Alle inzendingen over rood

5861 resultaten.

Sorteren op:

de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
zij heeft dezelfde groenteman als ik en koopt ook dezelfde gezondheden behalve dan haar befaamde aardbeien die kweekt ze zelf achter ’t huis niet op plastic maar op droog stro lekkerder aardbeien bestaan nergens die gekochte zijn nooit zo rood en zeker nooit zo sappig en zoet en helemaal nooit zo reusachtig bovendien pluk je ze al in…

Zomertooi

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
geluiden vol geritsel zij zit daar maar het was warm verkoelend is de schaduw ze weet elders is een kabbelend beekje daar zal ze even met haar vermoeide voeten verkoeling zoeken straks……want nu is er de fluister van de wind tussen het gebladerte dat haar ogen doet sluimeren heel even mee neemt in droomland een warme blos keurt wangen rood…

Koortsdromend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
eigen angsten staren, duikelen, vallen, en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes, en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt, je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels, en je scherp gepunte, zilveren nagels bekrassen mijn zachte huid met rode…
Tjoke2 oktober 2010Lees meer >

A Marechiare

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 876
lichterlaaie meebewoog op de laagte van hun stemmen uitbarstte in de eerste toren, aangestreken door een rechterhand ze versmolten passie en hartstocht met wrede smart, intiem en zonder rust omdat zij beiden wisten te zullen sterven, steeds bleker en verder weg van de maan met een raamloze serenade, noodlottig verborgen achter de rode…

wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 829
kans Maar excuseer me als ik niet mee met je speel Want ik blijf wachten in de wind Wachtend tot het tij mijn hart verkilt Alleen en onbemind Gevoelens voor de eeuwigheid verspild Tot een nieuwe tijd begint Voor de pijn die pas na eeuwen wat verstilt De fases van de maan in de kamers van mijn hart Het eb en vloed van kleine rode…

REISBILJET COLUMBARIUM

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
verlegen Vlaams genegen Juist als jij krimp ik ineen Bij spoorwegovergangen Kopstations,vertreksignalen Zijsporen Problemen met wissels Lange, donkere tunnels Herfstblad op de rails Vertraging en het angstig In de gaten houden van de Noodrem Ik zit op het goede spoor Ik zit in de juiste trein Jij gaf jezelf groen licht bij rood…

MEEUWEN

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Gij koninklijk gediert, dat met uw rode poten en hermelijnen mantel zwiert en vaart onder de zon. Hoe blinkt uw dons, als sneeuw zo fijn, hoe is de glans op 't hermelijn als van de zonne zelf.…

Herfst

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 749
de natuur tovert haar kleuren in oranje, rood en geel kastanjes en paddenstoelen vormen een geheel de vruchten zijn rijp de oogst kan beginnen de bladeren vallen en wij gaan ons bezinnen moeder aarde in overvloed zaait nu haar zaden dag en nacht zijn in balans voorbij het zonnebaden de wind laat van zich horen het regent dat het giet…

Pijn in hoofd en billen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Tevergeefs, geen enkel geneeskrachtig kruid meer voor zijn brandende en steeds zwellende rood aangelopen billen. Zonder de pijn daarin nog te verstillen. Zijn kleding paste niet meer dus ging hij verder door het leven in een ton. Met enkel nog zijn hoofd boven de ton en zijn voeten onder de ton. En toen begon ook zijn hoofd te branden.…
cornil13 januari 2012Lees meer >

sneeuwruimen

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 753
Dit alles minzaam overpeinzend schuif en veeg ik lekker door ‘k heb koude voeten, ’n kop vol snot en rode konen en ik hoor het “dankjewel” al van de oudjes; da’s genoeg; dáár schuif ik voor!…
Zeni9 februari 2012Lees meer >

Globale lichtbundel

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
wereldleiders praten en praten beloven en beroven papieren dossiers als bladgoud bedrukt vanuit gouden paleizen op het rode pluche en strak in het pak kaviaar en champagne en stalen gezichten ontkennend belichten dat ze zijn gezwicht voor de armoede in plaats van het met economische winst te laten verdwijnen in plaats van brood…

het Plein

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
fluisteren de stenen van het Rode Plein; Revolutie, Revolutie, Revolutie! twitteren de mezen, de merels en de mussen elkaar, ze pikken kruimeltjes van de drommen toeristen die rusteloos dwalen langs de oude glorie van het plein. Het is stil en het gromt in het hart van de Beer.…
Tjoke6 juni 2012Lees meer >

oprecht rechtop

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
fjorden en druipsteen rijpend op metaal mevrouw natuur is weer eens met vormen aan de haal bonte kleuren, bombastische kleurschakeringen tot een gebrek zwartgeblakerd weergeeft hout versteend in de tijd waarin het leeft 't was vast een ontzettend creatieve boktor die groeide volgens levenslijn en waarderingen de rode loper geeft de volledige…

Dit ben ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 778
Rood. Verzorgend, genoeg liefde om te geven. Sociaal snakkend naar nieuwe levens. Zwak maar zo sterk. Uitgaand van de eigen kracht van de mens en ons geniale brein. Mijn geniale brein. Houd van het randje. Eeuwig balancerend. Houd me in leven. De roes is weg. De lucht is geklaard. Ik begrijp er niets van. Toch is het helder.…
Nicole5 oktober 2012Lees meer >

Sneeuw van de Mimosa

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
De Fado als toonsoort gewogen als metafoor van geweldloze geesten in de revolte van rode anjers, een nieuw begin maar altijd tot aan het reeds geopende graf.…
Pama10 december 2012Lees meer >

het water van de Amstel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
de oevers lange slagen lawaai en getoeter aan een hoge draad worden trams zingend door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt de schaduw van een brug in de grijze rivierarm zonder iets te beschadigen rode…

- Afscheid is een te groot woord -

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Je bent niet weg, ik buig, een rode roos, je bent nog hier... liefde stelt mij in de gelegenheid, ik leg liefde dankbaar aarzelend neer.…

AFSCHEID

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.469
Berusting die ons zomerwoon Zolang omsluipt En met haar vale kille draden Al nader-wevend ons bekruipt, Zag ik van-ver, een bleke hoon, In de spelonk der diepe paden, - Zelfs zij was rood en schoon!…

Elegie van de varkens

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.069
Nee meer houd ik van het klimop dat omhoog klimt) Hun slagtand uitgerukt als zij op de lopende band het moederlijf uittrekken, exodus heet Egypte, de rode zee door van hun verlossing, stro tegemoet en de messenrijke afgodsbeelden van de mens.…

Wintergedicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
De grote pekelstrooiwagens in de straat met hun knipperende rode lichten in de donkere vroegte rijden al zwaaiend zout en pekel. De kinderen op kussens zacht als de leliebloem slapen nog met hun beer en knusse pop. Ik moet nog rekensommen maken. De eerste vissen vinden hun blaas en ademwak.…
cornil13 november 2014Lees meer >

Het bewegende duister

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Er draven massa’s merries door de nacht hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken welke de akkers bedekken onder rode gloed van de huidig blijvende oorzaak het is alsof de paarden spreken: wij bewaken het gebeente van de rustende gestorvenen want onder de drukte heerst het meest stille der stilte witte kelken vangen het geluid van ons draven…

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
contouren van jarenlang passeren liggen verborgen in de spiegel een raam zonder uitzicht op wat komen gaat of gepasseerd en vergeten is alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug mijn zwanenzang bewaar ik voor later deze ruit is stom en doof bewaart discreet al onze intieme ontmoetingen kent mij in alle dwarse zwarte vormen en het rood…

hout, aarde en liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 874
alles is tijd in de ronde van de zon om twaalf uur zal ik afscheid nemen met een beetje aarde in mijn handen ik zal naar hem wuiven op het pad van bloemen en bij het zien van de hemel een gedicht neerleggen niets is tijd in het zeggen van een woord * het land van duizend heuvels Afrikaans hout zo zacht en sterk en rode…

Zomer.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
We moeten onze huiden branden in de middagzon, dringend drinken, ons bezatten in het rode avondvallen. Onze strijdliederen moeten nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten. In oktober mag het sneeuwen.…

Mijn onrust zoekt in december doel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
De vraag wat geweest is of zal worden gloeit na als een rode blos. Er daalt een blad naar het afwachtend mos, omdat hier en daar het loof verdorde. Na december gaan de trossen los, op de vlucht gejaagd door de oude woeste horde. Er komt in mij een vreemd soort onbehagen. Een diep in mij knagend gevoel.…

Aan New-York (3)

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
' Hoe lokt ons 't wild In luwt' van maagdelijke bossen; — Een ongerepte wereld geeft Aan elk haar tarwe, aan elk haar trossen, Aan ieder wat zij weeldrigst heeft; - Dáár dagen ze op, de Rode Wilden, Maar brengen kostb're pelterij, — Onmenselijke! wie dan gij Stiet ze uit tot zij hun spietsen drilden Op kind en grijze?…

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
Is niet je wang in 't kwijnend gloeien zacht rood-goud, wijl blonder d'aêr blauwig blankt in 't witte licht-gezang? Je ogen schijnen, bij die wondere speling van glanzen, in gelij ke klaarheid uit; 't ziek lamplicht smelt, en in al wijd're streling zie, hoe de zon je lieve hoofd omsluit!…

Dagen later

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Het blad van de bomen is dieper groen, de eerste bruintinten laten zich ontwaren het krentenboompje, 't eerste rode blad. De bessen geplukt en tot jam verwerkt, genoeg voor de komende maanden. De eerste gewassen worden geoogst en akkers bewerkt, voor nieuwe aanplant. In het voorjaar komt de verrassing.…

Henk Vonhoff

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
En met zijn postuur zou dat niet slechts met de afdruk in het rode pluche van zijn zetel gelukken. Vóór nieuwe infrastructuur en tegen demonstraties; bij Henk Vonhoff gold het belang van de bestuurlijke prestaties.…

Luna

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Ontvlucht het oneindig zwart, tot aan het rood van het hart. Bleke tragedie, bloeiend in de lucht, bemin al wat u omvat. Oh instrument vol gouden klanken, speel uw spirituele spel. Heerser met fluwelen stem, streel het oor met al wat u vertelt.…
Dani Vlijm17 december 2017Lees meer >