planeten waar
levensvormen zich
gedragen alsof altijd
alles maar doorgaat
zij onder de stolp
kennen het einde
het is niet van
dromen gemaakt…
De ironie lacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.081 Niet meer samen,
toch was ze in mijn droom.
Dageraad breekt aan.
Moet ik gaan?
Blijf ik staan?
Wrang, wanneer te lang.
Mémoire morte, indien te kort.
De ironie lacht.
Eerst te lang gewacht,
nu dit niet verwacht.
Verlies gekenmerkt door onmacht.…
Smeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 deze dag ben ik met mijzelf
en spreek me liefdevol toe
versober mijn gang en dromen
het maakt me minder moe
heden vergeet ik mijn verleden
maan mijzelf tot rust
probeer gister aan vandaag
te smeden opdat alles in
smeulend as sissend sust…
CF Torremolinos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 CF Torremolinos
Trotse voetbal club uit de stad
Ik praatte over een Prof contract
Want ik spreek altijd met het hart
Nee heb je en ja kan je krijgen
Als je niets wilt met je leven
Kun je maar beter zwijgen
Helaas is het er nooit van gekomen
Wat er over blijft zijn slechts dromen
CF Torremolinos…
mijmering
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
1.908 verscholen tussen
oude bomen
staat nog
die verweerde bank
we waren jong
met prille dromen
vele jaren liepen mank
gekerfde strepen
vergroeide harten
leesbaar is nog net
jouw naam
starend naar
mijn eigen schaduw
verbergt mijn rug
een stille traan
in het besef dat
kostbare jaren
zomaar verloren
zijn gegaan…
Hersteld crisisinzicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
959 We zouden ze de kost moeten geven
die door alle goeie bedoelingen
van de opperste crisismanager
ginds nog in angst en herinnering leven
Horen de laarzen nog stampen
waar de botten uit de wegen steken
vijanden van het volk die bezweken
aan honger oedeem dunne gratensoep
kogels en bittere kou in Goelag kampen
Stalin liet steeds nieuwe interneren…
Romantiek
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
898 Ze kwam en was
er plots weer
In huppeldraf
van buiten op mij af
vurige ogen tuiten
haar rode ironische lippen
die me straal
recht aankeken
met gloeiende kooltjes
die me opvraten
In haar woorden
school iets onbestaanbaars
ze had iets lopen
wat er aan
viel vast te knopen
voor ooit iemand elders
mijn tranen welden
Ik vlucht zoveel…
dekkend in lagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
721 het is er teveel aan
één en al rouwen
overal is men aan het bouwen
bomen voor beton
laag op laag
het drukt, leunend
op een plafond, de dood
de blunders
de visie het omni-potentaat
in duizend verschijningsvormen
het legaat van registers
op de gespleten seconde
wordt niet gesproken
alleen de vooruitgang
het glas stinkt niet
of het is…
naar UtopiA
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
648 fantaseren is je gedachten
de vrijheid geven een eigen
weg te gaan en zie daar...
er komen de meest wonderlijk
gekleurde strepen van de regenboog
die je de weg wijzen naar UtopiA
daar waar alles mogelijk is
doch verzwegen blijft voor hen
die schade kunnen berokkenen
aan de gefingeerde werkelijkheid…
Splinters uit een houten hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 Een satijnen kind passeert
in volle breedte
de dode stammen schrikken
van zoveel onschuld
een wolf stopt met huilen
langzaam komt het bos in beweging
is het de wind
of zijn het mijn vragen
die bedwelmend de dagen losschudden
en het licht bevend ontsteken?
als kermislichten dartelen sterren
door de schiettent van mijn geweten
ergens onder…
Je moet wat praten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Je moet wat praten
Ook al weet je
Niet wat -
Praten over alles,
Praten over niks,
Zo lang het de tijd
Maar verdrijft
En ik op tijd aankom…
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Vandaag nog niet, nee zondag, overmorgen
ga ik wachten, wachten tot het echt avond is.
Domweg weg van de realiteit even mijmeren.
Ik voel ook vandaag deze rust die mij kust
sust en het elders dat smeulende blust.
Zondag zal ik de maan aanschouwen
aan het einde van die dag eindigheid
ontarmen en het gevoel van berusten
weer welterusten zeggen…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
SPROOKJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 daarmee ooit begon
en hoe ze dat toch doet
het klinkt misschien wel stom
maar ooit wil ik het hebben gedaan
vraag de kleurrijke regenboog
zich een poosje om te willen keren
zodat er een hangmat zal ontstaan
zo gewoon tussen hoge eikenbomen
toon me hoe ook haar kleuren te genereren
en dan kan ik tevreden rusten gaan
met eindeloos verder dromen…
De Boot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 gelukkig vond ik een
stuk van de kajuit
een deur gemaakt van hout
zodoende hield ik het uit
ik zag ze om me heen verdrinken
en uiteindelijk langzaam
naar de diepte zinken
een moeder en haar kind
een beeld dat zich iedere
nacht weer aan me opdringt
hoe had ik het kunnen voorkomen
wat had ik moeten doen
elke nacht zie ik het in mijn dromen…
Corona en de verborgen talenten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 Ze zitten op elkaars lip
maar van zoenen komt het niet
af en toe een kus op de wang
een aai over het haar
maar meer niet
in bed wordt er snel omgedraaid
dood moe van die corona-crisis
dan diep dromend van ‘n kantelpunt
dat alles weer bij het oude komt
of een nieuw begin, maar hoe?
ze zijn de crisis moe
waar zijn ze nu aan toe
vooral…
MENSEN ZIJN ALS BOMEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 mensen zijn als bomen
ook zij hebben hun stille dromen
bij ons gaat de vervulling soms veel te snel
maar een boom heeft tijd
en gebruikt haar wonderwel
om daar waar ze wil te komen
en haar geduld raakt ze zelden kwijt
lopend over het brede bospad
zie ik hun takken naar elkaar reiken
o zo menselijk als wat
het proberen een overbrugging
van…
Opgesloten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
434 Er ligt een vertragende stilte
in de schaduw van jouw lichaamstaal
een droef verhaal, het zwijgen waard
vergeten in zichzelf, gekooid
niet welkom in de wereld
en alles wat je tegenkomt
blijft zelfgenoegzaam
op veilige afstand
van jouw werkelijkheid
beperkingen, je hebt ze nu
in dwaze dromen opgesloten.…
Toen Wij nog Voeren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
486 Hebben kinderen van nu niet
meer zulke fantastische dromen?
Ach nee het zijn de houten klompjes
die door de jeugd immers
al lang niet meer worden gedragen…
Een vergeten passage
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Oostende.
Barcelona.
Boekarest.
Praag.
Er werd gedanst
van vroeg in de morgen
tot vandaag.
We zien kleuren in foto’s.
Slecht geprint.
Waar we misschien eens of nooit meer
onszelf zijn.…
Wonderwezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 minstens tien paar ogen
hebben je gelezen
minstens tien paar ogen
hebben je gestreeld
minstens tien paar
hebben zich verbeeld
jou te hebben ontkleed
zonder dat je het je besefte
zonder enige weet
minstens tien paar zijn bijna
aan jouw schoonheid bezweken
ach vrouw jij wonderwezen
zo wonderschoon en volkomen
jij laat mij wakker dromen…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
VLIEGEN LUKT NIET MEER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 als kind vloog
ik vaak in de nacht
wapperde met mijn armen
uit alle macht
om van de grond los te komen
en eenmaal opgestegen
kon ik de hele wereld omarmen
echt ik weet het nog
ik zweefde rustig en tevreden
in m’n dromen door de lucht
zoals water wordt doorkliefd
door een heuse reuzen rog
wat een kracht wat een
nonchalante dromerige macht…
Overkant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 een droom een beeld een naam
plots zag ik je weer helder voor me staan
waar zou je zijn gebleven
hoe zou het je zijn vergaan
zou je nog weten hoe ik heette
zou je mij nog weleens dromen
voor je zien staan
of mij erin tegenkomen
of ben je mij totaal vergeten
maar wat probeerde je te zeggen
wat wilde je mij vertellen
had je mij weer willen…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 te dromen…