8947 resultaten.
Vlinderkus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 Ik berust in jouw vlinderkus
het is dat wat me is slaap kust
als in de nacht de maan weer gaat schijnen
en mensen verdwijnen achter de gordijnen
Jouw zachte wang
tegen me aan
je ligt niet ver mij me vandaan
ik kan je voelen betasten
diep in de nacht
ik voel me zacht
Door jouw mankracht
die me overmeestert
op dat moment heb je me lief…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 hoeveel talen je ook
hebt leren spreken
hoe ver je ook reist
hoe groot ook de
wijsheid die je ermee
hebt bereikt
ooit zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten Aa
als rivier
maar was hier
ondertussen
genoeg water
om de veenbrand
van Barnflair
te blussen ?
Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren
je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren,
de zon de wereld doet zinderen en leven
de zee en haar golven en de duinen doet blinken
hoe ver kun je dan in gedachten verzinken.
De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.…
Muze
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
504 de trap op weg naar de oude zolder
dan blader ik in ons fotoboek
hoe we samen liefde waren
terwijl de muizen zich tegoed doen
aan de kaas die er ligt zonder val
ik ben nu sterk aan het vermageren
om in ons samenzijn te blijven
tranen vermenigvuldigen zich met regen
of zijn het metaforen van de liefde
het heelal is zo uitgestrekt ver…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over jouw handen die
hun eigen gang gaan
zonder commando’s
loopt met mij langs
de resultaten uit
optimale manuele
prestaties die handwerken
ver…
Stukjes van jou
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
432 ik heb je gezien
in het huis van
hiernaast op een
gedachteloos
moment dat geen
onderwerp kent
er waren al
stukjes van jou
die ik had geraapt
vergaard op speciale
gelegenheden ver
weg van het heden
ik had geen plannen
maar kon mijn
gedachten aan jou
niet uit mijn hersenen
bannen omdat je te
diep in mij verankerd zat
toen heb…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
De Horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Lijkt ver weg
Wel gezien, toch onhaalbaar
Brengt duistere gedachten licht
Dieptepunten brengen verlangen
Naar het punt dat verlicht
Mooie zonsondergang
Gratis advies; geniet ervan
Verzacht de gevreesde ondergang
Vanwaar toch zo bang
Voor onzekerheid die net zo vaststaat
Als de ondergaande zon
Het feit is hij zal onder blijven gaan…
de gunst is dogma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 mijn huid slinkt en krimpt
mijn kim daalt neder verstrijkt
tot avonduur bochel schaduw
verzwindend het tafereel
zo is mijn verschijnen versneden
naar binnen het moment
kromt naar willekeur de kruin
uit zichzelf naar zichzelf
naar binnen, dichter en dichter
als frommel papier, het was mis
d’ eronder dacht d’ aarde punt
aan de lijn en een vers…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Veren hebben ze niet nodig.
Behalve, in hun kont.
Vogels kunnen niet denken.
Dat denken vele mensen.
Jammer en helaas.
Mensen bezitten de aarde nu.
Dieren zijn van ouder tijden.
Vogels hebben afgedaan.
Mensen zijn de baas.
Denken we.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille uit
leg handen op zijden
je geestesoog ziet alles
in vertes die niet ver…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.
Soms is iets
dat kapot gaat
niet meer te lijmen.
Doet het pijn
wanneer voeten
in de duizenden glasscherven
die jouw leven vormden,
dat uit elkaar spatte,
zich vertrappen;
oefenen dat zij
over vuur lopen.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen gedachten
menen te moeten ver…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Pax Mundi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Ver voor Romeinen en Oemayaden
Losten koninkrijken en sultanaten
In plaats van door met elkaar te praten
Hun geschillen op in bloedbaden
En ookal zetten profeten eerlang
Beschavingen zonder weerga aan het werk
Het zwaard als rechter bleef echter in zwang
Daaraan stelden zij geen paal en perk
Zulks sproot voort uit onze rivaliteit…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Vincent
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.001 De jaren kunnen niet verhullen
dat onze oorsprong blijft bestaan,
populieren werpen hun schaduw
ver vooruit.. voorbij de kalverdijk
waar het uitzicht onbegrensd,
de paddock gevuld en de verrekijker
gelukkige jaren in beeld had
vergrootte een dijkvlucht
de afstand naar het begin,
het verschil zit 'm vooral in de jaren..…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Te ver om terug te gaan.
Teleurgesteld blijf ik maar hopen…
Wat is die droom raar afgelopen.…
Retourtje Batavia
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
448 draaier aan het orgelpierement
Ik koos echter een andere invalshoek
Met Havelaar, uit Multatuli's boek
___________________________________
BATAVIA
Mijn wortels liggen deels
in Amsterdam
En deels in Indië, als Multatuli
Die zijn memoires schreef van maart tot juli
Als Havelaar, van wie dat boek uitkwam
Hij toog naar Mainz, stierf niet ver…
Papillon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
543 Vandaag verkeren wij in vroeger sferen
Mijn broer en ik, wij denken aan us mem
Haar reisverhalen met haar klare stem
Op 8 mei Moederdag wil ik haar eren
Ze was als rups in niemands land geboren
Een heel ver land dat nu niet meer bestaat
In naam, maar wel behoorde
aan de staat
Der Nederlanden, nu reeds
lang verloren
Als papillon vloog…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
Mijn ster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Wil in mijn diepste graag geloven,
maar het lijkt een brug te ver.
Voel hem toch altijd branden in mijn hand,
kijk nieuwsgierig naar zijn schitterend licht.
Droom van dat verre vreemde land,
voor mijn ogen verschijnt vaag weer jouw gezicht.
De tranen voelen warm,
bungelen eerst voordat ze vallen op mijn arm.…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen
Ze verdwenen voor even:
de dingen van de dag
voor de oude Bloem in barnsteen
lange langzame jaren bewaard gebleven
Ver…
Engelenkuikens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Niets hadden we nodig, we botsten
gewoon en lagen door elkaar
als dat zo uitkwam, een nest
vrienden die elkaar weten te vinden
hoe ver we ook uitgevlogen zijn
Engelen geworden, wie had dat gedacht!…
De Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Al zoekend langs de horizon
ik zoek en vind een ster
Als die mij nu eens wijzen kon
helaas, hij staat te ver
De ster een lichtpunt op mijn pad
zorgt dat 'k niet struik'len zal
Al leidt hij mij niet naar een schat
het is een licht door 't dal
En na het dal, de zon komt op
het nieuwe licht is daar
Ik kan nu klimmen naar de top
maar ook…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik ben het moe, ik ga het nu ontlopen
al dat gebrom dat ligt zwaar op mijn maag
ik keer mij af en spreid mijn armen open
naar zee en zand, ver…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Liefde
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Wat bedoeld is, zal gebeuren
Wat niet wil, zal er niet zijn
Regenbogen, alle kleuren
Ster en maan en zonneschijn
Wie het wil, zal het beleven
Maar vanzelf gaat het niet
En soms duurt het ook wel even
Ligt het ver weg in 't verschiet
Ieder streven krijgt beloning
Ieder doel is streven waard
Dromen krijgen hun bekroning
Dicht…
Leeg land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 .
_________________________________
Een heilwens, amper
voor vier eeuwen
tijd van stille
schuit in trekvaart
Was als lucht
in bruiloftstaart
gezwollen taal
die me doet geeuwen
De Oost was ver -
dichtbij De Steeg
geen diligence
noch een fiets
Een kar, een postkoets -
verder niets
Het land van Rembrandt
was nog leeg…